ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα Ικαρίας – Φούρνων

Ομιλία με θέμα: Η είσοδος μας στο νέο έτος και ο χρόνος
Ομιλήτης: Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης

Οἱ περισσότεροι Πνευματικοί τῆς ἐποχῆς μας εἶναι καλογερομάχοι καὶ ποικιλοτρόπως βάλλουν κατὰ τοῦ Μοναχισμοῦ καὶ μάλιστα χρησιμοποιοῦν καὶ Μεγάλους Βασιλείους μὲ Βασιλειάδες καὶ κοινωνικὴ δράση κ.λ.π.

Ἡ Περιτομή τοῦ Κυρίου μας, τὴν ὀγδόη ἡμέρα ἀπὸ τῆς Γεννήσεώς Του, ὅπως καὶ ἡ Ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐντάσσονται στὸ σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας, ποὺ ἀποσκοπεῖ στὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἀκόμη καὶ τὸ ὄνομα Ἰησοῦς ποὺ ἔλαβε ὁ Χριστὸς κατὰ τὴν Περιτομὴ σημαίνει «Σωτήρ», ἡ δὲ ὀγδόη ἡμέρα ἀποτελεῖ «τύπο τοῦ μέλλοντος αἰῶνος».

Τόσο η ιστορία όσο η Εκκλησία υπήρξαν φειδωλές στον χαρακτηρισμό του «Μεγάλου». Ελάχιστοι έλαβαν τον τίτλο «Μέγας». Ένας από αυτούς υπήρξε ο κορυφαίος άγιος της Εκκλησίας μας Μέγας Βασίλειος, ο οποίος έλαβε επάξια αυτόν τον τίτλο, διότι σφράγισε με την προσωπικότητά του την ιστορία σε μια από τις κρισιμότερες ιστορικές φάσεις της ανθρωπότητας.

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα Καππαδοκίας

Ανάμεσα στους πολυπληθείς «θεούς» λατρεύονταν και η «θεά» Τύχη, η οποία πιστευόταν ότι «κρατεί στα χέρια της» τη ζωή των ανθρώπων. Για να είναι ευμενής και να φέρνει «καλή τύχη» έχαιρε ειδικών τελετουργιών και εξυφάνθηκε στο πρόσωπό της ένα πλήθος δεισιδαιμονιών.

Η Εκκλησία μας μεταχειρίστηκε κάθε μέσον να προασπίσει την άπαξ αποκαλυφθείσα και παραδοθείσα αλήθεια (Ιουδ.3). Ακόμα και εορτές καθιέρωσε για να περιχαρακώσει τις ύψιστες και σωτήριες αλήθειές Της. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο πως οι εορτές των Χριστουγέννων, της Περιτομής και των Θεοφανείων καθιερώθηκαν από την ανάγκη του αντιαιρετικού αγώνα της Εκκλησίας μας και κατόπιν έλαβαν εορταστικό χαρακτήρα, όπως εμείς τις βιώνουμε σήμερα.

Στον Μαραθιά Ευρυτανίας, ανάμεσα στα επιβλητικά βουνά, συναντάμε τον κύριο Αντώνη — έναν άνθρωπο που έζησε 84 χρόνια στο ίδιο χωριό. Μας μιλά για τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, την προσφυγιά, τα παιδικά παιχνίδια, τις σχολικές γιορτές, τα πανηγύρια και τις αξίες που χάθηκαν με τον χρόνο. Μια αφήγηση γεμάτη μνήμες, συγκίνηση και νοσταλγία για μια εποχή που οι άνθρωποι είχαν λίγα, αλλά ζούσαν με ψυχή.

Υπενθυμίζω ότι το Φόρεϊν Όφις τελεσίδικα είχε αποφασίσει στις 16 Αυγούστου 1974 τη ‘‘λύση’’ ως ΔΔΟ, είχε επιλέξει τον Γλ. Κληρίδη για την προώθησή της και στις 27 Αυγούστου είχε τρέξει στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και κατάφερε να εξασφαλίσει και τη διστακτική υποστήριξη του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Χένρι Κίσινγκερ, στην απόφασή του. Ο οποίος (Κίσινγκερ), σημειώνω, τους είπε ότι οι Έλληνες ουδέποτε θα την δεχθούν! Μέχρι σήμερα ΔΕΝ διαψεύσθηκε …

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα Χίου

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα Δωδεκανήσου

Οι εορτές του δωδεκαημέρου, όπως ονομάζονται οι ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων έως και των Θεοφανίων, αποτελούν ένα σημαντικό εορτολογικό σταθμό στη συνείδηση των ορθοδόξων νεοελλήνων. Για τους πιστούς αυτή η αγία περίοδος είναι ευκαιρία για πνευματική ανάταση και περισυλλογή…

Η γέννηση του Χριστού υπήρξε πάντοτε ένα από τα αγαπημένα θέματα των Ελλήνων λογοτεχνών. Eκείνος, όμως, που χωρίς αμφιβολία την ύμνησε περισσότερο απ’ όλους ήταν ο «άγιος των ελληνικών γραμμάτων», ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

Παρατηρούμε με λύπη ότι στις  τραγικές ημέρες μας προωθείται μια γιγαντιαία επιχείρηση να αποβληθεί ο Χριστός από τη ζωή της ανθρωπότητας. Προωθείται ακόμα και η αποβολή του από την μεγάλη εορτή της Γεννήσεώς του, να εορτάζουν τα Χριστούγεννα χωρίς το Χριστό!

Η Ενανθρώπηση του Θεού αποτελεί το μέγιστο γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, το πλέον χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο, διότι αποτελεί την απαρχή της σωτηρίας μας, καθότι ο άπειρος Θεός καταδέχτηκε να απεκδυθεί την άπειρη και άρρητη θεία μεγαλειότητά Του, να ταπεινώσει τον εαυτό Του

Η Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου ζήτησε, με εσωτερική διαταγή να δηλώσουν αξιωματικοί και προσωπικό εάν είναι Ελευθεροτέκτονες, θεωρώντας ότι μέσα στο Σώμα ” ..η ζωτική εμπιστοσύνη και εμπιστευτικότητα πρέπει να προηγούνται κάθε οργάνωσης που επιθυμεί να διατηρεί τη μυστικότητα”. Στη χώρα μας ο Καποδίστριας με την εγκύκλιο 4286 της 22-8-1831 είχε θεσπίσει ασυμβίβαστο για τους Δημοσίους Υπαλλήλους με το να είναι μέλη μυστικών εταιριών, επί ποινή απολύσεως. 36 ημέρες μετά δολοφονήθηκε.

Ἡ κληρονομιά τῆς πόλης στή πίστη, τά γράμματα, τίς ἐπιστῆμες καί τίς τέχνες εἶναι βαριά. Μάλιστα, εἶχε τήν εὐλογία μέσα στό ἴδιο ἔτος, τό 1818, στά δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, νά μαρτυρήσουν σ’ αὐτήν ὑπέρ Χριστοῦ δύο Νεομάρτυρες.

Ολόψυχα σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και Καλή και ευλογημένη χρόνια 2026! Σας στέλνουμε τις κάρτες που ζωγράφισαν τα παιδιά – μαθητές του Σχολείου Ελληνικής Γλώσσας Ελληνικής Κοινότητας Μόσχας με αγάπη!

Σε αυτή τη σειρά δεκαπενθήμερων εκπομπών της Π.Ε.ΦΙ.Π., οι καλεσμένοι μας δίνουν πολύτιμες συμβουλές γύρω από το παιδί και την οικογένεια. Παρουσιάζει η Ιωάννα Σκαρλάτου, Ψυχοπαιδαγωγός Παιδιών και Εφήβων, Ψυχοθεραπεύτρια.

Δημήτριος Παναγόπουλος: Χωρίς Χριστό..

Στο Καρπενήσι συναντάμε τη γιαγιά Ροδάνθη και ταξιδεύουμε πίσω στα Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής.
Χειμώνες με χιόνια, φωτιές στα τζάκια, νηστείες, χριστόψωμα, κάλαντα, παραμύθια, καλικάντζαρους και ιστορίες που λέγονταν γύρω από τη φωτιά.

Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.Ὁμιλίες εἰς προσκυνητὰς (σέ μαθητές Γυμνασίου)– ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 14-05-88

Ἂς κάνουμε κι ἐμεῖς ὅτι ἔκαναν οἱ ποιμένες τῆς Βηθλεέμ. Μόλις ὁ Ἄγγελος τοὺς εὐαγγελίστηκε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα ὅτι «ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ», δὲν δυσπίστησαν οὔτε ὀλιγώρησαν ἀλλά «εἶπον πρὸς ἀλλήλους. Διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἴδωμεν τὸ ῥῆμα τοῦτο τὸ γεγονός, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν». Θαυμαστή, πράγματι, ἡ πίστη τῶν ποιμένων. «Ἦλθον σπεύσαντες»… νὰ δεχτοῦμε μὲ τὴν ἴδια ταπείνωση, προθυμία καὶ ἐμπιστοσύνη, ὅπως ἐκεῖνοι, τὸ θαυμαστὸ μήνυμα…

Μοναστήρι Αγίου Αθανασιου – Ένα μοναστήρι με οχυρωματικό περίβολο.

Σε ένα ταπεινό σπήλαιο, που έβαζαν τα ζώα οι ποιμένες, γεννάται, ταπεινά, ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου, ο Θεάνθρωπος Ιησούς, Εκείνος που «δεν είχε πού την κεφαλήν κλίνη», καθώς για τη γέννηση και τη σπαργάνωσή του δεν υπήρχε «τόπος εν τω καταλύματι». Ωστόσο, προν χάριν Αυτού, χωρίστηκε η παγκόσμια Ιστορία στα δύο: Σε περίοδο προ και μετά Χριστόν και για πρώτη φορά, προσφέρθηκαν στον άνθρωπο, οι πλέον αγνές και φιλάγαθες αρχές κοινωνίας και σχέσεων προς τον συνάνθρωπο, βασισμένες στην ανιδιοτελή αγάπη.

«Χριστὸς ἐτέχθη» καὶ ἡ Ἐκκλησία μας, βιώνοντας πραγματικὰ τὸ κοσμοσωτήριο αὐτὸ γεγονός, συνεχίζει νὰ ἑορτάζῃ καὶ νὰ πανηγυρίζῃ, τιμῶντας τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ποὺ «ἔζησαν» τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ μας

Ο Χριστός περιβάλλεται μεν την ανόθευτη ανθρώπινη φύση, αυτήν που τα δικά του χέρια «εποίησαν και έπλασαν». Παίρνει το σώμα που ο ίδιος «εν αρχή» έπλασε, «χουν λαβών από της γης». Προσλαμβάνει την ψυχή που η θεϊκή του πνοή «ενεφύσησεν εις το πρόσωπον» του πρώτου ανθρώπου. Διαπλάθεται «κατ’ εικόνα» του πλάσματός του. Κάνει δικά του τα θεμελιώδη αρχετυπικά στοιχεία που ο ίδιος ενέβαλε στην ανθρώπινη ουσία. «Προσέλαβεν όλον τον Αδάμ, τον προ της παραβάσεως».

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι, ὡς γνωστόν, θεμελιωμένη πάνω στὰ αἵματα τῶν μαρτύρων. Πρωτόαθλος καὶ πρωτοχορευτὴς στὸν ἀτελείωτο αὐτὸν χορὸ ὑπῆρξε ὁ Πρωτομάρτυρας καὶ Ἀρχιδιάκονος Στέφανος, τὴν μνήμη τοῦ ὁποίου τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας δύο φορὲς τὸν χρόνο, στὶς 2 Αὐγούστου (Ἀνακομιδὴ λειψάνων) καὶ στὶς 27 Δεκεμβρίου,…..

«Χριστός γεννάται. Χαρά στον κόσμο». Ομιλία π. Γεωργίου Σχοινά στον Άγιο Νικόλαο Ντάρμσταντ Γερμανίας

Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι μυστήριο ἀκατάληπτο καί ἀνερμήνευτο πού ἀποκαλύπτει καί ἄλλα μυστήρια. Ἡ μητέρα τοῦ Θεανθρώπου καί μετά τήν γέννηση παραμένει Παρθένος. «Ἡ ἴδια (ἡ Μαρία) εἶναι καί Μητέρα καί Παρθένος καί οὔτε ἡ παρθενία ἐμπόδισε τήν γέννηση, οὔτε ἡ γέννηση κατάργησε τήν παρθενία». Ἀκόμη ἡ ἁγία Παρθένος εἶναι Θεοτόκος «διότι ἦταν Θεός αὐτός πού γεννήθηκε ἀπ᾿ αὐτήν, ἀλλά δέν ἔλαβε τήν ἀρχή τῆς ὑπάρξεως ἀπό αὐτήν, ἀλλά μόνο δέχθηκε τήν ἀρχή τῆς ἐνανθρωπήσεως». Ἐφ᾿ ὅσον ἡ Θεοτόκος εἶναι κτῖσμα καί ἔχει ἀρχή, δέν ἦταν δυνατόν νά δώση τήν ἀρχή στόν ἄναρχο….

Λοιπόν Χριστέ μου, καλώς μας ήρθες, καλώς κόπιασες στη γη μας, στην εξορία μας. Ήρθες να δεις τα χάλια μας και την κατάντια της παρακοής και της αποστασίας μας. Ας είναι ευλογημένη η Είσοδός Σου, η Γέννησή Σου και η έξοδός Σου, η Ανάστασή Σου. Ήρθες, εκένωσες εαυτόν, σε ανυμνούμε με όλη μας την ψυχή, τα δάκρυα τρέχουν, κυλούν μόνα τους. Η χαρά παίρνει και δίνει. Τα θεία νοήματα της θείας κενώσεως είναι ανυπόφορα από τη χαρμονή τους.

Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.Μετά Χρ. Γέννησιν (Ματθ. 2, 13-23) – ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 28-12-80