ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Αριστεία τιμής, ανδρείας και ηρωισμού

Ας αρωματιστούμε από αριστεία τιμής, ανδρείας και ηρωισμού, προστρέχοντας σε άνθη μυρίπνοα, ποτισμένα με αίμα, αίμα ελληνικό.  Σε κείμενα όπου λάμπει το μεγαλείο του λαού μας την περίοδο του Έπους του 40.

Ἡ Παναγία, τό λάδι καί τό ψωμί – Μία ἀληθινή ἱστορία

Ἡ κυρα-Μαρία, ἡ «Καραβίδαινα», νεωκόρος, «κλησάρισσα» στὴν ἐνορία τῆς «Παναγίας τοῦ Κουρσαλᾶ» στὸ Κορωπί, μπῆκε στὴν παγωμένη ἐκκλησιὰ ἐκεῖνο τὸ βροχερὸ χειμωνιάτικο ἀπόγευμα τῆς Κατοχῆς. Ἡ ἐκκλησιὰ ἦταν σκοτεινὴ καὶ ἔρημη.

Τὰ κομποσκοίνια μου εἶχαν γεμίσει μύρο καὶ εὐωδία

Τὸ περασμένο καλοκαίρι πῆγα μὲ παρέα στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ φιλοξενηθήκαμε γιὰ δυὸ μέρες στὴ Μεγίστη Λαύρα, τὸ ἀρχαιότερο καὶ πρῶτο στὴν τάξη τῶν Μοναστηριῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ εἶναι χτισμένο ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἀθανάσιο τὸν Ἀθωνίτη.

Ἡρωικοὶ παπποῦδες καὶ γιαγιάδες, κρατᾶνε ἀκόμα αὐτὴν τὴ χώρα – Δύο συγκλονιστικὲς ἀληθινὲς ἱστορίες στὴν Ἑλλάδα τῆς κρίσης

Μὲ τέτοια ζωντανὰ παραδείγματα θυσίας καὶ αὐταπάρνησης δὲν πρόκειται νὰ χαθεῖ οὖτε στάλα ἀπὸ τὴν ἀργόσυρτη πορεία τῆς ἱστορικῆς μας συνέχειας! Καὶ ἂς λένε οἱ ”ἑταῖροι” μας ὅτι στὴν Ἑλλάδα θὰ χαθοῦνε δύο μὲ τρεῖς γενιές.

Ἡ μάνα, τό σταυρουδάκι καί ὁ Τοῦρκος

Συνάδελφός μου στὸ γραφεῖο, μὲ ποντιακὴ καταγωγὴ καὶ καρδιά, μοῦ διηγήθηκε ὅτι κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ ’90 παρακολουθοῦσε ἀργὰ τὸ βράδυ κρατικὸ κανάλι. Παρουσιαζόταν ἕνα ντοκιμαντὲρ γιὰ τὴ γενοκτονία τῶν Ποντίων καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἀφορμὴ διάφοροι ἄνθρωποι κατέθεταν τὶς μαρτυρίες τους.

Ἡ τραυματική ἐμπειρία Παθολογοανατόμου, ὅταν εἶδε τήν ἔκφραση φρίκης στό πρόσωπο ἀρσενικοῦ βρέφους 1,3 κιλῶν μετά τήν ἔκτρωση

Πολλοί ἀπό τούς πρώην ἐργαζομένους ἔχουν φρικώδεις μνῆμες ἰδίως ἀπό τή διαδικασία νά συνενώνουν τά μέλη ἐμβρύων μετά τήν ἄμβλωση. Ἡ διαδικασία αὐτή λαμβάνει χώρα μετά τήν ἄμβλωση, ἔτσι ὥστε οἱ ἐργαζόμενοι στήν κλινική των ἀμβλώσεων νά μποροῦν νά βεβαιώσουν …

Ὁ Αἰώνιος θριαμβευτής

‘’Ὅλα θά περάσουνε, ὅλα θά γίνουνε, ἀλλά στό τέλος θά κάνω κράτος ἐγώ καί τό βασίλειο μου’’. Αὐτά ὁ Χριστός μοῦ τά εἶπε στά Ἑλληνικά, μᾶς εἶπε ἡ κυρά-Στάσα. Θεός χωρέσ’τηνε.

Ποιός Σατανᾶς, ἀφοῦ δέν ὑπάρχει Σατανᾶς

Τόν Γέροντα Παΐσιο τόν γνώρισα τό ἴδιο ἔτος, τό 1992, πρός τό τέλος τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ τίς ἀρχές τοῦ φθινοπώρου, δέν θυμᾶμαι ἀκριβῶς. Φθάνοντας στό Ἅγιον Ὄρος, πῆγα νά μείνω στήν Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου. Μέ τό πού ἔφτασα, ἄφησα τά πράγματά μου στό Μοναστήρι καί κατέβηκα τό μονοπάτι.

Ὅταν ἡ Θεία Χάρις σταμάτησε τὸ διαζύγιο

Ἔπειτα ἀπὸ προτροπὴ ἑνὸς πραγματικὰ φωτισμένου ἀνθρώπου, συγκεκριμένα ἑνὸς Γέροντα ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος, τολμῶ νὰ διηγηθῶ τὴν ἐμπειρία μας μὲ σκοπὸ νὰ ἀφυπνιστοῦν καὶ ἄλλα ζευγάρια ποὺ τυχὸν ἀντιμετώπισαν ἢ ἀντιμετωπίζουν καταστάσεις παρόμοιες μὲ αὐτὲς ποὺ βιώσαμε ἐμεῖς.

Ἡ Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια

Πάντα μὲ δυσκόλευε νὰ γράφω ἐκθέσεις. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ γεγονὸς ποὺ ἔζησα ἦταν ἀληθινό, μοῦ εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ γράψω γι’ αὐτό. Μετὰ ἀπὸ μιὰ ἐπίσκεψη στὸν γυναικολόγο μου, ἐκεῖνος μοῦ εἶπε πὼς ἔχω μία κύστη στὴν ὠοθήκη καὶ πὼς ἔπρεπε νὰ ἀφαιρεθεῖ χειρουργικά.

Σελίδες