ΙΣΤΟΡΙΑ

Ἡ συμβολή τῶν Ἱερῶν Μονῶν Ματσούκας Πόντου εἰς τήν σωτηρίαν τοῦ Ἑλληνισμοῦ κατά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821

Μετὰ τὸν ἀπαγχονισμὸν τοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε’ τὸ 1821, ἐστάλη ἐκ μέρους τῆς συντεχνίας τῶν Χαλκέων ὁ τότε γραμματεὺς αὐτῶν Γεώργιος Τρανταπούρης ἐκ Χορτοκοπίου εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Βαζελῶνος, διὰ νὰ εἰδοποιήση τοὺς ἡγουμένους τῶν τριῶν Μονῶν, ὅτι ἐξερράγη ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις εἰς τὴν Κάτω Ἑλλάδα.

Μία λησμονημένη ἐπέτειος: Ἡ ἀρχή τῆς γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας

Οἱ διωγμοί σέ βάρος τῶν Ἑλλήνων εἶναι Γενοκτονία, ἀφοῦ ὑπῆρξαν «ὁμαδικοί φόνοι και συστηματική ἐξάλειψη τῶν ἰδίων και τῶν χαρακτηριστικῶν τους ἀπό τίς πατρογονικές τους ἑστίες». Τή Γενοκτονία πρίν ἀπό εἴκοσι τέσσερα χρόνια ἀναγνώρισε ὁμόφωνα ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων, στίς 24 Φεβρουαρίου 1994.

20 Φεβρουαρίου 1822 – Ἡ ναυμαχία τῆς Πάτρας

Άδηλος η ζημία τού εχθρικού στόλου, αλλ’ ο τρόμος του κατάδηλος· διότι, αφ’ ού διεχωρίσθησαν οι στόλοι περί τήν εσπέραν, κατέφυγεν ούτος ως εις άσυλον εις τόν φιλικόν του λιμένα τής Ζακύνθου τόσον ατάκτως, ώστε δύο πλοία του έπεσαν τήν νύκτα εις τά ρηχά πρός τό λοιμοκαθαρτήριον.

Ὀχυρό Λίσσε

Στὶς 6 Ἀπριλίου 1941 ξεκίνησε ἡ “Μάχη τῶν Ὀχυρῶν” μὲ τὶς κατὰ πολὺ ὑπέρτερες συνασπισμένες Γερμανικὲς καὶ Βουλγαρικὲς δυνάμεις νὰ προσβάλλουν τὸ Ὀχυρό. Τὸ πεῖσμα καὶ ἡ ἀπαράμιλλη γενναιότητα ἐπέφεραν στοὺς εἰσβολεῖς καὶ κυρίως στοὺς Γερμανοὺς μεγάλες ἀπώλειες.

9 Μαρτίου 1941 – Ὕψωμα 731: Οἱ νέες Θερμοπύλες τοῦ 1940 πού δέν ἔπεσαν

Ὁ Μουσολίνι ζηλεύοντας τίς ἀρχικές νίκες τῶν Γερμανῶν στήν Εὐρώπη, θέλησε καί αὐτός νά δείξει τό μέγεθος τῶν Ἰταλικῶν Ἐνόπλων δυνάμεων, ρίχνοντάς τους ἐναντίον ἑνός μικροῦ καί εὔκολου ἀντιπάλου ὅπως ὑπολόγιζε.

Απελευθέρωση των Ιωαννίνων – 21η Φεβρουαρίου 1913

Ἄρχισαν μιᾶς ἄλλης μορφῆς ἀγώνα. Ἀγώνα τοῦ  πνεύματος. Στὰ πιὸ σκοτεινὰ χρόνια τῆς  πορείας τοῦ ἔθνους στὰ Γιάννενα καλλιεργήθηκαν τὰ ἑλληνικὰ γράμματα ἀπὸ σοφοὺς διδασκάλους καὶ λειτούργησαν ἀξιόλογες σχολές, ποὺ ἀποτέλεσαν τὸ θεμέλιο γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀναγέννηση καὶ τὸν σημαιοφόρο γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἐπανάσταση. Ἀναπτύχθηκε τὸ ἐμπόριο καὶ ἡ τέχνη· διασώθηκε ἡ παράδοση.

Απο Πρωθυπουργός… Γέροντας

ΔΕΟΣ καταλαμβάνει όποιον διαβάσει μία επιστολή του Νεομάρτυρος της Ρωμηοσύνης Κυβερνήτου Ιωάννου Καποδίστρια, προς τον μόνιμο στρατιωτικό Ιερέα (Αρχιμ. Ιωακείμ Φυνδανάκη )
Αντικρύζεις εκεί έναν ολόκληρο Πρωθυπουργό να γίνεται παράλληλα και Γέρων-Στάρετς, της πίστεώς μας.

Αύγουστος 1922: Η Κορύφωση της Τραγωδίας των Χριστιανών της Μικράς Ασίας

Κανένας δέν φαντάζεται ὅτι δέν ἔγινε τό φρικιαστικό ἱστορικό γεγονός, τό ὁποῖο ὀνομάζουμε «Μικρασιατική καταστροφή», δηλαδή ἡ σφαγή μεγάλου μέρους τῶν χριστιανῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, Ἑλλήνων, Ἀρμενίων, Ἀσσυρίων, ἡ ἀπαγωγή καί ἐξισλαμισμός ἀρκετῶν γυναικῶν καί κοριτσιῶν, καί κακοποίηση, καταλήστευση καί ἐκδίωξη τῶν περισσοτέρων ἀπό τούς ὑπολειπομένους

4-6 Μαρτίου 1913 – Ἡ μάχη τοῦ Μπιζανίου

Ὑπῆρξε ἡ σημαντικότερη σύγκρουση κατὰ τὸν Α’ Βαλκανικὸ Πόλεμο τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ στὸ μέτωπο τῆς Ἠπείρου. Ἡ ἀποφασιστικὴ αὐτὴ νίκη ἄνοιξε τὸν δρόμο γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς εὐρύτερης περιοχῆς τῶν Ἰωαννίνων καὶ τῆς Βόρειας Ἠπείρου.

Ἡ καταστροφή τοῦ Δομένικου Ἐλασσόνος

Δέν σᾶς εἶναι βεβαίως ἄγνωστον, ὅτι τόν ἄμαχον πλυθυσμόν προστατεύουν διεθνεῖς νόμοι καί συνθῆκαι, τάς ὁποίας, οὔτε ἐτηρήσατε, οὔτε ἐσεβάσθητε, ἐν ἀντιθέσει πρός ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι, κατά τόν μεταξύ μας πόλεμο ἐν Ἀλβανίᾳ, ἐτηρήσαμεν.

Ὁ ἥρωας πού ἔκανε τό κορμί του κοντάρι γιά τήν σημαία

Ξημέρωμα τοῦ 1897 ἡ Κρήτη «βράζει» ἀπό τίς θηριωδίες τῶν Τούρκων. Οἱ Κρητικοί ἀποφασίζουν νά κηρύξουν τήν Ἕνωση μέ τήν μητέρα Ἑλλάδα. Στόν Προφήτη Ἠλία τοῦ Ἀκρωτηρίου Χανίων Κρήτης ὀχυρώνονται οἱ ἐπαναστάτες καί ὑψώνουν τήν ἑλληνική σημαία.

Σελίδες