Στίς μέρες μας καί νά μήν θέλουν νά δεθοῦν οἱ πνευματικοί ἄνθρωποι, θά τούς ἀναγκάση ὁ διάβολος νά δεθοῦν. Ὁ διάβολος μέ τήν πολλή του κακία κάνει τό μεγαλύτερο καλό σήμερα στόν κόσμο. .. Γι᾿ αὐτό κοιτᾶξτε νά ἀδελφωθῆτε πιό πολύ. Ἔτσι θά συμβαδίσουμε ὅλοι μαζί στόν δρόμο πού χαράξαμε, στό ἀπότομο μονοπάτι τῆς ἀνηφόρας γιά τόν γλυκύ Γολγοθᾶ»
Μία κακὴ χρονιὰ σὰν τὴ φετινὴ μοιάζει νὰ διέψευσε τὶς προσδοκίες του κόσμου γιὰ μία ὁλοένα καλύτερη ζωή. Ἀξίζει νὰ σταθοῦμε σ’αὐτὴ τὴν τόσο σπάνια ευκαιρία να φανεί…ὅτι ἡ ζωὴ στὴ γὴ δὲν εἶναι ἀποκλειστικὰ θέμα εὐκολίας καὶ διασκεδάσεως.
Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ μᾶς μιλάει γιὰ τὰ ὀνομαστήρια τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Κυρίου. Συμπληρώθηκαν, μᾶς λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ὀκτὼ ἡμέρες ἀπὸ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔκαναν στὸ παιδὶ περιτομὴ καὶ τοῦ ἔδωσαν τὸ ὄνομα Ἰησοῦς. Τὸ ὄνομα Ἰησοῦς δὲν τὸ ἔδωσαν αὐτοὶ……
Η ενανθρώπηση του Θεού Λόγου δεν είναι κάποιο αφηρημένο θεωρητικό σχήμα, ούτε κάποια μυθοπλασία κάποιου ευφάνταστου μυθογράφου, αλλά πραγματικό γεγονός, το οποίο έλαβε χώρα σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο (Γαλ.4,4). Η μεγάλη δεσποτική εορτή της Περιτομής του Κυρίου μας υπενθυμίζει αυτή την μεγάλη αλήθεια και τονίζει ιδιαίτερα την πραγματική ανθρώπινη φύση, την οποία εκών ενδύθηκε, για χάρη της δικής μας σωτηρίας.
Ψυχωφελῆ ἑρμηνευτικὰ σχόλια ἐπὶ τῶν εὐαγγελικῶν στίχων σχετικὰ μὲ τὸν χρόνο, πρὸς ὠφέλεια τῶν ἀγωνιζομένων ἀδελφῶν, κατὰ τοὺς χαλεποὺς τούτους καιρούς
Τήν 23ην Μαΐου 2006 ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου (Κομνηνείου) Κισσάβου πατήρ Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος μετά μακράν δοκιμασίαν τῆς ὑγείας του καί ἄγων τό 79ον ἔτος τῆς ἡλικίας του.
Μόνο ένας άγνωστος Ιερομόναχος βρέθηκε να πάει και να μείνει εκεί. Μαζί με τους λεπρούς. Ήταν ο Ιερομόναχος Χρύσανθος Κατσουλογιαννάκης…Όταν άκουσε πως ζητούσαν παπά για την Σπιναλόγκα (…) ζήτησε να πάει αυτός…
Η δασκάλα διάβασε τις εκθέσεις των παιδιών και διαπίστωσε, ότι δεν υπήρχε ούτε μία έκθεση, που να έχει έστω μία λέξη, περί του εκκλησιασμού των Χριστουγέννων. Η δασκάλα εξεπλάγη και ρώτησε τα παιδιά: – Παιδιά, δεν πήγατε στην Εκκλησία τα Χριστούγεννα;
Σταλαγματιές Πατερικής Σοφίας: Άφησε το παρελθόν στο έλεος του Θεού, το παρόν στην Αγάπη του Θεού και το μέλλον στην Πρόνοια Του. Αββάς Ησύχιος…
Ὁ ἱστορικὸς Εὐσέβιος (4ος αἰ.) στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία του, διασώζει ἐπιστολὴ τοῦ Διονυσίου ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας (247-264) για το πώς αντιμετώπιζαν την λοιμώδη ασθένεια οι χριστιανοί και οι ειδωλολάτρες
Ἡ ζωή τοῦ μικροῦ Ἰησοῦ κινδύνευσε ἀπό τήν μοχθηρία τοῦ Ἡρώδη ἀλλά μετά ἀπό θεία μηνυματα ὁ Ἰωσήφ μέ τήν οἰκογένειά του ἔφυγε στήν Αἴγυπτο καί πάλι μέ ἀγγελική προσταγή «καθ’ ὄναρ» ἐπέστρεψε. Ὁ Θεός εἶναι ὁ κύριος καί δημιουργός τῆς ἱστορίας καί καθοδηγεῖ τήν κτίση πρός τήν τελείωσή της.
Τι μας λένε οι Άγιοι Πατέρες Ιάκωβος, Πορφύριος και Παΐσιος για το Ιερό Ψαλτήριον;
Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί.
Η ζωή μ` έμαθε την λέξη σεβασμό. Κι όποιος σέβεται τον εαυτό του, έχει μάθει να σέβεται και την προσφορά των άλλων. Τα λέω αυτά γιατί έχω διακρίνει πολλή αχαριστία σε κάποιους χθεσινούς, που νομίζουν ότι έγιναν άξαφνα ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ και ξέχασαν πώς πολύ κοντά μας, δίπλα μας, κυκλοφορούν κάποια “Ιερά Τέρατα” που έχουν τόσα πολλά να μας διδάξουν, ξένοι και δικοί μας
Το Ευαγγέλιο της Γέννησης του Χριστού, οπτικοποιημένο. Κείμενο από το κατά Λουκάν Β΄ 1-20 και το κατά Ματθαίον Β΄ 1-23. Διαβάζει ο Α.Χ.Β. Ραφαήλ. Υπότιτλοι: Ελληνικά & Αγγλικά.
« Ποιά Χριστούγεννα ;;; » – Παρέα της Τρίτης, 22 Δεκεμβρίου 2020. Ομιλία π. Γεωργίου Σχοινά μέσω διαδικτυακής προβολής
Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας είναι οι οδοδείκτες στην πορεία της επίγειας ζωής μας. Οφείλουμε να τους εμπιστευόμαστε και στον βίο τους και στην διδασκαλία τους, για ασφαλή άφιξη στον προορισμό μας, που είναι η εν Χριστώ ζωή στον παρόντα αιώνα, τον απατεώνα, και η κατάλληλη προετοιμασία, για την αιωνιότητα
Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθεί μόνο τον δικό του Δεσπότη. Και εκείνος που δεν φοβάται ακόμη Αυτόν, φοβάται πολλές φορές την σκιά του.
Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης.
Καταλαβαίνεις, ἄνθρωπε, πόσο μεγάλη χάρη σοῦ κάνει ὁ Κύριος ὅταν σοῦ δίνει νὰ τρῶς τὸ Πανάγιο Σῶμα ου καὶ νὰ πίνεις τὸ δικό του Τίμιο Αἷμα; Αὐτὴ ἡ χάρη εἶναι τόσο μεγάλη ὥστε μόνο ἡ δική Του ἀγαθότητα καὶ πανσοφία γνωρίζουν τὴν ἀξία αὐτοῦ τοῦ δώρου.
Ὁ Κύριός μας τόνισε ρητῶς καί κατηγορηματικῶς τήν ἀνάγκη τῆς θείας Κοινωνίας ὡς “ἄρτου ζωῆς”, πού χωρίς τή μετοχή σ’ αὐτόν, πού εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ζωή πνευματική δέν ὑπάρχει. Ἑπομένως κάθε πιστός, ἄν θέλη νά εἶναι πιστός ζωντανός καί ἐνεργό μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ὀφείλει νά κοινωνῆ. Ἔτσι μόνο θά ὑπάρχη ζωντανή Ἐκκλησία
Ὅ,τι κάνει ἕνας ἄνθρωπος, τό κάνει γιά τό συμφέρον του. Ἀλλά ἄν δέν ἔχει αὐτό τό πρωτογενές συμφέρον, νά ὁδηγεῖται πρός τόν Θεόν, τότε ὅλα τά ἄλλα γίνονται δαιμονιώδη συμφέροντα. Ὅ,τι συμφέρον τόν φέρνει καί τόν ὁδηγεῖ στό Θεό, ὅλα γίνονται ἁγιασμένα συμφέροντα.
1920-2020: 100 χρόνια ἀπό τήν κοίμηση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως. Τό Κέντρο ἑνότητος, μελέτης καί προβολῆς τῶν ἀξιῶν μας «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη», τιμῶντας τήν μνήμη τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἁγίου τοῦ 20οῦ αἰῶνα, δημιούργησε καί παρουσιάζει τό νέο ψηφιακό ἔργο: «Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, ὁ Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καί Διδάσκαλος τῆς Οἰκουμένης»
H ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ τήν Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2020 καί ὥρα 8.30 μ.μ. πραγματοποιεί διαδικτυακη ὁμιλία μέ θέμα: «Χριστούγεννα στό χωριό τῶν Ποιμένων (Βηθλεέμ)». Ὁμιλητής θά εἶναι ὄ Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰγνάτιος Καζάκος, Ἡγούμενος τῆς Ι. Μ. Ποιμένων στήν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας
«Νά μέ συγχωρῆτε τέκνα μου, ἀγράμματος ἄνθρωπος εἶμαι, δέν ξέρω τίποτα νά σᾶς πῶ, μόνον πού ἔχω πίστη στόν Θεόν καί ταπείνωση…» «Κάποια πλούσια κυρία πῆγε τήν Κυριακή στήν Ἐκκλησία, ἀλλά δέν πρόσεχε καθόλου, καί ὁ νοῦς της γύριζε. Ὁμολόγησε καί μοῦ εἶπε:
π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Πῶς εἶναι ἡ κόλαση καί ὁ Παράδεισος
Στο συγκεκριμένο βίντεο ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος(πνευματικό παιδί του Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας) μας μιλάει για το πως πρέπει να βάλουμε στην καρδιά μας τα Μυστήρια της Εκκλησίας και την λογική του ΄΄Εγώ ΦΤΑΙΩ΄΄.
Ὅταν σὺ διαβάζης τὸ Εὐαγγέλιο, ὁ Θεὸς μιλάει σὲ σένα. Ὅταν σὺ προσεύχεσαι, σὺ μιλᾶς στὸν Θεό. Ὅταν σὺ λὲς τὸ «Πάτερ ἡμῶν», σὺ μιλᾶς στὸν Θεὸ καὶ ὁ Θεὸς μιλάει σὲ σένα. «Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός», λέγει ὁ ἅγιος Νεκτάριος, «ἀφοῦ δίδαξε τὸν τρόπο τοῦ πῶς νὰ προσευχώμαστε, δίνει καὶ τὸν τύπον αὐτῆς». Γιὰ πρώτη φορά τὴν δίδαξε, κατὰ τὸν Εὐαγγελιστὴ Ματθαῖο, κατὰ τὴν περίφημον ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία του.
Θεωροῦσε μεγάλη ὑπόθεση μιὰ καλὴ οἰκογένεια. Ἐνῶ ἀντιθέτως ἔλεγε: «Ἡ ἀρχὴ ὅλων τῶν προβλημάτων, πολλὲς φορὲς, βρίσκεται στὴν οἰκογένεια. Σὲ μιὰ διαλυμένη οἰκογένεια ἔχουν τὴν ἀφετηρία τους ἕνα σωρὸ προβλήματα». Συνιστοῦσε στοὺς συζύγους νὰ ζοῦν πνευματικὴ ζωὴ καὶ νὰ ἔχουν τὸν ἴδιο Πνευματικό. Νὰ διδάσκουν στὰ παιδιὰ τὴν εὐλάβεια μὲ τὸ παράδειγμα τους.
Ὅταν ἀγαπᾶμε τὴν Παναγία, πολλὴ εὐλογία θὰ ἔχουμε στὴν ψυχή μας. Γιατί μᾶς νοιάζεται, μεσιτεύει στὸν Θεὸ καὶ γίνεται ζητιανούλα. Πάει στὸν καθένα καὶ χτυπάει τὴν πόρτα καὶ ζητάει τροφὴ καὶ τοῦ λέει: «Πήγαινε στὰ παιδάκια μου ποὺ δὲν ἔχουν».
Τα δικά μας κατορθώματα, έστω και αν είναι μικρά και δεύτερα, μας φαίνονται μεγάλα. Των διπλανών μας, έστω και αν είναι πιο μεγάλα και θαυμαστά, τα νομίζουμε μικρά και τιποτένια.
Το μαχαίρι του δημίου το ένιωθαν οι μάρτυρες γλυκύτερο από το δοξάρι του βιολιού. Όταν η αγάπη φουντώσει για τον Χριστό, τότε το μαρτύριο είναι πανηγύρι.
Θά ἐξετάσουμε τήν σημερινή εὐαγγελικη διήγηση σάν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ στό δεῖπνο τῆς ἐρχομένης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός «πάντας θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν», δέν εἶναι πρωσοπολήπτης, οὔτε ὑπόκειται ὁ ἴδιος σέ κάποια ἀναγκαιότητα. Ὅλη ἡ Δημιουργία ἔγινε ἐξ ἀγάπης καί ὄχι ἐξ ἀνάγκης, ἀπό τό περίσσευμα τῆς θείας ἀγάπης.
Η εξέλιξη αυτή οδηγεί στη σκέψη ότι τα εφαρμοζόμενα μέτρα προστασίας του λαού δεν αποδίδουν στην καθημερινή πράξη, οπότε μπορεί να θεωρηθούν πλέον, ανεπαρκή αλλά και «μονόπλευρα» διότι αναμέναμε ΚΑΙ την παρέμβαση της Εκκλησίας