ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Ἡ «ἐκδίκηση» τῆς παράδοσης

Ὅποιος προσπαθήσει νὰ περιγράψει τὴν ἔννοια τῆς Παράδοσης ἑνὸς λαοῦ, βρίσκεται σὲ δύσκολη θέση. Ὁ ὁρισμός του εἶναι σίγουρα περιγραφικός. Ἡ οὐσία τῆς Παράδοσης ὑπεκφεύγει· μένει μόνο ἡ περιγραφή, οἱ ἐκδηλώσεις, τὰ φαινόμενα…

Ὁ ἀφανισμός τῆς ἑλληνορθόδοξης οἰκογένειας

Ἡ Νέα Τάξη, ἡ λεγόμενη Παγκοσμιοποίηση, τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει ἐντείνει τὶς προσπάθειές της, ὥστε νὰ μὴν ἀφήσει τίποτα ὄρθιο στὴν Ἑλληνορθόδοξη Ἑλλάδα. Στὸ στόχαστρο ἔχουν μπεῖ ἡ Ὀρθοδοξία, τὸ Ἔθνος, τὸ σχολεῖο καὶ ἡ οἰκογένεια.

Σταυροαναστάσιμο

Μές’ στοῦ Σταυροῦ τό δειλινό, σιωπᾶ ἡ φύσις ὅλη. Τό λιόγερμα δειλά γυρνᾶ στῆς Ἄνοιξης τήν νύχτα.
Μύρα ‘τοιμάζει ἡ ψυχή, οἱ μενεξέδες χρῶμα. Τά δάκρυα τό ὠσαννά, στόν Γολγοθά προσμένουν.

Ἡ πίστη τῶν κλεφταρματωλῶν γεννᾶ τοὺς ἐλευθερωτὲς τοῦ ἔθνους μας

Ὁ Ἰωάννης Πετρώφ (19ος αἰώνας) ὑπῆρξε φιλέλληνας ἀπό τή Μόσχα, πού ἀσχολήθηκε εἰδικά μέ τή συλλογή πλούσιου ὑλικοῦ γιά τόν ἀγώνα τῶν Πανελλήνων κατά τούς χρόνους τῆς Τουρκοκρατίας, ἰδιαίτερα στή Μακεδονία.

Ἡ παράδοση καί ἡ μεταφορά της ἀπό γενεά σέ γενεά

Λόγῳ τῆς περιρρέουσας ἀτμόσφαιρας καὶ τῆς σύγχυσης, ποὺ προωθεῖται κυρίως μέσῳ τῶν «μέσων ἐνημέρωσης», περιφρονεῖ βασικὲς ἀρχὲς κυρίως στὸν ἠθικὸ καὶ τὸν πρακτικὸ τομέα. Ἀρνεῖται, γιὰ παράδειγμα, ἐντολὲς ὅπως τὸ «οὐ κλέψεις», τὴν παραδοσιακὴ ἀρχὴ ἀποφυγῆς τῶν προγαμιαίων σχέσεων, τὴ σωματικὴ ἐργασία καὶ λοιπά.

Τῆς Ρωμηοσύνης ἄνοιξη καλῶς νὰ ‘ρθεῖς καὶ πάλι!

Στὸ γαλάζιο μετάξι, μιὰν ἀνάσταση ἄλλη, τῆς πατρίδας μεγάλη, καρτεροῦμε νὰ ’ρθεῖ· γιὰ μιὰ Ἑλλάδα ὡραία, τρανὴ καὶ σπουδαία, μὲ τὰ προικιά της ἀτόφια, τὰ ἑλληνορθόδοξα ὅλα, ποὺ μὲ χάρη περίσσια, τὰ εὐλογοῦσε ὁ Θεός,
καὶ τὰ στόλιζε ἡ Δόξα.

Διατήρηση κοινῶν ἀρχαιοελληνικῶν λέξεων στά γλωσσικά ἰδιώματα τῆς Ἴμβρου καί τῆς Τενέδου

Ὁ σκοπὸς καί, ὡς ἐκ τούτου, τὸ περιεχόμενο τῆς παρούσας σύντομης μελέτης προέκυψε ἀπὸ δύο βασικές μας διαπιστώσεις στὶς ὁποῖες ὁδηγηθήκαμε κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μακροχρόνιας ἐνασχόλησής μας μὲ τὸ γλωσσικὸ ἰδίωμα τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας μας, τῆς Ἴμβρου καὶ οἱ ὁποῖες ἀφοροῦν τὰ ἐν λόγῳ ἰδιώματα. 

Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης: Ὁ φλογερός ποιητής καί πατριώτης

Τό 1853, σέ ἡλικία 29 χρονῶν, θά γυρίσει στά Ἑπτάνησα γιά νά ριχτεῖ μέ τά μοῦτρα στούς πολιτικούς ἀγῶνες, πού ἐκείνη τήν ἐποχή εἶναι ἀγῶνες ἐθνικοί, γιατί τό κύριο αἴτημα τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τους ἦταν ἡ ἕνωση μέ τήν ἐλευθερωμένη Ἑλλάδα (21 Μαΐου1864).

Ἡ παραδοσιακή κατοικία

Τὸ σπίτι ποὺ ἔχει ἀρχικὸ προορισμὸ νὰ στεγάσει τὴν οἰκογένεια καὶ νὰ πληρώσει τὶς στοιχειώδεις ἀνάγκες τῆς διαβίωσής της, μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ κοινωνικοῦ βίου ἀναπτύσσεται καὶ αὐτὸ πέραν τῆς ἐννοίας τοῦ ἀπολύτως ἀπαραίτητου καὶ ἐξελίσσεται πρὸς μία πιὸ σύνθετη μορφή.

Ποίημα και βιογραφικά στοιχεία για τον όσιο Γέροντα Αναστάσιο της Ι.Μ. Κουδουμά

Η Παρθένος Μαρία Υπέρμαχος, στον αγώνα του στάθηκε πλάι, και της νίκης τα δώρα του χάρισε, ουρανόσταλτη ευλογία, του Χριστού την αδιάλειπτη, καρδιακή, προσευχή και την ειρήνη του Θεού, την Αγία!

Τὸ θαῦμα ποὺ ἔσωσε χωριὸ τῆς Κέρκυρας

Ὑπῆρχε τότε μεγάλη ἀνομβρία στὸ νησὶ καὶ οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ καθὼς καὶ τῶν ἄλλων συνοικισμῶν ὑπέφεραν καὶ εἶχαν ἔρθει σὲ ἀπόγνωση. Σὲ ὅλα τὰ διψασμένα χωράφια κι ἀγροκτήματα περιέφεραν ἱερεῖς καὶ λαὸς τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Δημοσιάνας καὶ ἔφτασαν μέχρι τὴν Παλαιοκαστρίτσα.

Σελίδες