Δημοσιεύσεις ετικέτας «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ»

”Εις τα πέρατα της Οικουμένης τα ρήματα αυτών”, με την Αναστασία Πουλοπούλου

Ὄρος δακρύων καὶ χαρᾶς. Γῆ τῆς Θεοτόκου. Ἡ μοναδικὴ μοναχικὴ πολιτεία ποὺ δὲν τὴν ἄγγιξε ὁ χρόνος. Ἡ Πόλη ἔπεσε, τὸ Βυζάντιο ὅμως ζῆ στὴν Ἀθωνικὴ πολιτεία μὲ τὰ περίπου 2000 κτίσματα, τὶς 20000 εἰκόνες, τὰ 13.000 χειρόγραφα, τοὺς 2000 μοναχούς, θεματοφύλακες τῆς πίστεως καὶ τῆς ἱστορίας, ποὺ παλεύουν μὲ τὸν ἐαυτό τους καὶ τὸν Θεό. Ἡ ψυχὴ μεταμορφώνεται καὶ ἀναφωνεῖ μαζὶ μὲ τὸν Ἀπόστολο Πέτρο: “καλόν ἐστι ἡμᾶς ᾧδε εἶναι”.

Η αδιάκοπη ανάδειξη αγίων στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας είναι το μόνιμο θαύμα στην Εκκλησία μας. Κάποιος μεγάλος ασκητής είχε πει πως όταν σταματήσουν να αναδεικνύονται άγιοι θα έρθει και το τέλος του κόσμου. Ο 20ος αιώνας ανάδειξε μια πλειάδα νεοφανών αγίων. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Κάποια στιγμή, εντελώς απροσδόκητα, ο Άγιος Πορφύριος είπε το εξής που μας έκανε μεγάλη εντύπωση: και μετά θα ακούτε στην τηλεόραση: Κλέψανε την κάρτα του Γεράσιμου, πήγανε στην τράπεζα και του σηκώσανε όλα τα λεφτά»!

Ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας μας ομιλεί για την αξία των μοναστηριών και τους Μάρτυρες του Χριστού στα έσχατα χρόνια.

Κείμενα από το βιβλίο : Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης-Μαρτυρίες, Τόμος Β’
Εκδόσεις: Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος
Επιμέλεια- παρουσίαση εκπομπής : Στυλιανή Χαλδαιοπούλου

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέα: Η προσευχή για τους άλλους

Π ά θ η,  Σ τ α ύ ρ ω σ η  κ α ί  Θ ά ν α τ ο ς

Τε­λι­κά βρῆ­κε καί τόν τε­νε­κέ μέ τίς λί­ρες. Στε­νο­χω­ρέ­θη­κε, τοῦ ἔδωσε μί­α κλω­τσιά καί γέ­μι­σε ὁ τό­πος λί­ρες. «Πώ, πώ», ἔ­λε­γε, «δι­ά­βο­λος. Γι᾿  αὐ­τό ἔ­κα­ψε τό σπί­τι. Ὅ­ποι­ος θέ­λει ἄς πά­ρη. Ἐ­γώ δέν παίρ­νω τί­πο­τε». Πῆ­ραν ἀ­πό αὐ­τές τίς λί­ρες δύ­ο πα­τέ­ρες οἱ ὁ­ποῖ­οι ἔ­πει­τα ἀρ­ρώ­στη­σαν καί τα­λαι­πω­ρή­θη­καν πο­λύ.

Καί αφού έκαψαν τούς ανθενωτικούς μοναχούς στόν Πύργο τής Μονής Ζωγράφου προχώρησαν καί  στην Μονή  τού Βατοπαιδίου, και επειδή εκεί τους έλεγξαν ως Αιρετικούς, διά τούτο τον μέν Ηγούμενον αφού τον έδεσαν με αλυσίδες τον κατεπόντισαν εις την θάλασσα, τους δε άλλους δώδεκα Μοναχούς, τους απηγχόνησαν είς τόπον λεγόμενον σήμερα Φουρκόβουνον.

Ολοι οἱ Κα­ρυ­ῶ­τες γνώ­ρι­ζαν τόν γε­ρω–Κώστα καί τοῦ ἔ­δει­χναν ἀ­γά­πη καί συμ­πά­θεια. Τόν ἔ­βλε­παν νά πε­ρι­φέ­ρε­ται στίς Κα­ρυ­ές, νά λει­τουρ­γῆ­ται τα­κτι­κά στό Πρω­τᾶ­το, νά κά­νη τίς τρέλ­λες του, καί ὅ­λοι ἦ­ταν σέ ἀ­πο­ρί­α.

Ἀλ­λ᾿ αὐ­τός δέν φο­βό­ταν τόν δι­ά­βο­λο. Εἶ­χε συ­νη­θί­σει μέ τά πει­ράγ­μα­τά του, για­τί συ­χνά πά­λευ­αν σῶ­μα μέ σῶ­μα. Τά ὅ­πλα του ἦ­ταν τό ση­μεῖ­ο τοῦ Σταυ­ροῦ καί ἡ ἐ­πί­κλη­ση τῆς Πα­να­γί­ας, τά ὁ­ποῖ­α ἔ­κα­ναν νά ἐ­ξα­φα­νι­σθῆ ὁ δι­ά­βο­λος. Κάποτε πού τοῦ πα­ρου­σι­ά­στη­κε σάν δρά­κον­τας, χω­ρίς νά τόν φο­βη­θῆ κα­θό­λου ὁ Δῆ­μος, τόν ἔ­πια­σε ἀ­πό τήν οὐ­ρά καί τόν πέ­τα­ξε μα­κρυά.

Γνωριμία με τους Ασκητές μέσα στον κόσμο και την Ασκητική Αγιορείτικη Παράδοση.
Επιμέλεια – παρουσίαση: Μαγδαληνή Μαργαρίτη

Κάθε άνθρωπος θα αντιμετωπίσει τη δυσκολία του θανάτου. Αλλά όταν ο άνθρωπος, ο Χριστιανός, προετοιμαστεί ψυχικά και νιώθει τη χάρη του Θεού, αυτή η χάρις του Θεού θα τον βοηθήσει να ανταπεξέλθει τη δυσκολία του θανάτου κατά τον καλύτερο τρόπο.

Τό δύ­σκο­λο ἔ­τος 1986, πού ἔ­κα­νε βα­ρύ χει­μῶ­να καί με­γά­λες πα­γω­νι­ές, δέν ἐ­ξη­γεῖ­ται ἀν­θρω­πί­νως  πῶς μπό­ρε­σε καί ἄν­τε­ξε. Μά­λι­στα κυ­κλο­φο­ροῦ­σε ξυ­πό­λυ­τος μέ­σα στό Κελ­λί του. Δέν εἶ­χε κρεβ­βά­τι καί ποτέ του δέν ξάπλωνε∙ πάν­τα στε­κό­ταν ὄρ­θιος ἤ ἀ­κουμ­ποῦ­σε λί­γο στήν ἄ­κρη ἑ­νός πάγ­κου πού ἦ­ταν γε­μᾶ­τος πράγ­μα­τα πα­λαι­ά γιά τά σκου­πί­δια

Στην προσευχή μας να αιτούμεθα να παρακαλούμε με πολλή ζέση και θέρμη να μας δώσει ο Θεός χάρη, ευλογία, να ποθήσουμε να σωθούμε. Εάν δεν έχουμε πόθο σωτηρίας, δεν μπορούμε να βιαστούμε πάνω στον σκληρό αγώνα της τελειώσεως κατά Χριστόν.

Κά­πο­τε πού με­τέ­φε­ρε χόρ­τα μέ τό τρα­κτέρ τόν πῆ­ρε ὁ ὕ­πνος πά­νω στό τι­μό­νι καί  ἔπε­σε μέ τό τρα­κτέρ στό πο­τά­μι. Τότε, τοῦ ξα­ναεμ­φα­νί­σθη­κε ἡ Πα­να­γί­α. Τόν ἔ­σω­σε, χω­ρίς νά πά­θη τί­πο­τε, καί τοῦ εἶ­πε: «Δέν  πρέ­πει νά κά­νης ὑ­περ­βο­λές. Ἄν δέν εἶ­χα ἔρ­θει, τί θά πά­θαι­νες!».

Όπως είναι γνωστό στους αιώνες της τουρκοκρατίας η χερσόνησος της Χαλκιδικής, με τον ορεινό και δασώδη όγκο του Χολομώντα, αποτέλεσε, όπως και άλλες παρόμοιες ελληνικές περιοχές, ένα καταφύγιο και άσυλο των καταδιωγμένων πληθυσμών των πεδιάδων.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτη Αγίου Ανδρέα: Η δύναμη της ευχής

Κά­ποι­ον νέ­ο πού πέ­ρα­σε ἀ­πό τό Ἀ­σκη­τή­ριό του καί τόν πα­ρα­κα­λοῦ­σε νά τόν κρα­τή­ση γιά μο­να­χό, ὁ Γέ­ρον­τας ἄν καί ἤ­θε­λε ὑ­πο­τα­κτι­κό τόν ἔ­δι­ω­ξε, για­τί αἰ­σθάν­θη­κε δυ­σω­δί­α. Ἡ ἐ­ξέ­λι­ξη αὐ­τοῦ τοῦ νέ­ου δι­κα­ί­ω­σε τόν γέ­ρον­τα Γα­βρι­ήλ καί ἀ­πέ­δει­ξε τήν γνη­σι­ό­τη­τα τοῦ χα­ρί­σμα­τός του. Ὁ ἀ­νω­τέ­ρω νέ­ος, ἔ­γι­νε μέν μο­να­χός, ἀλ­λά ὕ­στε­ρα ἀ­πέ­βα­λε τό Σχῆ­μα· ὄ­χι μό­νο παν­τρε­ύ­τη­κε ἀλ­λά ἔ­γι­νε καί μο­να­χο­μά­χος, ἁ­γι­ο­μά­χος καί θε­ο­μά­χος.

Κάποτε, ἐ­νῶ δι­ά­βα­ζε τήν ἀ­κο­λου­θί­α του, κά­τι τόν πα­ρα­κί­νη­σε ἐ­σω­τε­ρι­κά νά πῆ το­ύς χαι­ρε­τι­σμο­ύς τῆς Πα­να­γί­ας. Ἔ­φυ­γε ἀ­πό τό στα­σί­δι καί πῆ­γε μπρο­στά στήν εἰ­κό­να της. Ἐ­νῶ ἔ­λε­γε το­ύς Χαι­ρε­τι­σμο­ύς, ξαφ­νι­κά πέ­φτει ἕ­να τοῦ­βλο με­γά­λο μέ σο­βᾶ, ἀ­κρι­βῶς στό μέ­ρος πού στε­κό­ταν προ­η­γου­μέ­νως.  Ἄν  κα­θό­ταν  ἐ­κεῖ,  θά  τόν  εἶ­χε  σκο­τώ­σει. Ἀλ­λά ἡ Πα­να­γί­α τόν ἔ­σω­σε μ᾿ αὐ­τόν τόν τρό­πο. Πῆ­γε στούς­ γείτονές του, το­ύς Τρυ­γω­νά­δες, καί τό δι­ηγή-θηκε μέ δά­κρυ­α λέ­γον­τας ὅ­τι ἔ­γι­νε θαῦ­μα.

Κείμενα από το βιβλίο: Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης-Μαρτυρίες
Εκδόσεις: Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος, τόμος Α’
Επιμέλεια- Παρουσίαση : Στυλιανή Χαλδαιοπούλου

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα: Η γλώσσα του Παραδείσου

Αρχιμ. Εφραίμ Δικαίος Σκήτης Αγ. Ανδρέα ♰: Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Γέρων Εφραίμ: Η δύναμη της προσευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με»

Κάποτε ἕ­νας Γέ­ρον­τας ἔ­στει­λε τό κα­λο­γέ­ρι του νά ἐ­ξο­μο­λο­γη­θῆ στόν πα­πα–Δα­νι­ήλ. Τό κα­λο­γέ­ρι πῆ­γε, χτύ­πη­σε τήν πόρ­τα καί εἶ­πε τό «Δι᾿ εὐ­χῶν…», ἀλ­λά δέν πῆ­ρε ἀ­πό­κρι­ση. Κο­ί­τα­ξε τό­τε ἀ­πό τό πα­ρά­θυ­ρο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί εἶ­δε τόν πα­πα–Δα­νι­ήλ γο­να­τι­στό κά­τω ἀ­πό τόν πο­λυ­έ­λαι­ο νά προ­σε­ύ­χε­ται καί νά εἶ­ναι μέ­σα σέ φλό­γες.

Στήν Λει­τουρ­γί­α ἔ­βλε­παν νά ἀλ­λοι­ώ­νε­ται τό πρό­σω­πό του. Τά μά­τια του μέ­σα στό σκο­τά­δι ἦ­ταν πο­λύ φω­τει­νά. Πάν­τα λει­τουρ­γοῦ­σε μέ κα­τά­νυ­ξη καί δά­κρυ­α. Τήν ὥ­ρα τῆς θε­ί­ας Λει­τουρ­γί­ας τό Εὐ­αγ­γέ­λιο τό δι­ά­βα­ζε μέ δά­κρυ­α. Μέ δά­κρυ­α σή­κω­νε τά Ἅ­για καί ἔ­κα­νε τήν Εἴ­σο­δο, ἐ­κτός βέ­βαι­α ἀ­πό τίς ἁρ­πα­γές καί τίς θεῖ­ες ὀ­πτα­σί­ες πού εἶ­χε.

Δέσποινα Θεοτόκε, εσύ έχεις τη δύναμη κι εμάς να διασώσεις από τη οργή του Βασιλιά, αλλά και την εικόνα σου από τον καταποντισμό. Τότε πραγματικά έγινε κάτι θαυμαστό. Ή θαυματουργή εικόνα στάθηκε όρθια στα κύματα και κατευθύνθηκε προς τη δύση

Επιστολή στον Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Δημήτριο Παπαστεργίου απέστειλε η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους σχετικά με την επικειμένη έκδοση του Προσωπικού Αριθμού (Π.Α.) των πολιτών. Η Ιερά Κοινότητα στην επιστολή της θέτει ερωτήματα προς τον Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης σχετικά με την υποχρεωτικότητα αλλά και την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων των πολιτών.

Συμβουλές Αγίου Παϊσίου του αγιορείτου, από το βιβλίο: «Λόγοι Αγίων Πατέρων, Τόμος Α’»

”Αγιορείται πατέρες και Αγιορείτικα”
του Αγίου Παισίου του Αγιορείτη
Επιμέλεια-παρουσίαση: Κατερίνα Παρμακίδου

Έκδοση: Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου Αριζόνας USA
Συγγραφέας: Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης
Επιμέλεια-παρουσίαση: Δήμητρα & Στυλιανή Χαλδαιοπούλου

Ακούγονται κείμενα από το βιβλίο:
π. Γρηγόριος Χατζηεμμανουήλ (1994). Ο εκκλησιασμός: ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τὸν Θεόν. Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Άγιος Ιωάννης Θεολόγος. Άγιον Όρος. Εκδόσεις ΄Δόμος’.