Μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου: Κανείς, βέβαια, που έχει κάποια λογικήν δεν ημπορεί να σκεφθή, ότι ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης ήτο ηλαττωμένης ορθοδόξου συνειδήσεως. Εν τούτοις, στην ταρασσομένην από τον αρειανισμόν εποχήν του, έψεγε τους Ορθοδόξους, γιατί αντί να προσεύχονται, να ησυχάζουν και να ειρηνεύουν, απλοϊκοί οι πλείστοι απ’ αυτούς, ησχολούντο με δογματικά τριαδολογικά θέματα.
π. Διονύσιος Τάτσης: “Δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχει στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἄρχοντες τῆς ἐποχῆς μας ἡ παρρησία καὶ ἡ τόλμη τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Τοὺς χαρακτηρίζει ἡ μετριοπάθεια, ὁ συμβιβασμὸς μὲ τὸν κόσμο, ἡ μερικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἁμαρτίας μὲ τὴ μέθοδο τῆς «ποιμαντικῆς ἀγάπης», ἀλλὰ καὶ τῆς «διακριτικῆς» σιωπῆς. Λησμονοῦν, ἀλλοίμονο, οἱ πνευματικοὶ πατέρες ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῆς ἁμαρτίας εἶναι μία νέα ἁμαρτία…”
Παύλος Μητροπολίτης Σιατίστης
Πώς πρέπει να αξιοποιούμε το χρόνο που μας δίνει ο Θεός
Του Αρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Πατρών-Δρ Θεολογίας: Aκούγεται συχνά να διακηρύττουν Έλληνες και ξένοι μελετητές ότι η Ευρωπαϊκή Αναγέννηση και ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός αποτελούν την πιο λαμπρή συνέχεια της Αρχαιοελληνικής Παιδείας
Γραφείο επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών: “…αυτή η κάλπικη Συνοδικότητα είναι μια ακόμα καλοστημένη παγίδα, για να παγιδευτεί η Ορθοδοξία μας…την παγίδα αυτή αδυνατούν να διακρίνουν οι θερμοί θιασώτες της «ενώσεως των εκκλησιών», οι οποίοι αντιμετωπίζουν με ενθουσιασμό την νέα παπική δολιότητα, ότι δήθεν ο Παπισμός «άλλαξε» και το χειρότερο, πασχίζουν…να εναρμονίσουν την γνήσια Συνοδικότητα της Ορθοδοξίας με το «Πρωτείο» του «Πάπα»! “
Κείμενα από το νέο βιβλίο: “Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης”
Εκδόσεις “Θεομόρφου” της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου.
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Δήμητρα και Στυλιανή Χαλδαιοπούλου
Άγιος Ευμένιος ο Σαριδάκης
«Εἰρήνη φίλη, τὸ γλυκὺ καὶ πρᾶγμα καὶ ὄνομα.» Ετσι ἀποκαλεῖ σὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς λόγους του ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος τὴν εἰρήνη: φίλη, δηλαδὴ ἀγαπημένη. Καὶ συνεχίζει: «Εἰρήνη φίλη, τὸ ἐμὸν μελέτημα καὶ καλλώπισμα.» Ἀποκαλεῖ ἑπομένως τὴν εἰρήνη ὄχι μόνον ἀγαπημένη ἀλλὰ καὶ στολίδι καὶ φροντίδα.
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Ευαγγελικό κήρυγμα πάνω στο ΙΕ΄ Ματθαίου (Ματθ. 22, 35- 46), που έγινε στις 3 Μαρτίου 2002
«Οὐδεὶς ἀχαριστώτερος τοῦ εὐεργετηθέντος» καὶ μάλιστα «οὐδεὶς ἀσφαλέστερος ἐχθρὸς τοῦ εὐεργετηθέντος», ἔλεγαν οἱ σοφοί μας πρόγονοι, γιὰ νὰ ψέξουν τὸ πάθος τῆς ἀχαριστίας καὶ νὰ τονίσουν τὴν τάση τοῦ εὐεργετημένου νὰ διακόπτει, κάποτε, κάθε ἐπικοινωνία μὲ τὸν εὐεργέτη του, προκειμένου νὰ μὴν χρειαστῆ νὰ πῆ εὐχαριστῶ καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐγνωμοσύνη του, νὰ φτάνῃ δὲ στὸ σημεῖο ἀκόμη καὶ νὰ τὸν ἐχθρεύεται γιὰ τὴν ἀνωτερότητά του!
Οἱ Καταβασίες τῆς Ὑπαπαντῆς εἶναι πoίημα τoῦ Ἁγίoυ Κoσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ, Ἐπισκόπoυ Мαϊoυμᾶ, καὶ ψάλλoνται ἀπὸ τὶς 15 Ἰανoυαρίoυ μέχρι τὴν ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς, στὶς 9 Фεβρoυαρίoυ. Στὸ παρὸν ἄρθρο θὰ ἐπιχειρήσωμε μιὰ προσέγγιση τῶν ὑπερόχων αὐτῶν ὕμνων, ἐμβαθύνοντας στὸ θεολογικό των περιεχόμενο, μὲ ὄχημα τὴν θαυμάσια ἑλληνική μας γλῶσσα, τὴν θεραπαινίδα τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.
«Τὸν ἔνσαρκον λύχνον καὶ πρόδρομον τοῦ Σωτῆρος», «τὸν φίλον τοῦ Νυμφίου» καὶ Βαπτιστὴ τοῦ Κυρίου μας τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας τὴν 7η Ἰανουαρίου, «ὅτι κατηξιώθη καὶ ἐν ῥείθροις βαπτίσαι τὸν κηρυττόμενον».
μελέτη στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ
Γέροντος Δωροθέου
Στήν σημερινή Κυριακή πρό τῶν Φώτων, ἡ Ἐκκλησία μᾶς προετοιμάζει γιά τήν βίωση τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Φώτων. Στήν εὐαγγελική περικοπή κυριαρχεῖ τό πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ καί τό κήρυγμά του πού εἶναι κήρυγμα τῆς μετανοίας. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης μαζύ μέ τήν Θεοτόκο εἶναι τά πρόσωπα πού, πλήν τοῦ Μεσσία Χριστοῦ, προφητεύονται στήν Παλαιά Διαθήκη…..
…νά γίνουν σεβαστοί οἱ Θεῖοι καί οἱ Συνταγματικοί νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν εἰς τήν ἠθικήν καί πνευματικήν ζωήν τοῦ Λαοῦ, εἰς τούς ἀκαταλύτους ἱερούς θεσμούς καί τάς μακραίωνας Ἐκκλησιαστικο -Ἐθνικάς Παραδόσεις του. Νά γίνουν σεβαστά τά ἱερά δικαιώματα τῶν ἀνυπεράσπιστων παιδικῶν ὑπάρξεων, πού ὁδηγοῦνται εἰς υἱοθεσίαν, τά ἀνθρώπινα δικαιώματα τῶν παιδιῶν…
οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας… απορούν και εξίστανται, χωρίς να μπορούν να περιγράψουν και να εννοήσουν πώς “ὁ ἄναρχος ἄρχεται καὶ ὁ Λόγος σαρκοῦται”, πώς “ὁ Βασιλεὺς τῶν αἰώνων νῦν παιδίον ἐτέχθη” (Στιχ. τῶν Ἀποστίχων ΚΗʹ Δεκεμβρίου), πώς “ὁ ἐν κόλποις τοῦ Πατρός” βρίσκεται τώρα “ἐν ἀγκάλαις τῆς μητρός” (Κάθισμα ΚΕʹ τοῦ μηνός)…
Σύμφωνα με τον Παύλο, για την υλοποίηση του προαιωνίου σχεδίου της σωτηρίας του κόσμου, ο Θεός δημιούργησε τις κατάλληλες ιστορικές συνθήκες, ώστε, όταν θα ερχόταν ο Χριστός στον κόσμο, να υπάρχουν οι ευνοϊκές εκείνες προϋποθέσεις για να ευοδωθεί το έργο της σωτηρίας και να διαδοθεί το σωτήριο μήνυμα σε όλα τα μήκη και πλάτη της οικουμένης.
Αλλά, αλλοίμονο, υπάρχει και τραγική εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι όχι μόνο δε συμμετέχουν στην παγκόσμια και πανανθρώπινη χαρά της Θείας Ενανθρωπήσεως, αλλά αντίθετα λυπούνται και οδύρονται τις άγιες ημέρες του Δωδεκαημέρου. Καταριούνται το γεγονός της Γεννήσεως του Θεανθρώπου και προσπαθούν ανεπιτυχώς να μειώσουν τη σημασία του.
«Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον, οὐρανὸν τὸ σπήλαιον, θρόνον χερουβικὸν τὴν Παρθένον, τὴν φάτνην χωρίον, ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ Ἀχώρητος, Χριστὸς ὁ Θεός, ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν».
Οἱ μασόνοι κάνουν κρυφὸ πόλεμο, γι’ αὐτὸ εἶναι ἐπικίνδυνοι. Δὲ σοῦ λένε μὴν κάνεις τὸ σταυρό σου, μὴν πᾶς στὴν Ἐκκλησία, στὴν Ἐξομολόγηση. Σοῦ λένε πήγαινε, ἀλλὰ ἔλα καί σὲ μᾶς. Σὲ ἐπηρεάζουν σιγὰ σιγὰ, ἔτσι ποὺ νὰ μὴν καταλάβεις ὅτι, ἀπὸ κάποια στιγμὴ καὶ μετά, ἔπαψες στὴν πραγματικότητα νὰ εἶσαι χριστιανὸς καὶ ἔγινες μασόνος”. Ὁ Γέροντας γνώριζε ὄχι μόνο τὸ περιεχόμενο τῶν αἱρέσεων, ἀλλὰ καὶ “τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου”…
Στο χριστιανικό γάμο παντρεύονται τρεις· και η κοινή νομοτέλεια των δύο προς τον τρίτο, που είναι ο Θεός, βαστάει τους δυο σε μια ενεργητική ενότητα, και αναμεταξύ τους με τον Θεό. Ωστόσο η παρουσία του Θεού σημαίνει το τέλος του γάμου ως ενός πράγματος που είναι μονάχα φυσικό. Ο Σταυρός του Χριστού βάζει τέρμα στην αυτάρκεια της φύσης. Αλλά «διὰ Σταυροῦ χαρὰ (και όχι ευτυχία!) εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθεν».
Όπως ακριβώς εκεί λέγει, «ένας Θεός ο Πατέρας, και ένας Κύριος Ιησούς Χριστός», έτσι και εδώ, «ένας» και «ένας». Δεν λέγει δύο· επειδή δηλαδή μιλούσε για πολυθεΐα, για να μην εκλάβει κανείς τον αριθμό δύο σαν πολυθεΐα, είπε, «ένας» και «ένας». Βλέπεις πώς η Γραφή χρησιμοποιεί το λόγο με πολλή ακρίβεια; «Ένας λοιπόν», λέγει, «είναι ο Θεός, ένας και ο μεσίτης Θεού και ανθρώπων, ο Ιησούς Χριστός…»
Παρουσιάζει η Ιωάννα Σκαρλάτου, Ψυχοπαιδαγωγός Παιδιών και Εφήβων, Ψυχοθεραπεύτρια.
Καλεσμένος ο πρωτοπρεσβύτερος του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Δάσους Χαϊδαρίου, π. Θεοχάρης Σούλης.
Ἡ ἐξ ἀγάπης ἱλαστήριος, σταυρικὴ θυσία τοῦ Αἰωνίου Ἀρχιερέως καὶ Ἀρχιποιμένος καὶ Παμβασιλέως, Ἰησοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς σωτηριώδους θείας Οἰκονομίας- εἶναι ἡ πηγὴ καὶ ἡ αἰτία πάντων τῶν θείων δωρημάτων εἰς τὸν ἄνθρωπο…
Διά τοῦτο καί ἐγεννήθη καί ὡς ἄνθρωπος ἔζησε καί ἀπέθανε καί ἀνέστη. Μέ τά ἰδικά του ἔργα ἐξησθένισε καί ἐπεσκίασε τά ἀπ᾿ αἰῶνος ἔργα ὅλων τῶν ἀνθρώπων πού ἔζησαν, ὥστε ὅπου ἔχουν περιπέσει οἱ ἄνθρωποι νά τούς σηκώσῃ ἀπό ἐκεῖ, καί νά διδάξῃ τόν ἀληθινόν Πατέρα αὐτοῦ, ὅπως καί ὁ ἴδιος λέγει· «Ἦλθον σῶσαι καί εὑρεῖν τό ἀπολωλός»
Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη σᾶς προσκαλεῖ την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου στις 20:00 στήν ὁμιλία «Πιστεύουμε στην μετάνοια;» μέ τόν π. Γεώργιο Σχοινά.
Τα ερωτήματα που θα προσπαθήσουμε να απαντηθούν στην εκπομπή είναι ενδεικτικά τα κάτωθι: 1.Τι σημαίνει ορθόδοξη ψυχοθεραπεία; 2.Τι λέει ένας πνευματικός πατέρας για αυτό; 3.Τι είναι τελικά η εξομολόγηση; Συζήτηση ή μυστήριο; 4.Τι μπορεί να πει κάποιος στην εξομολόγηση; Γιατί να έρθει στο μυστήριο;
5.Τι διαφορά έχει ο Ψυχολόγος με τον πνευματικό; …
Ὅταν ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν εἶχε διοργανώσει τό ἔτος 2015 ἡμερίδα κατά τῆς γιόγκα[i], εἶχε τονιστεῖ ἀπό τούς ὁμιλητές ὁ μεγάλος κίνδυνος εἰσχώρησης τῆς γιόγκα στά σχολεῖα, ἀκόμα καί ἄν δέν εἶναι ἐπίσημα ἐνταγμένη στά προγράμματα σπουδῶν. Δυστυχῶς, οἱ τότε ἀνησυχίες μας καθημερινά ἀποδεικνύονται βάσιμες, ἀφοῦ συνεχῶς ἀκοῦμε νέες περιπτώσεις ἄσκησης διαλογισμοῦ στά σχολεῖα…
Οἱ προκαθήμενοι τῶν τεσσάρων Ἐκκλησιῶν και οἱ ἐπηρεάζοντες ἤ στηρίζοντες τίς ἀποφάσεις τους, πέρα ἀπό τό πολύπλοκο ἐκκλησιαστικό πρόβλημα πού δημιούργησαν, συνέβαλαν, ἄθελά τους, στό διωγμό πού ὑφίστανται οἱ ἀδελφοί μας Ὀρθόδοξοι Οὐκρανοί. Δυστυχῶς, το Πατριαρχεῖο Μόσχας, με ἀφορμή ὅλα αὐτά, προχώρησε σέ ἀντικανονική εἰσπήδηση στό κανονικό ἔδαφος τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, δυσκολεύοντας το ἔργο τῶν ἱεραποστόλων…
Η περί του θανάτου διδασκαλία στην αναπτυξιακή φάση της ζωής των παιδιών και των εφήβων, έρχεται να μεταφέρει στις ψυχές τους, από πολύ ενωρίς, την ελπίδα που έφερε η λύση, που έδωσε ο Χριστός στο μεγάλο αυτό πρόβλημα. Ανάμεσα στις βασικές γνώσεις, που χρειάζεται να μάθουν οι νέοι/ες για το μέλλον τους, σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης καταστάσεων ή επίλυσης προβλημάτων, συγκαταλέγεται και ο τρόπος αντιμετώπισης του θανάτου.
Θα λέγαμε ότι ο «μετανθρωπισμός» είναι η «ολοκλήρωση», ο «θρίαμβος» του άθεου ουμανισμού, ο κήρυκας του «δευτέρου θανάτου του Θεού» και δυστυχώς η απο-ανθρωποποίηση του ανθρώπου. Έρχονται οι μηχανές να πάρουν τη θέση του Θεού και του ανθρώπου! Μέσα σε αυτό το περιρρέον κλίμα μπορεί να κατανοηθεί η σύγχρονη δεινή πραγματικότητα…
Τὸ ἀξιοπρόσεκτο γεγονὸς ποὺ ἀκολουθεῖ σὲ ἐλαφρὰ διασκευὴ τῆς γλώσσης τὸ ἀναφέρει ὁ ὅσιος Δανιὴλ Κατουνακιώτης σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀλέξανδρον Μωραϊτίδην. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς:
Ἕνας γνωστός του καὶ ἐνάρετος οἰκογενιάρχης ἀπὸ τὴν Σμύρνη, ποὺ τὸν ἔλεγαν Δημήτριο, ἀφοῦ κατάλαβε τὸ τέλος του κάλεσε τὸν υἱόν του Γεώργιο, ὁ μόνος εὐσεβῆς, διότι τὰ ἄλλα τρία του παιδιὰ καὶ ἡ γυναίκα του ζοῦσαν μὲ κοσμικότητα, καὶ τοῦ ἀπεκάλυψε ὅσα ἀκολουθοῦν, καὶ τὰ ὁποῖα ὁ υἱός του ὁ πιστὸς φανέρωσε εἰς τὸν π. Δανιήλ.
ΕΦΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΑΜΟΥ ΟΤΑΝ ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΟΥΝ, πριν χρόνια, ο ιερέας που μας πάντρεψε, ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, μας έδωσε 7 συμβουλές. Τις έχω φυλαγμένες από τότε, σαν μικρό θησαυρό. Τις διαβάζω πότε-πότε, όταν βρίσκω “τα δύσκολα”.
Φίλοι και μέλη της Ενωμένης Ρωμηοσύνης Τρίπολης θα παρακολουθούν σειρά μαθημάτων ορθόδοξης κατήχησης βασισμένων στο βιβλίο των εκδόσεων του σωματείου με τίτλο: “Το Μυστήριον Του Χριστού”. Αποτελεί πανανθρώπινο φαινόμενο η αναζήτηση του Θεού και αδήριτη ψυχική ανάγκη η δίψα για γνώση και κοινωνία μαζί Του…