Μια περιπατητική διαδρομή από τον Κεραμεικό μέχρι το Καλλιμάρμαρο, ισορροπώντας ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν.
Η Αθήνα κρατά ζωντανή την ιστορία που την έχει κάνει παγκοσμίως γνωστή. Περπατώντας στο ιστορικό της κέντρο, νιώθεις είναι σαν να γυρνά ο χρόνος πίσω και να βρισκόμαστε στα ίδια πλακόστρωτα στενά με τους κατοίκους της αρχαίας πόλης. Θαυμάζουμε τα κτήριά τους, την αρχιτεκτονική τους τέχνη και επιστήμη, ενώ αυτά ταυτοχρόνως συνυπάρχουν με μοντέρνα κτήρια και graffiti στους δρόμους. Αυτή η λεπτή ισορροπία, όπου καμία εποχή δεν επισκιάζει την άλλη και οι δύο βαδίζουν παράλληλα μέσα στους αιώνες, είναι και η ομορφιά της Αθήνας.
Το οδοιπορικό μας ξεκινά από τον Κεραμεικό. Η αρχή της Ιεράς Οδού, η οποία ένωνε την πόλη της Αθήνας με αυτή της Ελευσίνας. Από την περιοχή του Κεραμεικού ξεκινούσε και η Παναθηναϊκή πομπή, η μεγαλοπρεπής λιτανεία που ολοκλήρωνε τη γιορτή των Μεγάλων Παναθηναίων, περνώντας μέσα από την Αγορά και καταλήγοντας στην Ακρόπολη. Η μεγάλη νεκρόπολη της Αθήνας, η δυτική πύλη της πόλης, είναι σήμερα μία από τις πιο διαδεδομένες περιοχές για νυχτερινή διασκέδαση. Η πόλη συνεχίζει να ζει όλο το 24ώρο στην περιοχή όπου βρίσκονται τα μαγαζιά, ενώ στα πιο κρυφά της μέρη, είναι ένας ήσυχος αρχαιολογικός χώρος με μαρμάρινες στήλες και δρόμους που δείχνουν την αρχαία τοπογραφία. Από την πόλη ακούγεται ο θόρυβος των ανθρώπων που διασκεδάζουν, αλλά το τοπίο και η ατμόσφαιρα, παραμένουν σχεδόν ίδια.
Συνεχίζοντας την πορεία μας προς τα ανατολικά, κατευθυνόμαστε προς την Αρχαία Αγορά της Αθήνας. Στην αρχαιότητα αποτελούσε το διοικητικό, φιλοσοφικό, εκπαιδευτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και κυρίως το οικονομικό κέντρο της πόλης. Εκεί που κάποτε ήταν το κέντρο της δημοκρατίας, εκεί που χτυπούσε ο παλμός της καθημερινής ζωής των κατοίκων της πόλης. Στην Αρχαία Αγορά γίνονταν πολιτικές συζητήσεις, δίκες, αλλά και εμπορικές συναλλαγές. Μπροστά μας υψώνεται ο επιβλητικός ναός του Ηφαίστου. Ο Ναός του Ηφαίστου, είναι ο καλύτερα σωζόμενος αρχαίος ελληνικός ναός και είναι αφιερωμένος στους τεχνίτες. Σήμερα είναι, ίσως, η πιο επισκέψιμη περιοχή στην Αθήνα. Χιλιάδες τουρίστες και ντόπιοι περνάνε καθημερινά από μπροστά του και θαυμάζουν όσα έχουν σωθεί από τα χρόνια της ακμής του, καθώς γύρω τους υπάρχουν κάθε είδους μαγαζιά για όλα τα γούστα. Οι επισκέπτες περπατούν στα ίδια μονοπάτια με τότε, πατούν τα ίδια χώματα που πατούσε κάποτε ο Σωκράτης όσο δίδασκε στην Αγορά. Ο ναός σώζεται σχεδόν ακέραιος, ενώ η αναστηλωμένη Στοά του Αττάλου φιλοξενεί μουσείο στο οποίο ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει σημαντικά εκθέματα που συνδέονται με τους θεσμούς και τη λειτουργία του αθηναϊκού δημοκρατικού πολιτεύματος.
Το συγκρότημα της Ρωμαϊκής Αγοράς και της Βιβλιοθήκης του Αδριανού βρισκόταν ανατολικά της Αγοράς, πίσω από τη Στοά του Αττάλου. Το σημερινό Μοναστηράκι ήταν το κέντρο της εμπορικής δραστηριότητας στους ρωμαϊκούς χρόνους, που τότε το κέντρο της πόλης μετατοπίστηκε εκεί. Σε κεντρικό σημείο δεσπόζει η βιβλιοθήκη του Αδριανού, στον οποίο φυλάσσονταν πάπυροι, διαφόρων περιστάσεων αίθουσες και αυλές για συζητήσεις και μελέτη. Η Ρωμαϊκή Αγορά, πλέον, «ζει» δίπλα στη ζωντάνια του παζαριού του Μοναστηρακίου. Στην πλατεία μπορεί κανείς να δώσει σημείο συνάντησης, να βγει για καφέ στις ταράτσες των μαγαζιών με θέα την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, να ζήσει μια σύγχρονη ζωή, θαυμάζοντας την αρχαία ελληνική πολιτιστική κληρονομιά. Η ίδια γη που φιλοξενούσε μύστες -οι μύστες ήταν οι συμμετέχοντες σε μυστικιστικές τελετές, που λάμβαναν μυητική γνώση που δεν ήταν προσιτή σε όλους- και λόγιους, τώρα φιλοξενεί τουρίστες και πλανόδιους πωλητές σε ένα στενό που δεν κοιμάται ποτέ.
Με την ανατολή μπροστά μας και αφήνοντας τη δύση πίσω φτάνουμε στον Άρειο Πάγο και την Πνύκα. Η Πνύκα είναι το σημείο όπου συνεδρίαζε η Εκκλησία του Δήμου, η συνέλευση δηλαδή των Αθηναίων από τον 6ο αι. μέχρι τον 4ο αι. π.Χ. Από το αρχαίο βήμα του ιερού χώρου της Πνύκας αγόρευσαν σπουδαίοι πολιτικοί, στρατηγοί και ρήτορες όπως ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης, ο Περικλής, ο Δημοσθένης, ο Αισχίνης αλλά και στη σύγχρονη εποχή ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ο λόφος του Αρείου Πάγου είναι ένας βραχώδης λόφος, ύψους περίπου 115 μέτρων, που προβάλλει μεταξύ της Ακρόπολης και των λόφων Πνύκας και Αγοραίου Κολωνού. Το όνομά του προέρχεται είτε από τον θεό Άρη, είτε από τις «Αρές Ερινύες» που ήταν χθόνιες θεότητες της τιμωρίας και της εκδίκησης. Σήμερα ο χώρος είναι ανοιχτός για επίσκεψη με πανοραμική θέα στην Αθήνα και στην Ακρόπολη. Αν σταθείτε στο βήμα του ρήτορα, θα νιώσετε ακόμη τον απόηχο των αρχαίων συγκεντρώσεων και την αύρα των πρώτων βημάτων της δημοκρατίας που γεννήθηκε πάνω σε αυτές τις πέτρες που τώρα εμείς επισκεπτόμαστε. Σήμερα ο Άρειος Πάγος είναι το ανώτατο δικαστήριο της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης της Ελλάδας.
Μετά από δέκα λεπτά περπάτημα, υψώνεται μπροστά μας το ιερό κέντρο της αρχαίας πόλης-κράτους. Ο επιβλητικός λόφος της Ακρόπολης. Πάνω του, στέκουν αγέρωχα, τα αρχιτεκτονικά θαύματα του ελληνικού πολιτισμού. Ο Παρθενώνας, το Ερέχθειο, τα Προπύλαια. Στην Ακρόπολη, κατέληγε και η Παναθηναϊκή πομπή, που ξεκινούσε από τον Κεραμεικό, για να προσφέρει τον πέπλο στη θεά Αθηνά. Η Παναθηναϊκή πομπή ήταν η μεγαλειώδης τελετή κατά την οποία γιορτάζονταν τα Παναθήναια στην αρχαία πόλη, ενώ ο πέπλος ήταν το ιερό ύφασμα που παραδιδόταν στη θεά Αθηνά, τον οποίο ύφαιναν κορίτσια και γυναίκες της Αθήνας και απεικονίζεται στη ζωφόρο του Παρθενώνα. Η Ακρόπολη από τότε μέχρι σήμερα είναι το παγκόσμιο σύμβολο της κλασικής αρχαιότητας. Παρά τις φθορές που έχει υποστεί από τον χρόνο, ο βράχος εξακολουθεί να δεσπόζει πάνω από την πόλη όπως τότε. Έχει την ίδια σημασία για όλους τους Έλληνες και μη Έλληνες, είναι ίσως το σύμβολο της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, έτσι όπως στηρίζει τον ιερό ναό του Παρθενώνα. Πολύ κοντά βρίσκεται πλέον το σύγχρονο μουσείο της Ακρόπολης το οποίο αξίζει να το επισκεφτούμε μετά ή πριν από τον λόφο, ώστε να μάθουμε την ιστορία και την αρχαιολογική και πολιτισμική σημασία όσων βλέπουμε.
Κατεβαίνοντας από την Ακρόπολη μπροστά μας απλώνεται ο πεζόδρομος του Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Κάποτε ο πλακόστρωτος αυτός δρόμος, ήταν μέρος της πομπής που οδηγούσε στους θεούς. Στους πρόποδες της Ακρόπολης βρισκόταν και το πρώτο θέατρο του κόσμου, το Θέατρο του Διονύσου, τον χώρο όπου γεννήθηκε η τραγωδία. Σήμερα είναι ένας τόπος φιλόξενος για όλους. Στην «αγκαλιά» του κλείνει όσους θέλουν να βρεθούν σε αυτή. Ακούγονται μουσικές από πολλές κουλτούρες από άκρη σε άκρη αυτού του πλανήτη. Άνθρωποι όλων των ηλικιών επισκέπτονται τον πεζόδρομο καθημερινά για να περπατήσουν θαυμάζοντας στα δεξιά τους τον λόφο της Ακρόπολης και όσα αυτός φιλοξενεί. Η Διονυσίου Αρεοπαγίτου ενώνει την περιοχή του Κουκακίου με το Θησείο, δυο ιστορικά σημεία της πόλης. Ο πεζόδρομος αυτός, είναι μια διαδρομή-ταξίδι στον ελληνικό πολιτισμό.
Απέναντι από τον πεζόδρομο στέκουν οι κίονες από τον ναό του Ολυμπίου Διός. Ένας από τους μεγαλύτερους ναούς της αρχαίας Ελλάδας, ήταν αφιερωμένος στον Δία όπως μαρτυρά και το όνομά του. Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε τον 6ο αιώνα π.Χ, αλλά ολοκληρώθηκε από τον Αδριανό, 650 περίπου έτη μετά την έναρξη της κατασκευής του. Δεκαπέντε κίονες του ναού παραμένουν όρθιοι σήμερα και μας θυμίζουν εποχές που δεν ζήσαμε αλλά μας προκαλούν ρίγος, ενώ ο δέκατος έκτος κίονας έπεσε στο έδαφος σε μια καταιγίδα του 1852. Δυστυχώς δεν έχει διασωθεί τίποτα από το μεγάλο άγαλμα του Δία που βρισκόταν στο εσωτερικό του ναού, η αύρα του όμως μας επιτρέπει να τον φανταστούμε να στέκει επιβλητικός μέσα στον ναό. Δίπλα από τους στύλους βρίσκεται και η περίφημη πύλη του Ανδριανού. Δίπλα η πύλη, είναι το συμβολικό ορόσημο για το πέρασμα από την παλιά στη νέα πόλη του Ανδριανού, από την παλιά στην νέα ζωή. Σήμερα αν και κανένα από τα δύο μνημεία δεν σώζεται ολοκληρωμένο, παρά βλέπουμε ερείπια, μας καλωσορίζουν κάθε φορά που περνάμε από την κεντρική λεωφόρο Συγγρού. Στέκουν στα δεξιά μας και μας θυμίζουν όσα κάποτε συνέβαιναν γύρω τους.
Προτελευταία στάση στο οδοιπορικό της αρχαίας Αθήνας είναι το Λύκειο του Αριστοτέλη. Στο Λύκειο γίνονταν και λατρευτικές τελετές, αλλά ο χώρος ήταν περισσότερο γνωστός για την περιπατητική φιλοσοφική σχολή που ιδρύθηκε εκεί από τον Αριστοτέλη. Σήμερα, εμείς περπατάμε στα χνάρια των φιλοσόφων, εκεί που κάποτε αγόρευε ο Αριστοτέλης και άλλοι μεγάλοι ομιλητές, περπατάμε σε έναν από τους σημαντικότερους τόπους της ιστορίας του ανθρωπίνου πνεύματος.
Τελευταίος σταθμός στο ταξίδι μας ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν, το Παναθηναϊκό στάδιο γνωστό και ως Καλλιμάρμαρο. Το μοναδικό στάδιο εξ ολοκλήρου από μάρμαρο, στο οποίο στην αρχαιότητα τελούνταν οι Παναθηναϊκοί Αγώνες. Το στάδιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα σύμβολα κληρονομιάς του αρχαίου αθλητισμού. Εκεί έγινε η αναβίωση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων το 1896. Σήμερα το Καλλιμάρμαρο είναι ένα σύμβολο που ενώνει το κλασικό με το σύγχρονο. Ένα σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων ακόμα και σήμερα, καθώς είναι ο τερματισμός του Μαραθωνίου Δρόμου Ανδρών και Γυναικών. Γίνονται συναυλίες κλασικής και σύγχρονης μουσικής, φεστιβάλ και ομιλίες. Το Στάδιο συνεχίζει να ενώνει αποθηκεύοντας στις κερκίδες του παλαιές και νέες αναμνήσεις ανθρώπων της Αθήνας. Είναι πάντα γεμάτο με ανθρώπους που έρχονται από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, για να το επισκεφτούν και να το θαυμάσουν από κοντά.
Μια απλή και γρήγορη βόλτα σε κεντρικά σημεία της Αθήνας αρκεί για να κάνουμε μια σύντομη ή μη απόδραση στον χρόνο. Πολλά μνημεία της αρχαίας Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομάς βρίσκονται διάσπαρτα στην πόλη. Πολλές φορές είναι μέρος της καθημερινής διαδρομής για όσους μένουν κοντά στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και δεν γνωρίζουν απαραίτητα την ιστορία από πίσω τους. Αξίζει μια μονοήμερη περιπέτεια για να γεφυρωθεί ο αρχαίος και ο σύγχρονος Ελληνικός πολιτισμός στο κέντρο της πρωτεύουσας.