ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΠΕΤΕΙΟΛΟΓΙΟ

Ο οπλαρχηγός καπετάν Χάψας

Ο Σταμάτιος (Στάμος) Κάψας ή καπετάν Χάψας (Κρυοπηγή Χαλκιδικής ; – Βασιλικά Θεσσαλονίκης 1821) ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής επανάστασης του 1821 από τη Χαλκιδική

Η 28η Οκτωβρίου 1940 και η Αγία Σκέπη

Η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου από το 1952 συνεορτάζεται με την Παναγία, την Αγία Σκέπη, όπως η εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου συνεορτάζεται με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Από το τέλος του 9ου αιώνα – αρχές 10ου έως το 1952 η Θεομητορική εορτή της Αγίας Σκέπης εορταζόταν την 1η Οκτωβρίου.

«Το Ύψωμα 731» (1940-1941) – Αφιέρωμα στον Τ/χη Δημ. Κασλά και στους μαχητές του

Το Ύψωμα 731 (χαμηλός λόφος – Αλβανία) ευρίσκεται μεταξύ των βορείων ακρωρείων των κορυφογραμμών Γκαρονίν και Τρεμπεσίνας και προστατεύει την είσοδον της κοιλάδας του ποταμού Ντενιτσέ, η οποία δια της αμαξιτής οδού οδηγεί εις την Κλεισούραν…

Ο Έλληνας ΔΕΝ πρέπει να ξεχάσει ΠΟΤE!

Σήμερα γιορτάζουμε για μια Ελλάδα που δεν έσκυψε το κεφάλι, για μια Ελλάδα που προτίμησε να χυθεί ελληνικό αίμα παρά να γίνει σκλάβα! Εορτάζουμε το φρόνημα των τότε Ελλήνων που χάρη σε αυτό είμαστε ελεύθεροι!

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Επέτειος 28ης Οκτωβρίου. Το ηρωικό ΟΧΙ

Οι ιδέες, οι λεγόμενες «διακινούμενες ιδέες» κυριολεκτικά καταλύουν τη δύναμη της ψυχής. Όταν προσβάλλεται η έννοια της πίστεως στον Θεό με τα κηρύγματα του υλισμού και της αθεΐας, όταν η έννοια της πατρίδος προσβάλλεται με το σύνθημα «Κάτω τα σύνορα», όταν καλλιεργείται ένας αμοραλιστικός διεθνισμός με συνθήματα ότι η αγάπη στην πατρίδα είναι «σοβινισμός», «κακοποιός εθνικισμός», «επικίνδυνος ρατσισμός»…

Η ιστορική κραυγή: «ΑEΡΑ»

Οβίδες βαρέος πυροβολικού σκάνε μπρός και πίσω από τις ελληνικές θέσεις. Ό,τι οχυρώσεις έχουν ετοιμαστεί τινάζονται στον αέρα. Βλήματα πεδινού πέφτουν σα βροχή. Θραύσματα από όλμους σκορπάνε τον θάνατο. Από τα χαρακώματα τους οι φαντάροι μας αλαλάζουν!

Ὁ Καποδίστριας ὡς πρότυπο Χριστιανοῦ ἡγέτη

Αὐτὸ τὸ θέμα μᾶς προτρέπει νὰ διερευνήσουμε τὶς πράξεις, ἀλλὰ καὶ νὰ εἰσχωρήσουμε στὰ ἄδυτα τῆς ψυχῆς ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἀκολούθησε ἑκούσια καὶ συνειδητὰ στὴ ζωή του τὴν ὁδὸ τῆς θυσίας καὶ τῆς αὐταπαρνήσεως, ἀρετὲς ἀπόλυτα συμβατὲς μὲ τὴ χριστιανικὴ διδασκαλία ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἰδέα τοῦ ἐθελοντισμοῦ. Αὐτὸ θὰ ἐπιχειρηθεῖ μέσα ἀπὸ ἕνα ἐνδεικτικὰ ἐπιλεγμένο πλαίσιο ὁρισμένων σταθμῶν τῆς ζωῆς του.

Η Παναγία της Ελλάδας! Εκεί όπου οι Ήρωες έσκυψαν το κεφάλι!

Ο Αρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, απογοητευμένος από συμπεριφορές κάποιων οπλαρχηγών όπου είτε τον είχαν εγκαταλείψει είτε απλούστατα δείλιαζαν στην υπόθεση κατάληψης της Τριπολιτσάς, αισθάνεται την ανάγκη για λίγα λεπτά της ώρας, να αποτραβηχτεί. Περνάει την είσοδο του Ναού της Παναγίας στο Χρυσοβίτσι, με μια καρδιά βαριά…

Με την ελπίδα του ξαναγυρισμού

«… Όταν ο στρατός μας αποβιβαζόταν στη Σμύρνη, την νύμφη του Ερμαίου κόλπου, στις 2 Μαΐου 1919, η ψυχή των Πανελλήνων ριγούσε. Η απελευθέρωση της Ιωνίας, της αιώνιας ελληνικής κοιτίδας, ήταν ένα όνειρο, για το  οποίο οι ελληνικές καρδιές χτυπούσαν δυνατά»…

«Γλυκά της Κύπρος συννεφάκια μου, πέστε μου, κόκκινα γιατ’ είστε;»

Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε… δεν γίνεται να ξεχνάμε… Επέτειος σήμερα…Μια δύσκολη επέτειος που ακόμα “πονάει”, 26 χρόνια μετά…   11 και 14 Αυγούστου 1996, στην πράσινη γραμμή της Κύπρου δολοφονούνται από Τούρκους, εν ψυχρώ, οι Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού…

Η θλίψη του Αγίου Παϊσίου για την έλλειψη ηγετών με ιδανικά και θυσία!

Μὲ τὸ κείμενο αὐτὸ ὁ Πατὴρ Παΐσιος ἐξέφραζε τὴν μεγάλη του λύπη, διότι σὲ αὐτὴν τὴν τόσο δύσκολη ἐποχὴ ὁρισμένοι πετοῦσαν «λεκέδες στὸν λευκὸ χιτώνα τοῦ Μακρυγιάννη», ἀντὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὰ λόγια αὐτοῦ τοῦ ἥρωα ποὺ «ἀγωνίστηκε περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλον γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν βάρβαρο τουρκικὸ ζυγό, καὶ στὴν συνέχεια ἀγωνίσθηκε μὲ θεῖον ζῆλο, γιὰ νὰ μὴν ὑποδουλωθοῦμε πνευματικὰ στοὺς Φράγκους

Ὁ ἀνυποχώρητος Nεομάρτυς ἅγιος Ἰωάννης καί ἡ νηστεία τοῦ Δεκαπενταυγούστου

Ἔφθασε ὅμως ἡ νηστεία τῆς Παναγίας, τὸν δεκαπενταύγουστο. Ὁ Τοῦρκος, μόλις κατάλαβε ὅτι ὁ Ἰωάννης δὲν ἤθελε νὰ χαλάσει τὴν νηστεία καὶ νὰ ἀρτυθεῖ, ἀποφάσισε νὰ τὸν κλείσει σ’ ἕνα στάβλο. Ἐκεῖ τὸν κλειδαμπάρωσε γιὰ ὅλο τὸ διάστημα τῶν 15 ἡμερῶν καὶ πότε τὸν κρεμοῦσε καὶ τὸν κάπνιζε μὲ ἄχυρα καὶ πότε τὸν χτυποῦσε μὲ τὸ σπαθὶ τοῦ προσπαθώντας νὰ τὸν κάνει νὰ φάει καὶ νὰ χαλάσει τὴν νηστεία

Ιωάννης (Ίων) Δραγούμης [31 Ιουλίου 1920]

Χαιρόταν που το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικότατης Μακεδονίας τουλάχιστον είχε ελευθερωθεί. Αλλά τον τσάκισε η είδηση ότι θα έμενε εκτός συνόρων το αγαπημένο του Μοναστήρι. Τόσο πολύ λυπήθηκε, που σ’ όλη την υπόλοιπη ζωή του τον συντρόφευαν οι αναμνήσεις που πέρασε εκεί και η νοσταλγία να επιστρέψει σ’ αυτή την πόλη.

Η μάχη του Λάλα (9-13 Ιουνίου 1821)

Το Λάλα είναι χωριό της ορεινής Ηλείας στο όρος Φολόη («Λαλαίος» ο κάτοικος του και «Λαλιώτης» ο καταγόμενος από αυτό). Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το κατοικούσαν εξισλαμισμένοι Αλβανοί, οι οποίοι είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος ολόκληρης της Πελοποννήσου με τη μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη που διέθεταν…

«Την έχουν φυλαχτό όποτε κλαίνε, εικόνα κι ευλογία οι Ρωμηοί»

Πριγκίπισσα του Βόσπορου τη λένε, την έκαναν τραγούδι οι λαοί.
Την έχουν φυλαχτό όποτε κλαίνε, εικόνα κι ευλογία οι Ρωμιοί…

Μπέτη Μπιζά: Από την Άλωση στην Επανάσταση του 1821

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Ι. Ναού Αναλήψεως του Κυρίου Ραφήνας για τα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση και με αφορμή την επέτειο της αλώσεως της Πόλης, καλέσαμε την κ. Μπέτη Μπιζά, φιλόλογο και διακεκριμένη ομιλήτρια, να μας μιλήσει για τη σύνδεση των δύο μεγάλων αυτών ιστορικών στιγμών της Ρωμηοσύνης

Βιασμοί και Γενοκτονία εναντίον των Ελληνίδων. Μικρά Ασία, Πόντος, Θράκη, Καππαδοκία

Ο  πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη Τζόρτζ  Χόρτον γράφει ότι ο «επανειλημένος βιασμός γυναικών και κοριτσιών δεν μπορεί να αποδοθεί ούτε σε θρησκευτική μανία, ούτε σε κτηνώδη πάθη. Ένα από δυνατώτερα συναισθήματα που πήρα μαζί μου από τη Σμύρνη ήταν το συναίσθημα της ντροπής, διότι ανήκα στο ανθρώπινο γένος». 

Μνήμη Γενοκτονίας

H γενοκτoνία των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας είναι από τις μελανότερες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας και τη μεγαλύτερη συμφορά στη μακραίωνη ιστορία του ελληνισμού. Διχαστικοί, ως συνήθως τιμούμε δύο συμφορές και σε διαφορετικές ημέρες, ενώ πρόκειται για μία…

Ο ανδρείος στρατιώτης της Πατρίδας Γεώργιος Καραϊσκάκης

(απόσπασμα από προκύρηξη της κυβέρνησης για τον θάνατο του Καραϊσκάκη:) «Ελληνίδες! Μαυροφορέστε για τον υπερασπιστή της τιμής σας. Έλληνες! Φρίξτε και κλαύτε για τον ανδρείο στρατιώτη και καταβρέχοντας την ιερά γη των προγόνων μας με τα καρδιοστάλακτα δάκρυά σας εκδικηθείτε το αίμα του. Ελλάς! Πένθησε τον πολύτιμο Καραϊσκάκη σου.»

Γιαννιάς: ο θρυλικός καπετάνιος της Ηλείας και της Αχαΐας που σκορπούσε τον τρόμο στους Αγαρηνούς

Ο Γιαννιάς, ”ο γιος που παπανδρέα”, ο Θρυλικός καπετάνιος της Ηλείας και της Αχαΐας που σκορπούσε τον τρόμο στους Αγαρηνούς. Τόσο τρόμο που από την μανία τους, όταν τον έπιασαν ζωντανό, τον κρέμασαν από μια μελικουκιά στ’ αλώνι του Άη Θανάση και τον άφησαν να κρέμεται για τρεις μέρες μέχρι να σπάσει το δέρμα του και τα κόκκαλά του (1804)…

Παπά Θύμιος Βλαχάβας: Ο Επαναστάτης και μάρτυρας

Ο παπά Ευθύμιος Βλαχάβας (1760-1809) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς προεπαναστατικούς ήρωες, που έριξαν τον σπόρο της Ελευθερίας και της Επανάστασης του 1821. Τα όσα πέρασε απαθανάτισαν τα δημοτικά μας τραγούδια και οι Ρήγας, Κολοκοτρώνης, Παν. Σούτσος, Αινιάν, Σάθας και οι ξένοι λόγιοι Πουκεβίλ, Έμερσον, Φοριέλ, Καρέλ και άλλοι.

Ανδρέας Μιαούλης: Ο «ατρομητότατος» ναυμάχος

Ο Ανδρέας Μιαούλης (1769-1835) ήταν και εξακολουθεί να είναι εκ των δημοφιλεστέρων αγωνιστών της Εθνεγερσίας. Αυτό γιατί οι πολλές νίκες των Ελλήνων στη θάλασσα αυτόν είχαν πρωταγωνιστή…Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος θεωρεί ότι ήταν «ατρομητότατος των ανθρώπων, επιτείνων την αρετήν του ταύτην μέχρι των εσχάτων ορίων της φρονήσεως και της αφροσύνης»

Ο Νικηταράς (Νικήτας Σταματελόπουλος) ζητιανεύει σχεδόν τυφλός και πάμπτωχος στον Πειραιά το 1843

Στη μάχη στα Δερβενάκια (26 Ιουλίου 1822) η ορμή του κατά των Τούρκων ήταν τόσο μεγάλη, όπου έσπασε 3 σπαθιά κατά τη διάρκεια της μάχης, ενώ το τέταρτο κόλλησε στο χέρι του από αγκύλωση. Μετά από αυτή τη μάχη έμεινε γνωστός ως «Τουρκοφάγος»…

Είμαστε σήμερα ελεύθεροι;

Ξεκίνησαν για Του Χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδος την Ελευθερία. Θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει το όνειρο που είχαν ΤΡΕΛΟ! Η απάντηση προς αυτούς είναι πως πράγματι αυτοί οι άνθρωποι κουβαλούσαν μαζί με τα όπλα τους και μια τρέλα, μια όμορφη τρέλα. Αυτή η τρέλα που είχαν όμως σήμερα μας έχει χαρίσει την Ελευθερία μας. Η δική μου απορία είναι: είμαστε πράγματι ελεύθεροι;

Δωδεκάνησα: 73 χρόνια απ’ την ενσωμάτωση στη Μητέρα Ελλάδα… χρονικό

Η 7η Μαρτίου του 1948 αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τα νησιά της Δωδεκανήσου. Είναι η μέρα που τα νησιά μας, τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα της εθνικής ολοκλήρωσης, γίνονται πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού κράτους. Για να φτάσουμε στην Ενσωμάτωση και στην 7η Μαρτίου 1948, χρειάστηκαν αγώνες και θυσίες από τον, επί πολλά χρόνια, σκλαβωμένο δωδεκανησιακό λαό.

Με την ελπίδα του ξαναγυρισμού: Αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922 – 2022)

Κι ύστερα … Κι ύστερα. Έγινε το μεγάλο κακό. Το 1922 συντελέστηκε η τελευταία πράξη του δράματος. Η Μικρασιατική Καταστροφή. Οριακό σημείο της Καταστροφής και σύμβολό της έμεινε στην Ιστορία η Σμύρνη, η ελληνική πρώτη πολιτεία της Μ. Ασίας»…

Γενναίος Θεοδώρου Κολοκοτρώνης: Ο γενναίος αγωνιστής στη σκιά του πατέρα του

Ο γιός του Γέρου του Μοριά Γενναίος Κολοκοτρώνης (1804 – 1862) ήταν εκ των σημαντικοτέρων αγωνιστών της Επανάστασης του 1821, που έζησε κοντά και στη σκιά του μεγάλου ήρωα πατέρα του. Νεαρός στην ηλικία – μόλις στα δέκα επτά του χρόνια – και παρά τη συμβουλή του πατέρα του να μην πολεμήσει, λόγω του νεαρού της ηλικίας του και της ασθενικής του φύσης, εκείνος μαζί με τον αδελφό του Πάνο μπήκαν στη φωτιά…

Οι Έλληνες της Ουκρανίας εόρτασαν τα 200 χρόνια από το 1821! (φωτογραφίες)

Οι Έλληνες της Ουκρανίας τίμησαν την ελληνική κληρονομιά στο «Πανουκρανικό Φεστιβάλ του Ελληνικού Πολιτισμού» της Μαριούπολης!

Σελίδες