Ιστολόγιο

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 205

Τά Ψαλμικά χωρία «Ἀναστήτω ὁ Θεός, καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ» καί «Ἀνάστα ὁ Θεός, κρῖνον τήν γῆν, ὅτι σύ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν» ἡ ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας τά ἀποδίδει στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

Μεγάλο Σάββατο και Πασχαλιά με τα έθιμα και τα τραγούδια των Ελλήνων

Θα ακούσουμε δημοτικά τραγούδια που αναφέρονται στο Πάσχα των Ελλήνων. Θα γνωρίσουμε έθιμα από την Σινώπη του Πόντου, την Θράκη κλπ.

Όσιος Βασίλειος ο Ομολογητής Επίσκοπος Παρίου

Απτόητος πρόμαχος της τιμητικής προσκύνησης των εικόνων ο Βασίλειος, αποδοκίμασε με όλες του τις δυνάμεις τους εικονομάχους αυτοκράτορες. Η μεγάλη θεολογική του κατάρτιση σε συνδυασμό με την ενάρετη ζωή του, τον ανέδειξαν επίσκοπο της πόλης Παρίου στις ακτές της Προποντίδας.

«Θανάτον Θάνατω συ Θανάτοις Θεέ μου»!

Η επί γης ζωή του είναι μια συνεχής και ανελέητη μάχη κατά του θανάτου, την οποία οι ειδικοί ονοματίζουν ως «ένστικτο αυτοσυντηρήσεως». Το πρώτο πράγμα που προμηνάει η γέννησή μας είναι ο αναπόφευκτος θάνατός μας! Η γέννηση και ο θάνατος είναι οι δυο σταθερές της υπάρξεώς μας.

Ο Άδης κάτω στένων βοά: Κατελύθη μου η εξουσία!

Το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο είναι μια ξεχωριστή ημέρα για την Εκκλησία μας. Τιμάμε κατ’ αυτή τη θεόσωμη ταφή και την εις Άδου κάθοδο του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού. Την οδύνη μας για τα σωτήρια παθήματα του Λυτρωτή μας διαδέχεται η θλίψη, η σιωπή και η περισυλλογή. Με την καρδιά σφιγμένη από τη βίωση των Αγίων Παθών της Μεγάλης Παρασκευής, βιώνουμε την αγία αυτή ημέρα έναν μεγάλο θρίαμβο, το μυστήριο της μεγαλύτερης πάλης όλων των εποχών, της μάχης του Χριστού με τον Άδη.

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 204

Ο Θεός διαλεγόμενος μέ τόν πολύαθλο Ἰώβ τοῦ εἶπε: «Ἀνοίγονται ἐνώπιόν σου μέ φόβο οἱ κατάκλειστες πύλες τῆς περιοχῆς πού κυριαρχεῖ ὁ θάνατος, οἱ δέ θυρωροί τοῦ ᾅδου, ὅταν σέ εἶδαν, ἐτρόμαξαν καί κρύφθηκαν».

π. Γεώργιος Αυθίνος: “Μαρτυρώ ότι το Άγιο Φως είναι αληθινό”

Για σχεδόν τριάντα ώρες παρέμεινε άγρυπνος, μέσα σε προσευχή και αναμονή, προσμένοντας την έξοδο του Αγίου Φωτός. Και όταν η στιγμή έφτασε, δεν ήταν απλώς ένα τελετουργικό, ήταν μια ζωντανή αποκάλυψη, ένα φως που δεν έμοιαζε με κανένα άλλο. Με τα ίδια του τα μάτια είδε να ανάβουν τα κεριά που κρατούσε στα χέρια του και ένιωσε το θαύμα…το Άγιο Φως δεν είναι απλώς παράδοση, αλλά αδιάψευστη εμπειρία πίστης.

M. Σάββατο: Ανάστα ὁ Θεός, κρῖνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, Ήχος Βαρύς.

Μ. Σάββατο: Ανάστα, ὁ Θεός, κρῖνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι – Ήχος Βαρύς.

Αγ. Αντίπας Επίσκοπος Περγάμου

Τα «νοσοκομεία» της εποχής εκείνης ήταν τα διαβόητα «Ασκληπιεία», όπου διαδραματίζονταν απίστευτες μορφές απάτης, δεισιδαιμονίας και οικονομικής εκμετάλλευσης. Για πρώτη φορά η ιατρική φροντίδα έλαβε κοινωνικό χαρακτήρα και έγινε προσιτή στους φτωχούς μέσω των Χριστιανών ιατρών «Αναργύρων», οι οποίοι….

Όρθρος Μ. Σαββάτου: Α’ Στάση Εγκωμίων Μ. Σαββάτου, Ήχος πλ. Α΄- Αναστάσιμα Ευλογητάρια, μέλος Πέτρου Λαμπαδαρίου, Ήχος πλ. Α΄

Όρθρος Μ. Σαββάτου: Α’ Στάση Εγκωμίων Μ. Σαββάτου, Ήχος πλ. Α΄. Ψάλλουν Βατοπαιδινοί Πατέρες – Αναστάσιμα Ευλογητάρια, μέλος Πέτρου Λαμπαδαρίου, Ήχος πλ. Α΄. Ψάλλουν Αγιορείτες Πατέρες.

“Νεκροψία” στο Ανθρώπινο Σώμα του Ιησού Χριστού

Ο κ. Κουτσάφτης έχει κάνει μια βαθιά μελέτη (συστηματικά εδώ και καιρό) για το θέμα, εξετάζοντας όλες τις πηγές και αναλύοντας τα Πάθη και τον θάνατο του Ιησού με επιστημονικό τρόπο. Αναλύει τα αίτια θανάτου του Ιησού, την επίπτωση κάθε βασανιστηρίου αλλά και την ψυχοσωματική κατάσταση του Χριστού.

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 202–204

Ο προφητάναξ Δαυΐδ προφητεύει τήν ταφή καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Μεσσία ὡς ἑξῆς: «Διά τοῦτο ἀκριβῶς καί εὐφράνθηκε ἡ καρδία μου, ἡ δέ γλῶσσα μου ἐλάλησε λόγους ἀγαλλιάσεως, ἀκόμη δέ καί τό σῶμα μου, ὅταν ἀποθάνω, θά ἀποτεθῆ στόν τάφο μου μέ τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως

Η ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΣΠΕΡΑΣ: Τροπάριο Γεωργίου Ἀκροπολίτου

Ὁ ποιητὴς ἀξιοποιῶντας τὸ σχῆμα τῆς ἀναφορᾶς, τὸ ὁμοιοτέλευτο, τὴν παρωνομασία καὶ ὅλες τὶς σημασιακὲς ἀποχρώσεις τοῦ ἐπιθέτου ξένος συνθέτει ἕνα ἐκτενὲς τροπάριο ἀπαράμιλλης ἀξίας.

«Δεύτε ίδωμεν την Ζωήν ημών εν τάφω κειμένην»

Απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής. Η φρικτή ημέρα έβαινε προς το τέλος της. Το φυσικό σκοτάδι ερχόταν να διαδεχθεί το υπερφυσικό σκοτάδι της σταυρώσεως, που είχε καλύψει ολάκερη τη γη. Ο Κύριος είχε εκπνεύσει επί του σταυρού. Το άχραντο σώμα Του κρέμονταν άπνουν επί του ξύλου, ανάμεσα στους συσταυρωμένους ληστές, οι οποίοι σπάραζαν ακόμη από τους επιθανάτιους σπασμούς. Αλλά……

Άγιος Γρηγόριος Ε’

Χριστιανομάχοι και εθνομηδενιστές παραχαράσσοντας βάναυσα την ιστορία, κατασυκοφαντούν τον άγιο Ιερομάρτυρα και Εθνομάρτυρα Γρηγόριο ως ανθέλληνα και προδότη της Πατρίδος. Παραβλέπουν το συνολικό έργο του μεγάλου άνδρα και στέκονται στον δήθεν αφορισμό της Επανάστασης. Δεν είναι σε θέση να δουν, ή το χειρότερο, δεν θέλουν να δουν, τους σωτήριους ελιγμούς του Γρηγορίου, οι οποίοι έσωσαν

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Μαρτυρίες: ιζ΄. Ἁπλότητα καί εὐλάβεια τοῦ Γέροντα ,ιη΄. Ἀπό μακρυά γνώριζε τούς λογισμούς

«Ἦλ­θε κάποι­ος ἀ­πό μα­κριά στό Μο­να­στή­ρι νά προ­σκυ­νήση τήν Κά­ρα τοῦ Ἁ­γί­ου. Σ᾽ ὅ­λο τό δρό­μο μά­λω­νε μέ τήν γυ­ναῖ­κα του, δι­ό­τι νό­μι­ζε ὅ­τι ἄρ­γη­σαν νά ξε­κι­νή­σουν καί δέν θά προ­λά­βαι­νε νά προ­σκυνήση τήν ἁ­γί­α Κά­ρα, για­τί θά τήν πή­γαι­ναν ἀ­πό τό Μο­να­στή­ρι κά­που γι­ά προ­σκύ­νη­μα. Μό­λις ἔφτα­­σε, πρό­λα­βε τήν ἁ­γί­α Κά­ρα, τήν προ­σκύ­νη­σε καί ἀ­μέ­σως μό­λις τόν εἶ­δε ὁ γέ­ρων Ἰ­ά­κω­βος, τοῦ λέ­ει: ”Τί κά­νεις, τέ­κνο μου, εἶ­δες πό­σο ζων­τα­νός εἶ­ναι ὁ ἅγι­ος Δαυ­ΐδ; Εἶ­δες πῶς εὐ­ω­δί­α­ζε ἡ ἁ­γί­α Κά­ρα; Ὁ Ἅ­γιος σέ πε­ρί­με­νε μέ ἀ­γά­πη ὅ­πως ὅ­λους, ἀλ­λά, ἐ­σύ τέ­κνο μου, ἄ­κου­γες τούς λο­γι­σμούς τοῦ δι­α­βό­λου καί σ᾽ ὅ­λο τό τα­ξί­δι ἤ­σουν ἀ­νή­συ­χος καί ἐ­κνευ­ρι­στι­κός πρός τήν σύ­ζυ­γο­”. Αὐ­τός ἔ­βα­λε με­τά­νοι­α καί λέ­ει, ”ποῦ τό ξέ­ρε­τε, Γέ­ρον­τα, ἐ­σεῖς αὐ­τό; Ἔ­τσι εἶ­ναι­”».

10 Ἀπριλίου 1826 – Ἡ ἡρωϊκή ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου

Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή στόν κάμπο βασιλεύει· λαλεῖ πουλί, παίρνει σπυρί, κι ἡ μάννα τό ζηλεύει. Τά μάτια ἡ πείνα ἐμαύρισε· στά μάτια ἡ μάννα μνέει· στέκει ὁ Σουλιώτης ὁ καλός παράμερα καί κλαίει: «Ἔρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ ἔχω ‘γώ στό χέρι; ὁπού σύ μοῦ ‘γινες βαρύ κι ὁ Ἀγαρηνός τό ξέρει».

Μεγάλη Πέμπτη – Ο Ιερός Χρυσόστομος για την απόφαση θανατώσεως του Ιησού και το φοβερό τέλος του Ιούδα

Ενώ λοιπόν ο Ιησούς έλεγε τόσα στον Ιούδα για να τον κάνει εγκαίρως να μετανοήσει προτού προχωρήσει στην προδοσία που σκεφτόταν να κάνει, εκείνος δεν λύγισε˙ όταν όμως ολοκληρώθηκε το παράπτωμα, τότε του ήρθε στον νου η μετάνοια, όμως τότε χωρίς καμία ωφέλεια· διότι το να μεταμεληθεί και να ρίξει τα αργύρια και το να ντραπεί τον ιουδαϊκό όχλο, όλα είναι ευπρόσδεκτα˙ το να απαγχονιστεί όμως, αυτό είναι ασυγχώρητο και ενέργεια του πονηρού δαίμονα

Όρθρος Μ. Παρασκευής: Αντίφωνο ΙΕ΄ Ήχος πλ. B΄& Κάθισμα Μ. Παρασκευής Ήχος Δ΄- Στιχηρά Ιδιόμελα Αίνων, μέλος Θεοδώρου Φωκαέως, Ήχος Γ΄

Όρθρος Μ. Παρασκευής: Αντίφωνο ΙΕ΄ Ήχος πλ. B΄& Κάθισμα Μ. Παρασκευής Ήχος Δ΄- Στιχηρά Ιδιόμελα Αίνων, μέλος Θεοδώρου Φωκαέως, Ήχος Γ΄. Ψάλλει Χορός Βατοπαιδινών Πατέρων.

Σελίδες