Παρὰ τὴν ἀρχαιότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ τὴν μεγάλη δράση της, τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ ἔγγραφα, κώδικες, χρυσόβουλλα (ἔγγραφα αὐτοκρατόρων ποὺ ἐσφραγίζοντο μὲ χρυσῆ σφραγίδα) εἶναι ἐλάχιστα. Αὐτὸ δικαιολογεῖται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱερὰ Μονὴ ὑπέστη πάρα πολλὲς λεηλασίες καὶ καταστροφές.
Τον επόμενο χρόνο, ο Πανουργιάς συνέπραξε στη διακοπή του εφοδιασμού της στρατιάς του Δράμαλη, συντελώντας έτσι στην καταστροφή του που επακολούθησε στα Δερβενάκια. Τον Ιανουάριο του 1822, ευρισκόμενος στην Κόρινθο, πληροφορήθηκε ότι οι πολιορκούμενοι Τούρκοι στον Ακροκόρινθο ζήτησαν να παραδοθούν σ’ αυτόν
Στα αγιολόγια της Εκκλησίας μας υπάρχουν άγιοι οι οποίοι αγίασαν ομού με μέλη των βιολογικών τους οικογενειών. Μια τέτοια αγία είναι και η οσία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη, η οποία μόνασε και αγίασε με την κόρη της Θεοπίστη. Οι δύο αυτές οσιακές μορφές λαμπρύνουν το πλούσιο αγιολογικό μωσαϊκό της Εκκλησίας των Θεσσαλονικέων.
Πολλὰ λέγονται καὶ γράφονται αὐτὲς τὶς ἡμέρες γιὰ τὴν μυριόστομη εὐχὴ «Καλὴ Παναγιά». Νοηματικὰ δὲν στέκεται λένε κάποιοι· εἶναι πλεονασμὸς κάποιοι ἄλλοι· εἶναι νεώτερη εὐχή, ἄρα μὴ ἀποδεκτή, σύμφωνα μὲ ἄλλους. Τὸ νὰ πῇς -μᾶς λένε- ὅτι ἡ Παναγία εἶναι καλὴ εἶναι λάθος. Γιὰ νὰ μὴν μακρηγοροῦμε ἡ εὐχὴ «Καλὴ Παναγιὰ» εἶναι νοηματικὰ καὶ θεολογικὰ σωστή
Η μόνη αξιόλογη εικόνα που υπάρχει στο ναό είναι της Παναγίας της Οδηγήτριας ζωγραφισμένη από το Φώτη Κόντογλου σύμφωνα με τις πηγές και φυλάσσεται σε χώρο εκτός μοναστηρίου. Σύμφωνα με την παράδοση το μοναστήρι αποτέλεσε κάποτε θερινή διαμονή του Δεσπότη της Μητρόπολης Γερονθρών όπως ονομαζόταν το σημερινό Γεράκι και κάηκε επί Ιμπραήμ.
Τότε, ο Άγιος Στέφανος φανερώθηκε τρεις φορές σε κάποιον ευσεβή γέροντα ιερέα, το Λουκιανό, και του αποκάλυψε τον τόπο, όπου ήταν κρυμμένο το λείψανο του. Αυτός αμέσως το ανέφερε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη, που με τη σειρά του πήγε στον υποδεικνυόμενο τόπο και πράγματι βρήκε το Ιερό λείψανο του Αγίου Στεφάνου.
Οἱ Παρακλητικοὶ Κανόνες στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο εἶναι ἀπὸ τὶς πιὸ λαοφιλεῖς Ἀκολουθίες τῆς ὀρθοδόξου λειτουργικῆς ζωῆς. Ὄχι μόνον τὸν Αὔγουστο, ποὺ εἶναι ὁ μήνας τῆς Παναγίας, ἀλλὰ καὶ ὅλο τὸν ὑπόλοιπο χρόνο σὲ Ἐκείνην καταφεύγομε καὶ πάνω της ἐναποθέτομε «τὴν πᾶσαν ἐλπίδα» μας
Ο Γέροντας της αγάπης Άγιος Παΐσιος (Συναξάρι για παιδιά)
«Εγώ θα σας μαγειρέψω σήμερα, θα σας κάνω πιλάφι». Ξαφνικά όμως σηκωνόταν, σαν κάτι να έβλεπε και έλεγε: «Τώρα θα φύγω, γιατί από τη Δράμα έρχονται προσκυνητές στο μοναστήρι. Πρέπει να είμαι εκεί, να τους φιλοξενήσω». Και ετοίμαζε ακριβώς για όσα πρόσωπα θα έρχονταν.
Όταν άρχισαν οι οικοδομικές εργασίες όμως η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας μετακινείτο κατά τη δύση του ηλίου από την επιλεγμένη θέση στην απέναντι και μπροστά της έκαιγε μία καντήλα, που τα ξημερώματα χανόταν. Από την επανάληψη του φαινομένου οι πιστοί κατάλαβαν ότι η μονή έπρεπε να κτιστεί στο σημείο εκείνο, που τους έδειχνε η Παναγία και έτσι έγινε.
Τότε οι επτά αδελφοί απάντησαν στον Αντίοχο: «χαλεπώτερον γὰρ αὐτοῦ τοῦ θανάτου νομίζομεν εἶναι σοῦ τὸν ἐπὶ τὴ παρανομῶ σωτηρία ἠμῶν ἔλεον». Δηλαδή, είναι περισσότερο επιβλαβής και απ’ αυτόν το θάνατο, νομίζουμε, η συμπάθειά σου για την παράνομη σωτηρία μας.
Ο Πατέρας Δωρόθεος ομιλεί στον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος (89.5) , στη Σμαραγδή Καράγιωργα για την Υπεραγία Θεοτόκο.
Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων καί τό σωματεῖο «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη» πραγματοποίησαν τό Σάββατο 27 Ἰουλίου 2024 καί ὥρα 7:30 μμ ἐκδήλωση στήν γενέτειρα τοῦ ἁγίου Διονυσίου ἐν Ὀλύμπῳ, τήν Δρακότρυπα Καρδίτσας. Ἔγινε ὑποδοχή ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου ἀπό τήν Ι. Μ. Ἁγίου Διονυσίου ἐν Ὀλύμπῳ Λιτοχώρου Πιερίας καί ἀκολούθησε…
Ο Ρωμηός επι Τουρκιάς γνωρίζει Τετάρτη και Παρασκευή, ξέρει να κάνει μετάνοιες, λειτουργείται κάθε Κυριακή, προσεύχεται, ευλογεί και ευλογείται, μιλάει στα παιδιά του για Θεό, κάνει τον σταυρό του γεμάτον και ολόκληρον…
Φαίνεται ότι κάποτε ενήστευες και σήμαινε ότι είσαι Ρωμηός. Αν δε νήστευες Τετάρτη και Παρασκευή, εσήμαινε ότι είσαι Τούρκος.
Περισσότερο γνωστὸς εἶναι «ὁ εὐσχήμων βουλευτής», ὁ Ἰωσήφ ὁ Ἀριμαθαῖος, ὁ ὁποῖος «τολμήσας εἰσῆθλε» στὸν Πιλᾶτο, ζήτησε καὶ ἔλαβε τὸ νεκρὸ σῶμα τοῦ Κυρίου μας, γιὰ νὰτοῦ ἀποδώσῃ τὶς «ἁρμόδιες» τιμές. Ἀδιαφόρησε, τελικά, γιὰ τὴν ὑπόληψή του ὁ Ἰωσὴφ καὶ διεκινδύνευσε τὴν θέση του, ἀποκαλύφθηκε αὐτὸς ὁ μέχρι τότε κρυφός, ὅπως καὶ ὁ Νικόδημος, μαθητὴς τοῦ Κυρίου, παρὰ τὸν γενικό «φόβο τῶν Ἰουδαίων»
Άλλη αχειροποίητη εικόνα θεωρείται η εικόνα της Παναγίας Προδρομίτισσας (19ος αι.) που βρίσκεται στη ρουμάνικη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου στο Άγιο Όρος. Η σκήτη έχει μορφή κοινοβιακού συγκροτήματος και ανήκει στην κυρίαρχη μονή της Μεγίστης Λαύρας (963). Μέχρι το 1854 στη θέση της ήταν το κελί του Τιμίου Προδρόμου με μοναχούς καταγόμενους από τη Χίο. Η Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας επέτρεψε τη μετατροπή του κελιού σε σκήτη.
«Σ’ ένα περιηγητικό κείμενο της διάσημης το 19ο αι. συγγραφέως Dora d’ Istria, βρήκα την ιστορία μιας γυναίκας οπλαρχηγού, που πολέμησε ντυμένη άνδρας στη Δυτική Μακεδονία και συμμετείχε στην αντίσταση των αγωνιστών στην Κασσάνδρα».
Ο Ιωσήφ πήγε στον Πιλάτο και του ζήτησε να κηδέψει το σώμα του Ιησού Χριστού. Αφού έλαβε την άδεια του, μαζί με τον Νικόδημο το κατέβασαν από το σταυρό το σώμα του Κυρίου, το περιέβαλαν σε σινδόνια..
Ο κ. Μπαλτζώης αναφέρθηκε στην παραβίαση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από την Τουρκία και την αποχώρηση του ιταλικού πλοίου από την περιοχή, παρά το γεγονός ότι το έργο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφορά τη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος. Η αποχώρηση αυτή θεωρείται χειρότερη από την παρουσία του τουρκικού πλοίου “Oruc Reis” για τρεις μήνες.
Ομιλία του π. Γεωργίου Σχοινά στα Μεγάλα Βραγγιανά Ευρυτανίας την Κυριακή 21 Ιουλίου 2024
Στην ανατολική Μάνη, μόλις πέντε χιλιόμετρα από την Αρεόπολη, βρίσκεται ένα ξεχωριστό, παραθαλάσσιο χωριουδάκι που αποτελεί το επίνειο αυτής, και το όνομά του δεν θα μπορούσε να είναι άλλο, πέραν της πραγματικότητας του.
Μητρ. Αυγουστίνος Καντιώτης ♰: Ο Άγιος Παντελεήμων ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός
Η νοσοκόμα ρώτησε τότε τον πατέρα αν ήθελε να κρατήσει στην αγκαλιά του το νεκρό παιδί του, ένα πλήρως διαμορφωμένο αγοράκι. Εκείνος το πήρε στα χέρια του και το κράτησε. Ήταν συγκλονισμένος και κυριευμένος από θλίψη: «Έκλαιγα, θυμάται, όλη τη νύχτα και ήταν μαρτύριο». Στη συνέχεια, μια άλλη νοσοκόμα τους συμβούλεψε – δεδομένης της ηλικίας κύησης του μωρού – ότι έπρεπε να δώσουν ένα όνομα στον γιο τους και να κανονίσουν την ταφή.
Με την επιστολή αυτή η ΠΕΘ θεωρεί αναγκαία την ανάθεση της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στα δημοτικά σχολεία σε θεολόγους καθηγητές, προκειμένου να μη μένουν οι μαθητές και οι μαθήτριες των δημοτικών σχολείων χωρίς ανάπτυξη της θρησκευτικής τους συνείδησης. Επίσης, η ΠΕΘ καλεί τον υπουργό Παιδείας να μεριμνήσει, εφόσον και αυτός αναγνωρίζει το πρόβλημα που προκαλείται στα παιδιά, έτσι ώστε…..
Στὸν λόγο του «Εἰς τὴν μάρτυρα Ἰουλίτταν» (PG 31, σελ. 237 καὶ ἑξῆς) ὁ Μέγας Βασίλειος ἐγκωμιάζει τὸ ἦθος καὶ τὴν γενναιότητα τῆς Ἁγίας αὐτῆς τῆς Καππαδοκικῆς γῆς, τὴν μνήμη τῆς ὁποίας ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 30 Ἰουλίου. Ὁ Μ. Βασίλειος ἐκφώνησε τὸν λόγο αὐτὸν τὸ 373, ἀνήμερα τῆς μνήμης της, ἀπὸ τὸν ἄμβωνα τοῦ ναοῦ ποὺ ἀνεγέρθηκε στὴν Καισάρεια πρὸς τιμή της, στηριζόμενος σὲ διηγήσεις πιστῶν ποὺ παρευρέθηκαν στὸ μαρτύριο τῆς Ἁγία
Η ιστορία της Εικόνας αυτής ξεφεύγει από τη λογική. Έχει σχέση με την εικονομαχία. Επί αυτοκράτορος Θεοφίλου στις πρώτες δεκαετίες του ενάτου αι. η σύζυγος του Συμεών Πατρικίου Βικτωρία, ευσεβής και ενάρετη γυναίκα, είχε στο σπίτι της τη θαυμάσια αυτή Εικόνα. Όμως επειδή οι πολέμιοι των Εικόνων έψαχναν και στα σπίτια για Εικόνες και τις έκαιγαν και τιμωρούσαν και τους κατόχους, η γυναίκα αυτή με λύπη της αναγκάστηκε να την απομακρύνει…..
Οι Άγιοι Σίλας, Σιλουανός, Επαινετός, Κρήσκης και Ανδρόνικος, ήταν πέντε από τούς εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου. Όλοι υπηρέτησαν το Ευαγγέλιο του Χριστού «ἐν κόπῳ καὶ μόχθω, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι»
π. Αυγουστίνος Καντιώτης: Θα έρθει η ώρα που θα σβήσουν τα ονόματα και θα είναι με νούμερα οι άνθρωποι…
Ήταν αναμενόμενο μετά την αναγνώριση της «ταυτότητας φύλου» κάποιοι να θέλουν να αγωνισθούν με άλλο από το βιολογικό τους φύλο. Συνήθως είναι βιολογικοί άνδρες που εισβάλλουν στο γυναικείο αθλητισμό. Ωστόσο είναι δίκαιος αυτός ο αγώνας τους; Βοηθά τον αθλητισμό; Ποιοι θίγονται άμεσα και γιατί; Και επιπλέον πώς ερμηνεύεται ότι το φαινόμενο αφορά σχεδόν πάντα βιολογικούς άντρες που θέλουν να αγωνιστούν ως γυναίκες και όχι το αντίθετο;
Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1907 – 2010) πατρός Αυγουστίνου Καντιώτου. «Φωνὴ βοώντος» του †Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου ως αρχιμανδρίτου.
Το Πειρατικό Φιόρδ βρίσκεται 31 χλμ νότια του Ρεθύμνου, σε ένα απομονωμένο λιμανάκι στα νότια του Ακρωτηρίου Μουρί, Κάραβος ή Κακομούρα, ανάμεσα στον Πλακιά και την Πρέβελη. Λέγεται Κάραβος και είναι ένας μακρόστενος κόλπος περίπου 100 μέτρων που σχηματίζεται ανάμεσα σε μεγάλους κάθετους βράχους. Δημιουργεί με αυτό τον τρόπο ένα προστατευμένο φυσικό λιμανάκι που καταλήγει σε μια μικρή παραλία με άμμο, πλάτους 2 μέτρων.
Άγιος Πορφύριος: «Πώς μπορείς να φυλαχτείς από τη ζήλια και τη βασκανία»
Ο καθηγητής Κων/νος Γρίβας μίλησε για τη λογοκρισία που ασκεί το Facebook σε άρθρα και αναρτήσεις που ασχολούνται με εθνικά και πολιτικά θέματα. Ο κ. Γρίβας αναφέρει πως έγραψε ένα άρθρο για την τουρκική πρόκληση στην Κάσο, το οποίο κατέβηκε από το Facebook. Επισημαίνει ότι το άρθρο ήταν ψύχραιμο και επιστημονικό, αλλά παρόλα αυτά λογοκρίθηκε.