ΠΑΤΕΡΙΚΑ

Ένας από τους πρωτεργάτες του (κολλυβάδικου) κινήματος υπήρξε και ο άγιος Μακάριος Νοταράς, μια μεγάλη πνευματική και εκκλησιαστική μορφή του 18ου αιώνα. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας στα 1731και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Μιχαήλ…

Φοβάμαι τη χαλάρωση που φέρνει η ελευθερία μετά τη νηστεία. Η ανθρώπινη φύση εύκολα παρασύρεται όταν τα πράγματα γίνονται άνετα. Θυμηθείτε τους Ιουδαίους: μόλις ελευθερώθηκαν από τη δουλεία της Αιγύπτου και έφαγαν και χόρτασαν, ξέχασαν τον Θεό και προσκύνησαν το χρυσό μοσχάρι. Όταν οι άνθρωποι περνούν καλά, συχνά ξεχνούν τον Ευεργέτη τους.

Αν έχει την ελπίδα της σωτηρίας , δεν θα έχει τον φόβο της κολάσεως. Και για να έχει ο άνθρωπος την ελπίδα της σωτηρίας, θα πρέπει να είναι κάπως τακτοποιημένος. Τον άνθρωπο που αγωνίζεται με φιλότιμο, όσο μπορεί, και δεν έχει διάθεση να κάνη αταξίες , αλλά πάνω στον αγώνα του νικιέται- νικάει, νικιέται- νικάει, ο Θεός δεν θα τον αφήσει. 

Θα σας πω κάτι που μου συνέβη τότε στην πείνα, στην Κατοχή. Είχα ένα χρέος, που έπρεπε να το δώσω. Είχα εντολή να το εξοφλήσω μέχρι το Πάσχα. Και έκανα μεγάλη οικονομία, για να κλείσω το χρέος.

Η τυπική βυζαντινή απεικόνιση της Ανάστασης είναι η κάθοδος του Χριστού στον Άδη: o Χριστός σπάει τις πύλες του Άδη και ελευθερώνει τον Αδάμ και την Εύα. Κάποιες φορές, ωστόσο, επιλέγονται πιο έμμεσοι τρόποι εικονογραφικής απόδοσης της Ανάστασης, όπως το «Χαίρετε» του αναστημένου Ιησού στις Μυροφόρες του Τάφου, στη Μαρία τη Μαγδαληνή και στην «άλλη Μαρία» (Κατά Ματθαίον 28:9)· αυτή η αναστάσιμη εικόνα παρέμεινε η πιο δημοφιλής μέχρι τον έβδομο αιώνα…

Λόγος για την Ανάσταση: Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου

Αν δεν έχη κανείς ευλάβεια, ταπείνωση και μέσα στο Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου να τον βάλης, τίποτε δεν θα δή. Ενώ, αν έχη ευλάβεια και στον Γολγοθά μπορεί να δη το Άγιο Φως.

Λόγος Αγίου Πρόκλου Κωνσταντινουπόλεως” Το Πάθος του Κυρίου κατά την Αγ. και Μεγάλη Παρασκευή “

«Ἦλ­θε κάποι­ος ἀ­πό μα­κριά στό Μο­να­στή­ρι νά προ­σκυ­νήση τήν Κά­ρα τοῦ Ἁ­γί­ου. Σ᾽ ὅ­λο τό δρό­μο μά­λω­νε μέ τήν γυ­ναῖ­κα του, δι­ό­τι νό­μι­ζε ὅ­τι ἄρ­γη­σαν νά ξε­κι­νή­σουν καί δέν θά προ­λά­βαι­νε νά προ­σκυνήση τήν ἁ­γί­α Κά­ρα, για­τί θά τήν πή­γαι­ναν ἀ­πό τό Μο­να­στή­ρι κά­που γι­ά προ­σκύ­νη­μα. Μό­λις ἔφτα­­σε, πρό­λα­βε τήν ἁ­γί­α Κά­ρα, τήν προ­σκύ­νη­σε καί ἀ­μέ­σως μό­λις τόν εἶ­δε ὁ γέ­ρων Ἰ­ά­κω­βος, τοῦ λέ­ει: ”Τί κά­νεις, τέ­κνο μου, εἶ­δες πό­σο ζων­τα­νός εἶ­ναι ὁ ἅγι­ος Δαυ­ΐδ; Εἶ­δες πῶς εὐ­ω­δί­α­ζε ἡ ἁ­γί­α Κά­ρα; Ὁ Ἅ­γιος σέ πε­ρί­με­νε μέ ἀ­γά­πη ὅ­πως ὅ­λους, ἀλ­λά, ἐ­σύ τέ­κνο μου, ἄ­κου­γες τούς λο­γι­σμούς τοῦ δι­α­βό­λου καί σ᾽ ὅ­λο τό τα­ξί­δι ἤ­σουν ἀ­νή­συ­χος καί ἐ­κνευ­ρι­στι­κός πρός τήν σύ­ζυ­γο­”. Αὐ­τός ἔ­βα­λε με­τά­νοι­α καί λέ­ει, ”ποῦ τό ξέ­ρε­τε, Γέ­ρον­τα, ἐ­σεῖς αὐ­τό; Ἔ­τσι εἶ­ναι­”».

Ενώ λοιπόν ο Ιησούς έλεγε τόσα στον Ιούδα για να τον κάνει εγκαίρως να μετανοήσει προτού προχωρήσει στην προδοσία που σκεφτόταν να κάνει, εκείνος δεν λύγισε˙ όταν όμως ολοκληρώθηκε το παράπτωμα, τότε του ήρθε στον νου η μετάνοια, όμως τότε χωρίς καμία ωφέλεια· διότι το να μεταμεληθεί και να ρίξει τα αργύρια και το να ντραπεί τον ιουδαϊκό όχλο, όλα είναι ευπρόσδεκτα˙ το να απαγχονιστεί όμως, αυτό είναι ασυγχώρητο και ενέργεια του πονηρού δαίμονα

Ζητάς με πάθος και μανία τον έπαινο, την αναγνώριση και τη δόξα των ανθρώπων. Εκτός από τον Θεό, τον πάντων […]

Μεγάλη Πέμπτη – Λόγος Ευσεβίου Εμέσσης στην προδοσία του Ιούδα

(Καθηγητής π. Β. Γεωργόπουλος): “Στο θέμα της ανάστασης του Θεανθρώπου από την εποχή του Κ. Ρώσσελ μέχρι σήμερα, υποστηρίζουν σταθερά την κακοδοξία, ότι ο Ιεχωβά Θεός εξαφάνισε, εκμηδένισε το σώμα του Χριστού, που καταναλώθηκε μέσα στον τάφο και ποτέ δεν αναστήθηκε σωματικά…”

Ο βίος του Ιούδα του Ισκαριώτη – Γέροντας Εφραίμ της Ιεράς Βατοπαιδινής Σκήτης Αγ. Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου και Αγ. Αντωνίου του Μεγάλου, Αγίου Όρους

ΡαδιοΧρηστότητα – Εκπομπή με ανάγνωση αποσπασμάτων από το βιβλίο: ”Η Θεογεννήτρια”, Εκδόσεις: Ιερόν Ησυχαστήριον “Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος”, Μεταμόρφωση Χαλκιδικής. Επιμέλεια- παρουσίαση εκπομπής: Κατερίνα Παρμακίδου

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέα: Μπορείς να βγάλεις μια ψυχή από την κόλαση;

Να μαθαίνουν το νόμο του Θεού και τις εντολές του Χριστού, να μαθαίνουν την ευλάβεια, πώς να έχουν πάντα την μνήμη του Θεού και την σωστή χριστιανική οδό. Μόνο τότε δεν θα χαθούν τα παιδιά σας στις οδούς της ανθρώπινης σοφίας, μόνο τότε πάνω απ’ όλα θα έχουν πάντα την χριστιανική σοφία, την γνώση του Θεού. «Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων»… να είστε γι’ αυτούς παράδειγμα της γνήσιας χριστιανικής ζωής

Εκτιμώντας τις μεγάλες επιτυχίες και τα κατορθώματα της επιστήμης, καθόλου δεν αμφισβητούμε την μεγάλη της σημασία και δεν περιορίζουμε την επιστημονική γνώση. Εμείς λέμε μόνο στους επιστήμονες, «δεν έχετε εσείς την δυνατότητα με τις μεθόδους σας να ερευνάτε τον πνευματικό κόσμο, εμείς όμως μπορούμε να το κάνουμε με την καρδιά μας».

Ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου «μὴν κρίνετε, καὶ δὲν θὰ κριθῆτε» συχνὰ παρερμηνεύεται ὡς ἀπαγόρευση κάθε κρίσης. Ὁ Μέγας Βασίλειος ὅμως δείχνει ὅτι ὑπάρχει διάκριση· ἄλλο ἡ κατάκριση τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἄλλο ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας. Ἰδιαίτερα τονίζει ὅτι «εἶναι ἀπαραίτητη ἀνάγκη νὰ ὑπερασπιζόμαστε τὰ δικαιώματα τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μὴν δεχτεῖ μαζί καὶ αὐτὸς ποὺ σιωπᾶ τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ». Ἡ σιωπὴ μπροστὰ στὴν ἀσέβεια δὲν εἶναι ἀθωότητα· γίνεται συνενοχή.

Κείμενα από τα βιβλία: “Πνευματικός Αγώνας, Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Γ'” & “Ο μικρός Ανθόκηπος”. Εκδόσεις: Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Επιμέλεια – παρουσίαση εκπομπής: Δήμητρα Χαλδαιοπούλου.

Ἡ παρερμηνεία τῶν Γραφῶν ἀποτελεῖ διαχρονικὸ χαρακτηριστικὸ τῶν αἱρετικῶν ὁμάδων… Μία ἀπὸ τὶς πλέον διαδεδομένες παρεξηγήσεις ἀφορᾶ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου γιὰ τὴν παρουσία Του ἀνάμεσα σὲ «δύο ἢ τρεῖς». Ἐνῶ οἱ Προτεστάντες καὶ οἱ Πεντηκοστιανοὶ ἐκλαμβάνουν αὐτὴ τὴν παρουσία ὡς μία αὐτόματη, σχεδὸν μηχανικὴ συνέπεια κάθε συνάθροισης, ἡ πατερικὴ σοφία θέτει ὡς ἀπαράβατο ὅρο τὴν πνευματικὴ προϋπόθεση καὶ τὴν ἐκκλησιολογικὴ συνέπεια.

Κά­πο­τε, ὁ γέ­ρον­τας Ἰ­ά­κω­βος ἦ­ταν στήν τρα­πε­ζα­ρί­α τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς τοῦ Ὁ­σί­ου Δαυ­ΐδ καί μι­λοῦ­σε μέ προσκυνη­τές. Ἐ­κεί­νη τήν ὥ­ρα μπῆκε μέ­σα κά­ποι­ος Ὑπουργός, γι­ά νά μι­λή­ση στόν γέ­ρον­τα Ἰ­ά­κω­βο. Νό­μι­ζε ὅ­τι ὁ Γέ­ρον­τας θά τόν δε­χθῆ μέ δό­ξες καί τι­μὲς, ἐ­πει­δή ἐ­κεί­νη τήν ἐ­πο­χή εἶ­χε τέ­τοι­α ἀ­νώ­τα­τη θέ­ση στήν Κυ­βέρ­νη­ση. Ὁ Γέ­ρον­τας ὅ­μως, ὅ­ταν τόν εἶ­δε, τοῦ μίλη­σε μέ αὐ­στη­ρό τό­νο καί τοῦ εἶ­πε: ”Πρό­σε­ξε καί ἐ­σύ καί οἱ ἄλ­λοι, για­τί δέν κυ­βερ­νᾶ­τε σω­στά καί θά κα­τα­στρέ­ψε­τε τήν Ἑλ­λά­δα μας”

…καὶ ὁ Πιλᾶτος, μὲ τὸ νὰ ἀνέχεται τοὺς παραδώσαντας τὸν Κύριον, ἡμάρτησεν, ἂν καὶ ἐλαφρότερον. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καθαρὰ καὶ ἀπὸ τὸν Ἀδάμ, ποὺ ἠνέχθη τὴν Εὔαν, καὶ τὴν Εὔαν, ποὺ ἠνέχθη τὸν ὄφιν· διότι κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἔμεινεν ἀτιμώρητος ὡς ἀθῶος…

H πίστη του Κολοκοτρώνη

Ὁμιλία τοῦ Μακαριστοῦ Γέροντος πατρὸς Ἀθανασίου Μυτιληναίου. Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων. Ἡμερομηνία ποὺ διεξήχθη ἡ ὁμιλία: 07-02-83

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Μητροπολίτου Αργολίδος κ. κ. Νεκταρίου “Αρχιεπίσκοπος Λουκάς, Ένας Άγιος ποιμένας και γιατρός χειρουργός”. Επιμέλεια – παρουσίαση εκπομπής: Μαγδαληνή Μαργαρίτη

Ὁμιλία τοῦ Μακαριστοῦ πατρὸς Ἀθανασίου Μυτιληναίου – Γ΄ Χαιρετισμοί: (Φιλοκαλία) Ἀββᾶ Ἡσυχίου Πρεσβυτέρου (τόμ. Α΄, σελ. 141). Ἡμερομηνία ποὺ διεξήχθη ἡ ὁμιλία: 31-03-00

“…Θα γίνει μεγάλη κρίση. Θα δικαστούμε και περισσότερο ημείς, οι οποίοι φέρουμε την ιερωσύνη. Εμείς που έχουμε γνωρίσει πολλά, θα τιμωρηθούμε πολύ. Ανάλογα με τις γνώσεις και με τις ευλογίες που δεχθήκαμε από την αγάπη του Θεού, θα τύχουμε και ανάλογη κρίση…”

ΡαδιοΧρηστότητα: “Άγιος Εφραίμ, μια αποκάλυψη”. Παρουσιάζει η Βασιλεία Μπαξεβάνη

Ομιλία π. Γεωργίου Σχοινά, στην αίθουσα της οδού Ζωοδόχου Πηγής 44, Εξάρχεια, Σάββατο 14 Μαρτίου 2026

Ὁμιλία τοῦ Μακαριστοῦ Γέροντος πατρὸς Ἀθανασίου Μυτιληναίου. Κυριακὴ Γ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 8,34 – 9,1). Ἡμερομηνία ποὺ διεξήχθη ἡ ὁμιλία: 07-04-02

οι Πατέρες ορίζουν κατά την ώρα που διαβάζεται στην Εκκλησία ο εξάψαλμος, να μη κάνουμε καμιά κίνηση, να μη μιλούμε, να μη κουνηθούμε από τη θέση μας ούτε να βήξουμε που λέει ο λόγος και να είμαστε πολύ προσεκτικοί, γιατί είναι η ώρα κατά την oποία η Εκκλησία μάς θυμίζει την Δευτέρα Παρουσία και την Κρίση Σου Θεού και πρέπει να ακούμε τον εξάψαλμο με άκρα σιωπής και ευλαβείας…

»Ὁ τό­τε Πρω­θυ­πουρ­γός Ἀν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου ἦ­ταν ἄρ­ρω­στος ἀ­π᾽ τήν καρ­διά του καί ὁ Γέ­ροντας συ­νέ­χι­σε νά ἀ­φη­γῆ­ται μπρο­στά σέ ὅ­λους τό πα­ρα­κά­τω γε­γο­νός πού ἔ­ζη­σε ὁ ἴ­διος: “Πρό και­ροῦ ἤμουν καί ἐ­γώ πο­λύ ἄρ­ρω­στος ἀ­π᾽ τήν καρ­διά μου. Παρα­κά­λε­σα τούς Ὁ­σί­ους μου, τόν ἅ­γιο Δαυ­ΐδ καί τόν ἅγιο Ἰ­ω­άν­νη τόν Ρῶσ­σο, νά μήν πά­ω στά Νο­σο­κο­μεῖ­α, νά μέ βο­η­θή­σουν νά κα­λυ­τε­ρεύ­ση ἡ ὑ­γεί­α μου καί νά μήν πά­ω στούς για­τρούς. Ὅ­μως οἱ Ἅ­γιοι ἐ­πέ­με­ναν νά πά­ω. Τί νά κά­νω, ἔ­κα­να ὑ­πα­κο­ή στούς Ἁ­γί­ους καί μέ πῆ­γαν στό Γε­νι­κό Λα­ϊ­κό στήν Ἀ­θή­να, μέ βά­λα­νε σέ δω­μά­τιο καί ἄρ­χι­σε ἡ θε­ρα­πεί­α. Σέ κά­να δύ­ο τρεῖς μέ­ρες ἔ­φε­ραν τόν Ἀν­δρέ­α τόν Παπαν­δρέ­ου, τόν Πρω­θυ­πουρ­γό, καί, ἐ­πει­δή δέν εἶ­χε θέση (στήν ἐν­τα­τι­κή), βγά­λα­νε ἐ­μέ­να σέ ἕ­να ράν­τσο στό δι­ά­δρο­μο καί βά­λα­νε αὐ­τόν στή θέ­ση μου. Νά, ἐ­κεῖ μέ πλη­σί­α­σε ἡ γυ­ναῖ­κα του, ἡ Δή­μη­τρα, καί ὁ γυι­ός του, ὁ Γι­ῶρ­γος, καί τούς εἶ­πα νά μήν φο­βοῦν­ται, θά ζή­ση ὁ Ἀν­δρέ­ας, ὅ­πως καί ἔ­ζη­σε”».