ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ

Η ενανθρώπηση του Θεού Λόγου δεν είναι κάποιο αφηρημένο θεωρητικό σχήμα, ούτε κάποια μυθοπλασία κάποιου ευφάνταστου μυθογράφου, αλλά πραγματικό γεγονός, το οποίο έλαβε χώρα σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο (Γαλ.4,4). Η μεγάλη δεσποτική εορτή της Περιτομής του Κυρίου μας υπενθυμίζει αυτή την μεγάλη αλήθεια και τονίζει ιδιαίτερα την πραγματική ανθρώπινη φύση, την οποία εκών ενδύθηκε, για χάρη της δικής μας σωτηρίας.

Ψυχωφελῆ ἑρμηνευτικὰ σχόλια ἐπὶ τῶν εὐαγγελικῶν στίχων σχετικὰ μὲ τὸν χρόνο, πρὸς ὠφέλεια τῶν ἀγωνιζομένων ἀδελφῶν, κατὰ τοὺς χαλεποὺς τούτους καιρούς

Τήν 23ην Μαΐου 2006 ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου (Κομνηνείου) Κισσάβου πατήρ Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος μετά μακράν δοκιμασίαν τῆς ὑγείας του καί ἄγων τό 79ον ἔτος τῆς ἡλικίας του.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία πάντα λειτουργούσε με Συνόδους. Το ορθόδοξο πνεύμα είναι να λειτουργεί η Σύνοδος στην Εκκλησία και η Γεροντική Σύναξη στα Μοναστήρια. Ο αρχιεπίσκοπος και η Σύνοδος να αποφασίζουν μαζί. Ο ηγούμενος ή η ηγουμένη και το ηγουμενοσυμβούλιο να αποφασίζουν μαζί. Ο αρχιεπίσκοπος είναι πρώτος μεταξύ ίσων.

Μόνο ένας άγνωστος Ιερομόναχος βρέθηκε να πάει και να μείνει εκεί. Μαζί με τους λεπρούς. Ήταν ο Ιερομόναχος Χρύσανθος Κατσουλογιαννάκης…Όταν άκουσε πως ζητούσαν παπά για την Σπιναλόγκα (…) ζήτησε να πάει αυτός…

Αγίου Νεκταρίου: Περί ισότητας των Επισκόπων

Ἡ ζωή τοῦ μικροῦ Ἰησοῦ κινδύνευσε ἀπό τήν μοχθηρία τοῦ Ἡρώδη ἀλλά μετά ἀπό θεία μηνυματα ὁ Ἰωσήφ μέ τήν οἰκογένειά του ἔφυγε στήν Αἴγυπτο καί πάλι μέ ἀγγελική προσταγή «καθ’ ὄναρ» ἐπέστρεψε. Ὁ Θεός εἶναι ὁ κύριος καί δημιουργός τῆς ἱστορίας καί καθοδηγεῖ τήν κτίση πρός τήν τελείωσή της.

Ἔτσι λοιπόν καί οἱ μάγοι, ὅταν γεννήθηκε ὁ Χριστός, καθώς εἶδαν τό ἄστρο, καί τό ἔλαβαν αὐτό συνοδοιπόρο, ξεγελοῦσαν − ὅταν κουράζονταν − μέ τήν ἐρώτηση, «ποῦ εἶναι ὁ νεογέννητος Βασιλιάς», τήν ταλαιπωρία τῆς ὁδοιπορίας· ἀνέκριναν δηλαδή μέ τό λόγο τούς Ἑβραίους σάν κλέφτες Ἐκείνου πού γεννήθηκε.

Τι μας λένε οι Άγιοι Πατέρες Ιάκωβος, Πορφύριος και Παΐσιος για το Ιερό Ψαλτήριον;

Ο άνθρωπος πλάστηκε από το Θεό να γίνει Θεός. Αλλά το μοιραίο γεγονός της πτώσεως ανέστειλε από αυτόν αυτή την δυνατότητα και τον απέκοψε από την κοινωνία του Θεού. Κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης η αμαρτία τον άνθρωπο «πτώμα εποίησεν» (PG 44, 508 CD, εις τους Ψαλμούς). Αυτή είναι η αιτία της ενανθρωπίσεως του Θεού

Τὰ Χριστούγεννα ἑορτάζουμε ἕναν καινούριο κόσμο. Ἕναν κόσμο κοντὰ στὸ Θεό, ὑπὸ τὴν προστασία του, μὲ προοπτικὴ τὴν τελεία ἕνωση μαζί του. Ἡ ἐποχὴ τῆς ἀναμονῆς τοῦ Μεσσία ἔδωσε τὴ θέση τῆς στὴν ἐποχὴ τῆς Χάριτος.

Λυπηρό αλλά πρέπει να σας ειδοποιήσω – εμείς οι κήρυκες του λόγου του Θεού πολλές φορές προσφέρουμε ένα Ευαγγέλιο νοθευμένο..

« Ποιά Χριστούγεννα ;;; » – Παρέα της Τρίτης, 22 Δεκεμβρίου 2020. Ομιλία π. Γεωργίου Σχοινά μέσω διαδικτυακής προβολής

Θά σᾶς περιγράψω ἕνα περιστατικό ἐπίκαιρο καί δημοσιογραφικό. Ὁ τίτλος του εἶναι: «Ἐγώ καί τό παιδί». Ἄν θέλετε στό «ἐγώ» βάλτε ὁποιονδήποτε ἀπό σᾶς. Κυριακή πρωί, κουρασμένοι καί τσακισμένοι ἀπ᾿ τόν κόπο καί τόν μόχθο τῆς ἑβδομάδας…

Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας είναι οι οδοδείκτες στην πορεία της επίγειας ζωής μας. Οφείλουμε να τους εμπιστευόμαστε και στον βίο τους και στην διδασκαλία τους, για ασφαλή άφιξη στον προορισμό μας, που είναι η  εν Χριστώ ζωή στον παρόντα αιώνα, τον απατεώνα, και η κατάλληλη προετοιμασία, για την αιωνιότητα

Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθεί μόνο τον δικό του Δεσπότη. Και εκείνος που δεν φοβάται ακόμη Αυτόν, φοβάται πολλές φορές την σκιά του.

Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης.

Καταλαβαίνεις, ἄνθρωπε, πόσο μεγάλη χάρη σοῦ κάνει ὁ Κύριος ὅταν σοῦ δίνει νὰ τρῶς τὸ Πανάγιο Σῶμα ου καὶ νὰ πίνεις τὸ δικό του Τίμιο Αἷμα; Αὐτὴ ἡ χάρη εἶναι τόσο μεγάλη ὥστε μόνο ἡ δική Του ἀγαθότητα καὶ πανσοφία γνωρίζουν τὴν ἀξία αὐτοῦ τοῦ δώρου.

Ὁ Κύριός μας τόνισε ρητῶς καί κατηγορηματικῶς τήν ἀνάγκη τῆς θείας Κοινωνίας ὡς “ἄρτου ζωῆς”, πού χωρίς τή μετοχή σ’ αὐτόν, πού εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ζωή πνευματική δέν ὑπάρχει. Ἑπομένως κάθε πιστός, ἄν θέλη νά εἶναι πιστός ζωντανός καί ἐνεργό μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ὀφείλει νά κοινωνῆ. Ἔτσι μόνο θά ὑπάρχη ζωντανή Ἐκκλησία

Ταῦτα πάντα, Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε, καί ὅσα παρόμοια συνέβησαν καί κατά τό πρῶτον lockdown, ἔχουν βαρύνει ἀπό πνευματικῆς ἀπόψεως τήν ἀτμόσφαιρα καί συνετέλεσαν, δυστυχῶς, καθώς μαρτυρεῖται ὑπό τοῦ τελευταίου εἰδικοῦ γκάλοπ, εἰς τήν κατακόρυφον πτῶσιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ εἰς τήν Ἐκκλησίαν

«Νά μέ συγχωρῆτε τέκνα μου, ἀγράμματος ἄνθρωπος εἶμαι, δέν ξέρω τίποτα νά σᾶς πῶ, μόνον πού ἔχω πίστη στόν Θεόν καί ταπείνωση…» «Κάποια πλούσια κυρία πῆγε τήν Κυριακή στήν Ἐκκλησία, ἀλλά δέν πρόσεχε καθόλου, καί ὁ νοῦς της γύριζε. Ὁμολόγησε καί μοῦ εἶπε:

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Πῶς εἶναι ἡ κόλαση καί ὁ Παράδεισος

Ὅταν σὺ διαβάζης τὸ Εὐαγγέλιο, ὁ Θεὸς μιλάει σὲ σένα. Ὅταν σὺ προσεύχεσαι, σὺ μιλᾶς στὸν Θεό. Ὅταν σὺ λὲς τὸ «Πάτερ ἡμῶν», σὺ μιλᾶς στὸν Θεὸ καὶ ὁ Θεὸς μιλάει σὲ σένα. «Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός», λέγει ὁ ἅγιος Νεκτάριος, «ἀφοῦ δίδαξε τὸν τρόπο τοῦ πῶς νὰ προσευχώμαστε, δίνει καὶ τὸν τύπον αὐτῆς». Γιὰ πρώτη φορά τὴν δίδαξε, κατὰ τὸν Εὐαγγελιστὴ Ματθαῖο, κατὰ τὴν περίφημον ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία του.

ἀκόμη καὶ ὅσοι ἐπέμεναν στὸν καλὸ λογισμὸ γιὰ τὴν κυβερνητικὴ στάση ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας, ἀναγνωρίζουν τελικὰ μία «κόκκινη γραμμή». Ὑπάρχουν, πέραν τῆς Θείας Κοινωνίας, καὶ ἄλλα θεμελιώδη ζητήματα τίθενται σὲ ἀμφισβήτηση, θέλουμε λοιπὸν σὲ αὐτὸ τὸ κείμενο, χωρὶς νὰ διαθέτουμε μεγάλες θεολογικὲς γνώσεις, νὰ ἐκθέσουμε κάποια ἀπ’αὐτά…

Θά ἐξετάσουμε τήν σημερινή εὐαγγελικη διήγηση σάν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ στό δεῖπνο τῆς ἐρχομένης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός «πάντας θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν», δέν εἶναι πρωσοπολήπτης, οὔτε ὑπόκειται ὁ ἴδιος σέ κάποια ἀναγκαιότητα. Ὅλη ἡ Δημιουργία ἔγινε ἐξ ἀγάπης καί ὄχι ἐξ ἀνάγκης, ἀπό τό περίσσευμα τῆς θείας ἀγάπης.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι στην πατρίδα μας η ορθόδοξη Θεολογία και η Επιστήμη δεν είχαν εχθρικές σχέσεις και προθέσεις μεταξύ τους, αλλά, αντίθετα, βρίσκονταν σε μια αγαστή συνύπαρξη και συνεργασία, σχέση που κυριάρχησε, όχι μόνον κατά την περίοδο της ρωμιοσύνης αλλά και καθ’ όλη την περίοδο της νεοελληνικής Ιστορίας.

Μια συγκλονιστική ομιλία περί Αντιχρίστου και των εσχάτων χρόνων από τον όσιο Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας.

Για τη μητέρα της Θεοτόκου Άννα, δεν αναφέρουν τίποτα σχετικό τα Ευαγγέλια, ούτε τα υπόλοιπα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Σύμφωνα όμως με την παράδοση της Εκκλησίας, ο Ιερέας Ματθάν, κάτοικος της Βηθλεέμ, απέκτησε τρεις θυγατέρες: τη Μαρία, τη Σοβή και την Άννα.

κεῖ ὁ Γέροντας εἶδε ἕνα ὅραμα. Εἶδε τὸν παπποῦ Ἰωσήφ, ποὺ ἔβαλε μπροστά του πολλὰ πορτοκάλια, λέγοντας: «Θὰ φυτεύουμε πορτοκάλια, κούτσικο ! Θὰ δεῖς πόσους καρποὺς θὰ βγάλουμε !». Μὲ αὐτὸ τὸ ὅραμα ὁ Γέρων Ἐφραὶμ κατάλαβε ὅτι πρέπει νὰ κοπιάσει στὴν Ἀμερική.

Ὁ ὅρος “σιμωνία” ἀναφέρεται κυρίως σὲ περιπτώσεις χειροτονίας ἤ προαγωγῆς κληρικῶν σὲ ἐκκλησιαστικὸ ἀξίωμα, μὲ προσφορὰ οἰκονομικῶν ἀνταλλαγμάτων. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὅμως, ὁ ὅρος ἀναφέρεται καὶ στὴν μετάδοση τῶν ἐκκλησιαστικῶν μυστηρίων κατόπιν ἀπαίτησης ἀνταλλάγματος, ὅπως καὶ σὲ κάθε ἄλλη ἀνάλογη παράβαση.

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Γερόντων στην παλαιά πόλη της Κέρκυρας λειτούργησε το πρωί της Κυριακής 6 Δεκεμβρίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος. Η θεία λειτουργία τελέστηκε κεκλεισμένων των θυρών, λόγω της απόφασης της πολιτείας να παραμένουν για τον λαό του Θεού κλειστές οι εκκλησίες. Μάλιστα, έξω από τον ναό υπήρχε αστυνομική δύναμη που απέτρεπε όποιον ήθελε να πλησιάσει.

Μία θλιβερὴ, ἀπὸ τὶς πολλὲς θλιβερὲς, ἐπιπτώσεις τοῦ κορωνοϊοῦ στὴ ζωή μας, εἶναι ὁ διχασμὸς ποὺ φαίνεται νὰ ἔχει ἐπιφέρει στὴν Ἐκκλησία μας. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ὑποστηρίξει ὅτι εἶναι καινούριο φαινόμενο, ἀφοῦ ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ἴσως καὶ πλέον τῆς ἐκατονταετηρίδος, ὑπάρχει διχασμὸς στὸ σώμα τοῦ Χριστοῦ.

Ως συνέπεια των παραπάνω ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος κηρύσσει την τοπική Εκκλησία της Κέρκυρας ότι βρίσκεται εκ των πραγμάτων «εν διωγμώ», ενημερώνει τον λαό του Θεού για την κατάσταση αυτή και ανακοινώνει ότι, στο πλαίσιο ειρηνικής διαμαρτυρίας που εκφράζει όμως τις καρδιές του ορθόδοξου λαού….

Αυτής, που έχει ενσπείρει τον τρόμο και την αγωνία σε όλο τον πλανήτη, έχει προκαλέσει πληθώρα θανάτων παγκοσμίως και απειλεί την αντοχή των συστημάτων υγείας των χωρών. Ήλθε, όπως φαίνεται, να κλονίσει την μέχρι τώρα αντίληψη για τη ζωή. Και να μας θυμίσει τη θνητότητά μας