ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου η Ενωμένη Ρωμιοσύνη στο Λασίθι πραγματοποίησε προσκύνημα στην Ι. Μονή Κρεμαστών Νεαπόλεως και την κοπή της Αγιοβασιλόπιτάς της…Μεγάλη χαρά μας έδωσε η άφιξη και συνάντηση των αδερφών μας από την Ενωμένη Ρωμηοσύνη Ηρακλείου, καθώς και η ζέστη φιλοξενία των μοναχών.

Στην υπόθεση “Varian v. Einhorn”, η 22χρονη σήμερα γυναίκα κερδίζει αποζημίωση 2 εκ. δολλαρίων για ιατρική κακοποίηση, δηλ. για την επέμβαση «αλλαγής φύλου» που υποβλήθηκε.

Εκπομπή “Άνθος Ιερό – Ο Άγιος Πορφύριος”. Κείμενα από το βιβλίο: “Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης-Μαρτυρίες Τόμος Α'”, Εκδόσεις: Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος. Επιμέλεια- παρουσίαση εκπομπής: Στυλιανή Χαλδαιοπούλου

“Το Ουράνιο Δικαστήριο” – Αρχιμανδρίτης π. Γρηγόριος Κωνσταντίνου, Ιεροκήρυκας Ι. Μητροπόλεως Κασσανδρείας, Κυριακάτικο Κήρυγμα στον Ι. Ναό Αγ. Παντελεήμονα Μεσημερίου Θεσσαλονίκης

Τὴν Κυριακὴ 8 Φεβρουαρίου, ἀκολουθώντας τὴν ἐτήσια καθιερωμένη παράδοση, ἡ Νεότητα τῆς Θεσσαλονίκης ὀργάνωσε πρὶν τὴν Σαρακοστὴ γεύμα στὰ γραφεῖα τοῦ Σωματείου. Νέοι ἀπὸ τις κοντινές πόλεις συμμετεῖχαν ἐπίσης στὸ γιορτινὸ τραπέζι καὶ στὸ παραδοσιακὸ γλέντι ποὺ ἀκολούθησε.

Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Το Δομένικο Ελασσόνας είναι ένα μικρό χωριό στη Θεσσαλία. Είναι όμως και ένα από τα χωριά που έγιναν ολοκαύτωμα κατά τη διάρκεια της τριπλής ξενικής κατοχής το 1941-44. Η μόνη διαφοροποίηση σε σχέση με άλλα παρόμοια εγκλήματα είναι το εν λόγω το διέπραξαν οι «καλοί» Ιταλοί. Στη Ελλάδα έχει, λανθασμένα, επικρατήσει η άποψη ότι οι Ιταλοί υπήρξαν οι πλέον «καλοί» εκ των τριών κατακτητών (Γερμανοί, Ιταλοί, Βούλγαροι). Και όμως υπήρξαν εξίσου σκληροί εγκληματίες όπως και οι τότε σύμμαχοί τους.

Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐνδέχεται μιὰ λέξη νὰ ἀλλάξῃ γραμματικὴ κατηγορία. Ἡ πιὸ συχνὴ περίπτωση λεξιλογικῆς μεταβολῆς εἶναι ἡ οὐσιαστικοποίηση ἐπιθέτου· τὸ γνωστό μας κινητὸ εἶναι μιὰ τέτοια περίπτωση: ἀπὸ ὀνοματικὴ φράση «κινητὸ τηλέφωνο» μέσῳ τῆς ἔλλειψης, δηλαδὴ τῆς ὑποδιαγραφῆς τοῦ….

Είσαι έτοιμος για την αιωνιότητα; – Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

ΖΗΛΟΣ είναι ένας όρος Γραφικός με τον οποίον εκφράζεται η θερμότης της ψυχής για κάποιον σκοπόν. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος διακρίνει τρεις καταστάσεις ζηλωτών

Βρισκόμαστε στο Κάτω Γιαννίτσι του νομού Ευβοίας. Φαίνεται πως κατά το Μεσαίωνα δεν υπήρξε σημαντικό κάστρο, αλλά ένα απλό παράκτιο φυλάκιο που απέκτησε κάποια σημασία (ή δημιουργήθηκε) όταν οι Καταλανοί διείσδυσαν στην περιοχή. Είναι χτισμένο σε ένα δυσπρόσιτο βράχο με ισχυρή φυσική οχύρωση, πάνω από μια μικρή παραλία στο Κάβο Ντόρο.

Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026 οι φίλοι και τα μέλη της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στην Τρίπολη,  παρακολούθησαν την ταινία “ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ”, στο σινεμά της πόλης.

Το σέλινο είναι ένα από τα πιο σημαντικά φαρμακευτικά βότανα καθώς και λαχανικό. Τα χρησιμοποιούμενα μέρη του βοτάνου στην φαρμακευτική είναι κυρίως οι σπόροι και τα φύλλα.

οφείλουμε ως συνειδητά μέλη της Αγίας μας Εκκλησίας, ακολουθώντας την αρχέγονη διδασκαλία Της, να αποδίδουμε τον προσήκοντα σεβασμό (και) στην ιερότητα του ανθρωπίνου σώματος. Να ακολουθούμε, με πιστότητα ό, τι Εκείνη διδάσκει και προβάλλει, όσον αφορά την φροντίδα των προσφιλών μας κεκοιμημένων και να μην παρασυρόμαστε σε αλλότριες, από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, ταφικές συνήθειες, ως «οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα»

Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου. Τῶν Ἀπόκρεω (Ματθ. 25, 31- 46) – ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 22-02-98

Στις 25 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται 85 χρόνια από τον θάνατο του ποιητή και χριστιανού στοχαστή Γιώργου Σαραντάρη. Απεβίωσε οσιακά, εν μέσω συγγενών και φίλων, μετά τις κακουχίες που αγόγγυστα υπέστη στην Πίνδο υπερασπιζόμενος την Πατρίδα κατά τον Ελληνο – Ιταλικό πόλεμο 1940-41.

Στην Αγιοκατάταξη του Παπά – Τύχωνα του Αγιορείτη, του πνευματικού του Αγίου Παϊσίου, προέβη σήμερα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου η οποία συνεδριάζει στο Φανάρι υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Μέσα από τα λόγια του Αγίου Παϊσίου φαίνεται ότι ο παπα-Τύχων δεν ήταν απλώς ένας καλός μοναχός, αλλά ένας κρυμμένος άγιος της εποχής μας — από εκείνους που ζουν αφανείς και όμως στηρίζουν πνευματικά τον κόσμο.

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος (Κυριακή της Απόκρεω).

Όλοι οι άνθρωποι, χωρίς καμιά διάκριση είναι καλεσμένοι στη σωτηρία, χωρίς να υποχρεώνεται κανένας να σωθεί δίχως τη θέλησή του. Το υπέρτατο θείο δώρο της ελευθερίας του ανθρώπου είναι συνάμα ευλογία και κατάρα, σωτηρία και καταστροφή, διότι αφήνεται ο άνθρωπος να επιλέξει αυτός τη χρήση της ελευθερίας του, για το καλό ή το κακό. Τα αποτελέσματα αυτής της χρήσεως θα φανούν….

Το γεγονός ότι ο γιγάντιος ιός προέρχεται από τόσους “προγόνους”, κατά τον Ραούλ, είναι κάτι που δεν είχε προβλεφθεί από τη δαρβινική θεωρία, σύμφωνα με την οποία η ζωή προέρχεται από κάποιο κοινό πρόγονο. “Η ιδέα ενός κοινού προγόνου δεν έχει νόημα στην περίπτωση των ιών. Ήταν μια ιδέα του Δαρβίνου, αλλά ήταν σαφώς λάθος”, επεσήμανε ο γάλλος ερευνητής.

Τό Ἱερόν Σῶμα ἀπεφάσισεν ὁμοφώνως τήν κατάταξιν εἰς τό ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας τῶν ὁσιακῆς βιοτῆς Ἁγιορειτῶν Ἱερομονάχου Τύχωνος, τοῦ ἐν τῷ ἐν τῇ Σκήτῃ Καψάλας Ἱερῷ Σταυρονικητιανῷ Κελλίῳ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀσκήσαντος, καί μοναχοῦ Γεωργίου, τοὐπίκλην Χατζη-Γεώργη, τοῦ ἐκ Καππαδοκίας καταγομένου καί ἐν Κωνσταντινουπόλει κοιμηθέντος. 

Η Αγία Θεοδώρα Βάστα είναι ένα από τα πιο μοναδικά και εντυπωσιακά θρησκευτικά μνημεία της Ελλάδας. Βρίσκεται στην Βάστα της Αρκαδίας, στην καρδιά της Πελοποννήσου, και είναι αφιερωμένη στη ζωή και το έργο της Αγίας Θεοδώρας, γνωστής για την πίστη και την αφοσίωσή της.

Στο Πεντάκορφο Αιτωλοακαρνανίας, ο χρόνος μετριέται με τις μυρωδιές της κουζίνας. Στο σημερινό επεισόδιο, η κυρά Μαρία μας δείχνει βήμα-βήμα πώς φτιάχνει κρεατόπιτα με τραχανά, όπως παλιά: ζύμη, φύλλο στο χέρι, γέμιση με χοιρινό και το μυστικό τελείωμα που απογειώνει τη γεύση.

Επιμέλεια – Παρουσίαση : π. Νικόλαος Μπαξεβάνης.

Από καταβολής της Εκκλησίας, ο πτωτικός κόσμος πασχίζει να την προσλάβει, να παραλλάξει την σώζουσα αλήθεια της, να την φέρει στα πτωτικά του μέτρα, να την αποδυναμώσει από την σωστική της δύναμη. Αυτό ονομάζεται στην εκκλησιαστική μας γλώσσα εκκοσμίκευση και είναι ίσως μια από τις χειρότερες προκλήσεις, ίσως η χειρότερη, στην πολύ δύσκολη εποχή μας, όπου κυριαρχεί ο κοσμικός, ο υλιστικός τρόπος ζωής.

Ο Ηράκλειος αποκαλείται Μέγας Αλέξανδρος της Ρωμανίας γιατί, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος συνέτριψε το πρώτο οργανωμένο Περσικό κράτος των Αχαιμενιδών, έτσι και ο Ηράκλειος συνέτριψε το δεύτερο Περσικό κράτος των Σασσανιδών. (Μάνος Ν. Χατζηδάκης)

Και, καθώς μας υπενθυμίζει τους προαπελθόντες, ελπίζει να μας προετοιμάσει να περάσουμε τις υπόλοιπες μέρες της περιόδου αυτής, αλλά και τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή που πλησιάζει, όπως πρέπει. Ας ακούσουμε τη Μητέρα μας, την Εκκλησία, και, τιμώντας τους πατέρες και αδελφούς μας, ας προσέξουμε να προετοιμαστούμε και για το δικό μας ταξίδι.

Κανάλι ΕΔΕΜ : Ψυχοσάββατο – Μνημόσυνο

Εκείνος τους έδειχνε μια ελιά, της οποίας είχε ξεφλουδίσει τον κορμό και τα χονδρά κλαδιά, αφήνοντάς φύλλα μόνο στις άκρες των μικρών κλαδιών της. Στον ξεφλουδισμένο κορμό της είχα χαράξει: «Τα δένδρα πέταξαν την στολή τους, θα δούμε την προκοπή τους» και «Παπάς αράσωτος, άρα άσωτος». Η ελιά αυτή, όπως ήταν επόμενο, ξεράθηκε.

Ἡ «ἐπίπτωσις» ἀπαντᾶ γιὰ πρώτη φορὰ σὲ συγγραφεῖς τῆς ἑλληνιστικῆς ἐποχῆς καὶ εἶχε τὶς ἀκόλουθες σημασίες: 1. πτώση τῆς φωνῆς ἢ τῶν μαλλιῶν πάνω στὸ μέτωπο 2. ἐπίθεση 3. σύμπτωση (Franco Montanari, Σύγχρονο Λεξικὸ τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ἐκδ. Παπαδήμα, 2016, σελ. 819). Ἡ σημερινὴ σημασία τῆς ἐπίπτωσης…

Όταν λειτουργούσε ο π. Τύχων στο παρεκκλήσιο του κελλίου, εγώ έψαλλα. Όταν η Θ. Λειτουργία έφθανε στο χερουβικό, μου έλεγε ο π. Τύχων να βγω έξω στο διάδρομο. Εγώ όμως, από περιέργεια, προσπαθούσα κρυφά να δω τι έκανε ο παπά Τύχων. Τότε έβλεπα τον γέροντα να υπερίπταται του εδάφους, να υψώνει τα χέρια του στον ουρανό και να λέει «ελάτε Χερουβείμ, ελάτε Σεραφείμ».

Την Μεγάλην Δευτέραν του 1821, τρεις ώρας μετά το μεσονύκτιον, ότε άπαντες οι εν τω πατριαρχείω εκοιμώντο ύπνον βαθύν, ο αοίδιμος πατριάρχης Γρηγόριος κατέβαινε την κλίμακα,

Θά ‘θε­λα μό­νο, ἀ­να­φε­ρό­με­νοι στήν ἕ­κτη δη­μι­ουρ­γι­κή ἡ­μέ­ρα, πού ἔ­χου­με τήν δη­μι­ουρ­γί­α τῶν ζώ­ων τῶν χερ­σαί­ων, νά προ­σέ­ξου­με τό ση­μεῖ­ο ἐ­κεῖ­νο στό ὁ­ποῖ­ο ὁ ἱ­ε­ρός συγ­γρα­φέ­ας, ὁ Μω­υ­σῆς, ἀ­να­φέ­ρει τήν φρά­ση «κα­τά γέ­νος» πέν­τε φο­ρές! Τί ση­μαί­νει αὐ­τό; Ἄς μοῦ ἐ­πι­τρα­πεῖ νά πῶ τήν ἔκ­φρα­ση, ὡς νά ἐ­γνώ­ρι­ζε τί θά ἐ­γί­νε­το κά­πο­τε εἰς τούς ἀν­θρώ­πους, τί θε­ω­ρί­ες θά ἐ­πι­κρα­τοῦ­σαν, καί τρό­πον τι­νά δι­α­σφα­λί­ζει μέ τήν φρά­ση «κα­τά γέ­νος» πού ἀ­να­φέ­ρει στό ἱ­ε­ρό κεί­με­νο τήν ἀ­πάν­τη­ση γιά ἐ­κεῖ­να τά ὁ­ποῖ­α θά ἐ­λέ­γον­το ἀ­πό τούς ἀν­θρώ­πους, γιά νά τούς δώ­σει ἀ­πο­στο­μω­τι­κή ἀ­πάν­τη­ση….