Δημοσιεύσεις ετικέτας «ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ»

Η ομιλία του π. Γεωργίου Σχοινά εστιάζει στην ανάγκη υιοθέτησης της ταπείνωσης και της απλότητας, μακριά από την υποκρισία και την εικονολατρία του σύγχρονου «κοσμικού πνεύματος». Προβάλλει τους Αγίους Παύλο τον Θηβαίο και Ιωάννη τον Καλυβίτη ως πρότυπα εμπιστοσύνης στον Θεό, καλώντας τους πιστούς να «ριζώσουν» στην εκκλησιαστική κοινότητα. Τέλος, τονίζει ότι η αληθινή πνευματική πρόοδος έρχεται μέσα από την αυτογνωσία, την αποδοχή της αδυναμίας μας και την ουσιαστική μετάνοια.

Και εμείς, οι αδύνατοι χριστιανοί, πόσο φοβόμαστε τους ονειδισμούς, τις θλίψεις και τα παθήματα!

Για να κατοικήσει στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα χρειάζεται πολλή αυταπάρνηση, πολύ φιλότιμο, ταπείνωση, αρχοντιά, θυσία. Η πνευματική ζωή δεν είναι απόλαυση. Ο Χριστός έχει τοποθετήσει την πρίζα, αλλά τα δικά μας καλώδια είναι σκουριασμένα και δεν δέχονται την θεία χάρι. Να ξεσκουριάσουμε τα καλώδια, ν’ αγωνιστούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να κόψουμε τα πάθη μας, να αποκτήσουμε τις αρετές και έτσι θα μας επισκεφθεί η χάρις του Θεού.

Ζητάς με πάθος και μανία τον έπαινο, την αναγνώριση και τη δόξα των ανθρώπων. Εκτός από τον Θεό, τον πάντων […]

Γέροντας Περθένιος 25/2/2026 για την Σαρακοστή

Αντίθετα ο όντως αμαρτωλός τελώνης συναισθάνεται τη δεινή του κατάσταση και με συντριβή και ταπείνωση ζητεί το έλεος του Θεού. Αυτή η μετάνοιά του τον δικαιώνει μπροστά στο Θεό. Γίνεται δεκτή η προσευχή του, σε αντίθεση με τον υποκριτή Φαρισαίο, ο οποίος όχι μόνο δεν έγινε δεκτή η προσευχή του, αλλά σώρευσε στον εαυτό του περισσότερο κρίμα, εξαιτίας της εγωπάθειάς του.

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου: Ἡ ὑπερηφάνεια καί ἡ ταπείνωση

Ἂς κάνουμε κι ἐμεῖς ὅτι ἔκαναν οἱ ποιμένες τῆς Βηθλεέμ. Μόλις ὁ Ἄγγελος τοὺς εὐαγγελίστηκε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα ὅτι «ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ», δὲν δυσπίστησαν οὔτε ὀλιγώρησαν ἀλλά «εἶπον πρὸς ἀλλήλους. Διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἴδωμεν τὸ ῥῆμα τοῦτο τὸ γεγονός, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν». Θαυμαστή, πράγματι, ἡ πίστη τῶν ποιμένων. «Ἦλθον σπεύσαντες»… νὰ δεχτοῦμε μὲ τὴν ἴδια ταπείνωση, προθυμία καὶ ἐμπιστοσύνη, ὅπως ἐκεῖνοι, τὸ θαυμαστὸ μήνυμα…

Πατήρ Δημήτριος Γκαγκαστάθης: Να είναι ευλογημένο

Πνευματική συζήτηση για τη δύναμη του Σταυρού και το νόημα του στη ζωή του κάθε ανθρώπου. Ο Πατήρ Γεώργιος εξηγεί ότι ο Σταυρός τον οποίο συναντούμε στην ζωή μας, είναι αφενός ανηφορικός αφετέρου σημείο νίκης, αγάπης και ελπίδας.

Όταν βράδυαζε, έπαιρνε το ραβδί του και ξεκινούσε για το σπίτι της παράλυτης. Σκούπιζε, καθάριζε, τακτοποιούσε το σπίτι, μαγείρευε και, όταν τελείωνε, επέστρεφε στο κελλί του έχοντας μαζί και τα άπλυτα ρούχα…

Ο Δικαίος της Ιεράς Κοινοβιακής Σκήτης του Αγίου Ανδρέου Αγίου Όρους Γέρ. Εφραίμ διηγείται μια ωφέλιμη ιστορία με τον μέγα Αντώνιο και έναν άσημο ράφτη

Τον συμβούλευε να μη  θέλει να νικά τους συμμαθητές του στα παιχνίδια και ύστερα να υπερηφανεύεται. ούτε να επιδιώκη να μπαίνει πρώτος στη γραμμή, γιατί ήταν το ίδιο, είτε πρώτος, είτε τελευταίος έμπαινε».( Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος (αγίου) ΠαΪσίου του αγιορείτου). Όλη του η ζωή ήταν μια διαρκής προσπάθεια απόκτησης της ταπεινοφροσύνης .

Ἂν δὲν ἔχη κανεὶς εὐλάβεια, ταπείνωση, καὶ μέσα στὸ Κουβούκλιο τοῦ  Παναγίου Τάφου νὰ τὸν βάλης, τίποτε δὲν θὰ δῆ.  Ἐνῶ,  ἂν  ἔχη  εὐλάβεια,  καὶ  στὸν  Γολγοθᾶ  μπορεῖ  νὰ  δῆ  τὸ  Ἅγιο  Φῶς.

…παρόλο που είχε φθάσει σε τέτοια κατάσταση, να κάνει θαύματα, το δέχθηκε απλά· δεν είχε δικό του θέλημα.
Έχω καταλάβει ότι ή υπακοή πολύ βοηθάει. Και λίγο μυαλό να έχει κανείς, αν κάνει υπακοή, γίνεται φιλόσοφος. Είτε έξυπνος είτε κουτός είτε υγιής είτε άρρωστος πνευματικά ή σωματικά είναι κανείς και βασανίζεται από λογισμούς, αν κάνει υπακοή, ελευθερώνεται.

“Να εύχεσαι παιδί μου να σε προστατεύει ο Κύριος με την αυτομεμψία εν ταπεινώσει. Οι παγίδες του διαβόλου είναι φοβερές. Κράτα την καρδιακή προσευχή του Ιησού μας και της Παναγίας μας αγρύπνως. Αυτή η προσευχή καταστρέφει κάθε προσπάθεια του διαβόλου, να υποσκελίση τον αγωνιζόμενο Χριστιανό απο φοβερή κακία και μίσος.” – Συμβουλές για Αυτομεμψία και Ταπείνωση – Γράμμα Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα σε Πνευματικό του Παιδί (2 απο 5) – 13/6/2011

Ἀρχιμανδρίτου Δωροθέου Τζεβελέκα: Ὁ ἱερεύς πρίν προφέρει τό «εὐλογητός ὁ Θεός» καί ἀρχίσει ἡ ὅποια ἀκολουθία τῆς ἡμέρας στεκόμενος ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Τράπεζας κάνει τρεῖς μετάνοιες καί λέγει καθ’ ἑαυτόν: «ὁ Θεός ἱλάσθητί μοι τῶ ἁμαρτωλῶ καί ἐλέησόν με»…(Μελέτη στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα)

Ο Άγιος Παϊσιος από μικρός καλλιέργησε την ταπείνωση μιμούμενος τους αγίους που καθημερινά μελετούσε τη ζωή τους .Σ ΄αυτή του την προσπάθεια στάθηκε αρωγός πολύτιμος η μητέρα του «από αυτήν διδάχθηκε την ταπεινοφροσύνη

Ὁ Κύριος ἔχει μόλις εὐλογήσει μικρὰ παιδιὰ ποὺ τὰ ὡδήγησαν μπροστά Του καὶ ἔχει πεῖ μὲ νόημα ὅτι «τῶν τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ … ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.»… Λέει στὸν νεαρὸ καὶ σὲ ὅλους ὅσους τὸν ἀκοῦν ὅτι, ἐὰν δὲν ἔχει κανεὶς τὴν ἁπλότητα, τὴν ταπείνωση καὶ τὴν ἄδολη συμπεριφορὰ ἑνὸς παιδιοῦ, δὲν μπορεῖ νὰ εἰσέλθῃ στὴν βασιλεία Του…

π. Αυγουστίνου Καντιώτου: ΤΙ ΚΑΥΧΑΣΑΙ;

Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός: Ποιο είναι το επώνυμο του Χριστού;

“Η Παναγία σ΄ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη….” Πόσο συγκινητικό είναι να βλέπει κανένας την Παναγία να ετοιμάζει με τα άχραντα χέρια της το σπίτι της, το κλινάρι της, τις λαμπάδες, το θυμιατήρι με το λιβάνι, και ότι άλλο χρειαζότανε για την κηδεία της.

Ο Πατήρ Ελευθέριος, σημάδι μιας εποχής γεμάτης στερήσεις και αγώνων, αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα ανθεκτικότητας και αφοσίωσης. Γεννημένος και μεγαλωμένος στο χωριό Πλαγιά Αιτωλοακαρνανίας, βίωσε από μικρή ηλικία τις δυσκολίες της φτώχειας…

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης: Τα μυστικά της προσευχής

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας: “Πώς ο Θεός ακούει τις προσευχές μας”

Όταν ο καθένας από μας σκεφτεί και πει: «Θεέ μου, εγώ έπρεπε να είμαι άγιος, αφού μου έδωσες τη χάρη σου, αφού ενώθηκες μαζί μου, αφού μου δίνεις το Σώμα σου και το Αίμα σου και τρέφομαι. Έπρεπε να είναι αγία η ζωή μου, και δεν είναι, Θεέ μου, δεν είναι», πόσο θα ταπεινωθεί και θα ελεεινολογήσει τον εαυτό του!

Σοφία Μπεκρῆ: Νά, λοιπόν, γιατὶ λέμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, διὰ τῶν σοφῶν Πατέρων καὶ τῶν ἐμπνευσμένων ὑμνογράφων, δὲν μᾶς ἀφήνει χωρὶς πνευματικὴ τροφή, χωρὶς διδάγματα καὶ μηνύματα γιὰ τὴν σωτηρία μας, ὥστε νὰ μὴν ἔχωμε δικαιολογία ὅτι δὲν γνωρίζομε ἢ ὅτι δὲν βρήκαμε ὁδοδεῖκτες στὴν πορεία μας. Ἀκόμη καὶ ὅταν χωλαίνωμε, ὀλισθαίνωμε καὶ κάποιες φορὲς πέφτωμε ἢ παρεκκλίνωμε, πάλι, μὲ καλὴ προαίρεση..

Ἔπεσε τὸ ταβάνι καὶ μὲ πλάκωσε, ἡ πέννα ἔφυγε ἀπὸ τὰ χέρια μου, ὅλα ἐκεῖ μέσα, εἰκόνες, καρέκλες, βιβλία, ἐφημερίδες, σὰν νὰ στροβιλίσθηκαν γύρω μου καὶ ἔκανα ὥρα νὰ συνέλθω. Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης! Αὐτὸς ὁ πρίγκηψ τῶν Ἑλλήνων λογογράφων, ποὺ τὸν φανταζόμουνα ἀκτινοβολοῦντα, γελαστόν, ὡραῖον, καλοντυμένον, εὐτυχῆ, γεμάτον ἐγωϊσμόν, ἀέρα καὶ μεγαλοπρέπεια, αὐτός!…

…Εἶναι σάν ἕνα φάρμακο· ἀνακουφίζει καί γιατρεύει τά τραύματα καί τίς ἐνδεχόμενες ὀδυνηρές ἀναμνήσεις τοῦ παρελθόντος, ἀνατάσσει τά ἐσωτερικά κατάγματα. Εἶναι ἄκρως ταπεινή, δέν ἐπιβάλλεται.  Ταὐτόχρονα ὅμως εἶναι ἐπίσημη, εὐπρεπής, ὅμοια μέ ἕνα ἀπέραντο πέλαγος…Αὐτή ἡ ἐλπιδοφόρα σιωπή εἶναι ἡ γλῶσσα τῶν Ὁσίων μία ἐμπειρική ἔκφραση τῆς Χάριτος.

Ένα τηλεφώνημα συγνώμης δίνει επιπλέον επικοινωνιακούς πόντους στο απόλυτο αφεντικό. Κάποιος «πνευματικός» άνθρωπος ανέφερε κατ΄ουσίαν ότι η ζωή καρκινοπαθών ανθρώπων τελικού σταδίου πρέπει να συνδέεται με το οικονομικό όφελος. Έτσι είναι θεμιτό να τραβιέται η γραμμή  κόβοντας το νήμα της ζωής τους, εξοικονομώντας οικονομικό όφελος. Με λίγα λόγια ο ΙΑΤΡΟΣ ΘΕΟΣ θα έχει τον απόλυτο έλεγχο της ζωής χωρίς να δίνει λογαριασμό στον ΑΝΘΡΩΠΟ.

“Δεν μπόρεσα, παιδί μου, να πάω στην κηδεία της κυρίας Αγγελικής, παρ’ όλο που το ήθελα πολύ, γιατί είμαι άρρωστος με την καρδιά μου και δεν μπορούσα να ταξιδέψω. Όμως, με συγχωρείτε, έφυγα, παιδί μου, πνευματικώ τω τρόπω. Άγγελος Κυρίου με πήρε…”

Πώς λειτουργεί η διόραση σύμφωνα με τον Άγιο Ευμένιο

Οργάνωσε ένα πρωτοπόρο δίκτυο φιλανθρωπίας, όπου απέτρεψε το λιμό και αντιμετώπισε την πανώλη. Χιλιάδες πτωχοί έβρισκαν τροφή, ενδύματα, στέγη και περίθαλψη στα πολυάριθμα ιδρύματα. Τις προσόδους από τα εκκλησιαστικά κτήματα τα διοχέτευε στο λαό και παράλληλα φρόντισε να έχει μεγάλες δωρεές από τους πλούσιους για το σκοπό αυτό. Ακόμη και στο επισκοπείο του σιτίζονταν πλήθος ενδεών.