ΠΑΤΕΡΙΚΑ

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε από γονείς ενάρετους και ευλαβείς σε χωριό της λεγόμενης Μικράς Ρωσίας ( σημερινή Ουκρανία ) περί το 1690. Πολέμησε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και το 1711 συνελήφθη αιχμάλωτος για να καταλήξει δούλος σε Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο καταγόμενον από το χωριό  Προκόπιον της Μικράς Ασίας.

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέα: Η προσευχή για τους άλλους

Ο πατήρ Ευμένιος ήταν σαν μιά κινητή Τράπεζα. Του έδινε ο κόσμος χρήματα, του έβαζε κάτω από τα μαξιλάρια, στις τσέπες του, κι αυτός όλο έδινε απλόχερα σε όποιον του ζήταγε κι έστελνε όπου υπήρχε ανάγκη. Δεν τον ενδιέφερε αν τον κατέκριναν που έπαιρνε χρήματα ή αν τον επαινούσαν που έδινε. Εκείνος εγελούσε και συνέχιζε… το έργο του!

Άγιος Ευμένιος: Τα αγιασμένα βήματα ενός λεπρού

Ὁ πατὴρ Ἀνανίας ἐπαναλάμβανε συχνὰ τὸ μάλωμα τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου στὸν ἴδιο: «Μοῦ ξέφυγε κάποτε καὶ εἶπα μπροστὰ στὸν Γέροντα Πορφύριο τὴ γενικὴ «τῆς φύσης». Καὶ πῶς νομίζετε ἀντέδρασε ὁ ἅγιος Γέροντας; “Τὸν κακό σου τὸν καιρό! Ἐσύ, τὸ λὲς ἔτσι; «τῆς φύσεως» εἶναι τὸ σωστὸ καὶ τὸ ὡραῖο. Αὐτὴ εἶναι ἢ ἅγια γλῶσσα μας!”…

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέα: Πώς να βοηθήσω τους κεκοιμημένους;

Κείμενα από το βιβλίο: ” Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης-Μαρτυρίες Τόμος Β’ “, Εκδόσεις:Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος. Επιμέλεια- παρουσίαση εκπομπής: Στυλιανή Χαλδαιοπούλου

Μερικές από τις σοφές διδαχές του οσίου Γέροντα Διονυσίου.

Ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ζωντανή. Ζωντανὴ ποὺ πάντα ὅμως διψάει γιὰ περισσότερη ζωή.

Κείμενα από το βιβλίο: Πνευματικός Αγώνας, Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, Λόγοι Γ’
Εκδόσεις: Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης
Επιμέλεια- παρουσίαση εκπομπής: Δήμητρα Χαλδαιοπούλου

Στη συνομιλία του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα παρά το φρέαρ του Ιακώβ τέθηκε και το θέμα πού και πώς είναι πρέπον να προσκυνείται και να λατρεύεται ο Θεός. Οι μεν Ιουδαίοι υποστήριζαν ότι αυτό πρέπει να γίνεται στα Ιεροσόλυμα, κάτι αυτονόητο φυσικά γι’ αυτούς επειδή εκεί βρισκόταν ο ναός του Σολομώντος, οι δε Σαμαρείτες στο όρος Γαριζείν. Ο Χριστός όμως μετέφερε το όλο θέμα σε άλλη βάση. Ο Θεός είναι πνεύμα και ζητάει διαφορετικό τρόπο λατρείας…

ὁ ἅγιος ὑπέμεινε τό μαρτύριό του, καθώς τόν κατασπάρασαν τά θηρία, ὥστε, ἀφοῦ στήσει μπροστά στά μάτια ὅλων τό τρόπαιο κατά τοῦ διαβόλου, νά κάνει ζηλωτές τῶν ἀγωνισμάτων του ὅλους τούς θεατές, ὄχι μόνο πεθαίνοντας τόσο γενναῖα, ἀλλά πεθαίνοντας μέ εὐχαρίστηση. Ἔτσι, μέ εὐχαρίστηση ἔβλεπε τά θηρία, ὄχι σάν νά ἐπέκειτο νά φύγει ἀπό τή ζωή, ἀλλά σάν νά τόν καλοῦσαν πρός ζωή καλύτερη καί πνευματικότερη.

Πώς να τοποθετούμεθα όταν προσευχόμαστε – Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

Ἡ Ἐκκλησία μισεῖ καί ἀποστρέφεται τήν ἁμαρτία, ἀλλά ἀγαπᾶ καί περιθάλπει τούς ἁμαρτωλούς. Ὁ Παράδεισος θά εἶναι γεμᾶτος ἀπό ἁμαρτωλούς μετανοήσαντας, προεξάρχοντος τοῦ ἐν τῷ Σταυρῷ ληστοῦ. Τί ὀφείλουμε στόν Κύριον τῆς δόξης γιά τίς ἄπειρες δωρεές Του; “Καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην” καί ἀπείρους εὐχαριστίας.

(38′ 51” και μετά:) “Δεν είναι το 666 μόνο. Είπαμε είναι και όλα τ’ άλλα. Και το 666 να μην έχει (αρχικά αυτό μόνο, για να ξεγελαστούν πολλοί και να κατηγορηθούν όσοι διαμαρτύρονται ως γραφικοί και υπερβολικοί), οι ταυτότητες αυτές, το όλο σύστημα αυτό, είναι η αναγκαία υποδομή για να στηρίξει ένα ανελεύθερο καθεστώς που μπορεί να είναι και το καθεστώς του αντιχρίστου. Για αυτό εμείς δεν πρέπει να τη δεχτούμε!”

Αὐτὴν τὴν ἡμέρα γιόρταζε ἡ Ἁγιὰ Σοφιά, διότι ἐτιμᾶτο ἡ σοφία τοῦ Λόγου, ὁ Χριστός! Στὸ μέσο τῶν δύο μεγάλων ἑορτῶν, τῆς Ἀναστάσεως καὶ τῆς Πεντηκοστῆς, ὁ Χριστὸς ἀνέβηκε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ κήρυττε «ἐν τῷ ἱερῷ» καὶ ἀποκάλυπτε μὲ τὸ κήρυγμά Του ὅτι Αὐτὸς εἶναι ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ, ὁ Λόγος, ὁ Μεσσίας – μεσίτης ἡμῶν καὶ τοῦ πατρός Του, καὶ ὁ ποιητὴς τοῦ νόμου (Ἰωάν., ζ’ 14-30).

Ο αββάς Αρσένιος διηγούνταν τα εξής: “καθώς ήμουν στο κελί μου, άκουσα φωνή που έλεγε ‘Έλα, θα σου δείξω τα έργα των ανθρώπων πώς είναι. Γιατί αν και πράγματι κοπιάζουν οι περισσότεροι άνθρωποι, αυτό δε σημαίνει ότι τα έργα τους είναι πάντα καλά και αρεστά στο Θεό'”.

Ανάσταση Χριστού: Μύθος ή Ιστορία; – π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Πολλές φορές προσπαθοῦμε νά λύσουμε ἕνα πρόβλημά μας ἐπιστρατεύοντας τίς ἱκανότητές μας καί τά χαρίσματά μας ἤ τήν βοήθεια ἄλλων ἀνθρώπων. Ὁ Θεός ὅμως, εἶναι ἀκριβῶς μπροστά μας καί φτάνει νά τόν ἐπικαλεσθοῦμε γιά νά προστρέξει

Μαρτυρία ἀνωνύμου: «Ἦταν κά­ποι­ο ἀν­δρό­γυ­νο εὐ­λα­βές καί εἶ­χαν 9 παι­διά. Ὁ σύ­ζυ­γος ἦ­ταν πά­ρα πο­λύ εὐ­λα­βής καί ὀ­λί­γον τι ζη­λω­τής στά πνευ­μα­τι­κά. Κα­τά γράμμα ἤ­θε­λε νά τά κά­νη ὅ­λα, σάν κα­λό­γε­ρος. Ἡ γυναῖ­­κα πα­ρα­πο­νι­ό­ταν στόν Γέ­ρον­τα ὅ­τι κου­ρά­ζε­ται καί θέ­λει βο­ή­θεια. Ὅ­ταν ἔρ­χον­ταν στήν Μο­νή τό βρά­δυ μέ τά παι­διά, ἔ­κλαιγαν καὶ φώ­να­ζαν αὐ­τά, ἔ­κλαι­γε καί ἡ σύ­ζυ­γος γιατί κουρα­ζό­ταν. Ὁ σύ­ζυ­γος πή­γαι­νε στό πα­ρεκ­κλή­σι τῶν Ἁ­γί­ων Ἀ­ναρ­γύ­ρων, ἔ­κα­νε με­τά­νοι­ες, κομ­πο­σχο­ί­νια καί ἀ­γρυ­πνοῦ­σε. Ἡ σύ­ζυ­γος ἔ­κλαι­γε καί πα­ρα­πο­νι­ό­ταν στόν Γέ­ρον­τα καί εἶ­χε κά­ποι­ο δί­κιο.

Εκπομπή του ραδιοφώνου Ενωμένης Ρωμηοσύνης “ΕΡΩ Ραδιοσυχνότητα” με αφήγηση από το βιβλίο των εκδόσεων της ΕΡΩ: “Ο Όσιος Πορφύριος – Μαρτυρίες-Διηγήσεις-Νουθεσίες”, από τη σειρά εκδόσεων “Ορθόδοξο Βίωμα” αριθμός 6. Αφήγηση από την Αγγελική Κωνσταντίνου (Μέρος 3ο).

Ομιλία του πατρός Αρτεμίου Γρηγοριάτου, στον Άγιο Νικόλαο Φιλοπάππου

Με τίτλο «Άγιος Πορφύριος: Ο Άγιος της Ομόνοιας και η άγνωστη μικρή Αγία Σοφία της Αττικής», το βίντεο παρουσιάζει σημαντικούς σταθμούς της ζωής του Αγίου

Μια από τις πλέον εμβληματικές και συμπαθείς μορφές της Καινής Διαθήκης είναι και ο άγιος Νικόδημος, ο κρυφός μαθητής του Κυρίου και φροντιστής Του κατά την ταφή Του, ο οποίος με τον άγιο Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας, αποκαθήλωσαν, φρόντισαν, μύρωσαν και ενταφίασαν το άχραντο σώμα Του

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διατήρησαν τὴν τριμερῆ διαίρεση τῆς ψυχῆς ποὺ εἶχε ὁ Πλάτων: σὲ λογιστικό, θυμικό καὶ ἐπιθυμητικό. Τὸ γνωστικό κομμάτι, τὸ ἐπιθυμητικό κομμάτι καὶ αὐτὸ ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὸν θυμό, μὲ τὴν ἔκφραση τέτοιων συναισθημάτων. Καὶ εἶναι κομμάτι τοῦ γνωστικοῦ ὁ νοῦς. Δηλαδή, νά σᾶς διαβάσω τὸν ὁρισμό τοῦ νοὸς κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ ποὺ ἔχω σημειώσει: «Νοῦς λέγεται καὶ ἡ ἐνέργεια τοῦ νοῦ». Δηλαδή: λογισμοί, κρίσεις, συλλογισμοί, νοήματα.

«Ὅ­ταν εἶ­δα ἐ­γώ τόν Γέ­ρον­τα νά εἶ­ναι γο­να­τι­σμέ­νος καί τό κε­φά­λι του νά ἀ­κουμ­πᾶ στό δά­πε­δο τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Βή­μα­τος, γο­νά­τι­σα κι ἐ­γώ μέ τόν ἴ­διο τρόπο καί τά εἶ­πα ὅ­λα τά ἁ­μαρ­τή­μα­τά μου, μέ πολ­λή λε­πτο­μέ­ρεια ἀ­π᾽ τήν ἀρ­χή. Ἔ­τσι ξα­λά­φρω­σα καί θαύμα­σα τόν μα­κα­ρι­στό Γέ­ρον­τα πού γνώ­ρι­ζε τί ἤ­θε­λα καί τί μέ βα­σά­νι­ζε, ἀλ­λά καί γι­ά τήν ἀ­πέ­ραν­τη ἀ­γά­πη καί τήν τα­πεί­νω­σή του!».

Στὸ σημερινό -Τετάρτη 22 Ἀπριλίου- ἀπόσπασμα ἀπὸ τὶς «Πράξεις» οἱ μαθητές, ποὺ στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ποιοῦν «σημεῖα καὶ τέρατα», ἀπειλοῦνται ἀπὸ τοὺς γραμματεῖς καὶ φαρισαίους «μηκέτι λαλεῖν μηδὲ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ». Τί ἀπήντησαν ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰωάννης; «Οὐ δυνάμεθα ἡμεῖς ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν μὴ λαλεῖν». Αὐτὴν τὴν δύναμη δίνει ὁ Ἀναστὰς Κύριος. Ὅσα βλέπει, ἀκούει, νοιώθει κανείς, ἐνισχυμένος ἀπὸ τὴν παρουσία Του, νὰ τὰ διαλαλεῖ, νὰ τὰ διατρανώνη πρὸς δόξα Θεοῦ καὶ πρὸς ὄφελος τῶν ἄλλων ἀνθρώπων.

Γιατί συμβαίνουν οι πειρασμοί; Ποιος είναι ο τελικός νικητής; Ακούγονται κείμενα από τα βιβλία: 1) π. Ευσέβιος Βίττης (2022). “Θερμή ικεσία στο “Πάτερ ἡμῶν””. Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης: Γραφικές τέχνες “Μέλισσα”.
2) π. Γεώργιος Καψάνης. (2019). “Η Κυριακή Προσευχή”, 5η έκδοση. Δάφνη, Άγιον Όρος: Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου. 3) π. Νικόλαος Λουδοβίκος (2016). “Η ιστορία της αγάπης του Θεού”, 2η έκδοση. Καρυές, Άγιον Όρος: Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.

Η πλάνη πάντα αυτοκαταστρέφεται και, χωρίς να το θέλει, στηρίζει σε όλα την αλήθεια. Πρόσεξε: Έπρεπε ν’ αποδειχθεί ότι ο Χριστός πέθανε και τάφηκε και αναστήθηκε. Ε, λοιπόν, όλα αυτά τα κατοχυρώνουν οι ίδιοι οι εχθροί!

Κάποιες φωνές, μέσα ἀπό τήν Ἐκκλησία, ζητοῦν ἐπιμόνως καί ἐπειγόντως νά τελῆται ἡ θεία Λειτουργία στήν καθομιλουμένη γλῶσσα. Πιστεύουν μᾶλλον πώς ἄν αὐτό συμβῆ, θά γεμίσουν οἱ ναοί ἀπό κόσμο καί ἰδιαίτερα ἀπό νέους ἀνθρώπους… Ἡ θεία Λειτουργία δέν εἶναι ἁπλά καί μόνο μία τελετή στήν ὁποία παριστάμεθα καί προσπαθοῦμε λογικῶς νά κατανοήσουμε. Εἶναι περιοχή μυστηρίου τό ὁποῖο, χάριτι Θεοῦ, βιώνουμε.

«Οικογένεια… “Δίχως λουλούδια και παιδιά, ποια θα ‘χε ο κόσμος ομορφιά;”»!
Σεζόν 5η – Επεισόδιο 14ο: «Συντροφιά με τον Άγιο Παΐσιο!»
Καλεσμένη η κα Νικολέττα Σκάλκου – Διαμαντίδη, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και πολύτεκνη μητέρα.

Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς εὔχεται τῷ Θεῷ νὰ ῥίψῃ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ νὰ κατακαύσῃ πάντας τοὺς μὴ δεχομένους τὰς ἀρχὰς καὶ πεποιθήσεις αὐτοῦ. Τὸν μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴν χαρακτηρίζει μῖσος πρὸς τοὺς ἑτεροθρήσκους ἢ ἑτεροδόξους, ὁ φθόνος καὶ ὁ ἐπίμονος θυμός, ἡ ἐμπαθὴς ἀντίστασις πρὸς τὸ ἀληθὲς πνεῦμα τοῦ θείου νόμου, ἡ παράλογος ἐπιμονὴ ἐν τῇ ὑπερασπίσει τῶν ἰδίων φρονημάτων… εἶναι ἄνθρωπος ὀλέθριος.

ΡαδιοΧρηστότητα – Εκπομπή “Άνθος Ιερό”, Κείμενα από το βιβλίο: “Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης-Μαρτυρίες, Τόμος Β'”, Εκδόσεις: Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος. Επιμέλεια-Παρουσίαση εκπομπής: Στυλιανή Χαλδαιοπούλου