Κατά τή διάρκεια τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 οἱ διάφορες χριστιανικές ὁμολογίες, πού βρίσκονταν στήν Ἑλλάδα, ἔπαιξαν πολυποίκιλο ρόλο. Σύμφωνα μέ ὅλους τούς ἀπομνημονευματογράφους καί τούς ἱστορικούς τοῦ Ἀγώνα «οἱ λατινόδοξοι ἰδίᾳ τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου Πελάγους, ὄχι μόνον δέν ἐβοήθησαν τόν ἀγώνα, ἀλλά ἀντεῖπον (=πρόβαλαν ἀντιρρήσεις) καί ἀντέπραξαν κατ’ αὐτοῦ».
Από τις ηρωικότερες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης
Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ ἀποδίδοντας ἐλάχιστο φόρο τιμῆς σὲ κείνους τοὺς γενναίους ἀνθρώπους, διοργάνωσε ἐκδήλωση γιὰ τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο στὴν αἴθουσα τοῦ φιλανθρωπικοῦ συλλόγου «Ἅγιος Ἀλέξιος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ», ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ζωοδόχου Πηγῆς 44, στὰ Ἐξάρχεια τὸ Σάββατο 6 Ἰουνίου 2026 καὶ ὥρα 19:00 μὲ θέμα: «Ἡ ἔξοδος τοῦ Μεσολογίου καὶ ὁ ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ».
Η ιστορία μιας γυναίκας που έζησε την καταστροφή της Σμύρνης. Η ζωή της αρχίζει από το χωριό Τσομπανησιά της Μικράς Ασίας, στην ευρύτερη περιοχή της Εφέσου.
H βυζαντινή τέχνη, η περισσότερο ανεπτυγμένη σε όλον τον τότε κόσμο, είχε βαθύτατη επίδραση στην ευρωπαϊκή τέχνη, μια επίδραση που μόλις τώρα γίνεται αντιληπτή και μελετάται
Ὁ βασιλεὺς ὀφείλει νὰ καθοδηγεῖ τοὺς ὑπηκόους του, ὥστε νὰ μὴν παρασύρονται ἀπὸ τὶς βιοτικὲς μέριμνες καὶ νὰ μὴν λησμονοῦν νὰ ἐκφράζουν τὴν ὀφειλόμενη εὐγνωμοσύνη καὶ τὸν σεβασμό τους πρός τὸν Θεὸ μετέχοντας στὴ λατρευτικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας
Μετά την αποχώρηση του ελληνικού στόλου στα τέλη Ιανουαρίου 1826, ο αποκλεισμός του Μεσολογγίου έγινε ακόμη πιο ασφυκτικός δεδομένης και της συντριπτικής ναυτικής υπεροχής που απολάμβαναν οι πολιορκητές, ιδίως μετά την 6η Νοεμβρίου 1825 όταν η τεράστια τουρκοαιγυπτιακή αρμάδα αγκυροβόλησε στον Πατραϊκό κόλπο.
Ο βασιλεύς ἐπιβαλλόταν νὰ διακρίνεται γιὰ τὸ εὐσεβές του φρόνημα, γιὰ τὴν ἀπόλυτη ἀφοσίωσή του στὸ ὀρθὸ δόγμα καὶ γιὰ τὸ εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον του νά καθοδηγεῖ τοὺς ὑπηκόους του στὴν ὁδὸ τῆς εὐσέβειας
Ο Δημήτριος (Μήτρος) Πέτροβας, ευρύτερα γνωστός με το προσωνύμιο Μητροπέτροβας υπήρξε κλέφτης κατά τα προεπαναστατικά χρόνια και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Ἡ μάχη τῶν Μύλων ἦταν ἡρωική νίκη τῶν Ἑλλήνων. Πολέμησαν κάτω ἀπό δυσχερεῖς ἕως ἀνύπαρκτες ὀχυρωματικές συνθῆκες ἀντιμετωπίζοντας ἕναν καλά ὀργανωμένο καί ὁπλισμένο τακτικό στρατό πολλαπλάσιας δύναμης.
Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ ἀποδίδοντας ἐλάχιστο φόρο τιμῆς σὲ κείνους τοὺς γενναίους ἀνθρώπους, διοργάνωσε ἐκδήλωση γιὰ τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο στὴν αἴθουσα τοῦ φιλανθρωπικοῦ συλλόγου «Ἅγιος Ἀλέξιος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ», ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ζωοδόχου Πηγῆς 44, στὰ Ἐξάρχεια τὸ Σάββατο 6 Ἰουνίου 2026 καὶ ὥρα 19:00 μὲ θέμα: «Ἡ ἔξοδος τοῦ Μεσολογίου καὶ ὁ ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ».
Το Λάλα είναι χωριό της ορεινής Ηλείας στο όρος Φολόη («Λαλαίος» ο κάτοικος του και «Λαλιώτης» ο καταγόμενος από αυτό). Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το κατοικούσαν εξισλαμισμένοι Αλβανοί, οι οποίοι είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος ολόκληρης της Πελοποννήσου με τη μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη που διέθεταν…
Πατριώτης με όλη τη σημασία του όρου, δεν ήθελε να χυθεί αίμα αδελφικό, δεν το χωρούσε ο νους του Έλληνας να σηκώσει χέρι εναντίον συμπατριώτη του την στιγμή κατά την οποία η πατρίδα, η Ελλάδα, στέναζε κάτω από διπλή κατοχή, δυο αυτοκρατοριών.
Ο Διοικητής του 1/38 αντισυνταγματάρχης Αθανάσιος Φράγκου, οι Αξιωματικοί του και ομόθυμα όλοι οι στρατιώτες, μαζί με άνδρες του 4ου Συντάγματος αποφάσισαν να μην παραδοθούν με αυτό τον ταπεινωτικό τρόπο. (Πρέπει να σημειωθεί πως οι στρατιώτες δεν ακολούθησαν απλώς τις εντολές των αξιωματικών τους αλλά εθελοντικά συμμετείχαν στο εγχείρημα).
Εἶναι κάποιες πτυχές τῆς νεώτερης ἑλληνικῆς ἱστορίας, τίς ὁποῖες ἡ λήθη καί ἡ περίεργη νοοτροπία τοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ» προσπαθεῖ, μέ τόν τρόπο της, νά ξεθωριάσει, μέ στόχο τήν ἐξαφάνισή τους…
Ὁ Ἀλέξανδρος κατανόησε τὸ πρόβλημα τῆς διαίρεσης, ἀλλὰ καὶ τὸ πλεονέκτημα τῆς ἕνωσης τῶν Ἑλλήνων. Συνένωσε τὸν ἑλληνικὸ κόσμο, δημιούργησε θεσμοὺς μὲ τεράστια σημασία ἀκόμη καὶ σήμερα, μὲ διακριτὰ καὶ μεγάλα δικαιώματα, καὶ ἐλευθερία χωρὶς διακρίσεις. Ὁ Ἕλληνας Ἀλέξανδρος ἦταν ὁ πραγματικὸς Ἀλέξανδρος.
Την ίδια ημέρα της μάχης στο Μανιάκι, δηλ. την 20η Μαΐου 1825, έγινε και η ιστορική ναυμαχία στο ακρωτήρι Κάβο Ντόρο, στο στενό του Καφηρέα. Τριανταπέντε ελληνικά πλοία με τρία πυρπολικά αντιμετώπισαν πάνω από πενήντα τουρκικά, που συνόδευαν σαράντα φορτηγά, τα περισσότερα με ξένες σημαίες.
Ὁ Πισσάνος συμμετεῖχε σέ πολλῶν εἰδῶν ἐπιχειρήσεις μεταξύ των κατεχομένων ἐδαφῶν της Γαλλίας, Βελγίου, Ὀλλανδίας και Γερμανίας. Στις 29 Ἰανουαρίου 1944, τά καταδιωκτικά της 4th FG συνόδευσαν 803 βομβαρδιστικά της 8ης Ἀεροπορικῆς Δύναμης σέ μιά ἐπίθεση ἐναντίον της Φρανκφούρτης.
Ο δυτικός Χριστιανισμός, προκειμένου να φανεί «συγχρονισμένος» με την ηθική κατρακύλα του σύγχρονου αποστατημένου κόσμου, έπαψε σε μεγάλο βαθμό να θεωρεί την ομοφυλοφιλία σεξουαλική διαστροφή.
Λόγον ἐπικήδειον ἐξεφώνησεν ὁ Γεώργιος Αἰνιάν, ἀδελφὸς τοῦ Δ. Αἰνιᾶνος, γραμματέως καὶ βιογράφου τοῦ Καραϊσκάκη
Σαν σήμερα 7 Ιουνίου 1907, δολοφονείται ο ήρωας και αγωνιστής του Μακεδονικού αγώνα, Τέλλος Άγρας, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Στις 14 Μαΐου 1824, αιγυπτιακά πολεμικά πλοία απέπλευσαν από την Αλεξάνδρεια και ενώθηκαν με τον στολίσκο του Γιβραλτάρη, στον κόλπο της Σούδας. Κατόπιν έπλευσαν πρός την Κάσο, κανονιοβόλησαν τις οχυρώσεις της και επέστρεψαν άπρακτα. Οι Κασιώτες, διαβλέποντας τον άμεσο κίνδυνο, έστειλαν δεκάδες επιστολές στην Ελληνική κυβέρνηση του Κουντουριώτη…
Η φήμη του ως μαθηματικού τον έφερε σε φιλική και επαγγελματική επαφή με άλλους μεγάλους ομολόγους της εποχής του όπως ο Μαξ Πλανκ, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Σβαρτς, ο Φρομπένιους, ο Σμιτ, ο Ντάβιντ Χίλμπερτ, ο Κλάιν κ.ά. Ιδιαίτερη ήταν η σχέση που συνέδεε τον Καραθεοδωρή με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Οι δύο άνδρες γνωρίσθηκαν το 1915 διατήρησαν μια επιστημονική σχέση, στηριγμένη στην αλληλοεκτίμηση και σεβασμό.
Ἡ ἀνατίναξη τῆς τουρκικῆς ναυαρχίδας ὑπῆρξε ἕνα ἀπό τά χαρακτηριστικότερα γεγονότα τοῦ κατά θάλασσαν ἀγώνα, ἔκανε δέ πολύ μεγάλη ἐντύπωση στήν Εὐρώπη.
Στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων μνήμης της αλώσεως της Κωνσταντινούπολης και τιμής προς τους υπερασπιστές της Πόλης, το Σωματείο “Ενωμένη Ρωμηοσύνη” πραγματοποίησε στη Λάρισα και στην αίθουσα των γραφείων της (Ήρας 16 και Φιλίππου γωνία), την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026, ομιλία με θέμα: «Η άλωση της Κωνσταντινουπόλεως» και προσκεκλημένο ομιλητή τον πανοσιολογιότατο αρχιμανδρίτη π. Χρίστο Κυριαζόπουλο
Άμα εισήλθον αυτοί μέσα, ηκούσθη ο κρότος των αλυσίδων των δεσμών του στρατηγού, όστις βεβαίως με την απροσδόκητον ταύτην επίσκεψιν θα εσηκώθη. Τον ήκουσα να λέγει προς αυτούς : « Ωρέ ξέρω καλά ποιος σας έστειλε σας εδώ και γιατί ήρθατε τέτοια ώρα εδώ μέσα. Δε μ’ λύνετε τόνα χέρι να σας δείξω ποιος είμαι και πως με λένε; Αυταίς εδώ τις σαπιοκοιλιαίς δεν τις συνερίζομαι, μα συ μωρέ Γιάννη (Μαμούρης), γιατί;»
… ἔδωσε στούς Ἕλληνες χρόνο νά ἀνασυνταχθοῦν, ἑδραίωσε τήν πεποίθηση ὅτι ὁ Ἰμπραήμ δέν ἦταν πιά ἀνίκητος καί ὁδήγησε στήν νικηφόρα μάχη τῶν Ἑλλήνων στούς Μύλους.
Τό ἁμάρτημα τοῦ Καποδίστρια εἶναι πώς ἦταν ἐλεύθερος καί πατριώτης. Δέν ἦταν δεδομένος. Καί οἱ μή δεδομένοι ἀπαγορεύεται νά γίνονται πρότυπα γιά τήν νεώτερη γενιά μέσα ἀπό τήν μεγάλη ὀθόνη. Ἐπικίνδυνο! Οἱ καιροί ἀπαιτοῦν ὑπάκουους ἡγέτες πού νά ἐκτελοῦν τίς ἐντολές τῶν ξένων κέντρων χωρίς νά ρωτᾶνε καί πολλά!
Κάθε 19 Μαΐου, ἡμέρα μνήμης τῆς γενοκτονίας τῶν Ποντίων, θά ξανάρθει ἡ μάνα τρελή στούς ἔρημούς τους δρόμους καί μέ τόν ἀλαφροήσκιωτο τρόπο της θά μέ ξαναρωτήσει: “γιατί κλαῖν τά ματοπήγαδα;” καί ἀκόμα δέν ἔχω βρεῖ ἀπάντηση.
Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της βυζαντινής κληρονομιάς στην Ελλάδα περνά σε μια νέα εποχή. Το Παλάτι των Δεσποτών στον Μυστρά, έπειτα από δεκαετίες εργασιών αποκατάστασης και αναστήλωσης, υποδέχεται ξανά επισκέπτες, προσφέροντας μια μοναδική ευκαιρία γνωριμίας με το σπουδαιότερο σωζόμενο βυζαντινό ανακτορικό συγκρότημα της χώρας.
Βλέπετε λοιπόν, τούς γράφει, πόση ἀνάγκη εἶναι νά ἑτοιμασθοῦν καί νά κατασκευασθοῦν πολλότατα πυρπολικά. Ὅσον καί ἄν κοστίζουν αὐτά εἶναι τό μόνον ἰσχυρόν ὅπλον τῆς Ἑλλάδος κατά τῆς Τουρκίας, μάλιστα εἰς τόν ἐφετεινόν χρόνον…
Ο Θεόδωρος Αρεταίος γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1829. Το έργο του Εγχειρίδιον Χειρουργικής (1880) αποτελεί το πρώτο ελληνικό σύγγραμμα χειρουργικής.
Από την εποχή του χαλίφη Ομάρ και των πρώτων μεγάλων κατακτήσεων για την πίστη, η ισλαμική παράδοση έχει καθορίσει το είδος της μεταχείρισης που πρέπει να επιφυλάσσεται στους κατακτημένους λαούς. Εάν μια πόλη ή περιοχή παραδίνεται στον κατακτητή με τη θέλησή της δεν πρέπει να λεηλατείται, αν και ίσως χρειαστεί να καταβάλει μια αποζημίωση.