ΠΑΤΕΡΙΚΑ

Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης: «Αν μετανοήσουμε, όλα σβήνουν»

Αν λουστούμε μέσα στην μετάνοια, σβήνουν όλα τα αμαρτήματα. Το λουτρό της μετανοίας είναι το δεύτερο βάπτισμα. Με τον ερχομό του Χριστού, η μετάνοια είναι συγχώρηση και πλήρης εξάλειψη των αμαρτιών. Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†) – Οι σωτήριες επεμβάσεις του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη

Ο οδηγός παραξενεμένος σταυροκοπήθηκε και είπε: «Μα καλά, τόση ώρα εσάς περιμέναμε και ήταν αδύνατον να ξεκινήσουμε;». «Ναι, γιατί είναι ανάγκη να πάω τον άρρωστο άνδρα μου στον Γέροντα, να μας βοηθήσει», απάντησε η καλή σύζυγος.

Ε’. Ἀσκητής Γαβριήλ Καρουλιώτης

Κά­ποι­ον νέ­ο πού πέ­ρα­σε ἀ­πό τό Ἀ­σκη­τή­ριό του καί τόν πα­ρα­κα­λοῦ­σε νά τόν κρα­τή­ση γιά μο­να­χό, ὁ Γέ­ρον­τας ἄν καί ἤ­θε­λε ὑ­πο­τα­κτι­κό τόν ἔ­δι­ω­ξε, για­τί αἰ­σθάν­θη­κε δυ­σω­δί­α. Ἡ ἐ­ξέ­λι­ξη αὐ­τοῦ τοῦ νέ­ου δι­κα­ί­ω­σε τόν γέ­ρον­τα Γα­βρι­ήλ καί ἀ­πέ­δει­ξε τήν γνη­σι­ό­τη­τα τοῦ χα­ρί­σμα­τός του. Ὁ ἀ­νω­τέ­ρω νέ­ος, ἔ­γι­νε μέν μο­να­χός, ἀλ­λά ὕ­στε­ρα ἀ­πέ­βα­λε τό Σχῆ­μα· ὄ­χι μό­νο παν­τρε­ύ­τη­κε ἀλ­λά ἔ­γι­νε καί μο­να­χο­μά­χος, ἁ­γι­ο­μά­χος καί θε­ο­μά­χος.

π. Δημητρίου Μπόκου: Πόσο Πιστεύεις;

Χωρίς πίστη όμως δεν έρχεται μέσα μας πληροφορία και βεβαιότητα για πράγματα που δεν είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού. Μόνο η πίστη κάνει χειροπιαστά στην ψυχή μας όσα δεν έγιναν ακόμα, αλλά τα περιμένουμε να γίνουν. Η πίστη είναι «ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων»

Ασκητές μέσα στον Κόσμο Α’ – Η Παναγία Προυσσιώτισσα διώχνει την θανατηφόρο γρίππη – 1/11/1918

Διηγήθηκε η Μεσολογγίτισσα Γεωργία Μωραΐτου: «Το έτος 1918 έπεσε θανατηφόρα γρίππη στο Μεσολόγγι. Παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των γιατρών, ο ένας μετά τον άλλον κολλούσαν γρίππη και μετά από λίγες μέρες πέθαιναν εξαντλημένοι.

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Διηγήσεις: νβ΄. «Δέν εἶναι ἅγιοι αὐτοί;»,   νγ΄. «Ὅλα μοῦ τά ἔδωσε ὁ Θεός», νδ΄. Ἐμφάνιση τοῦ πεθαμένου δικηγόρου

Ήρθε τίς προ­άλ­λες ἕ­να ἱ­ε­ρω­μέ­νο πρό­σω­πο καί μοῦ εἶ­πε ὅ­τι ἕ­νας (γνωστός του) ἄν­θρω­πος εἶ­ναι κα­τά­κοι­τος καί δέν ὁ­μι­λεῖ, οὔ­τε ἀ­κού­ει, οὔ­τε βλέ­πει. Καί τοῦ ἔ­δω­σε στά χέ­ρια του 250 λί­ρες χρυ­σές γιά τήν Ἐκ­κλη­σί­α πού χτί­ζουν στό χω­ριό τους. Σέ ἕ­να χαρτά­κι τοῦ ἔ­γρα­ψε: “Τά χρή­μα­τα αὐ­τά εἶ­ναι δι­κά μου. Τά μά­ζευ­α ἀ­πό νέ­ος καί θέ­λω νά τά δώ­σω γιά τήν ἐκ­κλη­σί­α, γιά τό κα­λό τοῦ κόσμου. Σοῦ ἔ­χω ἐμ­πι­στο­σύ­νη καί στά δί­νω στά χέ­ρια σου καί δέν θέ­λω ἀ­πό­δει­ξη. Μό­νο θέ­λω νά μήν γνω­ρί­ζη κα­νείς τί­πο­τε. Τίς λί­ρες τίς δί­νω γιά τήν ψυ­χή μου. Ἔ­χω καί ἄλ­λα χρή­μα­τα καί πά­λι θά βοη­θή­σω”.
»Ὁ­ρί­στε, δέν εἶ­ναι αὐ­τοί ἅ­γιοι ἄν­θρω­ποι;».

π. Δημητρίου Μπόκου: ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΙ

Ο Χριστός απελευθέρωσε τον δαιμονιζόμενο της χώρας των Γαδαρηνών, αντίπερα της Γαλιλαίας, που κατεχόταν από λεγεώνα, στρατιά ολόκληρη πονηρών πνευμάτων, αλλά ταυτόχρονα έγινε φανερό, ότι και οι υπόλοιποι Γαδαρηνοί δεν ήταν λιγότερο κυριευμένοι από τη δαιμονική ενέργεια

Μιὰ ἀληθινὰ καθολικὴ ἐπιστολή

Πλῆθος μηνυμάτων ἀναδεικνύονται μέσα ἀπὸ τὴν Καθολικὴ Ἐπιστολὴ τοῦ Ἰακώβου του Ἀδελφοθέου, τὴν μνήμη τοῦ ὁποίου τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 23 Ὀκτωβρίου. Καθολικὴ ὀνομάζεται ἡ ἐπιστολή, διότι δὲν ἀπευθύνεται σὲ μιὰ μόνον ὁμάδα χριστιανῶν, σὲ μιὰ συγκεκριμένη ἐκκλησία, ἀλλὰ σὲ ὅλους τοὺς χριστιανοὺς

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Διηγήσεις: να΄. Ναρκομανεῖς, αἱρετικοί, ματαιόδοξοι

Ἄ­κου­σε, παι­δί μου, ἐφ᾽ ὅ­σον τόν Χρι­στό δέν πι­στεύ­εις, τί­πο­τα δέν ἔ­χεις. Αὐ­τά πού ἔ­χεις σοῦ τά ἔ­δω­σε ὁ Θε­ός. Δέν σοῦ τά ἔ­δω­σε μό­νο γιά τόν ἑ­αυ­τό σου. Τά ἔ­δω­σε γιά τούς φτω­χούς, τούς πο­νε­μέ­νους ἀν­θρώ­πους. Πό­σα φτω­χά, πό­σα ὀρ­φα­νά παιδιά ὑ­πάρ­χουν… Αὐ­τά (πού ἔ­χεις) σέ ἀ­κο­λου­θοῦν μέ­χρι τόν τά­φο. Με­τά ἀ­πό τόν τά­φο ἀρ­χί­ζει νέ­α ζωή! Καί τοῦ εἶ­πα τό ἑ­ξῆς πε­ρι­στα­τι­κό: “Ἦ­ταν μιά παπαδιά ἐ­δῶ στά μέ­ρη μας πού ἦ­ταν καί δα­σκά­λα. Ἐ­κοι­μή­θη καί μᾶς φώ­να­ξαν στήν κη­δεί­α. Πή­γα­με ἐ­κεῖ καί εἶ­δα εἶ­χαν στά χέ­ρια της ἕ­να χαρ­τά­κι διπλω­μέ­νο.

Ένα θαυμαστό περιστατικό μπροστά από τη λάρνακα του αφθάρτου Αγίου Γέροντος Βησσαρίωνος

Ό Όσιος άνοιξε το χέρι του, άφησε το Ευαγγέλιο, και ο πατήρ Κύριλλος, εντελώς φυσικότατα, έλαβε το χέρι του με το δικό του χέρι. Το σήκωσε στο ύψος του στόματός του σαν να ήταν ένα σώμα ζωντανό με ελαστικότητα, το ασπάσθηκε με σεβασμό και το άφησε στην αρχική του θέση…

Φιλοκαλία: Τρεις Τάξεις Προόδου

Τρεις είναι οι τάξεις εκείνων που προοδεύουν στις τελειοποιητικές αναβάσεις: η καθαρτική, η φωτιστική και η μυστική, που είναι και η τελειοποιητική. Η πρώτη είναι των αρχαρίων, η άλλη των μέσων και η τρίτη των τελείων.

π. Δημητρίου Μπόκου: Έρχεται Μεγάλη Χαρά

Στην πόλη Ναΐν ο Χριστός συναντάται για πρώτη φορά με το γεγονός του θανάτου. Ένα νεαρό παιδί, μιας χήρας ο μοναχογιός, πεθαίνει, αλλά τη στιγμή που μεταφέρεται στον τάφο, ο Χριστός είναι εκεί. Σταματάει τη νεκρική πομπή, αγγίζει το νεκρό παιδί και το διατάζει να σηκωθεί…

Άγιος Παΐσιος – Κάνε τον σταυρό σου και, πριν κάνης οτιδήποτε, πες: «Χριστέ µου, Παναγία µου, βοήθησέ με»

Η εµπιστοσύνη στον Θεό έχει µητέρα την πίστη. Γέροντα, νιώθω µια ανασφάλεια, έχω!! Ασφαλίσου, βρε παιδάκι µου, στον Θεό. Μόνον την ασφάλεια του αυτοκινήτου ξέρεις; Την ασφάλεια του Θεού δεν την ξέρεις; Κάνε τον σταυρό σου και, πριν κάνης οτιδήποτε, πες:…

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Διηγήσεις: ν΄. Ἀποκαλύψεις δαιμονισμένων καί μαγεμένων

Μέ τό στό­μα ἄλ­λης δαι­μο­νι­σμέ­νης, ἔ­λε­γε ὁ δι­ά­βο­λος πρός τόν π. Ἰ­ά­κω­βο:«Μέ λέ­νε Βε­λί­αρ. Ἐ­γώ ὠ­θῶ τόν κό­σμο στίς πα­ρα­λί­ες τά κα­λο­καί­ρια. Ἔ­βα­λα τά ὄρ­γα­νά μου καί βά­λα­νε φω­τι­ές στά δά­ση, γιά νά κά­ψουν τό Μο­να­στή­ρι τοῦ Ὁ­σί­ου Πα­τα­πί­ου (Ἀ­θή­να πε­ρί­που 1985). »Οἱ αἱ­ρέ­σεις ὅ­λες εἶ­ναι δι­κές μου. Οἱ Πεν­τη­κο­στια­νοί, οἱ Μασ­σό­νοι, οἱ Χι­λια­στές κ.τ.λ.»Ρέ, Ἰ­ά­κω­βε, μέ ἔ­χεις δέ­σει μπρο­στά σέ αὐ­τόν τόν Δαυ­ΐδ καί σοῦ τά λέ­ω αὐ­τά.

ΡαδιοΧρηστότητα : Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριου
‘Αρχιεπίσκοπος Λουκάς.
Ένας Άγιος ποιμένας και γιατρός χειρουργός¨

Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ: π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου. Δ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8, 5-18) – ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 13-10-85

Σελίδες