Ιστολόγιο

Ένα θρησκευτικό πανηγύρι χωρίς μουσικές και χορό, αλλά γεμάτο πίστη, προσφορά, αναμνήσεις και ανθρώπινη συνάντηση.

π. Γεώργιος Σχοινάς – Ξέρουμε πραγματικά τι κάνουμε στη ζωή μας;

Ο άγιος Αθανάσιος προσδιορίζει την «δυσώνυμον και κακέμφατον» αθεΐαν ως «όντως άκραν και όντως μεγάλην κακίαν», διότι είναι «το έσχατον και ακρότατον των κακών», αφού στρέφεται κατά του ίδιου του Θεού. «Μόνη η αθεΐα… ούτω φανερά και αναφανδόν υβρίζει τον Θεόν». Δεν εντάσσεται στον ηθικό προ­βληματισμό ως «παράβασις των εντολών του Θεού» και «αθέτησις του θείου νό­μου», κάτι στο οποίο εμπλέκεται κάθε άνθρωπος, αλλά αθετεί και απορρίπτει «τον Θεόν των όλων».

Τι και αν, οι Τούρκοι το 1922 κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, τους έβγαζαν τα μάτια! Τι και αν τους ξερίζωναν τα μαλλιά και τα γένια. Τι και καν τους πετσόκοβαν! Τι και αν τους έσερναν ζωντανούς στους μαχαλάδες, περιγελώντας τους! Τι και αν τους τραυμάτιζαν σοβαρά! Τι και αν τους έπαιρναν το κεφάλι! Δεν σκιάχτηκαν! Δεν πρόδωσαν ούτε τον Χριστό, ούτε τον Ελληνισμό.

»Ἄλ­λη φο­ρά -ἤ­μουν πα­ρών ὡς μο­να­χός- πῆρε κά­ποι­ο φά­κε­λο στά χέ­ρια του ἀ­πό κά­ποι­ο προ­σκυ­νη­τή, μέ ἀρ­κε­τά χρή­μα­τα. Με­τά ἔρ­χε­ται κά­ποι­ος ἱ­ε­ρο­μό­να­χος π. Παῦ­λος καί τοῦ δί­νει τόν φά­κε­λο νά τόν δώ­ση σέ κά­ποι­ο ἄρ­ρω­στο παι­δί, πού θά πήγαι­νε στό ἐ­ξω­τε­ρι­κό γι­ά ἐγ­χεί­ρη­ση.

— Γέροντα, λέ­ω, μή­πως εἶ­ναι πολ­λά καί πρέ­πει νά κρα­τή­σε­τε κά­τι;

— Ὄ­χι, πά­τερ μου, ὁ ἅ­γι­ος Δαυ­ΐδ θά τά φέ­ρη διπλά­σι­α.

»Καί ὄν­τως με­τά ἀπό δύ­ο κι­ό­λας ὧ­ρες, ἦλ­θε κάποι­ος ἀ­φή­νον­τας στόν Γέροντα μί­α ἐ­πι­τα­γή μέ δι­πλά­σι­ο πο­σό ἀ­πό αὐ­τό πού ἔ­δω­σε ὁ Γέροντας.

»Ὁ Γέροντας συγ­κι­νη­μέ­νος, μέ δά­κρυ­α στά μά­τι­α ση­κώ­νε­ται, πά­ει στήν εἰ­κό­να τοῦ ἁ­γί­ου Δαυ­ΐδ, γο­να­τί­ζει καί εὐ­χα­ρι­στεῖ τόν Ἅ­γι­ο γιά τό κα­θη­με­ρι­νό θαῦ­μα τῆς ἐ­λε­η­μο­σύ­νης».

18/9/26 – Πρόγραμμα Λειτουργίας Ραδιοφώνου ΕΡΩ: “Ε.Ρω. – ΡαδιοΣυχνότητα”

Αξιώθηκε να ιερωθεί και να γίνει επίσκοπος Γορτύνης στην Κρήτη. Από τη νέα του θέση, η αρετή του έλαμψε ακόμα περισσότερο και ο Θεός του έδωσε τη χάρη και τη δύναμη να θαυματουργεί. Και όπως αναφέρει η παράδοση, μια φορά με αναμμένες λαμπάδες κατέκαυσε έναν δράκοντα, που όρμησε εναντίον του.

Στον απόηχο επίμονων πληροφοριών και ενδείξεων για δυνητικά επικίνδυνες τάσεις αυτονόμησης της ΑΙ.

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας: Δεν πρέπει ποτέ και για κανένα λόγο να κατακρίνουμε

Η Ελλάδα, αν κρατήσει την Πίστη, θα σωθεί από το κακό που πρόκειται να έρθει

104 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, η ημέρα μνήμης φωτίζει τους διωγμούς που προηγήθηκαν της φωτιάς και τον κόσμο που χάθηκε

ο Σταυρός για τους μουσουλμάνους αποτελεί «μύθευμα» του Χριστιανισμού και αποκρουστικό σύμβολο, το οποίο όχι απλά τον απεχθάνονται, αλλά και τον πολεμούν και τον βεβηλώνουν. Αναφέρεται πως κατά την άλωση της Πόλης (1453), η αφαίρεση του Σταυρού από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας υπήρξε προϋπόθεση για να εισέλθει ο Πορθητής…

Η οικογένεια αποτελεί πρώτιστη αξία για την χριστιανική μας πίστη, η οποία χαρακτηριζόταν στην αρχαία εποχή ως «κατ οίκον εκκλησία». Μια από αυτές τις άγιες οικογένειες υπήρξε και αυτή της αγίας Σοφίας και των θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης.

Πρωταρχική πηγή σύνδεσης του επαναστατημένου λαού με τα τρέχοντα γεγονότα φαίνεται πως ήταν οι εφημερίδες που κυκλοφόρησαν μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, καλύπτοντας την επιτακτική ανάγκη των Ελλήνων για πληροφόρηση και περαιτέρω εξέλιξη του αγώνα.

17/9/26 – Πρόγραμμα Λειτουργίας Ραδιοφώνου ΕΡΩ: “Ε.Ρω. – ΡαδιοΣυχνότητα”

Η Αγία Σοφία ήταν μία τίμια και θεοσεβής γυναίκα, ευγενής κατά το γένος της. Ζούσε σε μια πόλη της Ιταλίας, όμως γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί από φθόνο, διότι έλαμπαν με τις αρετές τους οι γυναίκες αυτές, καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Όταν το έμαθε αυτό ο αυτοκράτορας, ότι οι τέσσερις αυτές γυναίκες ήταν χριστιανές και ομιλούσαν για τον Χριστό και με τον τρόπο αυτό παρέσυραν τους ειδωλολάτρες, διέταξε να τις συλλάβουν.

Ο Τζακ μόλις επέστρεψε στην πατρίδα του στην Αυστραλία μετά από πάνω από μια δεκαετία μακριά στον παράδεισο. Αλλά αφού συναντήθηκε στο αεροδρόμιο με τον αδελφό του Φρανκ, ο Τζακ ανακαλύπτει ότι η χώρα έχει αλλάξει ριζικά. Οι πολίτες αναφέρουν και βεβαιώνουν πρόστιμα ο ένας για τον άλλον για διάφορες αστικές παραβάσεις, χρησιμοποιώντας τα κινητά τους τηλέφωνα για να καταγράφουν και να ανεβάζουν αδικήματα σε εγκεκριμένη κυβερνητική εφαρμογή.

Τῇ Κυριακῇ πρὸ τῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ Ὑψώσεως μνήμην ἐπιτελοῦμεν τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων ἐνδόξων Νεομαρτύρων, Ἱεραρχῶν, Ἱερέων, Ἱερομονάχων καὶ Μοναχῶν, προσέτι δὲ Ἀνδρῶν, Γυναικῶν καὶ Παίδων, τῶν ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ μαρτυρησάντων κατὰ τὰ ἔτη 1918 – 1922

Στη νότια Σαλαμίνα, στον όρμο των Περιστερίων, σε υψόμετρο 115 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, δεσπόζει το σπήλαιο του τραγικού ποιητή Ευριπίδη. Έχει συνολικό βάθος 47 μ. και αποτελείται από δέκα χώρους, συμπεριλαμβανομένου του ανδήρου και ενός μικρού παράπλευρου σπηλαίου.

Σε αυτή τη συγκινητική ομιλία, υπογραμμίζεται η βαθιά σημασία της μετάνοιας και η σωτήρια δύναμη της προσευχής και της Θείας Λειτουργίας για τους κεκοιμημένους. Μέσα από αληθινά περιστατικά και διδάγματα της Εκκλησίας μας, αναδεικνύεται η ελπίδα για την αιώνια ζωή και η ανάγκη να θυμόμαστε τακτικά όσους έχουν φύγει από κοντά μας.

Με ιδιαίτερη συγκίνηση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026, στην αίθουσα του Τρικούπειου Πολιτιστικού Κέντρου της Ιερής Πόλης του Μεσολογγίου, η επετειακή εκδήλωση για τη συμπλήρωση 200 ετών από την Ηρωική Έξοδο της Φρουράς των Ελευθέρων Πολιορκημένων. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από το Σωματείο «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» και τον Σύνδεσμο Αιτωλοακαρνάνων «Όσιος Ευγένιος ο Αιτωλός», τελώντας υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας.

Από το Βερολίνο και την Αίγυπτο στο Γκέτινγκεν, τον Αϊνστάιν και το Μόναχο – Η ζωή ενός κορυφαίου Έλληνα μαθηματικού που επέστρεψε στη Μικρά Ασία για να δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο στη Σμύρνη – Γράφει η Κάλλια Λαμπροπούλου

Κάποτε ἕ­νας Γέ­ρον­τας ἔ­στει­λε τό κα­λο­γέ­ρι του νά ἐ­ξο­μο­λο­γη­θῆ στόν πα­πα–Δα­νι­ήλ. Τό κα­λο­γέ­ρι πῆ­γε, χτύ­πη­σε τήν πόρ­τα καί εἶ­πε τό «Δι᾿ εὐ­χῶν…», ἀλ­λά δέν πῆ­ρε ἀ­πό­κρι­ση. Κο­ί­τα­ξε τό­τε ἀ­πό τό πα­ρά­θυ­ρο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί εἶ­δε τόν πα­πα–Δα­νι­ήλ γο­να­τι­στό κά­τω ἀ­πό τόν πο­λυ­έ­λαι­ο νά προ­σε­ύ­χε­ται καί νά εἶ­ναι μέ­σα σέ φλό­γες.

16/9/26 – Πρόγραμμα Λειτουργίας Ραδιοφώνου ΕΡΩ: “Ε.Ρω. – ΡαδιοΣυχνότητα”

Η  Αγία και καλλίνικος μάρτυς του Χριστού, Ευφημία, έζησε κατά τούς χρόνους του αυτοκράτορος των Ρωμαίων Διοκλητιανού, που βασίλευσε κατά τα έτη 284-305 μ.Χ. Καταγόταν από την πόλη της Χαλκηδόνας. Ήταν θυγατέρα του περιφανούς και πλουσίου Φιλόφρονος, συγκλητικού στο αξίωμα και της ευσεβούς και συμπαθέστατης στους πτωχούς Θεοδοσιανής. Από τέτοια λοιπόν ρίζα αγαθή βλάστησε η καλλίνικος Ευφημία και δεν άργησε να καταστεί…

Το πρώτο κουδούνι χτύπησε στα σχολεία της Μαγνησίας, αλλά πίσω από τις χαρούμενες εικόνες του αγιασμού οι αριθμοί αποτυπώνουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Γέροντα, τὸ σταυρουδάκι ποὺ μοῦ δώσατε τὸ φορῶ συνέχεια καὶ μὲ βοηθάει στὶς δυσκολίες μου.

Το δαχτυλίδι δεν είναι απλό αντικείμενο, αλλά κρύβει μέσα του βαθιά θεολογικά νοήματα, που πάνε πέρα από μια κοινωνική συνήθεια ή απλώς την ομορφιά του. Αυτό το κείμενο επιχειρεί να δείξει το πολύπλευρο συμβολικό περιεχόμενο των βερών μέσα στην Ορθόδοξη παράδοση και μέσα από τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής.

Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, δίνει στους Χριστιανούς την ευκαιρία να θυμούνται πάντα την ανυπέρβλητη σταυρική θυσία του Χριστού.

Μια ευλαβική περιήγηση σε ιστορικούς ιερούς ναούς που έχουν μείνει ανεξίτηλα χαραγμένοι στη μνήμη των ξεριζωμένων Ελλήνων

Ποίμαινε έναν λαό, ο οποίος βίωνε το φάσμα της καταστροφής και του αφανισμού. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος στάθηκε αληθινός πατέρας και πιστός ποιμένας του λαού του, στηρίζοντάς τον με όλες του τις δυνάμεις. Ταυτόχρονα είχε να αντιμετωπίσει και τις λυσσαλέες επιθέσεις των αιρετικών παπικών, οι οποίοι επιδίωκαν την άλωση της Ορθοδόξου Ανατολής και την υποταγή της στον πάπα…

15/9/26 – Πρόγραμμα Λειτουργίας Ραδιοφώνου ΕΡΩ: “Ε.Ρω. – ΡαδιοΣυχνότητα”

Μεγάλως τιμώμενος στήν Θεσσαλία, Ἤπειρο, Μακεδονία καί στίς παραδουνάβιες χῶρες, γιά τήν πλούσια πνευματική, φιλάνθρωπη καί ἔθνικη δράση του, ἀπό τήν Ἐκκλησία ὑμνεῖται σάν «Λαρίσης ὑπέρμαχος καί Θεσσαλίας ἁπάσης φρουρός καί ὄντως πρόστάτης, Ἑλλάδος τε καύχημα καί τῆς Ἠπείρου ἄκουσμα καί τό τῆς Τρίκκης τείχισμα».