Το Μυστήριο του Χριστού

Τά Ψαλμικά χωρία «Ἀναστήτω ὁ Θεός, καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ» καί «Ἀνάστα ὁ Θεός, κρῖνον τήν γῆν, ὅτι σύ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν» ἡ ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας τά ἀποδίδει στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

Ο Θεός διαλεγόμενος μέ τόν πολύαθλο Ἰώβ τοῦ εἶπε: «Ἀνοίγονται ἐνώπιόν σου μέ φόβο οἱ κατάκλειστες πύλες τῆς περιοχῆς πού κυριαρχεῖ ὁ θάνατος, οἱ δέ θυρωροί τοῦ ᾅδου, ὅταν σέ εἶδαν, ἐτρόμαξαν καί κρύφθηκαν».

Ο προφητάναξ Δαυΐδ προφητεύει τήν ταφή καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Μεσσία ὡς ἑξῆς: «Διά τοῦτο ἀκριβῶς καί εὐφράνθηκε ἡ καρδία μου, ἡ δέ γλῶσσα μου ἐλάλησε λόγους ἀγαλλιάσεως, ἀκόμη δέ καί τό σῶμα μου, ὅταν ἀποθάνω, θά ἀποτεθῆ στόν τάφο μου μέ τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως

Ο μεγαλοφωνότατος προφήτης Ἡσαΐας προλέγει πρίν ἀπό 750 χρόνια καί περιγράφει μέ ζωηρές εἰκόνες σάν ἱστορία τήν φραγγέλωση, τά ραπίσματα καί τούς ἐμπτυσμούς πού ὑπέστη ὁ Κύριος ὡς ἑξῆς: «Τήν ράχη μου ἔδωσα σέ μαστιγώσεις, τίς σαγόνες μου σέ ραπίσματα καί τό πρόσωπό μου δέν τό ἀπέστρεψα ἀπό τήν ντροπή γιά τά φτυσίματα». Καί στήν συνέχεια ἀπευθυνόμενος στόν Μεσσία, ἀναφωνεῖ: «Θά καταπλαγοῦν γιά τά ἀπροσδόκητα παθήματά σου σχεδόν ὅλοι, διότι τόσο πολύ τό πρόσωπό σου θά χάση τήν δόξα Του ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων καί θά διασυρθῆ ἡ φήμη σου ἀπό αὐτούς».

Π ά θ η,  Σ τ α ύ ρ ω σ η  κ α ί  Θ ά ν α τ ο ς

Η Ὑπαπαντή εἶναι ἑορτή ἑορτῶν, διότι συμπυκνώνει καί ἀποκαλύπτει ὁλόκληρο τό μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ. Τότε ὁ Χριστός βαστάχθηκε ὡς βρέφος καί ὁμολογήθηκε ὡς Θεός καί προσφέρθηκε ἐν ἀγκάλαις σάν νά καθόταν σέ θρόνο.

Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι μυστήριο ἀκατάληπτο καί ἀνερμήνευτο πού ἀποκαλύπτει καί ἄλλα μυστήρια. Ἡ μητέρα τοῦ Θεανθρώπου καί μετά τήν γέννηση παραμένει Παρθένος. «Ἡ ἴδια (ἡ Μαρία) εἶναι καί Μητέρα καί Παρθένος καί οὔτε ἡ παρθενία ἐμπόδισε τήν γέννηση, οὔτε ἡ γέννηση κατάργησε τήν παρθενία». Ἀκόμη ἡ ἁγία Παρθένος εἶναι Θεοτόκος «διότι ἦταν Θεός αὐτός πού γεννήθηκε ἀπ᾿ αὐτήν, ἀλλά δέν ἔλαβε τήν ἀρχή τῆς ὑπάρξεως ἀπό αὐτήν, ἀλλά μόνο δέχθηκε τήν ἀρχή τῆς ἐνανθρωπήσεως». Ἐφ᾿ ὅσον ἡ Θεοτόκος εἶναι κτῖσμα καί ἔχει ἀρχή, δέν ἦταν δυνατόν νά δώση τήν ἀρχή στόν ἄναρχο….

Προεῖπε ἀκόμη ἀκριβῶς καί τόν τρόπο τοῦ θανάτου Του, ὅτι δηλαδή θά σταυρωθῆ, ἐνῶ οἱ Ἰουδαῖοι τιμωροῦσαν τούς καταδίκους μέ λιθοβολισμό. «Ἐπε­θύ­μη­σε ὑ­περ­βο­λι­κά νά φά­γη μα­ζί μέ τούς Μα­θη­τές Του τό Πά­σχα αὐ­τό, ἐπει­δή με­τά ἀ­πό αὐ­τό ἀ­κο­λου­θοῦ­σε ὁ Σταυ­ρός. Καί σέ πολ­λές ἄλ­λες πε­ρι­πτώ­σεις προ­λέγει τό πά­θος καί ἐ­πι­θυ­μεῖ νά συμ­βῆ αὐ­τό, καί ἀ­κρι­βῶς γι᾽ αὐ­τό ἔρ­χε­ται»

Ανάληψη, η υπέρτατη τιμή του ανθρώπου και Πεντηκοστή, η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος

Φίλοι και μέλη της Ενωμένης Ρωμηοσύνης Τρίπολης θα παρακολουθούν σειρά μαθημάτων ορθόδοξης κατήχησης βασισμένων στο βιβλίο των εκδόσεων του σωματείου με τίτλο: “Το Μυστήριον Του Χριστού”. Αποτελεί πανανθρώπινο φαινόμενο η αναζήτηση του Θεού και αδήριτη ψυχική ανάγκη η δίψα για γνώση και κοινωνία μαζί Του…

“Το Μυστήριον του Χριστού”: Επιμέλεια – παρουσίαση εκπομπής: Κατερίνα Παρμακίδου και Μαργαρίτα Χριστοδούλου

Εξουσία αφέσεως αμαρτιών και το Ευαγγέλιο της σωτηρίας

Η παγγνωσία, η αναμαρτησία και η εξουσία άφεσης αμαρτιών

Ονόματα και Χριστολογικοί τίτλοι

Το Τρισσόν Αξίωμα του Χριστού

Η μορφή Του, το κάλλος των αρετών Του και οι θεϊκές Του ιδιότητες

Ο Μεσσίας Χριστός

Η Σταύρωση και η εις Άδου Κάθοδος

Η αγωνία του Κυρίου στην Γεσθημανή, η Δίκη και η Σταύρωση

H Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἐγκαινιάζει τήν ἀρχή καινούργιας ζωῆς, δεύτερης δημιουργίας, τόν μέλλοντα αἰῶνα. Ἀποτελεῖ τήν ἐπί γῆς κορύφωση τῆς θείας Οἰκονομίας καί τήν ἀρχή τῆς και νῆς κτίσεως. Ὡς κορυφαῖο καί μοναδικό γεγονός μέ ἀσύλληπτες σωτηριολογικές συνέπειες γιά τόν ἄνθρωπο προτυπώθηκε στήν Π. Διαθήκη, προλέχθηκε ἀπό τούς Προφῆτες καί προεξαγγέλθηκε ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό.