Ὁ ἅγ. Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης ἀποκαλοῦσε τὴ νόθο ἀρετὴ καί «τοξινωμένη»: «”Τοξινωμένη” ἀρετὴ εἶναι λ.χ. ἡ καλωσύνη, ὅταν ἔχη ἀνθρωπαρέσκεια, ἢ ἡ ἀγάπη, ὅταν ἔχη ἰδιοτέλεια. Ὅταν δὲν εἶναι ἁγνὰ τὰ κίνητρά μας καὶ βάζουμε στὴν ἀρετή μας τὸν ἑαυτό μας, νοθεύουμε τὴν ἀρετή μας… Καμμιὰ φορὰ μπορεῖ νὰ νομίζη κανεὶς ὅτι ἔχει μία ἀρετή, ἐπειδὴ ἔμαθε ἁπλῶς κάποια ἐξωτερικὰ γνωρίσματά της καὶ συμμορφώνεται μ᾿αὐτά, γιὰ νὰ φαίνεται ἐνάρετος. Αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι πραγματικὴ ἀρετὴ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ μείνη ἔτσι· θὰ κοσκινισθῆ καὶ κάποτε θὰ φανῆ ἡ πραγματικότητα».
Βλ. Παϊσίου ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, Πάθη καὶ Ἀρετές, ΛΟΓΟΙ, τ. Ε΄, ὅ. π., σ. 84