Σε δεύτερη μοίρα δυστυχώς έχει υποβαθμισθεί στη συνείδηση πολλών Χριστιανών το σπουδαιότατο θέμα της νηστείας. Δίνοντας δήθεν σημασία σε πιο «πνευματικά» θέματα, και στο ελαφρά τη καρδία διατυμπανιζόμενο, ότι δεν βλάπτουν τα εισερχόμενα από το στόμα, αλλά τα εξερχόμενα από την καρδιά
Κοντὰ στὸ Θεό, ἡ ζωή μας εἶναι μία ἀπέραντη λιακάδα, γιατὶ φωτίζεται καὶ θερμαίνεται ἀπὸ τὴ χάρη Του. Σὲ κάθε πόνο, σὲ κάθε ἀπογοήτευση καὶ ἀρρώστια, ἔχουμε μία παρηγοριά. Κάθε φορὰ ποὺ πέφτουμε στὴν ἀμέλεια καὶ τὴν ἀκηδία, ἡ μνήμη τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ μᾶς παρακινεῖ νὰ σηκωθοῦμε ξανά. Ὅπως καὶ κάθε φορὰ ποὺ πέφτουμε σὲ κάποιο παράπτωμα…
Όταν δείτε δάκρυα στην προσευχή σας, τότε είναι επίσκεψη του Θεού.
Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής
Εἰς τὰς ἡμέρας μας κορυφοῦται τὸ κακὸ μέσα εἰς τὸν κόσμον, ὥστε νὰ προσβάλλεται ὁ πνευματικὸς καὶ σωτήριος τρόπος ζωῆς, ποὺ μᾶς ἐδίδαξεν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐφήρμοσαν λόγῳ τε καὶ ἔργῳ οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ νὰ προβάλλεται πλέον ἡ ἁμαρτία, πὼς εἶναι τάχα… ὁ «φυσιολογικὸς τρόπος ὑπάρξεως καὶ ζωῆς»!
Κανένας αμαρτωλός δεν πρέπει να απελπισθή ποτέ, αρκεί να μετανοήση, διότι και οι αμαρτίες του είναι λιγότερες από του διαβόλου, και ελαφρυντικά έχει, διότι επλάσθη από χώμα και από απροσεξία γλίστρησε και λασπώθηκε. Δεν δικαιολογούμαστε, όταν δεν θέλουμε να μετανοήσουμε
«Νά κινούμαστε μέ φιλότιμο. Τά φιλότιμα παιδιά προσέχουν, πῶς νά ξεκουράσουν καί νά εὐχαριστήσουν τούς γονεῖς. Ἐμεῖς οἱ μοναχοί νά γνωρίζουμε τί ἀναπαύει τόν Γέροντα καί νά τό κάνουμε πρίν μᾶς τό πῆ. Νά ἔχετε φιλότιμο καί νά μήν ἐκμεταλλεύεστε τήν καλωσύνη τῶν ἄλλων. Ὁ φιλότιμος βομβαρδίζεται ἀπό εὐλογία, ἐνῶ ὁ γκρινιάρης γεννᾶ κακομοιριά.
ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
ΕΤΣΙ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ
– Το θέμα είναι, για ποιόν λόγο λέει την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με»; Αν έχη γνωρίσει τον εαυτό του, και αισθάνεται ως ανάγκη το Έλεος του Θεού, και το ζητάη συνέχεια λέγοντας την ευχή, βοηθιέται!
Με μια φράση μπορεί να δοθεί η κεφαλαιώδης διαφορά της Εκκλησίας από τις δυτικές χριστιανικές ομολογίες (Η Εκκλησία είναι μία ό,τι και αν αποφαίνονται κατά καιρούς οι ισχυροί ή η υποτασσόμενοι σ’ αυτούς αδύναμοι): Οι ορθόδοξοι χριστιανοί βλέπουμε την Εκκλησία ως νοσοκομείο ψυχών, οι ετερόδοξοι βλέπουν την «Εκκλησία» τους ως πανεπιστήμιο.
Mία φορά μόνο έκανα ανυπακοή στον Γέροντα Εφραίμ και κόντεψα να σκοτωθώ
Μπορεῖ νὰ μὴ λύνει τὰ προβλήματά της ἡ παρούσα γενεά, ἔχει ὅμως μιὰ ἐμμονὴ νὰ προσπαθεῖ. Ἐφευρίσκει συνεχῶς καινούριες μεθόδους καὶ υιοθετεῖ κάθε εἴδους παράξενες ἰδέες γιὰ νὰ τὴ βοηθήσουν. Κάθε λύση εἶναι εὐπρόδεκτη ἐκτὸς ἀπὸ μία: τὴν χριστιανικὴ πίστη. Ὁ χριστιανισμὸς εἶναι μία ἀπαγορευμένη ἰδέα…
Πρέπει να ξέρουμε σε τι εποχή ζούμε και τι δουλειά κάνει ο διάβολος και ακόμη να ξέρουμε ότι χρειάζεται να προσέξουμε πάρα πολύ. Να διαβάζουμε και να καταρτιζόμαστε.
Ο φίλος ο αληθινός, είναι όμοιος σε όλα με τον φίλο του. Η χαρά του φίλου του προηγείται από τη δική του και η θλίψη του φίλου είναι και δική του θλίψη. Είναι βαθιά ευαίσθητος και διαισθάνεται την ψυχική διάθεση του φίλου΄ πάσχει δε σε ότι πάσχει και ο φίλος του.
Με αισθήματα ιερής συγκίνησης τελέσαμε, προ ολίγων ημερών, Τρισάγιο στα Φυλακισμένα Μνήματα, υπέρ αναπαύσεως της ψυχής τού, υπέρ πίστεως και ελευθερίας της Κύπρου ηρωϊκώς αγωνισαμένου και ευκλεώς πεσόντος, υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α. Γρηγόρη Αυξεντίου….
Νά ζητᾶμε νά γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. αὐτό εἶναι τό πιό συμφέρον, τό πιό ἀσφαλές γιά μᾶς καί γιά ὅσους προσευχόμαστε. Ὁ Χριστός θά μᾶς τά δώσει ὅλα πλούσια. Ὅταν ὑπάρχει ἔστω καί λίγος ἐγωισμός, δέν γίνεται τίποτα.
Ο διάβολος, βλέπεις, εκμεταλλεύεται και τα χαρίσματα. Αν δεν καθαρίζουμε με την εξομολόγηση την ψυχή μας, όταν πέφτουμε και λερωνώμαστε, με τον λογισμό ότι πάλι θα πέσουμε και θα λερωθούμε, προσθέτουμε λάσπες πάνω στις παλιές λάσπες και είναι δύσκολο μετά να καθαρίσουν
Το επιλεγμένο τραγούδι είναι ένα έργο κακοτεχνίας και όχι καλλιτεχνίας, αφού το περιεχόμενό του αποτελεί έναν ύμνο του έρωτα για τον διάβολο… Είναι κρίμα και άδικο να περιφρονείται η χριστιανική πίστη της μεγάλης πλειονότητας του κυπριακού λαού.
Άγιος Παΐσιος: «Ἡ νηστεία νὰ γίνεται μὲ φιλότιμο…»
Η κούραση, η δίψα, η πείνα, οι λογισμοί, όλα χάθηκαν. Ένα πράγμα κυριαρχούσε πάνω στο είναι του. Αυτή η γεύση του Χριστού.Η πρώτη Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής μόλις είχε τελειώσει. Καθώς όλοι βγαίνανε από το Καθολικό
Πλησιάζοντας τον Χριστό.. ”Η καλύτερη νηστεία” | Πατήρ Ανανίας Κουστένης
Έσκαψε τον λάκκο του αθώου και ρίξανε τον ίδιο μέσα. Αγαπητοί φίλοι ποιος περίμενε αυτό το αποτέλεσμα της συκοφαντίας;
Ομιλία Αρχιμανδρίτου π. Αντωνίου Στυλιανάκη την ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ 14.03.21
Απόσπασμα από τις 34 κατηχήσεις του Αγίου Συμεών του νέου Θεολόγου
Το Μυστήριο του γάμου είναι μεγάλο, όταν γίνεται στο όνομα του Χριστού και στους κόλπους της Εκκλησίας.
Άγιος Απόστολος Παύλος, Προς Εφεσίους Επιστολή, κεφ. ε΄, στίχος 32.
Αυτήν την οριακή κατάσταση βρίσκει πρόσφορη ο πειράζων για να μας προσβάλλη με τους πιο ισχυρούς πειρασμούς του. Δεν έχει ισχύ επάνω στον αγωνιζόμενο με την νηστεία Χριστιανό, αλλά ο ίδιος δελεάζεται από την αδυναμία του σώματος, την οποία νομίζει ότι μπορεί να εκμεταλλευθή. Αυτό έπαθε με τον Χριστό.
Εάν ο άνθρωπος συνηθίσει να λέει κάθε μέρα ,έστω από λίγο,όσο μπορεί,αλλά κάθε μέρα την ευχή,η καρδιά του σιγά–σιγά γλυκαίνεται και περιμένει πότε θα έρθει εκείνη η ώρα.
22-10-2012 π. Γεώργιος Μεταλληνός. “Ορθοδοξία και η Ιστορική επιβίωση του Ελληνισμού”
Αλίμονο, θρηνεί ο απόστολος Ιούδας για όλους εκείνους που συμπεριφέρονται με τρόπο διεφθαρμένο μέσα στην κοινωνία: συνευωχούμενοι αφόβως, κύματα άγρια θαλάσσης, επαφρίζοντα τας εαυτών αισχύνας… κατά τας εαυτών επιθυμίας πορευόμενοι, και το στόμα αυτών λαλεί υπέρογκα, και χωρίζουν τους εαυτούς τους από την ενότητα της Πίστεως
Δέν δίνεις τίποτε τό ἀληθινά δικό σου. Δίνεις ὅ,τι ἀνήκει στόν Θεόν, στά πενόμενα παιδιά τοῦ Θεοῦ! Δέν εἶσαι τίποτε ἄλλο παρά οἰκονόμος καί διαχειριστής τῆς Θείας περιουσίας. Νά θεωρῆς τόν ἑαυτό σου ταπεινό ὑπηρέτη τῶν «ἐλαχίστων» ἀδελφῶν τοῦ Κυρίου! Νά μή δίδης στούς ἄλλους ἀνάλογα μέ τήν ἀξία τους, ἀλλά ἀνάλογα μέ τίς ἀνάγκες τους.
Ο Γέροντας [νυν όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής] δεν μας έκανε πολλές διδασκαλίες η διαλέξεις περί Νοεράς προσευχής. Όχι ότι δεν μπορούσε, αφού ήταν πραγματικός επιστήμων της Νοεράς προσευχής, διάδοχος και συνεχιστής της Νηπτικής παραδόσεως, αλλά επειδή ήταν επιφυλακτικός, για να μην φουσκώση τα μυαλά μας με φαντασίες καταστάσεων που δεν είχαμε φθάσει.
Τι πιο όμορφο στους πνευματικούς μας αγώνες να έχουμε συνοδοιπόρους και συμπαραστάτες με το ίδιο πνεύμα, το ίδιο αγώνα και το ίδιο κίνητρο που είναι η αγάπη για το Θεό. Ο ένας να στηρίζει τον άλλο, ο ένας να εμπνέεται από τον άλλο και όταν ο ένας εξασθενεί, να τον ενδυναμώνει ο άλλος. Ο ένας να σπρώχνει τον άλλο στο Θεό. Κι όταν δύο μοιράζονται το ίδιο βάρος, αυτό εκ των πραγμάτων γίνεται και πιο ελαφρύ. Τι όμορφο πράγμα σε μια οικογένεια να νηστεύουν όλοι!
Να συνειδητοποιήσουμε πως η επί γης ζωή μας δε θα μείνει άκριτη, αλλά θα δώσουμε λόγο για ό, τι κάναμε και για ό, τι δεν κάναμε με τη βιωτή μας, αφού θα αποδώσουμε «περί αυτού λόγον εν ημέρα κρίσεως». Το υπέρτατο θείο δώρο της ελευθερίας του ανθρώπου είναι συνάμα ευλογία και κατάρα, σωτηρία και καταστροφή, διότι αφήνεται ο άνθρωπος να επιλέξει αυτός τη χρήση της ελευθερίας του, για το καλό ή το κακό.
Μέγα χάσμα ανοίχτηκε ανάμεσά τους (Εφ.2,13). Η αγία Γραφή αναφέρει συμβολικά πως οι πρωτόπλαστοι διώχτηκαν από τον κήπο της Εδέμ και δύο αγγελικά όντα τάχθηκαν να φυλάγουν με πύρινες ρομφαίες την πύλη του, για να μην μπορούν να την παραβιάσουν αυτοί. Το ατέλειωτο δράμα του ανθρωπίνου γένους άρχισε!