Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ὁμιλίας τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἰσαάκ Καψαλιώτου (Ἀττάλα), ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε στὸ Ἱερό Ἡσυχαστήριο «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος» στὴν Μεταμόρφωση Χαλκιδικῆς 10-08-1996.
Στις 16 Ιουλίου του 1998 εκδήμησε εις Κύριον ένας από τους αγιορείτες πατέρες που τιμάται ιδιαίτερα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αντιοχείας. Πρόκειται για τον ιερομόναχο Ισαάκ (Ατάλλα), που καταγόταν από το Λίβανο, το μαθητή του μεγάλου Αγίου των ημερών μας, του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη…
Η ομιλία του π. Γεωργίου Σχοινά εστιάζει στην ανάγκη υιοθέτησης της ταπείνωσης και της απλότητας, μακριά από την υποκρισία και την εικονολατρία του σύγχρονου «κοσμικού πνεύματος». Προβάλλει τους Αγίους Παύλο τον Θηβαίο και Ιωάννη τον Καλυβίτη ως πρότυπα εμπιστοσύνης στον Θεό, καλώντας τους πιστούς να «ριζώσουν» στην εκκλησιαστική κοινότητα. Τέλος, τονίζει ότι η αληθινή πνευματική πρόοδος έρχεται μέσα από την αυτογνωσία, την αποδοχή της αδυναμίας μας και την ουσιαστική μετάνοια.
Μέσα σὲ κλίμα πνευματικῆς χαρᾶς πραγματοποιήθηκε το διήμερο 4-5 Ιουλίου, ἡ διήμερη προσκυνηματικὴ ἐκδρομὴ τῆς Νεότητος τοῦ Σωματείου μας στὴν εὐλογημένη γῆ τῆς Κονίτσης, μὲ προορισμοὺς τὴν Ἱερὰ Μονὴ Μολυβδοσκεπάστου καὶ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Στομίου, τόπους ποὺ εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένοι μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὴν ἱστορική μας παράδοση.
Ο Γέροντας Παρθένιος για την Ψηφιακή Ταυτότητα και τον Προσωπικό Αριθμό (video-ηχητικό)
Ἄλλοτε τὸν βλέπει, ἄλλοτε ἀκούει μόνον τὴν φωνή του, ἄλλοτε τίποτε. Αὐτὰ δὲν μπαίνουν σὲ καλούπια οὔτε ἐξηγοῦνται. Εἶναι ζωντανὴ ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων! Καὶ ὅταν ἀκόμη ἐμεῖς δὲν τοὺς βρίσκουμε, ἐκεῖνοι μᾶς βρίσκουν! Ὅταν ἔφυγα ἀπὸ τὸν «Τίμιο Σταυρὸ» καὶ πῆγα στὴν «Παναγούδα», τὸ Καλύβι ἦταν ἐγκαταλελειμμένο.
Η απασχόλησή του με τη νοερά προσευχή, του δημιούργησε τον πόθο να μεταβεί στην Μολδαβία για να συναντήσει τον Άγιο Παΐσιο Βελιτσκόφσκυ και να ακούσει τη διδασκαλία του σχετικά με τη άσκηση της φυλακής του νου και της απερίσπαστης προσευχής στην καρδιά. Μια καταιγίδα τον εμπόδισε να πραγματοποιήσει το σκοπό του και αποσύρθηκε στην αρχή σ’ ένα κελί στις Καρυές και μετά στην έρημο της Καψάλας…
Ἡ ὀρθοδοξία τῆς Καππαδοκίας ἔμοιαζε λίγο πολὺ μὲ νησίδα στὴν Ἀνατολή. Ὁ Οὐάλης ἀπέλυσε τοὺς ἀσκοὺς τῆς αἱρέσεως παντοῦ.
Ὁ ἅγ. Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης ἀποκαλοῦσε τὴ νόθο ἀρετὴ καί «τοξινωμένη»: «”Τοξινωμένη” ἀρετὴ εἶναι λ.χ. ἡ καλωσύνη, ὅταν ἔχη ἀνθρωπαρέσκεια, ἢ ἡ ἀγάπη, ὅταν ἔχη ἰδιοτέλεια
– Γέροντα, πῶς πρέπει νὰ προσεύχωμαι;
– Νὰ αἰσθάνεσαι σὰν μικρὸ παιδί, καὶ τὸν Θεὸ νὰ Τὸν αἰσθάνεσαι Πατέρα σου καὶ νὰ Τὸν παρακαλᾶς γιὰ ὅ,τι ἔχεις ἀνάγκη
Άγιος Παΐσιος. Ο Θεός ανταμείβει και σ’ αυτή τη ζωή τους δίκαιους
Ενώ ήθελα και προσπαθούσα να φύγω με πιάσανε και με το ζόρι με ξαπλώσανε στον τάφο του Γέροντα ανάσκελα. Είδα τότε τον γέροντα Παΐσιο να ανασηκώνεται από την μέση και πάνω σαν να ξυπνά από ύπνο, όχι σαν νεκρός. Ήταν ακριβώς ο ίδιος με τα γένεια και τα ράσα του. Ήταν θέμα δευτερολέπτου. Με ακούμπησε με το χέρι του στο μέτωπο και την ίδια στιγμή είδα να βγαίνη μαύρος καπνός από το στόμα μου…
Μια από τις πλέον συμπαθείς γυναίκες της Καινής Διαθήκης είναι και η αγία Βερονίκη η αιμορροούσα, συνδεδεμένη με την παράδοση για το «Ιερό Μανδήλιο». Η παράδοση της Εκκλησίας την θέλει να είναι η θεραπευμένη από τον Κύριο αιμορροούσα γυναίκα…
Η αδιάκοπη ανάδειξη αγίων στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας είναι το μόνιμο θαύμα στην Εκκλησία μας. Κάποιος μεγάλος ασκητής είχε πει πως όταν σταματήσουν να αναδεικνύονται άγιοι θα έρθει και το τέλος του κόσμου. Ο 20ος αιώνας ανάδειξε μια πλειάδα νεοφανών αγίων. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.
Γέροντα, πῶς εἶναι καλύτερα νὰ λέω τὴν εὐχή; Φωναχτά, ψιθυριστὰ ἢ μὲ τὸν νοῦ;
Ο Ἅγιος Παΐσιος προφητικά λέγει: «Σέ μιά ἐποχή πού ὁ Σατανάς ὀργιάζει καί οἱ ἄνθρωποί του ὀργανώνονται, οἱ Ἑλληνες βρίσκονται σέ νάρκη. Τόν ἑαυτό του μόνο κοιτάει νά βολέψει ὁ καθένας καί ….
Δημήτριος Παναγόπουλος : Προσοχή με τη σάρκα γιατί είναι «μυρμηγκολέων»!
Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης: Όταν ζητάτε τη βοήθεια ενός Αγίου να λέτε…
Τὴν Τρίτη, κατὰ ἡ ὥρα 10 τὸ πρωί, ἤμουν μέσα στὸ Κελί μου καὶ ἔκανα τὶς Ὧρες. Ἀκούω χτύπημα στὴν πόρτα καὶ μιὰ γυναικεία φωνὴ νὰ λέει: «Δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἠμῶν…». Σκέφθηκα: «Πῶς βρέθηκε γυναίκα μέσα στὸ Ὅρος;». Ἐν τούτοις ἔνιωσα μιὰ θεία γλυκύτητα μέσα μου καὶ ρώτησα: – Ποιὸς εἶναι; -Ἡ Εὐφημία! (ἀπαντᾶ). -Σκεφτόμουν, «ποιὰ Εὐφημία; Μήπως καμιὰ γυναίκα ἔκανε καμιὰ τρέλα καὶ ἦρθε μὲ ἀνδρικὰ στὸ Ὅρος;
Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου: Τα σημεία των καιρών
Κήρυγμα του π. Γεωργίου Σχοινά, στον Άγιο Γεώργιο Άλσους Προμπονά στις 5 Ιουλίου 2026 – «Ας μην δίνουμε δικαιώματα»
Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι για το αμάρτημα ενός πολλές φορές υποφέρει ολόκληρη χώρα και πόλη, σύμφωνα με τον Εκκλησιαστή που λέγει· «Όταν αμαρτάνει ένας, καταστρέφει την καλωσύνη πολλών»
Φωστῆρες ποὺ σκόρπισαν τὴν λάμψη των μέσα στὴν νύχτα τῆς αἰχμαλωσίας, ποταμοὺς ποὺ πότισαν τὴν ξεραμένη πίστη, ἄνθη ἐαρινὰ ποὺ κάρπισαν μέσα στὸν ζοφερὸ χειμῶνα τῆς σκλαβιᾶς καλεῖ τοὺς Νεομάρτυρες ὁ Νικόδημος Ἁγιορείτης. Ἕνας τέτοιος νεαρὸς βλαστὸς τῆς πίστεως καὶ «ἄνθος εὐῶδες» τῆς ἀττικῆς γῆς ἦταν ὁ 18χρονος Μιχαὴλ Πακνανᾶς (ἢ Μπακνανᾶς), ποὺ τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 9 Ἰουλίου.
Η Θαυματουργική Εμφάνιση της Παναγίας – Ασθένειες και Φάρμακα – Εργόχειρο και Προσευχή
Όταν ο άνθρωπος παύει να είναι ναός του Θεού, «οίκος προσευχής», εκπίπτει σε «σπήλαιον ληστών» (Ματθ. 21, 13).Ωστόσο ο Χριστός είναι εδώ. Στο πρόσωπό του είδαμε για πρώτη φορά τον αληθινό άνθρωπο.
Οἱ κάτοικοι τῶν Γεργεσηνῶν παρέβαιναν τήν ἐντολή τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου νά μήν τρώγουν χοίρειο κρέας. Ἡ ὕπαρξη τοῦ δαιμονισμένου καί τό σημεῖο τοῦ Κυρίου μέ τόν πνιγμό τῆς ἀγέλης τῶν χοίρων δέν τους συνέτισαν. Ἀντίθετα, ἀντί νά μετανοήσουν, ἔδιωξαν τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ ἀπό τόν τόπο τους, παραμένοντας ὑποχείρια τοῦ σατανᾶ, ἐξ αἰτίας τῆς ἀγάπης τους γιά τό χρῆμα.
* Ἡ ἀπόγνωσις εἶναι θανάσιμος ἁμαρτία, καὶ χαίρει ἐν αὐτῇ ὑπὲρ ἅπαντα ὁ διάβολος. Διαλύεται δὲ εὐθὺς μὲ τὴν ἐξαγόρευσιν.
* Τὸ ἁμάρτημα τὸ μικρὸν ἢ τὸ μέγα διὰ τῆς ἀληθοῦς μετανοίας ἐξαφανίζεται.
Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Μεγάρων καὶ Σαλαμῖνος κ. Κωνσταντίνου τὸ κέντρο προβολῆς τῶν ἀξιῶν μας ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ σᾶς προσκαλεῖ στὴν Παράκληση στὸν Τίμιο Πρόδρομο ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὸ ἱερὸ βυζαντινὸ παρεκκλήσιο τοῦ 11ου αἰ. Ἁγίου Ἰωάννου (Ρέστη) τὴν Πέμπτη 9 Ἰουλίου 2026 στὶς 7.30 μ.μ.. Μετὰ τὴν Παράκληση θὰ ἀκολουθήσει ὁμιλία ἀπὸ τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Δανιὴλ Ψωῖνο
Η αιδώς… είναι πνευματική αρετή, άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σωφροσύνη, την ταπείνωση και τον σεβασμό προς το ανθρώπινο πρόσωπο. Αντίθετα, η αναίδεια και η αναισχυντία δεν βλάπτουν μόνο εκείνον που τις εκδηλώνει, αλλά συχνά γίνονται αιτία σκανδαλισμού και πνευματικής βλάβης των άλλων… Η Εκκλησία αντιμετωπίζει το ζήτημα όχι αποκλειστικά ως προσωπική επιλογή, αλλά και ως θέμα ευθύνης απέναντι στον πλησίον.
Ο γέροντας, νομίζοντας πως το παιδί του βάζει μετάνοια, του είπε: «Σήκω και πήγαινε έξω», γιατί δεν ήξερε ότι ήταν νεκρό. Και αμέσως το παιδί σηκώθηκε και βγήκε έξω. Ο πατέρας του, μόλις το είδε, τα έχασε. Μπήκε αμέσως, προσκύνησε τον γέροντα και του ανέφερε το γεγονός.
Καὶ ἐπειδὴ ὁ δαιμονισμένος γενικῶς, ὅπως καὶ οἱ συγκεκριμένοι, δὲν ὁρίζουν πλέον τὸν ἑαυτό των, διότι τοὺς ἔχει καταλάβει «ξένο σῶμα» -ὁ διάβολος-, γι’ αὐτὸ ἔρχεται ὁ Σωτήρας Χριστὸς νὰ «καθαρίσῃ» ὁ Ἴδιος γιὰ λογαριασμό των!
Καταγόταν από την περιοχή των Αγράφων, γεννήθηκε στο χωριό Κλητζός, το οποίο βρίσκεται 51 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 12 χλμ. βορειοδυτικά από τα Φουρνά, στις αρχές του 17ου αιώνα, από γονείς ευσεβείς, οι οποίοι τον γαλούχησαν με τα σωστικά νάματα της Ορθοδόξου Πίστεως.
Ιερομόναχος Γαβριήλ και Μοναχοί Χαραλάμπης, Αλέξιος, Νικόλαος και Παρθένιος Νεοσκητιώτες