Δημοσιεύσεις ετικέτας «ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

Η ελπίδα, σε μία ρημαγμένη Εκκλησία

Άλλοι, επέλεξαν το μονοπάτι της τυφλής υπακοής εις άπασαν Αρχιερατική ενέργεια, κατά το «πίστευε και μη ερεύνα» των παπικών, που εν τέλει μαρτυρεί φρόνημα της ελαχίστης προσπάθειας. Για όσους αγωνιζόμαστε στην αρετή της προσοχής, οι καιροί είναι δύσκολοι. Αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν στην Εκκλησία, δεν γνωρίζουμε εάν έχουν ξανασυμβεί σε τέτοια έκταση και με τέτοια πεποίθηση, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα!

Άγιος Παΐσιος: «Ο Θεός κατευθύνει την Εκκλησία Του & ό’τι Αυτός επιτρέπει, αποβαίνει τελικά προς όφελος της»

Ο Άγιος Παΐσιος ήταν με την ορθή έννοια ζηλωτής των πατερικών παραδόσεων. Σε θέματα πίστεως δεν έκανε συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Στην ζωή του εφάρμοζε την ακρίβεια όχι μόνον εξωτερικά, αλλά περισσότερο εσωτερικά, από θείο ζήλο. Όταν έλεγε την γνώμη του για ένα θέμα, και μάλιστα εκκλησιαστικό, μιλούσε με διάκριση ζυγίζοντας τα λόγια του με ζυγαριά ακριβείας.

«Ἐσὺ δὲν παίρνεις ἕναν φίλο σου τηλέφωνο νὰ πᾶτε γιὰ καφέ; Ἔτσι κι ἐγὼ πηγαίνω (στὴν) ἐκκλησία, ἀνάβω κεράκι καὶ τὰ λέμε μὲ τὸν Θεό.»

Ἀνακάλυψα τὴν πίστη στὴν πορεία, δὲν προέρχομαι ἀπὸ μιὰ οἰκογένεια ποὺ ἠ θρησκεία ἔπαιζε σημαντικὸ ρόλο. Πιστεύω στὸν Θεό, εἶμαι, σὲ αὐτὴν τὴν συχνότητα. Πῶς νὰ στὸ ἐξηγήσω; Ἔχεις ἐσὺ ἕναν φίλο, ἂς ποῦμε, καινούριο. Δὲν πᾶτε γιὰ καφέ; Δὲν τὸν παίρνεις τηλέφωνο; Ἔτσι κάνω κι ἐγώ. Πάω στὴν Ἐκκλησία, ἀνάβω κεράκι, τὰ λέμε, μπαίνω στὸ τελετουργικό, παρακολουθῶ ὄρθρο-ἐσπερινό. Εἶναι πολυβιταμίνη, τὸ ἱπποφαές μου.

Ἡ ἐπανάσταση τοῦ 1821 καί ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας

Τὸν τελευταῖο καιρὸ ἀναθεωρητὲς τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας προσπαθοῦν νὰ ἀλλάξουν τὰ ἱστορικὰ δεδομένα, παρουσιάζοντας καινοφανεῖς ἀπόψεις γιὰ νὰ ἀνατρέψουν τὴν ἱστορική ἀλήθεια. Στόχος τους, νὰ ξαναγράψουν τὴν Ἱστορία ὑπὸ τὸ πρίσμα μίας κατευθυνόμενης, δῆθεν «προοδευτικῆς» ἰδεολογίας.

ΤΟ “PLAN B” ΤΟΥ ΘΕΟΥ

        Α. Οι κυβερνώντες, όχι ευτυχώς όλοι, στερημένοι λόγω συνειδητής και «αθεράπευτης» αθεΐας, της θείας βοηθείας, πληρώνουν, από […]

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΜΑΣΤΕ;

Παντελή Παπαδόπουλου Θεολόγου                   (Σκέψεις περί Ἐκκλησιασμοῦ παρμένες   ἀπό ὁμιλίες τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου  τοῦ Χρυσοστόμου) Εἰσαγωγικά                           Παρ’  ὅλα  αὐτά, λίγοι  εἶναι  αὐτοί  πού  ἔρχονται στήν ἐκκλησία […]

Ας μην χειροκροτούμε τον νεκροθάφτη μας

Το άρθρο που ακολουθεί έχει στόχο να προκαλέσει μια συζήτηση με πρόσωπα που δεν δηλώνουν μέλη της Εκκλησίας, αλλά έχουν δείξει ευαισθησία σε ζητήματα κοινωνικής ευαισθησίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ας μας συγχωρήσουν όπου δεν έχουμε κατανοήσει τον τρόπο που σκέφτονται και καλοπροαίρετο διάλογο με σκοπό την αναζήτηση της αληθείας.

Ο αδιάφορος με την Εκκλησία νέος που αποφάσισε να εκκλησιαστεί εν μέσω απαγόρευσης!

Είναι άνθρωπος ασύμβατος γενικώς και ίσως γι΄αυτό έντονα επιφυλακτικός με την Εκκλησία. Δεν την πολεμούσε αλλά ταυτοχρόνως ως γνήσιος ορθολογιστής αδυνατούσε να αποδεχθεί τον μυστηριακό της χαρακτήρα. Πολύ σπάνια εκκλησιαζόταν κι αυτό από συνήθεια ή «για το καλό»! Άκουγε συχνά-πυκνά για κληρικούς εμπλεκομένους σε σκάνδαλα και γινόταν όλο και περισσότερο απόμακρος από την Εκκλησία.

Ἡ διοίκηση στήν Ἐκκλησία

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντα λειτουργοῦσε μέ Συνόδους. Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι νά λειτουργῆ ἡ Σύνοδος στήν Ἐκκλησία καί ἡ Γεροντική Σύναξη στά Μοναστήρια. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος καί ἡ Σύνοδος νά ἀποφασίζουν μαζί. Ὁ ἡγούμενος ἤ ἡ ἡγουμένη καί τό ἡγουμενοσυμβούλιο νά ἀποφασίζουν μαζί. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος εἶναι πρῶτος μεταξύ ἴσων. Καί ὁ πατριάρχης δέν εἶναι πάπας· ἔχει τόν ἴδιο βαθμό μέ τούς ὑπόλοιπους ἱεράρχες.

Πιστεύω… εἰς μίαν, ἁγίαν, καθολικήν καί ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν

Στήν πατερική γραμματεία, στίς  ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀκόμη δέ καί σέ μεταγενέστερα μνημεῖα τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας, ὅπως καί σέ μή σχολαστικῆς ἐπίδρασης νεότερα ἐγχειρίδια Δογματικῆς, δέν ὑπάρχει πλήρης καί ἀκρι­­βής ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας.

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΚΤΙΣΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Γράφει ο Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός κ. Ιωάννης Ελ. Σιδηράς • Από την καταναλωτική «Οικοκτονία» στην Ορθόδοξη Οικολογία […]

«ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ»

Καί δέν προφταίνει ὁ διάκονος νά πῆ τήν πρώτη δέηση κι ἀμέσως πάλι ὁ λαός ἀπαντᾶ «Κύριε ἐλέησον». Καί συνέχεια ὡς τό τέλος, σέ ὅλες τίς δεήσεις τοῦ λειτουργοῦ, ὁ λαός ἀπαντᾶ μέ τίς δυό αὐτές λέξεις «Κύριε ἐλέησον», πού εἶναι ἡ πιό συμπυκνωμένη προσευχή τῆς Ἐκκλησίας.

Μας φοβίζει η εκκλησία, αλλά όχι τα μάρκετ – γίναμε όμοιοι με τα ζώα

Μας φοβίζουν οι εκκλησίες, μας φοβίζει η θεία κοινωνία, αλλά… ΔΕΝ μας φοβίζουν τα σουπερμάρκετ, δεν μας φοβίζουν τα μέσα μεταφοράς ούτε οι παρέες (μέχρι εχθές δεν μας φόβιζαν ούτε οι καφετέριες, ούτε τα εστιατόρια, ούτε τα delivery, οι παιδικές χαρές, τα μαγαζιά κτλ.). Α! τώρα το έμαθα, δεν μας πειράζουν ούτε οι πολιτικοί γάμοι στο δημαρχείο με πολλούς καλεσμένους!

Παναγία και Εκκλησία

Δεν είναι η Παναγία μία απλή γυναίκα, ούτε όμως και μία θεότητα, είναι μία ξεχωριστή ύπαρξη την οποία διάλεξε ο Θεός να γίνει μητέρα Του και κατ’ επέκταση, μητέρα της οικουμένης. Στην περίοδο των Χριστουγέννων που σιγά σιγά οδεύουμε, ο θεολογικός λόγος στρέφεται δικαίως γύρω από το Πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ, Η ΜΑΝΑ ΜΑΣ….

Ρώτησαν κάποτε ένα μοναχό: τι κάνετε τόσες ώρες μέσα στην Εκκλησία, δε βαριέστε; Κι εκείνος απάντησε: εσύ τι έκανες εννιά […]