Διανύομε τὴν ἑβδομάδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ καταυγαζόμεθα ὅλοι ἀπὸ τὸ φῶς τῆς χάριτός Του. Αὐτὸ τὸ ἁγιοπνευματικὸ φῶς, ποὺ ἔλαμψε πλούσιο κατὰ τὴν Πεντηκοστή, χαρίτωσε καὶ τοὺς πρώην ἀγραμμάτους ἁλιεῖς, τοὺς μαθητὲς τοῦ Κυρίου, νὰ γίνουν Ἀπόστολοι καὶ κήρυκες τοῦ Φωτός, περιστέρια τῆς Εἰρήνης καὶ τῆς ἀγάπης Του, μεταφέροντας τὸ μήνυμά Του «εἰς πάντα τὰ ἔθνη»
«Εορτή διαπαντός εστι, και Πεντηκοστή, και Πάσχα, και Επιφάνεια», λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, εξηγώντας ότι την εορτή την κάνει όχι η ημερολογιακή περίοδος, αλλά η καθαρή
συνείδηση, ο τρόπος με τον οποίο ζει ο άνθρωπος (Εις την αγίαν Πεντηκοστήν, Ομιλία α΄, PG 50, 463)
Ὡς γνωστόν, κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Πεντηκοστῆς ἀναγιγνώσκονται οἱ Εὐχὲς τῆς Γονυκλισίας. Ὀνομάζονται ἔτσι ἀπὸ τὴν ἐπίκληση τοῦ πρεσβυτέρου «Ἔτι καὶ ἔτι, κλίναντες τὰ γόνατα, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».
Ο μακαριστός γέροντας Δωρόθεος Τζεβελέκας, με αφορμή την ημέρα της Πεντηκοστής, μας μιλά για το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιο Πνεύμα. Μέσα από την θεολογία της εκκλησίας μας, αλλά και από παραδείγματα της καθημερινότητας, μας εξηγεί πώς μπορούμε να προσελκύσουμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και πώς θα αισθανθούμε έτσι την παρουσία του Θεού μέσα στην καρδιά μας
Στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ (Κεφ. 47, 1-12) βρισκόμαστε μπροστά στην περιγραφή ενός ζωογόνου ποταμού∙ είναι ένα πλησίασμα στο Μυστήριο που λέγεται Άγιο Πνεύμα και Μυστήριο της Πεντηκοστής. Ο περιγραφόμενος ποταμός μεταφέρει το ύδωρ της ζωής, ως ευλογία Θεού στη γη Χαναάν.
Μια ομιλία του π. Αθανάσιου Μυτιληναίου σχετικά με την Πεντηκοστή και το Άγιο Πνεύμα.
Στὶς περικοπὲς ποὺ διαβάζονται στὴν Ἐκκλησία μας αὐτὴν τὴν περίοδο, τοῦ Πεντηκοσταρίου, τόσο ἀπὸ τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, ὅσο καὶ ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, γίνεται ἀναφορὰ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Προετοιμάζεται ἔτσι ἡ Ἐκκλησία μας γιὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, ὁπότε τιμᾶμε τὴν Ἁγία Τριάδα καὶ κατ’ ἐξοχὴν τὸ τρίτο πρόσωπο, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα
Η Πεντηκοστή άρχισε με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος για να μην τελειώσει ποτέ
Μετά το Πάθος η Ανάσταση και μετά την Ανάσταση η Ανάληψη, μετά δε την Ανάληψη, η φυσική συνέχεια όλων των προηγουμένων μεγάλων εορτών, η Πεντηκοστή. Η εορτή της Πεντηκοστής, η «μεθέορτος και τελευταία εορτή» κατά τον ιερόν υμνογράφον, είναι η τελευταία
Με την ευλογία της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας και σε συνεργασία με τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ντάρμστατ, θα πραγματοποιηθεί, πρώτα ο Θεός, πνευματική ομιλία με τον πατέρα Βίκτωρα Βαφειάδη με θέμα: “ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ”
Γνῶναι σοφίαν: Πατερικά και επίκαιρα. Ακούγονται κείμενα από το βιβλίο “Το μυστήριον του Χριστού”.
Σχέδια ζωγραφικής για μικρά παιδιά τα οποία σχεδίασε η πρεσβυτέρα Αναστασία Τολιοπούλου. Όσοι γονείς ενδιαφέρονται, μπορούν να τα εκτυπώσουν και να τα δώσουν στα παιδιά τους για να τα χρωματίσουν.
Είναι γνωστό ότι ο Γέροντας, εκτός από τα ελληνικά, δεν γνώριζε άλλη γλώσσα. Όμως συνέβη επανειλημμένως – όταν υπήρχε λόγος – με την γλώσσα της Πεντηκοστής να συνομιλήσει και να συνεννοηθεί θαυμάσια με ετεροδόξους.
Φοβηθείτε μεθαύριο της Πεντηκοστής να γονατίσετε. Οι άνθρωποι που έχουν επίγνωση, φοβούνται που θα γονατίσουνε
Η αγία εορτή της Πεντηκοστής είναι ένας ξεχωριστός σταθμός στον εορτολογικό κύκλο του ενιαυτού για την Εκκλησία μας. Αυτή μαζί με το Πάσχα αποτελούν τις αρχαιότερες εορτές, οι οποίες ανάγονται ως τους αποστολικούς χρόνους.
Ανάληψη, η υπέρτατη τιμή του ανθρώπου και Πεντηκοστή, η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς σημειώνει σχετικά ότι οι Απόστολοι «άρχισαν να ομιλούν, με όσους είχαν μαζευτεί γύρω τους, διαλέκτους από κάθε έθνος. Ήταν ήδη όργανα του Αγίου Πνεύματος, που ενεργούσαν κατά τη θέληση και τη δύναμη Εκείνου. Μέσα τους άναψαν λαμπάδες, που φώτιζαν παγκοσμίως και υπερκοσμίως
Πεντηκοστή εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς μαθητές καί Ἀποστόλους. Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἔκτοτε μαζί μέ τόν Κύριο Ἰησοῦ κυβερνοῦν τήν Ἐκκλησία.
Η εισαγωγή και ο επίλογος της εκπομπής “Ράδιο Παράγκα” που έγινε την Κυριακή 23-06-2002 ημέρα της Πεντηκοστής.
Σήμερα όμως συναντήσαμε την ίδια την κορυφή των αγαθών, φθάσαμε στη μητρόπολη των εορτών, βρισκόμαστε στην πραγματοποίηση της υπόσχεσης του Κυρίου: «Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω,ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς (:σας συμφέρει να φύγω εγώ· διότι εάν δεν πεθάνω επάνω στο σταυρό και δεν φύγω, ο Παράκλητος δεν θα έλθει σε σας.
Εκεί υπάρχει μία λεπτομερής περιγραφή του λαμπρού πανηγυρισμού, που καταλαμβάνει ολόκληρες σελίδες και καθορίζει με την γνωστή παράξενη βυζαντινή ορολογία, πως ο αυτοκράτωρ το πρωί της εορτής με τα επίσημα βασιλικά του ενδύματα και την συνοδεία του ξεκινούσε από το ιερό παλάτι για να μεταβεί στον ναό του αγίου Μωκίου, όπου θα ετελείτο η θεία λειτουργία.
Πῶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο καθοδηγεῖ, ποιοὺς καθοδηγεῖ καὶ σὲ τί συνίσταται αὐτὴ ἡ καθοδήγησις; Ἐκεῖνο ποὺ λένε μερικοὶ ὅτι, ὅταν μία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἀποφασίση κάτι, αὐτὸ εἶναι ἀλάθητο, ἐπειδὴ ἡ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος εἶναι θεόπνευστη κλπ., εἶναι σὰν νὰ μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ δεχθοῦμε ὡς ἀλάθητη διδασκαλία ὅ,τι ἀποφασίζει καὶ διακηρύσσει μία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ πνεῦμα περὶ τοῦ ἀλαθήτου τοῦ Πάπα.
Η πρώτη αναφορά στην εορτή βρίσκεται στην απόκρυφη “Επιστολή των Αποστόλων”. Τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, Πεντηκοστή ονομαζόταν ολόκληρο το διάστημα των 50 ημερών από την Ανάσταση του Κυρίου μέχρι και την έβδομη Κυριακή μετά από αυτή. “Πάσα η Πεντηκοστή της εν τω αιώνι προσδοκώμενης αναστάσεως εστί υπόμνημα.
Ύμνοι Κυριακής της Πεντηκοστής απο τον Ιεροψάλτη Βρούζο Ιωάννη.
Χορός Γρηγοριατών Πατέρων – «Δεύτε λαοί…» . Δοξαστικό τού Εσπερινού τής Πεντηκοστής, μέλος Πέτρου Φιλανθίδου, Ήχος πλ. δ’
Πώς μποροῦμε σήμερα ἀξιοποιώντας τίς δωρεές τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νά βγοῦμε ἀπό τά τρομερά μας ἀδιέξοδα καί τήν πολύπλευρη καί πολυποίκιλη κρίση πού μᾶς μαστίζει ὡς πρόσωπα καί ὡς κοινωνία;