ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Η αναστάσιμη ψυχική διάθεση του χριστιανού θα έπρεπε να είναι κάτι το μόνιμο στην ψυχή του. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο Αγιος Σεραφείμ του Σαρώφ απευθυνόνταν σε κάθε άνθρωπο- ανεξάρτητα από την λειτουργική περίοδο- με τον χαιρετισμό: «Χριστός Ανέστη, χαρά μου!»

Ἄν εἶναι ἀληθῶς τὸ Ἀνέστη δὲν πιάνει τὴν καρδιὰ μας καμιὰ θλίψη καμιὰ ταλαιπωρία καμιὰ δυσκολία καμιὰ σκοτούρα καμία ἔννοια.

Ψάχνοντας γιά νερό, μιά φωνή του υπέδειξε την πηγή. Πίνοντας ο τυφλός και ερχόμενο το λασπώδες νερό στα μάτια του θεραπεύτηκε. Όταν αργότερα έγινε Αυτοκράτορας, του είπε η προφητική φωνή, πως θα έπρεπε να χτίσει δίπλα στην πηγή μια Εκκλησία.

H Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἐγκαινιάζει τήν ἀρχή καινούργιας ζωῆς, δεύτερης δημιουργίας, τόν μέλλοντα αἰῶνα. Ἀποτελεῖ τήν ἐπί γῆς κορύφωση τῆς θείας Οἰκονομίας καί τήν ἀρχή τῆς και νῆς κτίσεως. Ὡς κορυφαῖο καί μοναδικό γεγονός μέ ἀσύλληπτες σωτηριολογικές συνέπειες γιά τόν ἄνθρωπο προτυπώθηκε στήν Π. Διαθήκη, προλέχθηκε ἀπό τούς Προφῆτες καί προεξαγγέλθηκε ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό.

Όταν κάποιος αμαρτήσει, λόγῳ του εγωισμού του είναι βαρύς. Δεν μπορεί να διαβάσει, ούτε να προσευχηθεί, διότι του φαίνεται βουνό η προσευχή, ούτε να γονατήσει, διότι του φαίνεται ότι θα σπάσουν τα πλευρά του.

Ο πνευματικός στίβος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής έφτασε στον θριαμβευτικό τερματισμό του και όλοι μαζί οι αθλητές της Πίστης – με όσο ζήλο και αν έτρεξε ο καθένας – γιορτάζουν με ευφροσύνη ένα ακόμη «Πάσχα ιερό, Πάσχα καινό, Πάσχα Άγιο, Πάσχα μυστικό και πανσεβάσμιο».

Ὅ­λος ὁ ὀρ­θό­δο­ξος λα­ός μας -νη­στεύ­σα­ντες καὶ μὴ νη­στεύ­σα­ντες, ἐ­γκρα­τεῖς καὶ ρά­θυ­μοι, πλού­σι­οι καὶ πέ­νη­τες, πρῶ­τοι καὶ δεύ­τε­ροι, γνω­ρί­ζο­ντες καὶ μὴ γνω­ρί­ζο­ντες, πι­στεύ­ο­ντες καὶ ἀμ­φι­σβη­τοῦ­ντες- ὅ­λος ὁ ὀρ­θό­δο­ξος λα­ός μας, συ­νε­παρ­μέ­νος ἀ­πὸ τὴν μο­να­δι­κὴ λα­μπρό­τη­τα αὐ­τοῦ τοῦ συ­γκλο­νι­στι­κοῦ θαύ­μα­τος, συμ­με­τέ­χει στὴν πνευ­μα­τι­κὴ εὐ­ω­χί­α αὐ­τῆς τῆς με­γί­στης τῶν ἑ­ορ­τῶν τῆς Πί­στε­ώς μας.

Την υψηλήν ταύτην μέθην συναισθάνεται εν τη καρδία αυτού ο ελληνικός λαός, ως ουδείς άλλος λαός. Ουδεμία άλλη χριστιανική εορτή κατέχει παρ’ αυτώ την θέσιν της εορτής του Πάσχα. Οι Δυτικοί έχουσι τα Χριστούγεννα. Ημείς έχομεν την Ανάστασιν. Αύτη είναι η βασίλισσα των εορτών, η πανήγυρις των πανηγύρεων ημών.

Η συγκλονιστική αφήγηση του γέροντα Γαβριήλ Διονυσιάτη, του Πνευματικού, που κοινωνούσε και βάπτιζε τους Ποντίους, οι οποίοι εξ ανάγκης γιόρταζαν μυστικά, σε υπόγειες εκκλησίες, όλες τις μεγάλες γιορτές της χριστιανοσύνης…

Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης: Άνθρωπος που δεν προσεύχεται είναι νεκρός

Ο Ανδρέας Χατζηδήμος διαβάζει το υπέροχο ποίημα “Αναστάσιμος” του Γεωργίου Βερίτη: “…Πλάκες που στέκατε βαριές, στα μνήματα και στις καρδιές, σας έσπασε ο Χριστός μου.”

Γέρων Δανιήλ: «Δεῦτε πόμα πίωμεν καινόν»

Άγιο Φως – 2022

Το μοιρολόι της Παναγίας: Ένα μικρασιάτικο έθιμο στον Άγιο Χαράλαμπο Χίου

…ὑπάρχουν πάντα καὶ οἱ Ἰοῦδες. Χριστιανοὶ κατ’ ὄνομα, ποὺ δὲν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἀναζητῶνται μόνο στὴν τάξη τῶν λαϊκῶν! Μὲ στενότερο δεσμὸ μὲ τὸν κόσμο καὶ ὄχι μὲ τὸν Χριστό. Καλυπτόμενοι μὲ διάφορα προσωπεῖα…σὰν τὸν Ἰούδα… Δὲν διστάζουν, μάλιστα, νὰ εἶναι ὑλιστές, φροϋδιστὲς καὶ μέλη σκοτεινῶν Ἑταιρειῶν καὶ νὰ παρουσιάζονται σὰν θερμοὶ χριστιανοὶ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων.

Μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης και Σισανίου Παύλος: “Μέσα στην γκρίνια είμαστε”

Οι ιερές ακολουθίες της ευλογημένης πίστης μας μάς κερνούν ως νέκταρ αθανασίας τον Θεόπνευστο ποιητικό λόγο. Κατεξοχήν, μάλιστα, οι ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας.

Ο κ. Ἀ­πό­στο­λος δι­η­γή­θη­κε ὅ­τι κά­ποι­α χρο­νιά γι­όρ­τα­σε μό­νος του τό Πά­σχα, μα­κρυ­ά ἀ­πό τήν οἰ­κο­γέ­νειά του, γι᾿ αὐ­τό ἦ­ταν στε­νο­χω­ρη­μέ­νος. Ἐ­πέ­στρε­φε στό σπί­τι του καί σέ μιά ἐ­ρη­μιά βρῆ­κε στόν δρό­μο του ἕ­να προ­σκυ­νη­τά­ρι.

π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος: Μεγάλη Εβδομάδα, το σπάσιμο των κατεστημένων

“…η Ρωμηοσύνη στηρίζεται σε τρία θεμέλια: τον κρατικό φορέα το ρωμαϊκό, την ελληνική παιδεία και την πίστη στον Χριστό. Έτσι η Ορθοδοξία αποκτά υπερεθνικό χαρακτήρα χωρίς να αγνοεί την πατρίδα του καθενός…”

π. Ανανίας: Oδοιπορικό στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Γιατί εἶναι ἀνάγκη ἡ ζωή τοῦ Χριστιανοῦ νά εἶναι σταυρική;

Τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου καὶ ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων ἀποτελοῦν τὸν «λαιμό», ποὺ συνδέει τὸν «κορμό» τοῦ Τριῳδίου μὲ τὴν «κεφαλή», τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα, τὴν Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν, ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ στὴν κορύφωση, στὸν Σταυρὸ καὶ τελικὰ στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας. Γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο στὴν λειτουργική γλῶσσα τῆς Ἐκκλησίας μας ἡ διπλὴ αὐτὴ ἑορτή, τοῦ Λαζάρου καὶ τῶν Βαΐων, ὀνομάζεται «προοίμιο τοῦ Σταυροῦ»…

Γερόντισσα Χριστονύμφη: Εμπειρίες από τον Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή

Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Ευμενίου Σαριδάκη, προχώρησε, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο Γέροντας Ευμένιος συμπεριλήφθηκε στο αγιολόγιο της Ορθόδοξου Εκκλησίας, κατόπιν εισήγησης της Κανονικής Επιτροπής.

Μην κρίνεις τον αδελφό σου – Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

Καταποντισμοί – Φώτης Κόντογλου, διαβάζει ο Ανδρέας Χατζηδήμου

…Θα έλθει καιρός που όχι οι διωγμοί αλλά τα χρήματα και τα αγαθά αυτού του κόσμου θα απομακρύνουν τους ανθρώπους από τον Θεό. Και θα χαθούν ψυχές πολύ περισσότερες από ότι τον καιρό των διωγμών. Από την μία θα χρυσώνουν τους τρούλους και θα βάζουν επάνω τους τούς σταυρούς και από την άλλη παντού θα βασιλεύει κακία και ψεύδος.

Έχοντας καταστρατηγήσει κάθε βασικό ανθρώπινο δικαίωμα για περισσότερα από δύο χρόνια, ο κυβερνήτης της πολιτείας της Καλιφόρνια Gavin Newsom προετοιμάζει ένα νέο βρεφοκτόνο νομοσχέδιο που νομιμοποιεί τη δολοφονία των αγέννητων παιδιών μέχρι τον ένατο μήνα εγκυμοσύνης και επιπλέον στη πρώτη (ή και περισσότερες) εβδομάδες μετά τον τοκετό.

Ο Προκόπης Αγαθοκλέους μιλάει για το Άγιον Όρος και τον Άγιο Παΐσιο

“…Προχωρώντας μιλούν οι φωνές των Πατέρων αβίαστα στην ψυχή μου… λυγίζουν τα γόνατά μου… Δέηση για ότι χάθηκε…”

Ζώντας σε έναν κόσμο μεγάλου πνευματικού αποπροσανατολισμού και μια εποχή έντονης ψυχονοητικής συγχύσεως, η έκδοση ενός πραγματικά καλού πνευματικού βιβλίου χαιρετίζεται ένθερμα από τον διψασμένο για λόγο Θεού σύγχρονο άνθρωπο, συνιστώντας μια δροσερή «όαση αναψυχής» μέσα στην πνευματική ξηρασία του κόσμου.

Γέρων Εφραίμ: Περί μνήμης θανάτου