ΠΑΤΕΡΙΚΑ

Λέγει ο άγιος Παΐσιος: «Τα παιδιά τα καθοδηγούμε, πότε αυστηρά πότε με επιείκεια, μέχρι τον πρώτο χρόνο της εφηβείας. Μετά, φερμουάρ (στο στόμα). Μετά, να μιλούν τα γόνατα. Αν ποτιστεί το ξύλο από το πρώτο βερνίκι, αυτό το βερνίκι δεν αλλοιώνεται». Το θέμα λοιπόν είναι τί σχέση έχει καλλιεργηθεί κατά τα παιδικά χρόνια ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς, ανάμεσα στο παιδί και τον Θεό. Αν οι γονείς του δώσαμε αγάπη σωστή, αν του εμπνεύσαμε μια παρόμοια σχέση και με τον Θεό, το παιδί θα έχει γέφυρες να επιστρέψει.

»Τόν θε­σμό τοῦ Γέροντος τόν εὐ­λα­βοῦν­το πο­λύ, ἐ­νῶ στήν ἡ­λι­κί­α θά μπο­ροῦ­σε νά εἶ­ναι καί ἐγ­γό­νι τους ὁ Ἡ­γο­ύ­με­νος. Ἐ­νῶ εἶ­χαν μι­σόν αἰ­ῶ­να καί πε­ρισ­σό­τε­ρο στήν κα­λο­γε­ρι­κή φέ­ρον­ταν στόν Γέροντα σάν νέ­α κα­λο­γε­ρά­κια.

Οι γονείς, με το να φέρνουν παιδιά στον κόσμο, γίνονται συνδημιουργοί με τον Θεό. Δεν είναι δηλαδή αυτοί οι ίδιοι δημιουργοί, αλλά γίνονται συνδημιουργοί με τον Θεό. Συνδημιουργούν με τον Θεό. Ο Θεός δημιουργεί, και έπειτα οι άνθρωποι συνδημιουργούν. Ο Θεός είναι εκείνος που έδωσε την εντολή: «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε…» (Γέν. 1:28)…

Γνήσιος διδάσκαλος μέ βαθύτατη παιδαγωγική ἐπίδρασι εἶναι ὁ ἔργῳ καί λόγῳ διδάσκων καί ἀποδεικνύων τήν ἀλήθεια τῶν ὑπ’ αὐτοῦ διδασκομένων.

Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 454.

Ἐμπρός λοιπόν· νά τό μέσον καί ὁ τρόπος πρός θρίαμβον τῆς κατακτήσεως τῆς ἀγάπης. Θαρσεῖτε καί προχωρεῖτε εἰς τόν ἀγῶνα ἀνδρείως. Λέγετε συνεχῶς τήν εὐχήν, προφορικῶς καί νοερῶς. Ὠφελιμώτερον τήν ἡμέραν προφορικῶς, διά τόν διασκορπισμόν τοῦ νοός εἰς τήν ἐργασίαν.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ
ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ ΕΚΔΟΣΙΣ:ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Εάν, αγαπητοί μου, ρίξουμε μια ματιά γύρω στη φύση, θα δούμε κάτι εκπληκτικό, ότι όλα τα δημιουργήματα προσεύχονται, καθένα με τον τρόπο του.

Οι Χριστιανοί είμαστε συνυπεύθυνοι, συνεργοί, συνυπαίτιοι με τον υπόλοιπο λαό και τους άρχοντες, στον βαθμό που τηρήσαμε την ίδια στάση μ’ αυτούς και δεν διαχωρίσαμε τη θέση μας.

Ιερομόναχος Ιουστίνος: Ο Βαπτιστής ήταν «η φωνή του Λόγου, ο λύχνος του φωτός, ο εωσφόρος, ο του ηλίου πρόδρομος» (Ειρμός Στ’ Ωδής Θεοφανείων). Ήταν δε «ενδεδυμένος τρίχας καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, και εσθίων ακρίδας και μέλι άγριον»

Εὑρισκόμεθα εἰς τάς παραμονάς τῶν ἁγίων Θεοφανείων· ὤ πόση συγκατάβασις! Γυμνός εἰσέρχεται εἰς τά ρεῖθρα τοῦ Ἰορδάνου! Ποῖος; Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος εἶναι ὁ Λόγος τοῦ Ἀνάρχου Γεννήτορος, ὅς τό πάλαι εἶπε: «γενηθήτω». Καί ἰδού τά πάντα παρέστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ! Γυμνός, ἵνα εἰς ἡμᾶς γυμνωθέντας τήν υἱοθεσίαν χαρίσῃ.

Ο γερω-Μακάριος εγεννήθη στο Άργος το έτος 1892. Εκάρη μοναχός στην Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου

Τότε στό Μο­να­στή­ρι μας οὔ­τε γλυ­κά εἴ­χα­με οὔ­τε τυ­λι­χτά, οὔτε φα­νέλ­λες κα­λο­και­ρι­νές, οὔτε κάλ­τσες κα­λο­και­ρι­νές. Τό μό­νο γλυ­κό στό Ἀρ­χον­τα­ρί­κι ἦ­ταν τό νε­ράν­τζι ἀ­πό τή νε­ραν­τζιά τοῦ Μο­να­στη­ριοῦ. Ἐ­πί­σης ἔ­κα­ναν καί κυ­δώ­νι πελ­τέ. Ὁ Ἀρ­χον­τά­ρης ἐ­μᾶς τούς νέ­ους, ἄν τοῦ ζη­τού­σα­με, μᾶς ἔ­δι­νε λί­γο. Ἄν ὅμως ἦταν Ἀρχοντάρης ὁ γερω Μητρο­φά­νης καί τοῦ ζη­τού­σα­με, ἔ­λε­γε μέ ἀ­πο­ρί­α: “Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον! Κα­λό­γε­ρος καί γλυ­κό;”.

Στο Σιμωνοπετρίτικο κάθισμα «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» ζούσαν παλαιά δυο αυτάδελφοι, ο παπα-Νικηφόρος και ο π. Αρσένιος, καταγό­μενοι από την Γαλάτιστα Χαλκιδικής

Τι έκανε λοιπόν το Πνεύμα το Άγιον βλέποντας ότι το ανθρώπινον γένος δύσκολα οδηγεί­ται προς την αρετήν, και ότι ημείς εξ αιτίας της ροπής προς την ηδονήν παραμελούμεν τον ορθόν βίον; Ανέμιξε με τας αληθείας της πίστεως την τέρψιν της μελωδίας, ώστε να δεχώμεθα χωρίς αντίδρασιν την ωφέλειαν των λόγων που θα ακούωνται γλυκά και απαλά…

Πόσον διαφορετική θα ήτο η εκκλησιαστική  μας ζωή εάν ακολουθούσαμεν τα τρία στάδια του ελέγχου εξ αγάπης, περί ων ομιλεί ο Κύριος, (Ματθ. ιη’, 15-18)…από εχθρούς η Εκκλησία έχει άφθονους, διαθέτοντας μέσα μαζικής παραπλανήσεως για να την φθείρουν. Παρά ταύτα η Εκκλησία ούτε φθείρεται, ούτε νικιέται. Μόνο τα αδύνατα τέκνα της βλάπτο­νται…

Ἡ ὁμάδα νεότητας Ἀθήνας τῆς ‘’Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης’’ ὀργάνωσε τὸ Σαββάτο 17 Φεβρουαρίου 2024 ἐκδήλωση στὰ γραφεῖα τοῦ Σωματείου μας στὸν  Ἅγιο Ἐλευθέριο μὲ ὁμιλητὴ τὸν π. Γεώργιο Σχοινὰ καὶ θέμα: ‘’Ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ Πᾶν’’. 

Πολύ συχνά το μέτρον της αληθείας είναι η μαρτυρία της μειοψηφίας. Είναι δυνατόν να είναι Καθολική Εκκλησία το μικρόν ποίμνιον. Ίσως υπάρχουν περισσότεροι ετερόδοξοι παρά Ορθόδοξοι. Είναι δυνατόν να εξαπλωθούν οι αιρετικοί παντού, και να καταλήξει η Εκκλησία στο περιθώριο της Ιστορίας ή να αποσυρθεί στην έρημο.

Γεώργιος Δ. Παναγόπουλος, Καθ. ΑΕΑ Αθηνών: “…α) Πρόκειται για ένα διεθνές δίκτυο άσκησης πιέσεων (κοινώς lobby), στο οποίο διαπλέκονται επιχειρηματίες, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι, δημοσιολόγοι και πολιτικοί σε νευραλγικές θέσεις παγκοσμίως. β) Για πρώτη φορά μια ανθρώπινη ομάδα όχι μόνον αυτοπροσδιορίζεται από τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της ικανοποιούν τις όποιες ηδονογόνες περιοχές τους, αλλά και απαιτεί να επιβληθούν ως νομικώς προστατευόμενα δικαιώματα μια πλειάδα επιθυμιών-αξιώσεων οι οποίες απορρέουν εξ αυτού.

Στήν Βουλή τῶν Ἑλλήνων ὁ Χριστός ξανασταυρώνεται. Ὁ Κυβερνῶν τά σύμπαντα ὑβρίζεται ὑπό κριτῶν ἀνόμων, πλήν τῶν ἀξιεπαίνων

Πέντε – έξι χρόνια πριν έρθω εκοιμήθη ο διακριτικός, ο φωτισμένος ο παπα – Ιγνάτιος ο πνευματικός. Ο αόμματος – έτσι τον ονόμαζαν – γιατί ήταν τυφλός

Το Κελλί Γιαννακόπουλα, πέρα από την σπη­λιά του αγίου Αθανασίου, πήρε το όνομα από την λέξη Γυναικόπαιδα τα οποία έβγα­λαν από το Όρος και τα έστειλαν στην Πελοπόν­νησο μετά την έλευση της Παναγίας στο Άγιον Όρος.

…το βιβλιάριον «Περί συνεχούς θ. Μεταλήψεως», πολλοί των Μοναχών δεν εδέχθησαν ευαρέστως, φρονούντες ότι ανατρέπει την τάξιν της Εκκλησίας και περιέχει αιρέσεις! Δια τούτο, η σοβούσα κατά των Κολλυβάδων βαθεία διάστασις, προέβαινε συν τω χρόνω εις έκρηξιν νέου σκανδάλου, δεδομένου ότι ο συγγραφεύς του ήτο Κολλυβάς.

π. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ: Πολλοί μεταλαμβάνουσι τετράκις του έτους, άλλοι τρις και έτεροι άπαξ, νομίζοντες, ότι δεν επιτρέπεται να μεταλαμβάνωσι συνεχώς διότι δεν είναι άξιοι.

Ἀρχιμανδρίτου Παύλου Ντανᾶ: Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης προφητεύει:
«Ὅλος ὁ κόσμος βράζει σάν σέ καζάνι. Ἡ Ἐκκλησία, ἡ πολιτεία, ὅλα τά ἔθνη εἶναι ἄνω-κάτω!»

Κείμενα από το βιβλίο: “Αββά Δωρόθεου Έργα Ασκητικά”
Επιμέλεια- Παρουσίαση εκπομπής: Αναστασία Πουλοπούλου

Μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου: Κανείς, βέβαια, που έχει κάποια λογικήν δεν ημπορεί να σκεφθή, ότι ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης ήτο ηλαττωμένης ορθοδόξου συνειδήσεως. Εν τούτοις, στην ταρασσομένην από τον αρειανισμόν εποχήν του, έψεγε τους Ορθοδόξους, γιατί αντί να προσεύχονται, να ησυχά­ζουν και να ειρηνεύουν, απλοϊκοί οι πλείστοι απ’ αυτούς, ησχολούντο με δογματικά τριαδολογικά θέματα.

π. Διονύσιος Τάτσης: “Δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχει στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἄρχοντες τῆς ἐποχῆς μας ἡ παρρησία καὶ ἡ τόλμη τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Τοὺς χαρακτηρίζει ἡ μετριοπάθεια, ὁ συμβιβασμὸς μὲ τὸν κόσμο, ἡ μερικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἁμαρτίας μὲ τὴ μέθοδο τῆς «ποιμαντικῆς ἀγάπης», ἀλλὰ καὶ τῆς «διακριτικῆς» σιωπῆς. Λησμονοῦν, ἀλλοίμονο,  οἱ πνευματικοὶ πατέρες ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῆς ἁμαρτίας εἶναι μία νέα ἁμαρτία…”

Απόσπασμα από ομιλία του π. Αθανασίου Μυτιληναίου για την κατάπτωση της κοινωνίας μας όταν η αμαρτία των Σοδόμων γίνεται αντικείμενο υπερηφάνειας και προβολής και όταν φτάσουμε να κάνουμε νόμους υπέρ της ομοφυλοφιλίας

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς ομιλεί περί του υπό συζήτηση τότε (2015) νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ ομοφυλοφίλων. Με πονεμένο αλλά και μάλλον καυστικό και ελεγκτικό λόγο, που είναι ιδιαίτερα επίκαιρος, εκφράζει τη λύπη του για την κατάντια της Ορθόδοξης πατρίδας μας με τους τόσους σύγχρονους και εν ζωή Αγίους.

Παύλος Μητροπολίτης Σιατίστης
Πώς πρέπει να αξιοποιούμε το χρόνο που μας δίνει ο Θεός

Άγ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος προς π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο (περί αποφυγής επίσημων θέσεων και αξιωμάτων): “Βαθύτατα συνεκινήθην και εδάκρυσα αναγνούς ταύτα, διότι τοιούτος ήτο και ο πόθος μου και η ολόθερμός μου δέησις, όταν ηράσθην το μοναχικόν ένδυμα και την Θεολογίαν. Δυστυχώς όμως παρεσύρθην αθελήτως και κατεσπατάλησα πολυτιμότατον χρόνον με τας ερεσχελείας της Διοικήσεως – αφρόνως πιστεύσας εις επανόρθωσιν και διόρθωσιν! Ω! Πόσον επλανήθην ο μωρός και τάλας εγώ!…”

«Η πρόκληση του να είσαι εκπαιδευτικός σήμερα» συζητήθηκε σε εκδήλωση που έλαβε χώρα στη Λάρισα, από το Σύλλογο Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως «Μέγας Βασίλειος», με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών. Μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Σχοινάς. Το συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε ο πρ. Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας κ. Ιωάννης Καραμήτρος.

Καθηγούμενος Ιερού Κοινοβίου Οσίου Νικοδήμου: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών»