»Ὁ τότε Πρωθυπουργός Ἀνδρέας Παπανδρέου ἦταν ἄρρωστος ἀπ᾽ τήν καρδιά του καί ὁ Γέροντας συνέχισε νά ἀφηγῆται μπροστά σέ ὅλους τό παρακάτω γεγονός πού ἔζησε ὁ ἴδιος: “Πρό καιροῦ ἤμουν καί ἐγώ πολύ ἄρρωστος ἀπ᾽ τήν καρδιά μου. Παρακάλεσα τούς Ὁσίους μου, τόν ἅγιο Δαυΐδ καί τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Ρῶσσο, νά μήν πάω στά Νοσοκομεῖα, νά μέ βοηθήσουν νά καλυτερεύση ἡ ὑγεία μου καί νά μήν πάω στούς γιατρούς. Ὅμως οἱ Ἅγιοι ἐπέμεναν νά πάω. Τί νά κάνω, ἔκανα ὑπακοή στούς Ἁγίους καί μέ πῆγαν στό Γενικό Λαϊκό στήν Ἀθήνα, μέ βάλανε σέ δωμάτιο καί ἄρχισε ἡ θεραπεία. Σέ κάνα δύο τρεῖς μέρες ἔφεραν τόν Ἀνδρέα τόν Παπανδρέου, τόν Πρωθυπουργό, καί, ἐπειδή δέν εἶχε θέση (στήν ἐντατική), βγάλανε ἐμένα σέ ἕνα ράντσο στό διάδρομο καί βάλανε αὐτόν στή θέση μου. Νά, ἐκεῖ μέ πλησίασε ἡ γυναῖκα του, ἡ Δήμητρα, καί ὁ γυιός του, ὁ Γιῶργος, καί τούς εἶπα νά μήν φοβοῦνται, θά ζήση ὁ Ἀνδρέας, ὅπως καί ἔζησε”».