ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ

“Το Μυστήριον του Χριστού”: Επιμέλεια – παρουσίαση εκπομπής: Κατερίνα Παρμακίδου και Μαργαρίτα Χριστοδούλου

Ἡ ἡμερίδα «Στόν ἀπόηχο τῆς λειτουργικῆς ἀναγέννησης : Ἀναταράξεις στή θεία Λατρεία» πραγματοποιήθηκε στήν αἴθουσα τοῦ Πολεμικοῦ Μουσείου στίς 11 Ἰουνίου 2023 καί ὧρες 5-9 μ.μ. μέ τή συμμετοχή ἐκλεκτῶν εἰσηγητῶν. Μετά τίς εἰσηγήσεις καί τή συζήτηση πού ἀκολούθησε έξήχθησαν τά ἀκόλουθα πορίσματα.

Εξουσία αφέσεως αμαρτιών και το Ευαγγέλιο της σωτηρίας

Στό κέντρο λοιπόν τῆς ὕπαρξής του, στόν «λύχνο τοῦ σώματος», τόν ὀφθαλμό τῆς ψυχῆς,  πού ἐδῶ νοεῖται ὁ νοῦς, πρέπει νά κατοικήσει ὁ Θεός. Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου νά γίνει «λύχνος τοῖς ποσίν μου καί φῶς τοῖς τρίβοις μου» (Ψαλμ. 118, 105). Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά θεωρήσει ὡς τήν πρώτη ἀγάπη τῆς ζωῆς του τόν Θεό. Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό ὑπερβαίνει τήν ἀγάπη πρός κάθε τι γήινο εἴτε αὐτό εἶναι ἡ οἰκογένεια, ὁ πλοῦτος, ἡ δόξα,  εἴτε εἶναι ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀγάπη.

Ἄς δοῦμε τώρα, ἐφόσον ἐμεῖς εἴμαστε ἀστοιχείωτοι, πόσο ἐνήμερος εἶναι ὁ π. Βασίλειος ὅταν γράφει :  Ιερό βήμα στην ουσία δεν υφίσταται (δικές μου ὅλες οἱ ὑπογραμμίσεις). Όσο λειτουργούσε υγιώς η εκκλησιολογία, δηλαδή κατά τους πρώτους 5-6 αιώνες, η καίρια διαχωριστική γραμμή βρισκόταν…..

Διδαχές γέροντα Θαδδαίου

Στήν Εὐαγγελική διήγηση οἱ ἁπλοί ψαράδες τῆς λίμνης Γενησαρέτ ἀναγνώρισαν τόν Κύριο καί τόν ἀκολούθησαν. Τό κριτήριο ἦταν ἡ ἁπλότητα καί ἡ καθαρότητα τῆς καρδιᾶς τους. Ὅπως ἀναφέρουν οἱ Πατέρες οἱ Ἀπόστολοι ἐκήρυξαν «ἁλιευτικῶς» καί ὄχι ἀποδεικτικῶς. Τό κήρυγμά τους ἦταν ἔκφραση τῆς ἐμπειρίας τους ἀλλά καί τῆς ἰδιοσύστασης τοῦ χαρακτήρα τους.

Το παρόν άρθρο, αποτελεί διασκευασμένο απόσπασμα της ευρύτερης – υπό συγγραφή- εργασίας με τίτλο: Στοιχεία Εκκλησιαστικής Μουσικής στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του δασκάλου εκκλησιαστικής μουσικής του Σχολείου Ψαλτικής, Παναγιώτη Κοσμόπουλου

Πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου: Πατερικές και μητερικές διηγήσεις, Επιμέλεια – παρουσίαση: Αναστασία Πουλοπούλου

…σε μένα η δημόσια συζήτηση για τη χειροτονία των γυναικών μοιάζει να ΄ναι επαρχιώτικη, βαθύτατα σημαδεμένη κι ακόμη περιορισμένη από Δυτικό εγωκεντρισμό και αυτάρκεια, από μία αφελή, σχεδόν παιδιάστικη πεποίθηση, ότι κάθε «τάση» στον Δυτικό πολιτισμό δικαιώνει μία ριζική επανεξέταση ολόκληρης της Χριστιανικής Παράδοσης.

Ἀπόσπασμα ἐκ τῆς Διαθήκης τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου: «…καί διατάσσω, ὅπως ἅπασα ἡ κινητή καί ἀκίνητος περιουσία μου, ἡ μετά θάνατον εὑρεθησομένη ὁπουδήποτε… θέλω νά μείνουν ἐσαεί κτῆμα τῆς ἱερᾶς μονῆς (τοῦ ἱεροῦ παρθενῶνος) ἀναπαλλοτρίωτον καί θά διαμένωσιν εἰς τήν κυριότητα τῶν… μοναχῶν».

Πεντηκοστή εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς μαθητές καί Ἀποστόλους. Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἔκτοτε μαζί μέ τόν Κύριο Ἰησοῦ κυβερνοῦν τήν Ἐκκλησία. 

Η εορτή της του Αγίου Πνεύματος αποτελεί έναν ξεχωριστό σταθμό στο εορτολόγιο του ενιαυτού της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Την αγία αυτή ημέρα τιμούμε και προσκυνούμε το Πανάγιο Πνεύμα, το Οποίο την προηγούμενη ημέρα ως «γλώσσαι ωσεί πυρός» (Πράξ.2,2) κατέβηκε στο υπερώο της Ιερουσαλήμ και φώτισε του αγίους Αποστόλους και….

Περί χαρίσματος της γλωσσολαλιάς

Τελευταία δημιουργήθηκε κάποια σύγχυση εξαιτίας μίας ομιλίας, που εκφωνήθηκε από Μητροπολίτη της Ελλαδικής Εκκλησίας, και ο οποίος καταφέρθηκε εναντίον της εικόνας του Εσταυρωμένου που τοποθετείται πίσω από την Αγία Τράπεζα, ως και την τελετή της Αποκαθήλωσης. Το σκεπτικό του εν λόγω Αρχιερέως είναι ότι “ξανασταυρώνομε και ξαναθάπτομε τον Χριστό, ενώ ο Κύριος μια φορά απέθανε…”.

Ο μακαριστός αγιασμένος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος (Κόμπος) στην ομιλία του “Περί μελλούσης κρίσεως” επισημαίνει ότι η μέλλουσα κρίση του Χριστού κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του αποτελεί κεντρική διδασκαλία της Ορθοδόξου πίστεως και, όπως πάντοτε συνήθιζε, εφιστά την προσοχή σε όλους, κληρικούς και λαϊκούς. Τονίζει μάλιστα προς το τέλος: «Εκκλησία δεν είμαστε εμείς οι κληρικοί»!…

Ὁ Ἰησοῦς, λοιπόν, στήν Ἀρχιερατική Προσευχή του στό Μυστικό Δεῖπνο, μέρος τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, ζητᾶ τά παραπάνω μέ τήν προσευχή του: «ἵνα ἕν ὦσιν». Ζητᾶ νά γίνουμε καί ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι ἕνα μέ τήν Ἁγία Τριάδα. Ὄχι νά εἴμαστε δοῦλοι ἤ ὑπηρέτες ἀλλά υἱοί καί θυγατέρες τοῦ Θεοῦ.

”Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας”- Βίος και διδαχές του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα

Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης γιά μιά ἀκόμη φορά καταπιάνεται μέ τό θέμα τῆς ὁράσεως τοῦ Θεοῦ. Πῶς ἄλλοι ἄνθρωποι διακρίνουν τόν Θεό καί τόν διαχωρίζουν ἀπό τά κτίσματα ἐνῶ ἄλλοι εὑρίσκονται σέ σύγχιση; Πῶς εἶναι δυνατόν οἱ ἄνθρωποι νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό τήν τυραννία τῶν κτισμάτων; 

Ωφέλεια των Μνημοσύνων

Μακαριστού Γέροντος Δωροθέου : Στό σημερινό εὐαγγέλιο τιμῶνται δύο ὁμάδες μαθητῶν: οἱ κηδευτές καί οἱ μυροφόρες. Καί οἱ δύο ἔχουν κάτι κοινό: τήν τόλμη, πού πηγάζει ἀπό τήν ἀγάπη τους στόν Χριστό. Οἱ κηδευτές, Ἰωσήφ ἀπό Ἀριμαθαίας καί Νικόδημος ὁ νυχτερινός μαθητής, ἐνταφίασαν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ ….

Μετά πολλής χαράς, η Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας ενημερώνει τον ευσεβή λαό της ότι η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά την Συνεδρία Αυτής της 11ης Μαΐου 2023,αποφάσισε….περί αγιοκατατάξεως του εξ Άρμπουνα Καλαβρύτων Οσιωτάτου Μοναχού Χριστοφόρου Παναγιωτόπουλου, του επονομαζομένου “Παπουλάκου”

Στην προεκλογική επικαιρότητα αναδείχτηκε εμφαντικά μέσα από την εικονογράφηση του Βιβλίου  Θρησκευτικών της Γ΄ Δημοτικού, το πρόβλημα  που έχει δημιουργηθεί στο μάθημα των Θρησκευτικών μέσα από τις μεθοδεύσεις συγκεκριμένων προσώπων του πολιτικού, θεολογικού και εκκλησιαστικού χώρου, τα οποία διαχειρίζονται….

Γράφει ο Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος Σε συνέχεια του άρθρου περί εκκοσμίκευσης του εκκλησιαστικού μας βίου αλλά και της λατρευτικής μας ζωής, […]

Η παγγνωσία, η αναμαρτησία και η εξουσία άφεσης αμαρτιών

Καθώς διανύουμε τήν περίοδο μετά τήν Ἀνάσταση, ἡ Ἐκκλησία λουσμένη στό φῶς τῆς Ἀνάστασης ψάλλει: «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός…». Οἱ συνέπειες τῆς Ἀνάστασης ἐπέρχονται σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους. Τό γεγονός τῆς Ἀνάστασης ἀφορᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους

π. Γεώργιος Μεταλληνός – 11 Μαΐου 330 μ.Χ. Εγκαίνια Κωνσταντινουπόλεως

“Δεν μπόρεσα, παιδί μου, να πάω στην κηδεία της κυρίας Αγγελικής, παρ’ όλο που το ήθελα πολύ, γιατί είμαι άρρωστος με την καρδιά μου και δεν μπορούσα να ταξιδέψω. Όμως, με συγχωρείτε, έφυγα, παιδί μου, πνευματικώ τω τρόπω. Άγγελος Κυρίου με πήρε…”

Η ευχή του Ιησού: Από τους Αποστόλους μέχρι την ίδρυση του μοναχισμού

Το θέμα δεν είναι μόνο να κάνεις αγρυπνία, αλλά να είσαι άγρυπνος. Και στην πίστη και στην αρετή και στην αγάπη. Ξέρεις πόσο εύκολα γλιστράει η αρετή; Μέσα σε ένα λεπτό μπορείς να χάσεις την αγάπη. Στην Εκκλησία, όποτε και να κοιτάξεις, όπου και να κοιτάξεις, δεν έχουμε κοιμισμένους, αλλά ακοίμητους.

 Ὁ ὅρος «ἀθυμία» προέρχεται ἀπὸ τὸ στερητικὸ «α» καὶ τὴν λέξη «θυμός». Μὲ τὸν ὅρο «θυμὸς» δὲν ἐννοοῦμε τὴν ἐμπαθῆ κίνηση, ἡ ὁποία μᾶς ὡθεῖ νὰ καταφερώμαστε ἐναντίον τοῦ συνανθρώπου μας, δηλαδὴ τὴν ὀργή..

Ἀλλά καί τήν Παναγία μας, τήν ὁποία ἀποκαλοῦσε συνεχῶς «Μάννα» καί «Μητέρα», τήν ἀγαποῦσε τρομακτικά! Γι’ αὐτό καί ἡ Παναγία μας τόν ἀξίωσε νά κοιμηθῆ τήν μεγάλη ἡμέρα τῆς Κοιμήσεώς Της! Ὁ μακαριστός μου Γέροντας ἐγκατέλειψε τά πάντα ἀπό νεαρᾶς ἡλικίας, ἦρθε στό Ἅγιον Ὄρος, βάδισε κατ’ εὐθεῖαν πρός τήν ἔρημο ἀναζητῶντας πνευματικό ὁδηγό καί ἀγωνίσθηκε μέ ὅλη τήν δύναμι τῆς ψυχῆς του

Ονόματα και Χριστολογικοί τίτλοι