Ιστολόγιο

Τα δύο αδέλφια έμειναν μέσα στα χαοτικούς δρόμους της Κωνσταντινούπολης μέχρι το τέλος, παροτρύνοντας τους σοκαρισμένους κατοίκους να πολεμήσουν μέχρι τελικής πτώσεως, ενώ προσπάθησαν να πείσουν τη Βαράγγια Φρουρά να μείνει πιστή στη Ρωμαϊκή Πολιτεία και να συνεχίζει να μάχεται. Ήταν μονάχα λίγες στιγμές πριν τη πλήρη κατάληψη της Πόλης από τους Φράγκους/Βενετσιάνους που ο Θεόδωρος και ο Κωνσταντίνος αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη πρωτεύουσα και να περάσουν στη Μικρά Ασία με σκοπό να συνεχίσουν την ρωμέικη αντίσταση από την Ασιατική ακτή.

Εφόσον δηλαδή είστε μαθητές και δούλοι του Ιησού Χριστού, πρέπει να μιμηθείτε την ταπείνωση και την αυταπάρνησή Του. Ας υπάρχει λοιπόν μέσα σας αυτό το φρόνημα της ταπεινώσεως και αυταπαρνήσεως που είχε κι ο Ιησούς Χριστός.

ΕΡΩΤΗΣΗ Α΄: Περὶ λύπης καὶ ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας τε καὶ φόβου

Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε το θάνατό Της, την έξοδό Της από αυτόν τον κόσμο, τον οποίο αποκαλούμε κοίμηση. Με θεσπέσιους ύμνους, ύψιστης θεολογικής και ποιητικής αξίας, με υπέροχες μελωδίες  και εγκώμια, με χαρές και αγαλλίαση υμνούμε την έξοδό Της και την εις ουρανούς ανάβασή Της.  

17/8/26 – Πρόγραμμα Λειτουργίας Ραδιοφώνου ΕΡΩ: “Ε.Ρω. – ΡαδιοΣυχνότητα”

Οι πρόκριτοι κάθε περιοχής συγκέντρωναν τους φόρους, τους οποίους παρέδιναν σε τούρκο επιτετραμμένο. Έτσι γύρω στα 1680 έφτασε στην περιοχή του Πηλίου κάποιος τούρκος αγάς να παραλάβει τους σουλτανικούς φόρους. Επρόκειτο για απίστευτα θηριώδη και ανελέητο άνθρωπο, ο οποίος πρόβαλε παράλογες απαιτήσεις στους φτωχούς κατοίκους. Απαιτούσε τεράστια ποσά, τα οποία ήταν αδύνατον να πληρώσουν οι εξαθλιωμένοι χριστιανοί.

Αναφέρει ιδιόχειρα στο παραπάνω σημείωμα ο γέροντας Γρηγόριος από το Ησυχαστήριο Μεταμορφώσεως Χαλκιδικής ότι ήδη από το 1985 του είχε πει ο άγιος Παΐσιος ότι όταν όλες οι υπηρεσίες και οι συναλλαγές συγκεντρωθούν σε μία κάρτα (έξυπνη κάρτα), να ΜΗΝ τη δεχθούν οι χριστιανοί γιατί δεν είναι βέβαια το σφράγισμα, αλλά έχει σχέση με το σφράγισμα (αρραβώνας με το διάβολο δηλαδή).

Ας φέρουμε εις την μνήμη μας δια ολίγον το ιστορικό δημιουργίας του σύμπαντος κόσμου. Αυτό το υπέροχο μεγαλείο το οποίο κάθε μέρα βιώνουμε και ως εκ τούτου δεν μας συγκινεί ιδιαιτέρως. Ας αναλογιστούμε για ποιον το εδημιούργησε ο Κτίστης του παντός.

Κολοκυθολούλουδα Γεμιστά | Παραδοσιακή Συνταγή από τον Αμάραντο

Μουσικά Κείμενα (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου) Καταβασίες της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Ήχος Α΄. Ψάλλει η Βυζαντινή χορωδία Αγρινίου – Και νυν Περισσής Πολυελέου, Παντάνασσα Πανύμνητε, μέλος Πέτρου Λαμπαδαρίου, Ήχος πλ. Α΄. Ψάλλουν οι Πατέρες τού Ιερού Κουτλουμουσιανού Κελλίου Αγίου Ιωάννου τού Θεολόγου.

Εόρτιο αφιέρωμα στη μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σύντομη θεολογική προσέγγιση της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος στη σωτηρία του κόσμου

Η υγεία του κλονισμένη από τους υπεράνθρωπους αγώνες και την υπέρμετρη άσκηση, οδήγησε σε καρδιακή ανεπάρκεια. Έναν μήνα πριν την κοίμησή του, είχε πληροφορηθεί τον ακριβή χρόνο από την ίδια την Παναγία. Στις 14 Αυγούστου παρακολούθησε την ιερή αγρυπνία προς τιμήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μετέλαβε τα Άχραντα Μυστήρια και μετά το τέλος της ακολουθίας άφησε την τελευταία του πνοή.

Ἡ βαρβαρότητα τῶν κατακτητῶν ἄφησε πίσω της συνολικά 317 νεκρούς τους ὁποίους πάντα οἱ κάτοικοι τοῦ Κομμένου καί γενικά ὅλοι οἱ ἀρτινοί τούς τιμοῦν κάθε χρόνο τέτοια μέρα μπροστά στό μαρμάρινο μνημεῖο πού ἔφτιαξαν στήν πλατεία τοῦ χωριοῦ ἀμέσως μετά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Ἄρτας.

16/8/26 – Πρόγραμμα Λειτουργίας Ραδιοφώνου ΕΡΩ: “Ε.Ρω. – ΡαδιοΣυχνότητα”

Αλλά δεν μπορούσε να το ιστορήσει, επειδή το Πρόσωπο του Κυρίου άλλαζε συνεχώς, μετέβαλλε την όψη. Τότε ο Χριστός κάλεσε τον Ανανία να έρθει κοντά Του και του ζήτησε την επιστολή από τον Αύγαρο. Του έστειλε απάντηση λέγοντας ότι είναι μακάριος αφού πίστεψε σε Εκείνον χωρίς να τον δει και μακάριοι είναι όσοι, χωρίς να Τον δουν, πιστεύουν σ΄ Αυτόν. Του υποσχέθηκε ότι θα στείλει έναν από τους μαθητές του να και θα τον θεραπεύσει.

Ο φόβος και το μίσος μάλιστα έναντι του πολιτιστικά/πολιτισμικά υπέρτερου «άλλου» υπερβαίνουν κάθε μέτρο και κάθε λογική, όταν αυτός ο «άλλος» ήταν/είναι γηγενής στα εδάφη, τα οποία στο απώτερο ή στο εγγύς παρελθόν κατακτήθηκαν διά του ξίφους και εν συνεχεία «ελέγχθηκαν» με συστηματικές και οργανωμένες γενοκτονίες.

Η Παναγία είναι η πιο τιμημένη μορφή της Εκκλησίας μετά τον Χριστό. Η αγάπη και η ευλάβεια του λαού προς το πρόσωπό Της εκφράζονται μέσα από τα πολυάριθμα ονόματα με τα οποία την προσφωνεί. Κάθε όνομα της Θεοτόκου είναι μια μαρτυρία της παρουσίας και της χάρης Της στη ζωή της Εκκλησίας και των πιστών.

Πέρασε στην απέναντι νήσο Κέα (Τζια), όπου εγκαταστάθηκε στην ερειπωμένη Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου. Τα καλοκαίρια σύχναζε σε σπήλαιο στην περιοχή του Λούρου, όπου διήγε με νηστεία, αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή. Εκεί έκαμε άλλο ένα θαύμα, ανέβλυσε γάργαρο νερό από τα ξερά βράχια. Η πηγή υπάρχει ως τα σήμερα και μαζί ναός του Αγίου Παντελεήμονα.

Λέει ο άγιος Παΐσιος: «Εάν ένας άνθρωπος είναι καλός και πονετικός, μην τον φοβάσαι. Αν π.χ. πίνει ή παίζει χαρτιά και έχει άλλα πάθη και δεν πιστεύει, αλλά όταν δει ένα φτωχό, λυπάται, ταράζεται, θέλει να βοηθήσει, αυτόν μην τον φοβάσαι, θα τον βοηθήσει ο Χριστός. Αλλά αν κάποιος είναι σκληρός και, παρ’ όλο που έχει πολλά, επιμένει και σκληραίνει, …αυτός δεν πάει καλά και θέλει πολλή προσευχή για να αλλάξει αυτός»!

Θεωρούμε την Κοίμηση της Θεοτόκου ως «τελευταίον ούσαν επ’ αυτή μυστήριον». Όλα τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στη μοναδική ζωή της Παναγίας, υπήρξαν μυστήρια ανερμήνευτα και υπέρλογα…

Μία ξεχωριστῇ ὁμιλία τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Δωροθέου Τζεβελέκα στήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. 

H Κοίμησις της Υπεραγίας Θεοτόκου: Εξαποστειλάριον εορτής, Απόστολοι εκ περάτων, Ήχος Γ΄. Ψάλλει ο Όσιος Παΐσιος – Ειρμός της Θ΄ Ωδής του Κανόνος της Εορτής, Αι γενεαί πάσαι.. Νενίκηνται, μέλος Ματθαίου Βατοπαιδινού, Ήχος Α΄. Ψάλλουν ο Πρωτοψάλτης τής Ι. Μ. Αγίας Θεοδώρας Θεσ/νίκης Ιωάννης Χασανίδης και Βατοπαιδινοί Πατέρες.

Τό πρωί τῆς 15 Αὐγούστου τοῦ 1940 καί ὥρα 08:25 τό πρωί περίπου, τό Ἰταλικό ὑποβρύχιο “Delfino” ἐξαπέλυσε 3 τορπίλες ἐναντίον τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων «Ἕλλη»,  «Ἕσπερος» καί «Ἔλση».

Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για μας τους πιστούς, να αναλογισθούμε την άβυσσο του μυστηρίου, που καλύπτει το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά και την υπέρτατη ευεργεσία της προς το ανθρώπινο γένος.

15/8/26 – Πρόγραμμα Λειτουργίας Ραδιοφώνου ΕΡΩ: “Ε.Ρω. – ΡαδιοΣυχνότητα”

Όλοι αυτοί μόλις έμαθαν την αιτία της συνάξεως θρήνησαν και έβρεχαν το πρόσωπό τους με δάκρυα, οπότε η Θεοτόκος τους είπε: «Ω φίλοι και μαθητές του εμού Υιού και Θεού, μην μεταβάλλετε σε πένθος και λύπη την χαρά μου, αλλά ενταφιάστε το σώμα μου, καθώς εγώ θέλω και  έχω προετοιμάσει το νεκροκρέβατο».  Κατόπιν η Παναγία ανακλίνεται στο νεκροκρέβατο και αφού απευθύνει δεήσεις και ικεσίες στον Υιό της, ευλογεί τους παριστάμενους, αφήνει εις τα χέρια του Υιού και Θεού Της την ολόφωτη και Παναγία ψυχή της.

Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης για την Θεοτόκο

Εσπερινός Κοιμήσεως της Θεοτόκου: Στιχηρά Εσπερινού, Ώ του παραδόξου θαύματος – Τήν σήν δοξάζουσι Κοίμησιν, Ήχος Α΄. Ψάλλουν οι Πατέρες Ιερού Κουτλουμουσιανού Κελλίου Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου – Οκτάηχον Δοξαστικόν Εσπερινού, Θεαρχίω νεύματι, μέλος Ιακώβου Πρωτοψάλτου. Ψάλλουν ο χορός ”Θεσσαλονικείς Υμνωδοί” και Βατοπαιδινοί Πατέρες.

Το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημέρωσε το Κογκρέσο για την πιθανή μεταφορά στην Ουκρανία αμερικανικών όπλων που βρίσκονται στο τουρκικό οπλοστάσιο.

Επιδημία βανδαλισμού καμερών συγκεκριμένης εταιρείας φαίνεται πως επικρατεί σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ και μεγάλο ρόλο σε αυτό έχει παίξει η ανασφάλεια των πολιτών και η πεποίθηση ότι παραβιάζεται η ιδιωτικότητά τους

π. Γεώργιος Σχοινάς: Το μεγάλο λάθος που κάνουμε όλοι

Όταν γελάει ο Ουρανός Μικρές ιστορίες για την Παναγία, 6. Παναγιά η Αρκουδιώτισσα & Παναγιά η Γοργόνα

Στην περίοδο της τουρκοκρατίας κατεστράφη από τον σεισμό του 1460 όπου έπεσαν τα 2/3 του οικοδομήματος της Μονής. Αναφέρεται δε κατ’ αυτήν την εποχή λειτουργούσε και κρυφό σχολειό. Στην προσφορά της Μονής στον αγώνα κατά της γερμανοϊταλικής κατοχής οφείλεται και η πυρπόληση όλων των κτιρίων της  πλην του Καθολικού από απόσπασμα Ιταλών στρατιωτών στις 26 Μαΐου 1942.