ΙΣΤΟΡΙΑ

Κώστας Ηλιάκης: Δεκαέξι χρόνια από τη δολοφονία του ήρωα Σμηναγού

Δεκαέξι χρόνια από την ημέρα που «πάγωσε» το πανελλήνιο στο άκουσμα της είδησης ότι οι Τούρκοι σκότωσαν Έλληνα πιλότο. Δεκαέξι χρόνια από την ημέρα που Ελλάδα και Τουρκία έφτασαν μια ανάσα από την εμπόλεμη σύρραξη. Δεκαέξι χρόνια από την μπαμπεσιά του Τούρκου πιλότου Ιμπραήμ Χάλι. Δεκαέξι χρόνια από το θάνατο του ήρωα Σμηναγού Κώστα Ηλιάκη.

Αμερικανική και ρωσική πρεσβεία στην Άγκυρα ύμνησαν τον σφαγέα Κεμάλ ανήμερα της Γενοκτονίας των Ποντίων!

Ανήμερα της μαύρης επετείου της Γενοκτονίας των Ποντίων από τους Τούρκους του Κεμάλ, ΗΠΑ και Ρωσία έσπευσαν να υποβάλλουν τα σέβη τους στην Άγκυρα μέσω των Πρεσβειών τους στην τουρκική πρωτεύουσα.

«Προσφυγιά Ελλήνων»: Η συγκλονιστική ταινία στην ποντιακή διάλεκτο, ξυπνάει μνήμες και πόνο για τις αλησμόνητες πατρίδες

Είναι απίστευτο αλλά ο Χρήστος Κεμανετζίδης κατάφερε να απαθανατίσει μέσα σε 45 λεπτά, τον πόνο της προσφυγιάς, του θανάτου και της απώλειας ανθρώπων και πατρίδων!

Μνήμη Γενοκτονίας

H γενοκτoνία των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας είναι από τις μελανότερες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας και τη μεγαλύτερη συμφορά στη μακραίωνη ιστορία του ελληνισμού. Διχαστικοί, ως συνήθως τιμούμε δύο συμφορές και σε διαφορετικές ημέρες, ενώ πρόκειται για μία…

Η Μάχη της Κρήτης (20 Μαΐου -2 Ιουνίου1941)

Εάν οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν την Κρήτη ως βάση εξορμήσεως για να κυριαρχήσουν στην περιοχή, θα έθεταν υπό τον έλεγχο τους την Νοτιοανατολική Ευρώπη, την Μικρά Ασία, την Αραβία, την Αίγυπτο και την Αφρική. Θα είχαν εξασφαλίσει επίσης πρόσβαση σε τεράστια ενεργειακά και αποθέματα πρώτων υλών.

Αναζητώντας το Σχολείο της Δασκάλας του Μακεδονικού Αγώνα! Αποστολή στον Βάλτο των Γιαννιτσών

Συγκινητικές στιγμές έζησε Κυριακή (18-10-2015) το χωριό Μικρό Μοναστήρι Θεσσαλονίκης, ανήμερα της επετείου του Μακεδονικού Αγώνα, με την ιδέα της επαναδημιουργίας του περίφημου Σχολείου της κυρίας Ηλέκτρας

Γενοκτονία Ποντίων: Η σφαγή στη σπηλιά της Παναγίας στην Παύρα

Την περίοδο 1915 – 1922 στο δυτικό τμήμα του Πόντου, όπου μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού ήταν τουρκόφωνοι, αναπτύχθηκαν και έδρασαν ένοπλα αντάρτικα σώματα, προκειμένου να προστατεύσουν τα ελληνικά χωριά της περιοχής, από τους διωγμούς και τη μανία των Τούρκων. Η ένοπλη οργάνωση στάθηκε σχετικά σωτήρια για τον Ελληνισμό του δυτικού Πόντου, αφού έως τότε είχε πληρώσει βαρύ φόρο αίματος από τις συνεχείς εκτοπίσεις, που αφάνισαν σημαντικό μέρος του πληθυσμού.

Φάρασα Καππαδοκίας: Ο ναός του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου όπου βαπτίστηκε ο Όσιος Παΐσιος

Η εκκλησία που λειτουργούσε έως το 1923 ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης και βάπτισε σε αυτήν τον Άγιο Παΐσιο.

Η 14η Μαΐου του 1920 στη Θράκη: Απελευθέρωση όχι Ενσωμάτωση!

Ως επισφράγισμα της πολιτικής “φιλίας”, θα έλθει αμέσως μετά την υπογραφή του συμφώνου, η πρόταση για απονομή βραβείου Νόμπελ ειρήνης στο δάσκαλο του Χίτλερ, στο φυσικό και ηθικό αυτουργό της Γενοκτονίας Μουσταφά Κεμάλ!

Ιστορίες από το Έπος του 40 – Η φοβερή χαράδρα

Όμως, ο Θεός έκαμε το θαύμα Του. Μόλις αρχίσαμε να μπαίνουμε στην χαράδρα είδαμε να σκάνε τα εχθρικά βλήματα μισό περίπου μίλι, πιο μπροστά από μας. Μέσα στη χαράδρα δεν έπεφτε ούτε ένα! Παράξενο, είπαμε, η φάλαγγά μας, στρατιώτες και ζώα φορτωμένα τα κανόνια μας, υπερέβαινε τα δύο μίλια.

Κυρά της Ρω: «Με την ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες»

Το νησί αυτό βρισκόταν μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια, αλλά η γενναία γυναίκα έμεινε πιστή στο καθήκον της για 40 ολόκληρα χρόνια. Θα μπορούσε να ήταν η αρχή ενός παραμυθιού, αλλά είναι η αληθινή ιστορία της Κυράς της Ρω, κατά κόσμον Δέσποινας Αχλαδιώτη, η οποία σαν σήμερα, στις 13 Μαΐου 1982, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 92 ετών.

Όχι άλλη σιωπή: Εκατό χρόνια μετά το ατιμώρητο έγκλημα, αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων τώρα!

Με το αίτημα ζητώ από τον  γερουσιαστή να προωθήσει την πράξη αναγνώρισης της Γενοκτονίας ενός εκατομμυρίων και πλέον Ελλήνων, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων

Ὁ Κολοκοτρώνης περιγράφει τὴν μάχη στὸ Βαλτέτσι

23 ὦρες ἐβάσταξε ὁ πόλεμος. Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἦτον Παρασκευὴ καὶ ἔβαλα λόγον, ὅτι: «Πρέπει νὰ νηστεύσωμεν ὅλοι διὰ δοξολογίαν ἐκείνης τῆς ἡμέρας, καὶ νὰ δοξάζεται αἰώνας αἰώνων ἐως οὐ στέκει τὸ ἔθνος, διατὶ ἦτον ἡ ἐλευθερία τῆς Πατρίδος».

Καπερναούμ

Σε αυτό το επεισόδιο βρισκόμαστε στην  Καπερναούμ. Εδώ ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός δίδαξε και έκανε και πολλά θαύματα. Σε αυτή την περιοχή ήταν η συναγωγή που δίδαξε ο Κύριος μας αλλά βρίσκουμε και το σπίτι της πεθεράς του Αποστόλου Πέτρου.

Εἰς πολλὰ ἔτη Πόλη μας !!!

Τὸ Γενέθλιόν τῆς Πόλεως ἦταν μεγάλη ἑορτὴ στὸ Βυζάντιο. Κάθε χρόνο στὶς 11 Μαΐου ὁ λαὸς τῆς Κωνσταντινουπόλεως γιόρταζε καὶ χόρευε στὴν Μέση Ὁδὸ, τὴν μεγαλύτερή τῆς Πόλεως.

Ιστορίες απο την Μικρά Ασία – Τα ξύλα του παπά και οι Κρυπτοχριστιανοί

ιόμισε ο μαχαλάς απ’ τις φωνές του. Ο παπάς, τον ακολούθησε φοβισμένος. «Τρελός θα’ ναι» σκέφτηκε κι από μέσα του έλεγε όσες ευχές του ερχόντουσαν στο μυαλό. Μπροστά στην αυλόπορτα του σπιτιού φώναξε ένα όνομα. Ύστερα και με μία κλωτσιά την άνοιξε διάπλατα.

Εκατό χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, «Νυρεμβέργη» και αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων τώρα!

Με το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου οι Έλληνες, όλοι οι λαοί που υπέστησαν  τη μαζική σφαγή, τη Γενοκτονία ευελπιστούσαν και περίμεναν  την τιμωρία των Τούρκων αξιωματούχων που ήταν υπεύθυνοι για το σχεδιασμό του εγκλήματος.

7 Μαΐου 1944 – Ἡ μάχη τῆς γέφυρας τῶν Παπάδων

Ἀνάμεσα στὶς πολλὲς μικρότερες μάχες τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων ἀνταρτῶν κατὰ τῆς βουλγαρικῆς κατοχῆς, ἡ μάχη στὴν γέφυρα τῶν Παπάδων ἦταν ἀναμφίβολα ἡ σημαντικότερη καὶ αὐτὴ ποὺ προκάλεσε τὶς μεγαλύτερες ἀπώλειες στὸν κατακτητὴ στὴν κατεχόμενη ἀνατολικὴ Μακεδονία.

Το θαύμα της επιβίωσης του Μικρασιατικού Ελληνισμού

Σε συντομία σας καλώ επιγραμματικά να διανύσουμε την ιστορική διαδρομή του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν στη Μικρά Ασία προ του 1000 π.Χ

«Η τελευταία μάχη μου στο πλευρό του Γρηγόρη Αυξεντίου»

Η μαρτυρία του σήμερα παραμένει πάντοτε επίκαιρη, όχι μόνον όσον αφορά τα γεγονότα της εποχής, αλλά και τους στόχους του αγώνα τους τότε. Ενός αγώνα που, όπως ο ίδιος τονίζει, μιλώντας στην «κυριακάτικη δημοκρατία», δεν «δικαιώθηκε» τελικά, αφού ακόμη και αυτοί που σήμερα τον τιμούν έχουν στόχους εντελώς διαφορετικούς.

Σελίδες