Οι γονείς, με το να φέρνουν παιδιά στον κόσμο, γίνονται συνδημιουργοί με τον Θεό. Δεν είναι δηλαδή αυτοί οι ίδιοι δημιουργοί, αλλά γίνονται συνδημιουργοί με τον Θεό. Συνδημιουργούν με τον Θεό. Ο Θεός δημιουργεί, και έπειτα οι άνθρωποι συνδημιουργούν. Ο Θεός είναι εκείνος που έδωσε την εντολή: «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε…» (Γέν. 1:28)…
…ο θεσμός της οικογένειας απαξιώνεται, οι ηθικές αξίες εκφυλίζονται, ο άνθρωπος ευτελίζεται, η δηµογραφικὴ απειλή κορυφώνεται, η πίστη στον Θεὸ κλονίζεται, η νέα γενιά αυτοαµφισβητείται και ο πολιτισµὸς όπως τον γνωρίζουμε καταστρέφεται. Μια απάντηση που ευθέως μας μεταφέρει συνειρμικά στην αυταρχική αντίδραση του Κρέοντα στην ενέργεια και το ήθος της Αντιγόνης. Τούτο διότι η εξουσία, όποια μορφή και αν έχει, δεν δικαιούται να καταλύει την ηθική τάξη…
Το πιο όμορφο και ευλογημένο έθιμο της χριστιανικής παράδοσης, την κοπή της βασιλόπιτας, πραγματοποίησε το τοπικό παράρτημα του σωματείου της «Ενωμένης Ρωμηοσύνης» στην Λευκάδα, το απόγευμα της περασμένης Κυριακής στο αρχονταρίκι της «Ιεράς Μονής Φανερωμένης», με τις ευλογίες του Καθηγούμενου της Ιεράς Μονής, π. Νικηφόρου, και του σεβαστού π. Βασιλείου, εφημέριου των ιερών ναών των «Αγίων Αποστόλων» στην Λυγιά Λευκάδος και της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου» στην Κατούνα Λευκάδος…
Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 454.
Εάν, αγαπητοί μου, ρίξουμε μια ματιά γύρω στη φύση, θα δούμε κάτι εκπληκτικό, ότι όλα τα δημιουργήματα προσεύχονται, καθένα με τον τρόπο του.
Το παιδί έχει δικαίωμα στη ζωή, έχει δικαίωμα να μεγαλώνει μαζί με τη μητέρα και τον πατέρα του, να γεννιέται ελεύθερο και όχι να αγοράζεται και να πωλείται. Το παιδί στο ομόφυλο ζευγάρι είναι το άφωνο μέλος μιας «συμφωνίας» στην οποία δεν θα συναινούσε ποτέ.
Γι’ αὐτὸ ἡ τριμερὴς διάταξη τοῦ Τριῳδίου ὁμοιάζει μὲ τὴν ἀντίστοιχη διάκριση τῶν μελῶν τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος. Οἱ τέσσερις πρῶτες Κυριακὲς τοῦ Τριῳδίου- «τὰ ἄκρα»-προετοιμάζουν τὰ βήματά μας γιὰ τὴν ἀνηφορική μας πορεία πρὸς τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή-«τόν κορμό»-, ὥστε μετὰ ἀπὸ πέντε Κυριακὲς καὶ διερχόμενοι ἀπὸ τὸν «λαιμό» τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων νὰ περάσωμε στὴν «κεφαλή», στὴν κορύφωση τῶν Παθῶν καὶ στὴν Ἀνάσταση.
Σοφία Μπεκρῆ: Νά, λοιπόν, γιατὶ λέμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, διὰ τῶν σοφῶν Πατέρων καὶ τῶν ἐμπνευσμένων ὑμνογράφων, δὲν μᾶς ἀφήνει χωρὶς πνευματικὴ τροφή, χωρὶς διδάγματα καὶ μηνύματα γιὰ τὴν σωτηρία μας, ὥστε νὰ μὴν ἔχωμε δικαιολογία ὅτι δὲν γνωρίζομε ἢ ὅτι δὲν βρήκαμε ὁδοδεῖκτες στὴν πορεία μας. Ἀκόμη καὶ ὅταν χωλαίνωμε, ὀλισθαίνωμε καὶ κάποιες φορὲς πέφτωμε ἢ παρεκκλίνωμε, πάλι, μὲ καλὴ προαίρεση..
Οι Χριστιανοί είμαστε συνυπεύθυνοι, συνεργοί, συνυπαίτιοι με τον υπόλοιπο λαό και τους άρχοντες, στον βαθμό που τηρήσαμε την ίδια στάση μ’ αυτούς και δεν διαχωρίσαμε τη θέση μας.
Ιερομόναχος Ιουστίνος: Ο Βαπτιστής ήταν «η φωνή του Λόγου, ο λύχνος του φωτός, ο εωσφόρος, ο του ηλίου πρόδρομος» (Ειρμός Στ’ Ωδής Θεοφανείων). Ήταν δε «ενδεδυμένος τρίχας καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, και εσθίων ακρίδας και μέλι άγριον»
Εὑρισκόμεθα εἰς τάς παραμονάς τῶν ἁγίων Θεοφανείων· ὤ πόση συγκατάβασις! Γυμνός εἰσέρχεται εἰς τά ρεῖθρα τοῦ Ἰορδάνου! Ποῖος; Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος εἶναι ὁ Λόγος τοῦ Ἀνάρχου Γεννήτορος, ὅς τό πάλαι εἶπε: «γενηθήτω». Καί ἰδού τά πάντα παρέστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ! Γυμνός, ἵνα εἰς ἡμᾶς γυμνωθέντας τήν υἱοθεσίαν χαρίσῃ.
Τα μέλη της ομάδας της Ενωμένης Ρωμηοσύνης Λάρισας την Κυριακή 18/02/2024 συναντήθηκαν για εκκλησιασμό στην ενορία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στη συνοικία της Νεάπολης και στη συνέχεια στη μεγάλη αίθουσα του παιδικού σταθμού “Τα Χελιδονάκια” (έργο του μακαριστού π. Σεραφείμ Δημόπουλου) πραγματοποιήθηκε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, με καφέ και κεράσματα χειροποίητα…
…ἀκολούθησε πνευματική ἐκδήλωση, τήν ὁποία συνδιοργάνωσαν ἡ Ἱερά Μητρόπολις Μαντινείας καί Κυνουρίας καί… η «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη», μέ ὁμιλητή τόν κ. Χαράλαμπο Μπούσια, Διδάκτορα τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Manchester, Ὁμότ. Καθ. Πανεπιστημίου καί Ἄρχοντα Μέγα Ὑμνογράφο τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Ἡ διαχρονικότητα τῆς Ἁγιότητος καί σύγχρονες ἁγιασμένες μορφές».
Στο Σιμωνοπετρίτικο κάθισμα «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» ζούσαν παλαιά δυο αυτάδελφοι, ο παπα-Νικηφόρος και ο π. Αρσένιος, καταγόμενοι από την Γαλάτιστα Χαλκιδικής
Τι έκανε λοιπόν το Πνεύμα το Άγιον βλέποντας ότι το ανθρώπινον γένος δύσκολα οδηγείται προς την αρετήν, και ότι ημείς εξ αιτίας της ροπής προς την ηδονήν παραμελούμεν τον ορθόν βίον; Ανέμιξε με τας αληθείας της πίστεως την τέρψιν της μελωδίας, ώστε να δεχώμεθα χωρίς αντίδρασιν την ωφέλειαν των λόγων που θα ακούωνται γλυκά και απαλά…
Πόσον διαφορετική θα ήτο η εκκλησιαστική μας ζωή εάν ακολουθούσαμεν τα τρία στάδια του ελέγχου εξ αγάπης, περί ων ομιλεί ο Κύριος, (Ματθ. ιη’, 15-18)…από εχθρούς η Εκκλησία έχει άφθονους, διαθέτοντας μέσα μαζικής παραπλανήσεως για να την φθείρουν. Παρά ταύτα η Εκκλησία ούτε φθείρεται, ούτε νικιέται. Μόνο τα αδύνατα τέκνα της βλάπτονται…
Με το Wokism, έχουμε πραγματικά να κάνουμε με μια νέα θρησκεία. Ορισμένοι Αμερικανοί συγγραφείς είναι πεπεισμένοι ότι αυτή είναι η «επόμενη αμερικανική θρησκεία» που θέλει να «σβήσει ολόκληρη την ιστορική μνήμη του πολιτισμού», όπως ο Χριστιανισμός που έγινε θρησκεία του κράτους τον 4ο αιώνα και θέλησε να σβήσει συνολικά τον ελληνορωμαϊκό κόσμο.
Ἡ ὁμάδα νεότητας Ἀθήνας τῆς ‘’Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης’’ ὀργάνωσε τὸ Σαββάτο 17 Φεβρουαρίου 2024 ἐκδήλωση στὰ γραφεῖα τοῦ Σωματείου μας στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο μὲ ὁμιλητὴ τὸν π. Γεώργιο Σχοινὰ καὶ θέμα: ‘’Ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ Πᾶν’’.
Την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024 και ώρα 12.00 έγινε η κοπή της Αγιοβασιλόπιτας για τα μέλη και φίλους της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στον Βόλο. Η εκδήλωση έλαβε χώρα σε ένα πολύ φιλόξενο μέρος, στο πνευματικό κέντρο του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Βόλου. Ο π. Νικόλαος Κουμπαρούλης, εφημέριος του ως άνω Ιερού Ναού, ευλόγησε την Αγιοβασιλόπιτα…
Πολύ συχνά το μέτρον της αληθείας είναι η μαρτυρία της μειοψηφίας. Είναι δυνατόν να είναι Καθολική Εκκλησία το μικρόν ποίμνιον. Ίσως υπάρχουν περισσότεροι ετερόδοξοι παρά Ορθόδοξοι. Είναι δυνατόν να εξαπλωθούν οι αιρετικοί παντού, και να καταλήξει η Εκκλησία στο περιθώριο της Ιστορίας ή να αποσυρθεί στην έρημο.
Γεώργιος Δ. Παναγόπουλος, Καθ. ΑΕΑ Αθηνών: “…α) Πρόκειται για ένα διεθνές δίκτυο άσκησης πιέσεων (κοινώς lobby), στο οποίο διαπλέκονται επιχειρηματίες, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι, δημοσιολόγοι και πολιτικοί σε νευραλγικές θέσεις παγκοσμίως. β) Για πρώτη φορά μια ανθρώπινη ομάδα όχι μόνον αυτοπροσδιορίζεται από τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της ικανοποιούν τις όποιες ηδονογόνες περιοχές τους, αλλά και απαιτεί να επιβληθούν ως νομικώς προστατευόμενα δικαιώματα μια πλειάδα επιθυμιών-αξιώσεων οι οποίες απορρέουν εξ αυτού.
Το Κελλί Γιαννακόπουλα, πέρα από την σπηλιά του αγίου Αθανασίου, πήρε το όνομα από την λέξη Γυναικόπαιδα τα οποία έβγαλαν από το Όρος και τα έστειλαν στην Πελοπόννησο μετά την έλευση της Παναγίας στο Άγιον Όρος.
…το βιβλιάριον «Περί συνεχούς θ. Μεταλήψεως», πολλοί των Μοναχών δεν εδέχθησαν ευαρέστως, φρονούντες ότι ανατρέπει την τάξιν της Εκκλησίας και περιέχει αιρέσεις! Δια τούτο, η σοβούσα κατά των Κολλυβάδων βαθεία διάστασις, προέβαινε συν τω χρόνω εις έκρηξιν νέου σκανδάλου, δεδομένου ότι ο συγγραφεύς του ήτο Κολλυβάς.
Πρέπει να ελεούμε για να ελεηθούμε. Να δίδουμε πάνω από τη δεκάτη μας για τους αναξιοπαθούντες, ώστε να υπερβή η δικαιοσύνη μας εκείνην των Γραμματέων και των Φαρισαίων
π. Γεώργιος Σχοινάς: Πνευματικές Εμπειρίες από τις γνωριμίες μου με Αγίους Γέροντες. Ομιλία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών
Την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024 η ομάδα της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στο Καρπενήσι συναντηθήκαμε στην αίθουσα του ΚΑΠΗ του Δήμου Καρπενησίου για την κοπή της παραδοσιακής βασιλόπιτας…
π. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ: Πολλοί μεταλαμβάνουσι τετράκις του έτους, άλλοι τρις και έτεροι άπαξ, νομίζοντες, ότι δεν επιτρέπεται να μεταλαμβάνωσι συνεχώς διότι δεν είναι άξιοι.
Μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου: Κανείς, βέβαια, που έχει κάποια λογικήν δεν ημπορεί να σκεφθή, ότι ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης ήτο ηλαττωμένης ορθοδόξου συνειδήσεως. Εν τούτοις, στην ταρασσομένην από τον αρειανισμόν εποχήν του, έψεγε τους Ορθοδόξους, γιατί αντί να προσεύχονται, να ησυχάζουν και να ειρηνεύουν, απλοϊκοί οι πλείστοι απ’ αυτούς, ησχολούντο με δογματικά τριαδολογικά θέματα.
π. Διονύσιος Τάτσης: “Δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχει στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἄρχοντες τῆς ἐποχῆς μας ἡ παρρησία καὶ ἡ τόλμη τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Τοὺς χαρακτηρίζει ἡ μετριοπάθεια, ὁ συμβιβασμὸς μὲ τὸν κόσμο, ἡ μερικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἁμαρτίας μὲ τὴ μέθοδο τῆς «ποιμαντικῆς ἀγάπης», ἀλλὰ καὶ τῆς «διακριτικῆς» σιωπῆς. Λησμονοῦν, ἀλλοίμονο, οἱ πνευματικοὶ πατέρες ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῆς ἁμαρτίας εἶναι μία νέα ἁμαρτία…”
Απόσπασμα από ομιλία του π. Αθανασίου Μυτιληναίου για την κατάπτωση της κοινωνίας μας όταν η αμαρτία των Σοδόμων γίνεται αντικείμενο υπερηφάνειας και προβολής και όταν φτάσουμε να κάνουμε νόμους υπέρ της ομοφυλοφιλίας
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς ομιλεί περί του υπό συζήτηση τότε (2015) νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ ομοφυλοφίλων. Με πονεμένο αλλά και μάλλον καυστικό και ελεγκτικό λόγο, που είναι ιδιαίτερα επίκαιρος, εκφράζει τη λύπη του για την κατάντια της Ορθόδοξης πατρίδας μας με τους τόσους σύγχρονους και εν ζωή Αγίους.
Είναι όλοι ειδικοί για όλες τις δουλειές; Όχι φυσικά! Και όμως υπάρχει ένας τομέας, όπου οι πάντες αυτοχρίονται ειδικοί! Όταν πρόκειται για θέματα πνευματικά, για όσα αναφέρονται στον Θεό και στον νόμο του, ο κάθε άσχετος θεωρεί τον εαυτό του αρμόδιο να αποφανθεί, θεωρώντας την άποψή του αδιαφιλονίκητη, αδιαμφισβήτητη, αναμφίβολη, αναντίρρητη.
Τὴν Κυριακὴ 4 Φεβρουαρίου 2024 τὸ ἀπόγευμα, στὸ προάστειο τῆς Μυτιλήνης Ταξιάρχες – Καγιάνι, ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη Μυτιλήνης ἔκοψε τὴν βασιλόπιτά τῆς γιὰ τὸ 2024. Στὶς 4.00 μ.μ. συμμετείχαμε στὸν ἑσπερινὸ καὶ τὴν Παράκληση στοὺς Ταξιάρχες στὴν ὁμώνυμη ἐκκλησία. Στο τέλος ὁ ἐφημέριος τοῦ ναοῦ π. Ἀκίνδυνος μᾶς μίλησε γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ ναοῦ, τὰ θαύματα τοῦ Ταξιάρχη καὶ τὸ ἔργο τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης.