Οι Νέοι Μάρτυρες της εκκλησίας του Χριστού πρόσφεραν το είναι τους και το αίμα τους για να γιγαντώσει το αειθαλές δένδρο της ορθοδοξίας και του ελληνισμού.
Με τη χάρη του Θεού και τη θερμή ανταπόκριση των συμμετεχόντων, συνεχίζεται για πέμπτη συνεχή εβδομάδα το Σεμινάριο Παρασκευής Προσφόρου που διοργανώνει η Ενωμένη Ρωμηοσύνη στη Λάρισα στα γραφεία της.
Η Ενωμένη Ρωμηοσύνη στην Κάλυμνο πραγματοποίησε σεμινάριο Καλύμνικου καβουρμά στον Άγιο Παύλο στον Φλασκά με τον πατέρα Ηλία Μουζουράκη.
Εκείνη την ώρα τη μυστική // που θα γδυθεί ο θάνατος και θα ξεγελαστεί – Πού είν’ το κεντρί σου; // Που θα ληστέψει ο Αγαπημένος τα σκοτεινά // τα δώματα και θα τ’ αδειάσει απ’ τον θάνατο – Θα μείνουν σαν άδεια μήτρα // και θα μας δει πάλι μ’ εκείνα τα μεγάλα μάτια του // που δεν χορταίνουν να μας βλέπουν όμορφους…
Το 1908 η Ελλάδα για άλλη μια φορά είναι ταπεινωμένη. Μετά την πτώχευση του Τρικούπη και τις ήττες, οι δανειστές ελέγχουν την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Ίντριγκες, ψέμματα, φόροι και χαράτσια. Ο λαός πεινάει… Με ποιητική ακρίβεια, μιλά ευθέως για «την πόpvη Ρωμιοσύνη, τον περίγελο των Ευρωπαίων, τους στέρφους μανταρίνους και το ρωμιό που ξανάσκυψε να γίνει σκλάβος».
Συμπληρώνονται φέτος 130 χρόνια από τον πρόωρο θάνατο του ποιητή μας Κώστα Κρυστάλλη, (1868-1894). Τιμώντας τη μνήμη του δημοσιεύουμε ένα άρθρο της εφημερίδας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, της 24-4-1894, (δύο ημέρες μετά το θάνατό του).
Το ακόλουθο κείμενο αποτελεί καταγραφή από προφορική οικογενειακή μνήμη, όπως διασώθηκε και μεταδόθηκε στις Δρυμάδες Βορείου Ηπείρου από γενιά σε γενιά. Η καταγραφή πραγματοποιήθηκε το 2026 από απόγονο της οικογένειας, βασισμένη στη μαρτυρία της μητέρας της και στη μνήμη της γιαγιάς Πόπης και της προγιαγιάς Ουρανίας.
Άλλαξαν τα ήθη, αλλάζουν, δυστυχώς, και τα έθιμα. Άλλη γεύση είχε παλαιότερα η Πρωτοχρονιά στην Ήπειρο, άλλη τώρα.
Τα κάλαντα των Φώτων στην Βόρειο Ήπειρο
Στο Καρπενήσι συναντάμε τη γιαγιά Ροδάνθη και ταξιδεύουμε πίσω στα Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής.
Χειμώνες με χιόνια, φωτιές στα τζάκια, νηστείες, χριστόψωμα, κάλαντα, παραμύθια, καλικάντζαρους και ιστορίες που λέγονταν γύρω από τη φωτιά.
Η ιστορία του δημοτικού τραγουδιού αποδεικνύει τη συνέχεια του Ελληνισμού από τους χρόνους του Ομήρου έως σήμερα.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1953 στις 7 μ.μ. έγινε στην Μονή μας [Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Αίγινας, Μονή Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως] η ανακομιδή του λειψάνου, του ιδρυτού και κτήτορος της Μονής Αγίου Πενταπόλεως Νεκταρίου, προεξάρχοντος και χοροστατούντος του οικείου ημών Μητροπολίτου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Aιγίvης
η Μαντώ δίδαξε ότι χωρίς την αγάπη στην Πατρίδα και επομένως χωρίς ελευθερία και ανεξαρτησία δεν υπάρχει ούτε αξιοπρέπεια, ούτε αρετή, ούτε ευτυχία επί της γης
Ο τραχανάς που δεν ξεχνιέται – Γεύση από τα χρόνια της φτώχειας.
Στο χωριό Κατοχή Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τη Γιάννα, η οποία μας έδειξε βήμα-βήμα πώς παρασκευάζεται ο παραδοσιακός τραχανάς, όπως τον έφτιαχναν οι γιαγιάδες μας. Με πρόβειο γάλα, σιτάρι και πολύ μεράκι, η διαδικασία αυτή κρύβει μέσα της μνήμες μιας άλλης εποχής – των φτωχικών αλλά γεμάτων γεύση χρόνων.
Ο σημαντικός μας ποιητής και υπαρξιστής διανοούμενος Γιώργος Σαραντάρης (1908-1941) εμπνεύστηκε από τη θάλασσα και τη συνέδεσε με την αιωνιότητα του ανθρώπου, στην οποία απολύτως επίστευε. Στις ποιητικές συλλογές του και στα ποιητικά του κατάλοιπα είναι πάνω από τριάντα τα ποιήματά του με θέμα τη θάλασσα.
Πασίγνωστος είναι ο Μανταμάδος για το μεγάλο προσκύνημα του Ταξιάρχη του. Η εκκλησία του Αγίου βρίσκεται σε μικρή απόσταση απ’ το χωριό, σ’ ένα ανοιχτό, ολόφωτο χώρο από ελιές και πεύκα. Ο αρχικός ναός χτίστηκε πριν από το 1700.
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ. Αφιέρωμα στην 25η Μαρτίου. Επιμέλεια –παρουσίαση Χρήστος Τσακούμης
Παρουσιάστηκαν λίγα από τα ποιήματα και πονήματα που έμπνευσή τους ήταν η αγαπημένη μας Πατρίδα, η Ορθοδοξία Της και και οι ήρωές Της. Σήμερα λησμονιά και αγνωμοσύνη από μερικούς Έλληνες και από το ίδιο το κράτος, που δέχεται η ΕΘΝΙΚΗ Πινακοθήκη να καταστεί άντρο ανθρώπων που δεν σέβονται τίποτε, ούτε τον εαυτό τους.
Εθελοντική Ομάδα Νέας Βύσσας. Μας είπαν τα κάλαντα
Στην καρδιά της Ευρυτανίας, η παράδοση ζωντανεύει μέσα από τη ματιά ενός παραδοσιακού παππού ηλικίας 93 ετών, που θυμάται τα Χριστούγεννα των παιδικών του χρόνων.
ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΒΕΡΤΑ ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΜΑΡΏΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΔΟΕ 1 LIVE HD
Στο οδοιπορικό μας στην ηπειρωτική Ελλάδα, συναντήσαμε τον Γιάννη, έναν από τους τελευταίους γανωτές. Με αφετηρία την Ξάνθη, ο Γιάννης ταξιδεύει ακούραστα, κουβαλώντας την τέχνη του από χωριό σε χωριό. Η δουλειά του; Να επικαλύπτει τα χάλκινα σκεύη με κασσίτερο, χαρίζοντάς τους λάμψη και μακροζωία.
Το μόνον της ζωής του ταξείδιον – Γεώργιος Βιζυηνός | Ο Ανδρέας Διαβάζει Κλασικά Διηγήματα
ΡαδιοΧρηστότητα: Ήθη και Έθιμα στον Πόντο /Η τέλεση των μνημοσύνων στον Πόντο
Στα μαγευτικά βουνά της ορεινής Ναυπακτίας, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει, συναντήσαμε ξανά τον κύριο Θανάση, έναν αφοσιωμένο κτηνοτρόφο που ζει αρμονικά με τη φύση και τα ζώα του.
Ραβανί παραδοσιακό – Το γλυκό της γιαγιάς που ξυπνά αναμνήσεις
Την Κυριακή 7 Ιουλίου, ο οικισμός Καρβασαράς Αγράφων στην Ευρυτανία πλημμύρισε από πιστούς και επισκέπτες για το θρησκευτικό πανηγύρι. Οι κάτοικοι του χωριού, μαζί με φίλους και συγγενείς από τα γύρω χωριά, συγκεντρώθηκαν στον ιερό ναό για να παρακολουθήσουν τη Θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της λειτουργίας, το πανηγύρι ξεκίνησε στον προαύλιο χώρο του ναού, δημιουργώντας μια ζεστή και γιορτινή ατμόσφαιρα.
H μάνα, χωρίς ποτέ να μας διδάξει, μας άφησε ανυπολόγιστη κληρονομιά: την πίστη στην παρουσία του Θεού. Τ’ αγόρια, με την αντρίκεια τους αιδώ δεν εκφράζονταν εύκολα, δεν πήγαιναν συχνά στην εκκλησιά. Όμως λίγο να τους γνώριζες, ένιωθες ν’ αναπνέουν αυτήν την παρουσία, να ζουν την ορθοδοξία ολόκληρη.
Το 42ο Πανελλήνιο Αντάμωμα Σαρακατσαναίων
Θεόφιλος Πουταχίδης – Του Πόντου η Ελπίδα
Ως ένδειξη πένθους για την άλωση της Πόλης οι Κρητικοί φορούν από τότε το μαύρο κεφαλομάντηλο που τα κρόσσια του συμβολίζουν τα δάκρυά τους για την εθνική συμφορά. Ο Καπετάν Κάρχας ή «Γραμματικός», λαβωμένος βαριά, ζητά να τον αφήσουν στο Άγιο Όρος και αργότερα γίνεται μοναχός με το όνομα Ιερώνυμος…
H 29η Μαΐου 1453 υπήρξε η αποφράς ημέρα της Ανατολική Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ή Ρωμανίας (Βυζάντιο). Μια θλιβερή ημέρα του ελληνισμού. Η λαϊκή μούσα θρήνησε αυτό το τραγικό γεγονός, με αναρίθμητα τραγούδια.
Ἡ ἐκπομπὴ αὐτὴ μέσῳ τῆς μουσικῆς προβάλλει τὸν λαϊκό μας πολιτισμό, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνα σύνολο ὑλικῶν, ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν ἀξιῶν, εἶναι τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα ποὺ μεταφέρονται ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά, εἶναι ἡ λαϊκή μας παράδοση, ἡ ὁποία σ᾿ ὅλες τὶς μορφές της, ἀποτελεῖ πολύτιμη ἐθνικὴ κληρονομιά.