Στὶς 18 Ὀκτωβρίου 2016 διοργανώθηκε ἐκδήλωση πρὸς τιμὴν τοῦ ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου στὸν Ι.Ν. Ἁγίας Γλυκερίας Γαλατσίου. Ὁμιλητής τῆς ἐκδήλωσης ὁ Γέροντας Χριστόδουλος, καθηγούμενος τῆς Ι.Μ. Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὅρους, στὴν διοικητικὴ καὶ πνευματικὴ ἐποπτεία τῆς ὁποίας ἀνήκει τὸ Ι. Κελλίον Παναγούδα, ὅπου ὡς γνωστὸν ἀσκήτευσε ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν ὁ Ὅσιος Γέροντας Παΐσιος.
Συστρατιώτης του Αγίου Γέροντος Παϊσίου αφηγείται τα θαύματα που έζησε μαζί του στον πόλεμο του 1940
Θαυμαστό Γεγονός
Ἡ ὀμιλία τοῦ Γέροντος Δωροθέου στήν Ἐκδήλωση της Ε.ΡΩ. γιά τόν Ἁγιο Παῒσιο στήν Καρδίτσα, 11-11-2017
Η αδιάκοπη ανάδειξη αγίων στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας είναι το μόνιμο θαύμα στην Εκκλησία μας. Κάποιος μεγάλος ασκητής είχε πει πως όταν σταματήσουν να αναδεικνύονται άγιοι θα έρθει και το τέλος του κόσμου. Ο 20ος αιώνας ανάδειξε μια πλειάδα νεοφανών αγίων. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.
Ο Ἅγιος Παΐσιος προφητικά λέγει: «Σέ μιά ἐποχή πού ὁ Σατανάς ὀργιάζει καί οἱ ἄνθρωποί του ὀργανώνονται, οἱ Ἑλληνες βρίσκονται σέ νάρκη. Τόν ἑαυτό του μόνο κοιτάει νά βολέψει ὁ καθένας καί ….
Τὴν Τρίτη, κατὰ ἡ ὥρα 10 τὸ πρωί, ἤμουν μέσα στὸ Κελί μου καὶ ἔκανα τὶς Ὧρες. Ἀκούω χτύπημα στὴν πόρτα καὶ μιὰ γυναικεία φωνὴ νὰ λέει: «Δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἠμῶν…». Σκέφθηκα: «Πῶς βρέθηκε γυναίκα μέσα στὸ Ὅρος;». Ἐν τούτοις ἔνιωσα μιὰ θεία γλυκύτητα μέσα μου καὶ ρώτησα: – Ποιὸς εἶναι; -Ἡ Εὐφημία! (ἀπαντᾶ). -Σκεφτόμουν, «ποιὰ Εὐφημία; Μήπως καμιὰ γυναίκα ἔκανε καμιὰ τρέλα καὶ ἦρθε μὲ ἀνδρικὰ στὸ Ὅρος;
Κείμενα από το βιβλίο: Πνευματική Ζωή, Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, Λόγοι Β’ Εκδόσεις: “Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Βασιλικά Θεσσαλονίκης.
Ήταν 2 Ιουνίου 1979 απόγευμα. Ο Γέροντας είχε μόλις μεταφέρει τα πράγματά του στο κελλί της Παναγούδας χωρίς να προλάβει να τα τακτοποιήσει. Ετοιμαζόταν για τον εσπερινό και ρώτησε τον μοναχό που τον βοηθούσε ποιος άγιος εόρταζε την επόμενη ,αλλά εκείνος δεν θυμόταν. Του είπε ότι αύριο που θα έρθει θα του πει και έφυγε βιαστικός, γιατί σουρούπωνε.
«Οικογένεια… “Δίχως λουλούδια και παιδιά, ποια θα ‘χε ο κόσμος ομορφιά;”»!
Σεζόν 5η – Επεισόδιο 14ο: «Συντροφιά με τον Άγιο Παΐσιο!»
Καλεσμένη η κα Νικολέττα Σκάλκου – Διαμαντίδη, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και πολύτεκνη μητέρα.
Αν έχει την ελπίδα της σωτηρίας , δεν θα έχει τον φόβο της κολάσεως. Και για να έχει ο άνθρωπος την ελπίδα της σωτηρίας, θα πρέπει να είναι κάπως τακτοποιημένος. Τον άνθρωπο που αγωνίζεται με φιλότιμο, όσο μπορεί, και δεν έχει διάθεση να κάνη αταξίες , αλλά πάνω στον αγώνα του νικιέται- νικάει, νικιέται- νικάει, ο Θεός δεν θα τον αφήσει.
Ο Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης ψάλλει το Απολυτίκιο του Πάσχα «Χριστός Ανέστη»
Αν δεν έχη κανείς ευλάβεια, ταπείνωση και μέσα στο Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου να τον βάλης, τίποτε δεν θα δή. Ενώ, αν έχη ευλάβεια και στον Γολγοθά μπορεί να δη το Άγιο Φως.
Δυσαναπλήρωτο το πνευματικό κενό που άφησε ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρός Κοσμάς στις ψυχές των πνευματικών του τέκνων. Πανθομολογουμένως, ο γνωστός μας “πατήρ Κοσμάς”, αιχμαλώτισε με τέτοιο τρόπο τις ψυχές μας που δε νομίζω πως θα βρεθεί εύκολα ένα άλλο πνευματικό ανάστημα γιά να γεμίσει αυτό το κενό και να μας θερμάνει ψυχή και σώμα.
Είχε πει ο γέροντας Παΐσιος σε κάποιους Μυτιληνιούς που τον επισκέφθηκαν. – “Εσείς εκεί στη Μυτιλήνη έχετε ένα μεγάλο άγιο τον Παπα-Φώτη”. Κι ο παπα-Φώτης είχε πει για τον Γέροντα Παΐσιο: –”Αυτός παιδί μου είναι το διαμάντι της Εκκλησίας μας, τον γνώρισα καλά γιατί μαζί βοηθούσαμε τον Παπα-Τύχωνα”…
Μὲ τὴν νηστεία ὁ ἄνθρωπος δείχνει τὴν προαίρεσή του. Κάνει ἀπὸ φιλότιμο μιὰ ἄσκηση καὶ ὁ Θεὸς βοηθάει. Ἄν ὅμως ζορίζη τὸν ἑαυτό του καὶ πῆ «τί νὰ κάνω; εἶναι Παρασκευή, πρέπει νὰ νηστέψω», θὰ βασανίζεται.
Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026 οι φίλοι και τα μέλη της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στην Τρίπολη, παρακολούθησαν την ταινία “ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ”, στο σινεμά της πόλης.
Εκείνος τους έδειχνε μια ελιά, της οποίας είχε ξεφλουδίσει τον κορμό και τα χονδρά κλαδιά, αφήνοντάς φύλλα μόνο στις άκρες των μικρών κλαδιών της. Στον ξεφλουδισμένο κορμό της είχα χαράξει: «Τα δένδρα πέταξαν την στολή τους, θα δούμε την προκοπή τους» και «Παπάς αράσωτος, άρα άσωτος». Η ελιά αυτή, όπως ήταν επόμενο, ξεράθηκε.
Όταν λειτουργούσε ο π. Τύχων στο παρεκκλήσιο του κελλίου, εγώ έψαλλα. Όταν η Θ. Λειτουργία έφθανε στο χερουβικό, μου έλεγε ο π. Τύχων να βγω έξω στο διάδρομο. Εγώ όμως, από περιέργεια, προσπαθούσα κρυφά να δω τι έκανε ο παπά Τύχων. Τότε έβλεπα τον γέροντα να υπερίπταται του εδάφους, να υψώνει τα χέρια του στον ουρανό και να λέει «ελάτε Χερουβείμ, ελάτε Σεραφείμ».
Όταν το σώμα δοκιμάζεται τότε η ψυχή αγιάζεται
Άγιος Παίσιος : Στις θλίψεις ο Θεός δίνει την αληθινή παρηγοριά.
Ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη δὲν ἔχει σταματήσει οὔτε στιγμὴ νὰ σκανδαλίζει καὶ νὰ πειράζει τοὺς Χριστιανούς
Όταν αρκούδες επιτέθηκαν στον Άγιο Παΐσιο
Η εµπιστοσύνη στον Θεό έχει µητέρα την πίστη. Γέροντα, νιώθω µια ανασφάλεια, έχω!! Ασφαλίσου, βρε παιδάκι µου, στον Θεό. Μόνον την ασφάλεια του αυτοκινήτου ξέρεις; Την ασφάλεια του Θεού δεν την ξέρεις; Κάνε τον σταυρό σου και, πριν κάνης οτιδήποτε, πες:…
Ωστόσο εδώ και μερικά χρόνια και με πρωτοβουλία του οσίου γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου,ο οποίος ευλαβείτο πολύ τον όσιο Ισαάκ, συντάχθηκε η ακολουθία του και επελέγη η 28η Σεπτεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της οσιακής μνήμης του. Μάλιστα χτίστηκε στο Αγιον Όρος και ο πρώτος ναός του Οσίου, σε κελλί μοναχού της συνοδείας του γέροντος Παϊσίου.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Πώς πρέπει να ζητούμε κάτι από τον Θεό;
Συμβουλές Αγίου Παϊσίου του αγιορείτου, από το βιβλίο: «Λόγοι Αγίων Πατέρων, Τόμος Α’»
Άγιος Παΐσιος: «Πότε τα Χρήματα Επηρεάζουν την Εμπιστοσύνη μας στον Θεό;»
Άγιος Παΐσιος: «Καλύτερα να κυλιέσαι μαζί με τα γουρούνια στις λάσπες, παρά να…»
Φίλοι και μέλη της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στο Καρπενήσι τίμησαν την μνήμη του Αγίου Παϊσίου, συμμετέχοντας με αρτοκλασία στον πανηγυρικό εσπερινό που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, την Παρασκευή 11.7.25, από τον εφημέριο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίας Τριάδας Καρπενησίου π. Ευάγγελο Πλατή και τον π. Παναγιώτη Κολοκώτσιο
Τον συμβούλευε να μη θέλει να νικά τους συμμαθητές του στα παιχνίδια και ύστερα να υπερηφανεύεται. ούτε να επιδιώκη να μπαίνει πρώτος στη γραμμή, γιατί ήταν το ίδιο, είτε πρώτος, είτε τελευταίος έμπαινε».( Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος (αγίου) ΠαΪσίου του αγιορείτου). Όλη του η ζωή ήταν μια διαρκής προσπάθεια απόκτησης της ταπεινοφροσύνης .
Οσίου Παισίου : Απολυτίκιο, Προσόμοιο Αργό Εσπερινού, Ωδές κανόνα, Αξιον Εστί, Αίνοι, Δοξαστικό Αίνων
Σανίδια είχε για κρεββάτι και μπαλωμένα ράσα για σκεπάσματα. Τ’ αγρίμια του βουνού φίλοι του. Άφθονα έχυνε τα δάκρυά του στο ξύλο του τιμίου Σταυρού που είχε στην καλύβη του. Με τα χέρια του άνοιξε τον τάφο του. Το «δόξα σοι ο Θεός» είχε γίνει ένα με την αναπνοή του. Την ώρα του θανάτου του προγνώριζε από καιρό. Η μορφή του μένει αλησμόνητη για τη φωτεινότητά της ειρήνης της.