ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Πῶς ὡς ἕνα βασιλικό συνοικέσιο μετ᾿ ἀλλοφύλλων καί ἀλλόγλωσσων τῆς μακεδονικῆς δυναστείας συνετέλεσε στόν ἐκχριστιανισμό τῶν Ρώσων

Τὸ τελευταῖο πρόσωπο τῆς Μακεδονικῆς δυναστείας, ποὺ ἐνεπλάκη σὲ διπλωματικὸ γαμικὸ συναλλάγιο καὶ ἀπασχόλησε τὰ ἱστορικὰ κείμενα, ἦταν ἡ θυγατέρα τοῦ Ρωμανοῦ Β΄, Ἄννα, καὶ ἀδερφὴ τοῦ αὐτοκράτορα Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου (976-1025).

Θέλουν νὰ μᾶς ξεβαπτίσουν

Τὸ Ὑπουργεῖο προέβη στὴν ἀπάλειψη ἀπὸ τὸν νέο Ὀργανισμό του τῆς φράσης ποὺ κάνει λόγο γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν μαθητῶν. Διατήρησε μόνον αὐτὴ ποὺ ἀναφέρεται, στὴν καλλιέργεια τῆς ἐθνικῆς τους συνείδησης.

Ἐσταυρώθης δι᾽ ἐμέ, ἴνα ἐμοί πηγάσης τἠν ἄφεσιν

Ποιά καρδιά δέν λυγίζει τήν ἡμέρα αὐτή, μπροστά στήν φρικτή καί ἀνείπωτη θεοκτονία; Ποιά μάτια δέν βουρκώνουν στό ἀντίκρισμα τοῦ γλυκύτατου Ἐσταυρωμένου; Ποιά ψυχή δέν μαλακώνει μπροστά στά ἄδικα παθήματα; Ποιά γόνατα δέν κλείνουν κάτω ἀπό τόν Σταυρό γιά νά προσκυνήσουν τά Θεῖα Πάθη;

Ἡ παραδοσιακή κατοικία

Τὸ σπίτι ποὺ ἔχει ἀρχικὸ προορισμὸ νὰ στεγάσει τὴν οἰκογένεια καὶ νὰ πληρώσει τὶς στοιχειώδεις ἀνάγκες τῆς διαβίωσής της, μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ κοινωνικοῦ βίου ἀναπτύσσεται καὶ αὐτὸ πέραν τῆς ἐννοίας τοῦ ἀπολύτως ἀπαραίτητου καὶ ἐξελίσσεται πρὸς μία πιὸ σύνθετη μορφή.

Ο Άγιος Ραφαήλ και το «ενωτικό» συλλείτουργο στην Αγία Σοφία

Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν. Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου.

Τὰ κομποσκοίνια μου εἶχαν γεμίσει μύρο καὶ εὐωδία

Τὸ περασμένο καλοκαίρι πῆγα μὲ παρέα στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ φιλοξενηθήκαμε γιὰ δυὸ μέρες στὴ Μεγίστη Λαύρα, τὸ ἀρχαιότερο καὶ πρῶτο στὴν τάξη τῶν Μοναστηριῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ εἶναι χτισμένο ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἀθανάσιο τὸν Ἀθωνίτη.

6η Ἀπριλίου 1941: Γερμανική ἐπίθεση κατά τῆς Ἑλλάδος – Ἡ μάχη τῶν ὀχυρῶν

Ἀξίζει νά διαβάσει κανείς περιγραφές ἀπό τίς ἡρωικές ἐκεῖνες μάχες. Ὁ ἡρωισμός τῶν Ἑλλήνων ἦταν τέτοιος, πού κατέπληξε καί τούς Γερμανούς. Ἄς δοῦμε τί εἶπαν οἱ τελευταῖοι.

Ἄν ὁ παπισμός ἀνήκει στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τότε …

«Εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὑπάρχουν τρεῖς κυρίως πτώσεις: τοῦ Ἀδάμ, τοῦ Ἰούδα, τοῦ Πάπα… τὸ δόγμα περὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα εἶναι ὄχι μόνο αἵρεσις, ἀλλὰ παναίρεσις… εἶναι αἵρεσις τῶν αἱρέσεων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατὰ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ»!

10 Ἀπριλίου 1826 – Ἡ ἡρωϊκή ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου

Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή στόν κάμπο βασιλεύει· λαλεῖ πουλί, παίρνει σπυρί, κι ἡ μάννα τό ζηλεύει. Τά μάτια ἡ πείνα ἐμαύρισε· στά μάτια ἡ μάννα μνέει· στέκει ὁ Σουλιώτης ὁ καλός παράμερα καί κλαίει: «Ἔρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ ἔχω ‘γώ στό χέρι; ὁπού σύ μοῦ ‘γινες βαρύ κι ὁ Ἀγαρηνός τό ξέρει».

Σταυροαναστάσιμο

Μές’ στοῦ Σταυροῦ τό δειλινό, σιωπᾶ ἡ φύσις ὅλη. Τό λιόγερμα δειλά γυρνᾶ στῆς Ἄνοιξης τήν νύχτα.
Μύρα ‘τοιμάζει ἡ ψυχή, οἱ μενεξέδες χρῶμα. Τά δάκρυα τό ὠσαννά, στόν Γολγοθά προσμένουν.

Σελίδες