Ο θάνατος και όλα τα δυσάρεστα που τον συνοδεύουν όλο και προσγειώνουν τον άνθρωπο, όλο και τον συνεφέρουν και δεν αφήνουν να πάρει πολύ αέρα το μυαλό του με κίνδυνο να χαθεί οριστικά. Έτσι, όλα βγαίνουν σε καλό.
Αδιαμφισβήτητα τον πρώτο λόγο εδώ έχει η γυναίκα και όχι ο άνδρας. Για τη γυναίκα το έργο αυτό είναι το πιο σημαντικό στη ζωή της. Αυτό δεν το λέω εγώ αλλά η αγία Γραφή. Βέβαια δεν είναι σωστό να περιορίζουμε το ρόλο της γυναίκας στην τεκνογονία. Και πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος προσεκτικός και πνευματικά καλλιεργημένος δεν σκέφτεται έτσι.
Δεν περιήλθαν με ένα χιτώνα και ανυπόδητοι τον κόσμο και υπερίσχυσαν όλων; Ποια άλλωστε από τις εντολές του Χριστού είναι δύσκολη; Να μην έχεις κανένα εχθρό· να μη μισείς κανέναν· να μην κακολογείς κανέναν. Δυσκολότερα είναι τα αντίθετα αυτών.
Ἐπιστολὴ Μητροπολίτου Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γιὰ τὶς διώξεις τῶν Κληρικῶν!
«Γέγηθε ὑμῖν ὁ Ἄθως, Κολλυβάδες, Νύμφη δὲ Χριστοῦ νῦν Ἐκκλησία χαίρει», διαβάζουμε στήν Ἀκολουθία τῶν ὁσίων Κολλυβάδων πατέρων τό Σάββατο τῆς Διακαινησίμου, καθώς μέσα στήν ἀναστάσιμη ἀτμόσφαιρα ἑορτάζεται ἡ μνήμη τους.
Με τα λόγια και τις πράξεις Του μας διδάσκει ότι η εξουσία δεν είναι ισχύος και συμφερόντων, αλλά διακονίας, ότι η ελευθερία δεν στηρίζεται στα όπλα και στη βία, αλλά στην απαλλαγή από το υλιστικό φρόνημα, ότι η ισότητα προκύπτει από τη μετάνοια και την αγάπη, όχι από τη λογική των κάθε εποχής ισχυρών.
Η πρώτη, που εξιστορεί ο Νικηφόρος Κάλλιστος αναφέρει ότι: Ο μετέπειτα Αυτοκράτορας Λέων ο Θράξ ή Λέων ο Μέγας (457 – 474 μ.Χ.), όταν ερχόταν ως απλός στρατιώτης στην Κωνσταντινούπολη, συνάντησε στη Χρυσή Πύλη έναν τυφλό που του ζήτησε νερό. Ψάχνοντας γιά νερό, μιά φωνή του υπέδειξε την πηγή. Πίνοντας ο τυφλός και ερχόμενο το λασπώδες νερό στα μάτια του θεραπεύτηκε
…ἄρχισαν νὰ φιλονικοῦν γύρω ἀπὸ τὸν Κύριό μας, κατὰ τὴν προφητεία τοῦ Ἁγίου Συμεὼν ὅτι αὐτὸς θὰ εἶναι «εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λούκ. 2,34). Τότε ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι ἀπευθύνθηκαν σ` ἐσένα καὶ ρώτησαν ἐὰν ἐσὺ θεωρεῖς τὸν Χριστὸ μεγάλη προσωπικότητα. Ἐσὺ ἀπάντησες ὄχι. Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι γιὰ σύγκριση. Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι μεγάλος ἄνθρωπος. Εἶναι Θεός…
Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κένυας Μακάριος.
Γιατί στοχοποιήσαμε τις εκκλησίες και τις ακολουθίες μας με τον κορωνοϊό;
Πράγματι, ἡ χαρὰ ποὺ νοιώθουν οἱ μαθήτριες τοῦ Κυρίου στὸ ἄκουσμα τοῦ «Χαίρετε» ἤ οἱ μαθητές Του στὸν λόγο Του «Εἰρήνη ὑμῖν» εἶναι μοναδικὴ καὶ ἀπερίγραπτη. Δὲν εἶναι μιᾶ ἁπλῆ χαρά. Εἶναι ἡ χαρὰ ποὺ βιώνει ὁ ἄνθρωπος, ὅταν βρίσκει κάτι ποὺ τὸ εἶχε θεωρήσει ὁριστικὰ χαμένο καὶ δὲν πίστευε ὅτι θὰ τὸ ξαναβρῆ.
Άνθρωποι θλιβεροί, οι οποίοι αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται «προοδευτικοί» και «θεραπευτές του ορθού λόγου», βασανίζονται να απογυμνώσουν τον Ιησού Χριστό από τη θεία του φύση και ως εκ τούτου πασχίζουν να «αποδείξουν» ότι η ένδοξη Ανάστασή Του είναι μύθος! Στην πραγματικότητα όμως φανερώνουν….
Πρόσεξε ότι και Αυτός διαμέσου των μυροφόρων γυναικών κηρύσσει στους μαθητές το χαρμόσυνο άγγελμα τιμώντας και οδηγώντας σε χρηστές ελπίδες το γυναικείο φύλο, που κατεξοχήν είχε περιφρονηθεί… Μήπως κανείς από σας θα ήθελε να βρισκόταν στη θέση τους και να κρατούσε τα πόδια του Ιησού; Μπορείτε και τώρα, όχι μόνο τα πόδια και τα χέρια, αλλά ακόμη και την ιερή εκείνη κεφαλή να αγκαλιάσετε, συμμετέχοντας στα φρικτά μυστήρια με καθαρή συνείδηση.
Γιατί βιάζεται; Να βιαστεί να μετανιώσει..! Εκείνο το βράδυ δεν έχει ούτε μεροκάματο, ούτε δουλειά, τίποτα δεν έχει. Δεν μπορείς να πεις, θα πάει στην δουλειά του….Και αυτή είναι μια ελευθέρια. Έστω αυτό το βράδυ να μην βιάζομαι…να τα δώσω όλα.. έτσι για την τρέλα… και λέει το τυπικό: τα τροπάρια των κανόνων είναι τέσσερα, θα τα λες εις έξι ή εις οκτώ. Γιατί να τα πω δύο φορές βρε παιδάκι μου; Μία φορά δεν αρκεί; Εε έτσι…για το γλέντι!
“Οἱ καταφρονεμένοι μ’ ἀγκαλιάσανε, καὶ σὰ βουνὰ καὶ σὰ Θαβὼρ ὑψώθηκαν ἐμπρός μου, οἱ δυνατοί τοῦ κόσμου μὲ κατάτρεξαν,
γονάτισα στὸν ἤσκιο μου τοὺς δυνατούς του κόσμου.”
Δύο είναι τα τραγικότερα γεγονότα στην ανθρώπινη ιστορία. Το ένα είναι η πτώση των πρωτοπλάστων και η εκδίωξή τους από τον Κήπο της Τρυφής και το δεύτερο και φοβερότερο η θεοκτονία από μέρους του ανθρώπου, ως φρικτό αποτέλεσμα και έσχατη κατάντια εξαιτίας της απολύτου πωρώσεώς του από την αμαρτία και τη φθορά.
Τὸ πιὸ συγκλονιστικὸ στὴν αὐτοθυσία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ πλήρης καὶ ἐκούσια ἀποδοχὴ ἑνὸς βασανιστικοῦ θανάτου. Ὡς ἀναμάρτητος, δὲν ἄξιζε κανένα θάνατο, γιατὶ ἡ ἄκρα συνέπεια τῆς κακίας δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδοθεῖ σὲ Ἐκεῖνον ποὺ εἶναι ὁλότελα ξένος σ’αὐτήν. Ὅμως δέχεται νὰ ὑποστεῖ τὴν ἀνθρώπινη μοίρα τοῦ θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.
Λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν θριαμβευτικὴ εἴσοδό του στὰ Ἱεροσόλυμα ὁ Χριστὸς ἔρχεται στὴ Βηθανία. Ἐπισκέπτεται τὸν φίλο του Λάζαρο καὶ τοὺς ἄλλους φίλους του ἐκεῖ σὲ μιὰ ἀποχαιρετιστήρια ἐπίσκεψη πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος του. Κάποιος μάλιστα κάλεσε τὸν Χριστὸ σὲ δεῖπνο.
Δὲν χορταίνονται τὰ «γράμματα» τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος! Ἕνας Θεὸς δὲν μπόρεσε νὰ κάνη τὸν ἄνθρωπο λεῖο. Τὸν ὕβρισαν καὶ Τὸν ἐβλασφήμησαν. Εἴδατε τί ἔλεγε. «Διψῶ», «Κύριε, ἰνατὶ μὲ ἐγκατέλιπες;».
Έχουν οι παρδαλοειδείς παρουσιαστές των μεγαλοκαναλιών τις μετρήσεις τηλεθέασης, έχουμε και εμείς οι ποικιλώνυμοι γραφιάδες, τα «χτυπήματα» και τα… άυλα χειροκροτήματα των επισκεπτών, όλα βέβαια προς ωφέλειαν του εαυτού μας που διψά για αναγνώριση. Ας γυρίσουμε όμως στην ακατάκριτο, αληθή και ανόθευτο γραφή του Παπαδιαμάντη.
Διερχόμαστε τη Μεγάλη Εβδομάδα, που κορυφώνεται στην Κυριακάτικη Ανάσταση του Χριστού και το σωτηριώδες μήνυμα που Αυτή ευαγγελίζεται δια της Εκκλησίας Του. Οι Έλληνες ζούμε έντονα την Ανάσταση, την πανηγυρίζουμε.
Το σημαντικότατο, συγκινητικότατο και διδακτικότατο γεγονός της αλείψεως του Κυρίου με πολύτιμο μύρο από την αμαρτωλή γυναίκα διασώζουν με μικρές παραλλαγές και οι τέσσερις ευαγγελιστές. Ο Ματθαίος (26,6-13), ο Μάρκος (14,3-9) και ο Ιωάννης (12,1-8) ομιλούν για την ίδια γυναίκα, την Μαρία, την αδελφή του Λαζάρου, η οποία
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ὁ ἀντίδικος διάβολος ἐπινοεῖ τὶς πιὸ ἀπίθανες διαβολὲς γιὰ νὰ συκοφαντήσει Χριστοῦ τὴν Ἀνάσταση καὶ νὰ ταράξει τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν ὥστε νὰ μὴν χαροῦν τὸ πνευματικό, κατανυκτικὸ καὶ συνάμα πανηγυρικὸ κλῖμα τῶν ἡμερῶν τοῦ Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου…
Κατάπληκτοι ανέγνωμεν εις τα εφημερίδας δήλωσιν, δήθεν εκκλησιαστικής πηγής, καθ’ ην την εσπέραν της Εορτής του Τιμίου Σταυρού λύεται η νηστεία. Η θεωρία αύτη τυγχάνη πάντη αστήρικτος. Εάν τα λεχθέντα είχοντο αληθείας, έπρεπεν η νηστεία να τηρήται από της εσπέρας της προηγουμένης, ίνα έχωμεν άρτιον 24ωρον και ουχί κολοβήν ημέραν. Έπρεπεν ακόμη η νηστεία της Τεσσαρακοστής να λύηται την εσπέραν του Μ. Σαββάτου.
Διάβασα με ενδιαφέρον διάφορα κείμενα το τελευταίο διάστημα –ως και το κείμενο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Πειραιώς, «Διευκρινίσεις περί της ώρας της Αναστάσεως» – σχετικά με την ώρα τέλεσης της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας και θα ήθελα να εκφράσω ταπεινά τις απόψεις μου επί των θέσεων που έχουν δημοσιευθεί.
Χωρίς να ανήκω εις την τάξιν «υπεροχικών προσώπων», ίνα μετέρχωμαι «‘‘ευσεβείς’’ ανοησίες» ή να καθίσταμαι «ρεζίλι», θεωρώ ότι καταστρατηγήσατε και μάλιστα ανεπιτρέπτως και συλλήβδην, ως και κατ’ ασύγγνωστον υπερβολήν τα εσκαμμένα, όχι μόνον σκανδαλίζοντες αλλά και ως πρόσωπα αγνοούντες πλείστα….
Κυριακή, 1/3/2020 – Αρχονταρίκι Ι.Μ Αγίου Γεωργίου Αύρας Καλαμπάκας . Γέρων Δωρόθεος Τζεβελέκας
Ποιά η λογική των επιχειρημάτων που προβάλλουν, και απαιτούν να γίνει η Ανάστασις στις 9:00 μ.μ.; Δηλαδή, ο Κορωνοιός COVID-19 υπάρχει τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, αλλά δεν υπάρχει στις 9:00 μ.μ.; Όταν τηρούνται όλα τα υγειονομικά μέτρα, (μάσκες και αποστάσεις) πού είναι το πρόβλημα; … Λίγη σοβαρότητα, λοιπόν…
Ο Κύριος προχωρεί προς το εκούσιον Πάθος. Πρέπει να Τον συνοδέψουμε. Αυτό είναι το καθήκον μας, εφόσον ομολογούμε πως ό,τι είμαστε τώρα το χρωστούμε στη δύναμη των Παθών του Χριστού‧ καθήκον μας, εφόσον ελπίζουμε να κάνουμε κάτι τόσο μεγάλο και θαυμαστό, που δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους μας. Πώς πρέπει να Τον συνοδέψουμε;
Μ. Δευτέρα – Θεολογικά σχόλια στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος. Μια νοητή συνοδοιπορία με τον Μεγάλο Ελκόμενο, το Λυτρωτή μας Χριστό, προς το εκούσιο Πάθος Του. Μια ταπεινή παρότρυνση και ένα μικρό βοήθημα για την οντολογική μετοχή μας στην απολυτρωτική διαδικασία της σωτηρίας του κόσμου…
Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος! Και μετά από λίγο: Σταύρωσον αυτόν! Τρέλα. Τρέλα. Μέχρι και κείνος ο Πιλάτος να ρωτά: Τον βασιλιά σας να σταυρώσω; Κι εκείνοι να επιμένουν: Σταύρωσον αυτόν. Και ποιον να ελευθερώσω; Τον Βαραββά! Αυτόν τον ξακουστό ληστή; Τρέλα.
Σύμφωνα μέ τήν ἀνακοίνωση τῆς ΔΙΣ ἡ τελετή τῆς Ἀναστάσεως καί ἡ θεία λειτουργία τοῦ Πάσχα μετατίθενται ἀπό τήν Ἁγία καί Μεγάλη Κυριακή τοῦ Πάσχα στήν 21.00 μ.μ. τοῦ Μεγάλου Σαββάτου. Ἀπό τή μετάθεση τοῦ ἑορτασμοῦ προκύπτουν ἀναμφίβολα δογματικά, κανονικά καί λειτουργικά προβλήματα…
Αισθανόμαστε την ανάγκη να εκφράσουμε τον θεολογικό προβληματισμό των μελών της Ενώσεώς μας, για το θέμα της μετακίνησης της ημέρας και της ώρας του εορτασμού της Αναστάσεως, από την Κυριακή (ώρα 00.00), στο Σάββατο (ώρα 21.00 – κατά τρεις ώρες ενωρίτερα).
Ανακοινωθέν για τις Ιερές Ακολουθίες της Μ. Εβδομάδας και του Πάσχα εξέδωσαν οι κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Κυθήρων και Αντικυθήρων μετά την Ιερατική Σύναξη που πραγματοποιήθηκε σήμερα, Παρασκευή 23 Απριλίου 2021.