Την Παρασκευή και το Σάββατο, 3 και 4 Ιουλίου 2026, η Αγροτική Ομάδα της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στην Κάλυμνο έκανε με τον παραδοσιακό τρόπο τον θερισμό και το αλώνισμα του βιολογικού σταριού, που είχε σπείρει το περασμένο Φθινόπωρο στο κτήμα του Αγίου Κυπριανού στο Βοθύνι Καλύμνου
Η σημασία του Αγροτικού Τομέα της ΕΡΩ έγκειται στον βιωματικό του χαρακτήρα: αποτελεί έναν ζωντανό δίαυλο μέσω του οποίου διανέμεται πολύτιμη γνώση και εμπειρία… Ως ελάχιστο δείγμα αυτής της καρποφόρας προσπάθειας, παραθέτουμε πρόσφατο (μέσα Ιουνίου 2026) φωτογραφικό υλικό από καλλιέργειες μαζί με σχόλια
Η σημασία του Αγροτικού Τομέα της ΕΡΩ έγκειται στον βιωματικό του χαρακτήρα: αποτελεί έναν ζωντανό δίαυλο μέσω του οποίου διανέμεται πολύτιμη γνώση και εμπειρία…Ως ελάχιστο δείγμα αυτής της καρποφόρας προσπάθειας, παραθέτουμε πρόσφατο (αρχές Ιουνίου 2026) φωτογραφικό υλικό από καλλιέργειες μαζί με σχόλια
Αν αγαπάτε την ελληνική ύπαιθρο, τις αληθινές ιστορίες ζωής, τα παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού και τους ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την παράδοση, αυτό το επεισόδιο είναι για εσάς.
Το Κλαρίνο, το Χωριό και οι Μνήμες μιας Άλλης Ελλάδας. Στην ορεινή Ναυπακτία, στο ιστορικό χωριό Αμπελακιώτισσα, συναντήσαμε τον γνωστό κλαρινίστα και πρόεδρο του χωριού, Παναγιώτη Κοτρώτσο.
Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀμέριστη στήριξη καὶ καθοδήγηση τοῦ Τομεάρχη κ. Σαπρανίδη Χρήστου, Γεωπόνου, ὁ ἀγροτικὸς τομέας τῆς Ε.Ρω. στὴν Καβάλα διοργάνωσε ἐνημερωτικὴ ἐκδήλωση μὲ θέμα «τὶς βιολογικὲς καλλιέργειες», στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, Νικητὲς Καβάλας, τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2026.
Η σημασία του Αγροτικού Τομέα της ΕΡΩ έγκειται στον βιωματικό του χαρακτήρα: αποτελεί έναν ζωντανό δίαυλο μέσω του οποίου διανέμεται πολύτιμη γνώση και εμπειρία…Ως ελάχιστο δείγμα αυτής της καρποφόρας προσπάθειας, παραθέτουμε πρόσφατο (αρχές Μαΐου 2026) φωτογραφικό υλικό από καλλιέργειες μαζί με σχόλια
Η οικιακή εκτροφή ορτυκιών αποτελεί μια από τις πιο καλύτερες προτάσεις για οικιακή αυτάρκεια. Πρόκειται για μια ενασχόληση με σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως: ευελιξία χώρου, υψηλή παραγωγικότητα, ανθεκτικότητα και υψηλά επίπεδα ποιότητας και θρεπτικότητας της παραγόμενης τροφής
Η σημασία του Αγροτικού Τομέα της ΕΡΩ έγκειται στον βιωματικό του χαρακτήρα: αποτελεί έναν ζωντανό δίαυλο μέσω του οποίου διανέμεται πολύτιμη γνώση και εμπειρία…
Παραθέτουμε πρόσφατο φωτογραφικό υλικό από τις καλλιέργειες των μελών των αγροτικών ομάδων μαζί με σχόλια. Οι εικόνες αυτές δεν αποτελούν μόνο την επιβράβευση του κόπου τους, αλλά και το καλύτερο κίνητρο για κάθε φίλο της “Ενωμένης Ρωμηοσύνης” να ξεκινήσει τη δική του διαδρομή στη γη και στην ελληνική ύπαιθρο εν γένει.
Στο Καστρί Αγιάς Λάρισας συναντήσαμε τον κύριο Σωκράτη, έναν Σαρακατσάνο που γεννήθηκε το 1944 και μεγάλωσε μέσα στις καλύβες, στα κοπάδια και στα βουνά. Μέσα από τη δική του συγκλονιστική μαρτυρία ζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή της Ελλάδας που χάνεται: τα πρόβατα, οι μετακινήσεις προς το Βέρμιο, τα δύσκολα παιδικά χρόνια, η φτώχεια, οι λύκοι, οι φωτιές στις καλύβες, τα χρόνια του πολέμου, αλλά και οι μεγάλες αξίες της οικογένειας.
Η Λίμνη Πλαστήρα αποτελεί έναν από τους πιο όμορφους και ιδιαίτερους προορισμούς της Ελλάδας, συνδυάζοντας φυσική ομορφιά, ιστορία και πλήθος δραστηριοτήτων για κάθε επισκέπτη. Παρόλο που μοιάζει απόλυτα φυσική, η Λίμνη Πλαστήρα είναι τεχνητή. Δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1950 με την κατασκευή φράγματος στον ποταμό Ταυρωπό.
Σ’ ένα “ταξίδι ιστορίας” επισκεπτόμαστε το Λαογραφικό/Ολογραφικό Μουσείο Αλευράδας στις πλαγιές του Βάλτου (Αιτωλοακαρνανία) — ένα μέρος που φυλάει τη μνήμη του χωριού σαν “ζωντανό ημερολόγιο”. Ο κύριος Χρήστος μας ξεναγεί σε εκθέματα της παλιάς αγροτικής ζωής…, αντικείμενα κτηνοτροφίας, αλλά και μνήμες από την καθημερινότητα
Στο χωριό Κλεισορρεύματα Αιτωλοακαρνανίας, η κυρά-Κική μας ανοίγει την αγκαλιά της και μας δείχνει πώς φτιάχνει το παραδοσιακό “Ψωμί της Λαμπρής”. Ζυμώνεται με προζύμι, στολίζεται με το κόκκινο αυγό και ψήνεται στον Ξυλόφουρνο. Στην συζήτησή μας, ξεδιπλώνονται μνήμες από το παλιό Πάσχα στο χωριό, τις αυλές με τον ασβέστη, τα λουλούδια για τον Επιτάφιο…
Μέχρι σήμερα, δεν υπήρχε πανεπιστημιακή δομή σε προπτυχιακό ή μεταπτυχιακό επίπεδο, που να ασχολείται ειδικά µε τα προβλήματα της ορεινής Ελλάδας… Το μεταπτυχιακό πρόγραμμα πραγματοποιείται, εξ ολοκλήρου, στις εγκαταστάσεις του Ε.Μ.Π. στο Μέτσοβο… ο βιωματικός χαρακτήρας και η αναμέτρηση των φοιτητών με τα πραγματικά ζητήματα των ορεινών περιοχών δεν θα ήταν εφικτά από απόσταση και με έδρα την Αθήνα.
Το Μεγάλο Χωριό Ευρυτανίας είναι ένας από τους πιο γραφικούς και αυθεντικούς ορεινούς προορισμούς της Στερεάς Ελλάδας. Χτισμένο αμφιθεατρικά στις πλαγιές της Καλιακούδας, σε υψόμετρο περίπου 720 μέτρων, το χωριό αγκαλιάζεται από καταπράσινα ελατοδάση και προσφέρει πανοραμική θέα προς την ευρύτερη περιοχή του Καρπενησίου.
…όλο και περισσότερα ζευγάρια στην Ελλάδα επιλέγουν έναν διαφορετικό τρόπο να γιορτάσουν τη σχέση τους: αλλάζοντας συνολικά τη ζωή τους. Μακριά από το κέντρο της πόλης και τους εξαντλητικούς ρυθμούς της καθημερινότητας, άνθρωποι με σπουδές, επαγγελματική εμπειρία και σταθερή πορεία στην Αθήνα ή στο εξωτερικό, μετακομίζουν στην περιφέρεια για να χτίσουν από την αρχή την κοινή τους διαδρομή.
Το σέλινο είναι ένα από τα πιο σημαντικά φαρμακευτικά βότανα καθώς και λαχανικό. Τα χρησιμοποιούμενα μέρη του βοτάνου στην φαρμακευτική είναι κυρίως οι σπόροι και τα φύλλα.
Το σύμφυτο ή στεκούλι (λατινική ονομασία: symphytum officinalis) είναι πολυετές φυτό που μπορεί να φτάσει σε ύψος μέχρι το ένα μέτρο και ανήκει στην οικογένεια των βοραγιοειδών. Είναι αειθαλές με παχιά ανάγλυφα φύλλα και άνθη άσπρα ή μωβ που μοιάζουν με καμπανάκια. Είναι είναι ιθαγενές φυτό της Ευρώπης, καλλιεργείται σε όλες τις εύκρατες περιοχές του κόσμου συμπεριλαμβανόμενων και αυτών της ανατολικής Ασίας της Β.Αμερικής και Αυστραλίας. Ευδοκιμεί σε υγρά, βαλτώδη μέρη (λίμνες, ρεματιές κλπ).Τα χρησιμοποιούμενα μέρη του φυτού είναι οι ρίζες, τα άνθη και τα φύλλα.
Η ρίγανη ή ορίγανον το κοινόν (λατινική ονομασία origanum vulgare) είναι ένα πολυετές ευθυτενές βότανο που ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 80 εκατοστά. Έχει κοκκινωπούς βλαστούς , ελλειπτικού σχήματος φύλλα και δέσμες από ροζ άνθη.
Η τσουκνίδα φύεται στις εύκρατες περιοχές ολόκληρου του βορείου ημισφαιρίου, στην νότια Αφρική , στις άνδεις και στην Αυστραλία. Στην Ελλάδα αθφονεί ως αυτοφυές τόσο στα ορεινά όσο και στα πεδινά μέρη Τα νεαρά βλαστάρια συλλέγονται την άνοιξη και τα χρησιμοποιούμε ως τονοτικό και ως λαχανικό. Τα υπέργεια μέρη και τα φύλλα συλλέγονται το καλοκαίρι όταν το φυτό είναι σε ανθοφορία.
Η σιλυμαρίνη έχει φανεί ότι αυξάνει το ρυθμό αναγέννησης των κυττάρων του ήπατος, καθώς επιδρά στο ρυθμό πρωτεϊνοσύνθεσης. Η παραπάνω δράση φαίνεται πως βοηθά στην παραγωγή νέων κυττάρων σε περιπτώσεις ηπατίτιδας, αλκοολικής λιπώδους διήθησης, κίρρωσης αλλά και μη αλκοολικής λιπώδους διήθησης του ήπατος
Ο Ηλίας είναι ένας από τους τελευταίους μετακινούμενους κτηνοτρόφους της περιοχής του Ακτίου. Μιλά για τη ζωή με τα πρόβατα, το ταξίδι από τα χειμαδιά στα ορεινά του Συρράκου, τις δυσκολίες και τις χαρές της εκτατικής κτηνοτροφίας, αλλά και για έναν ολόκληρο πολιτισμό που σβήνει σιωπηλά. Μια ανθρώπινη μαρτυρία για την αγάπη στα ζώα, την υπομονή και την αξιοπρέπεια της ελληνικής υπαίθρου.
Ο Παναγιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Καναδά, παιδί Ελλήνων μεταναστών. Για είκοσι χρόνια είχε ένα όνειρο: να επιστρέψει στην Ελλάδα και να ζήσει στο χωριό της μητέρας του, την Αγία Σοφία Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας. Σήμερα, ζει μόνιμα εκεί. Μιλά για την επιστροφή, τη ζωή στο χωριό, την ξενιτιά, την ταυτότητα, την κοινότητα, την πρόοδο, το μέλλον των μικρών τόπων, για το τι σημαίνει πατρίδα, ρίζες και ουσιαστική ζωή.
Στον Μαραθιά Ευρυτανίας, ανάμεσα στα επιβλητικά βουνά, συναντάμε τον κύριο Αντώνη — έναν άνθρωπο που έζησε 84 χρόνια στο ίδιο χωριό. Μας μιλά για τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, την προσφυγιά, τα παιδικά παιχνίδια, τις σχολικές γιορτές, τα πανηγύρια και τις αξίες που χάθηκαν με τον χρόνο. Μια αφήγηση γεμάτη μνήμες, συγκίνηση και νοσταλγία για μια εποχή που οι άνθρωποι είχαν λίγα, αλλά ζούσαν με ψυχή.
Εκεί όπου οι μνήμες κρατούν ακόμα τα σπίτια ζωντανά. Το Λαμπίρι Αγρινίου είναι ένα από τα δεκάδες ορεινά χωριά που άρχισαν να εγκαταλείπονται τη δεκαετία του 1960. Οι άνθρωποι έφυγαν για τις πόλεις και το εξωτερικό, αφήνοντας πίσω σπίτια, σχολεία, εκκλησίες και μνήμες. Σήμερα, ελάχιστοι κάτοικοι παραμένουν στο χωριό και μας μιλούν για τους σκληρούς χειμώνες, τη μετανάστευση, την αλληλεγγύη που χάθηκε, αλλά και για την αγάπη τους για τον τόπο. Γιατί, όσο υπάρχει έστω ένας άνθρωπος, το χωριό παραμένει ζωντανό.
Ο κ. Φίλιππος, κτηνοτρόφος στο χωριό Νεοχώρι του Δήμου Εμμ. Παππά, βιώνει καθημερινά τον θάνατο να σκορπίζεται γύρω του. Ανήμπορος να κάνει κάτι περισσότερο, δίνει έναν διαρκή αγώνα
Ο Άνθρωπος που κρατά ζωντανό το Ηπειρώτικο χωριό στα Άνω Πεδινά Ζαγορίου. Στα πέτρινα χωριά του Ζαγορίου, στα Άνω Πεδινά Ιωαννίνων, γνωρίζουμε τον Κώστα — έναν από τους τελευταίους παραδοσιακούς κτηνοτρόφους της περιοχής.
Καταρράκτες της Πέτρας: Ένας «Κρυμμένος Θησαυρός» της Βοιωτίας (βίντεο)
Ο Τελευταίος Νερόμυλος του Χωριού – Ο Μυλωνάς και τα Μυστικά της Πέτρας
Ο Γιώργος και το κοπάδι του – Άρχοντας στα Βουνά
Οι ειδικοί… υποστηρίζουν, ότι για να μην είναι η επιστροφή απλώς περιστασιακή, χρειάζονται τρία πράγματα: αξιόπιστη ψηφιακή υποδομή, ώστε να είναι εφικτή η εξ αποστάσεως εργασία, κοινωνική υποδομή -σχολεία, υγειονομική περίθαλψη, παιδικοί σταθμοί- για τη στήριξη των οικογενειών, και οικονομικά κίνητρα ή ενισχύσεις που μειώνουν τον αρχικό κίνδυνο για τους επιχειρηματίες…
Ο Κοσμάς και τα γουρουνάκια του – Η σκληρή ζωή του κτηνοτρόφου