Οι περισσότεροι άνθρωποι διστάζουν να μιλήσουν για την πορνογραφία. Και εμείς ως γονείς νιώθουμε άβολα. Δεν την αναφέρουμε γιατί είναι κάτι ντροπιαστικό είτε αφορά ενήλικες είτε παιδιά. Με κανένα τρόπο δε θέλουμε να έχουμε σχέση με αυτή τη πρακτική που διαφθείρει σώματα και ψυχές. Όμως, με την εξάπλωσή της και την διαδικτυακή ευκολία με την οποία τη προσεγγίζουν τα παιδιά…
Κατά την πρώτη εισβολή στις 20 Ιουλίου του 1974 αναδείχθηκαν οι πρώτοι ήρωες της αντίστασης της Κύπρου στους εισβολείς. Ένας εξ αυτών ήταν και ο Αχαιός Νικόλαος Κατούντας, ο οποίος υπηρετούσε στο στρατόπεδο της Κερύνειας.
Μία μέρα άκουσε την Παναγία να του μιλά από αυτήν την εικόνα και να του αναγγέλει (εξού και “Προαναγγελλόμενη”) ότι οι λατινόφρονες πλησιάζουν στο μοναστήρι και όποιος είναι ψυχικά αδύνατος, να κρυφτεί, ενώ εκείνοι που επιθυμούν μαρτυρικά στεφάνια ας παραμείνουν στο μοναστήρι.
Το βίντεο παρουσιάζει και αποδεικνύει το γεγονός ότι το παιδί υπάρχει και ζει από την στιγμή της σύλληψης, ενώ εξηγεί με ακρίβεια τι σημαίνει έκτρωση και με ποιους τρόπους γίνεται.
Η «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» απο τα Ιωάννινα και την Κόνιτσα, την Κυριακή 28 Ιουλίου 2024, πραγματοποιήσαν προσκυνηματική εκδρομή στην Δερβιτσάνη. Ξεκινήσαμε […]
Της Μυρτίας λέγεται από γειτνίασή της με την ομώνυμη κοινότητα. Βρίσκεται σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από το Αγρίνιο προς Θέρμο κι έχει θέα προς τη λίμνη της Τριχωνίδος.
Το βράδυ της πρώτης ημέρας που άρχισαν οι εργασίες οικοδομής, στο βράχο που είχε ευρεθεί η Εικόνα έγινε μία έκρηξη -κατά τρόπο θαυμαστό- και ο χώρος αναμορφώθηκε για μικρό ναό. Έτσι οι κάτοικοι θεώρησαν ότι η Παναγία «έφτιαξε το σπίτι της» και ο Ναός κτίστηκε μεγαλόπρεπα στη θέση που βρίσκεται σήμερα.
Ἡ ἀνακάλυψη τῆς θαυματουργικῆς εἰκόνας τῆς Ἐλεήστριας, ἔγινε μὲ βάση ἕνα ὅραμα μιᾶς εὐσεβέστατης ἡλικιωμένης γυναίκας ἀπὸ τὴν Κορώνη, τῆς Μαρίας Γ. Σταθάκη. Ἡ γυναίκα αὐτὴ γιὰ δεκαπέντε χρόνια ἔβλεπε στὸν ὕπνο της σὰν ὅραμα τὴ μορφὴ τῆς Θεοτόκου …
Για αυτόν που ακολουθεί την επιστήμη, είναι σαφές ότι τα αγέννητα παιδιά στις 12 εβδομάδες κύησης είναι ήδη εκπληκτικά πολύπλοκα ανθρώπινα όντα. Όλα τα κύρια εσωτερικά όργανα έχουν σχηματιστεί και ήδη λειτουργούν συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς. Αρχίζουν να σχηματίζονται οι εγκεφαλικές συνδέσεις που θα διαρκέσουν μέχρι την ενηλικίωση, αναπτύσσονται τα μοναδικά δακτυλικά αποτυπώματα και ήδη φαίνεται μια προτίμηση στο δεξί ή το αριστερό χέρι.
Ήταν στα 1821, στην αρχή της επανάστασης, όταν η Θεοτόκος Μαριάμ φάνηκε στο όνειρο ενός απλού γέροντα κηπουρού, στον περιβολάρη μπάρμπα Μιχάλη Πολυζώη, Ανδριώτη στην καταγωγή, ογδόντα ετών και του είπε να υπάγει στο χωράφι του Αντωνίου Δοξαρά, έξω από την πόλη, να σκάψει και να εύρει μια εικόνα της.
Ακούγονται ιδέες για ενσωμάτωση μεταναστών, αλλά αυτό δεν μας αποκαθιστά φυλετικά. Δημογραφικό πρόβλημα δεν σημαίνει απλώς έλλειψη εργατικών χεριών ή ασφαλιστικών εισφορών για να καλύπτουν τις ανάγκες των ταμείων. Μια τέτοια αντίληψη είναι καθαρά λογιστική, στενή και επιπόλαια. Ας δοκιμάσουμε να δούμε κάποιες πιο ουσιαστικές πτυχές του θέματος. Με απλά λόγια, η Ελλάδα χρειάζεται παιδιά. Για να γεννηθεί ένα παιδί απαραίτητες βιολογικές προϋποθέσεις είναι πατέρας και μητέρα.
Όμως η Παναγία του έδειξε στο κελί του οφθαλμοφανώς, σαν σε «πνευματική τηλεόραση», τη Μονή Στομίου Κονίτσης και του είπε ολοζώντανα: «δεν θα πας στα Κατουνάκια. Θα πας στη Μονή Στομίου»! Ο γέροντας άλλωστε ήξερε τα μέρη, αφού είχε μεγαλώσει στην Κόνιτσα!
Πράγματι μέχρι σήμερα ο μοναχός που είναι επιφορτισμένος με το ανάλογο διακόνημα στην Λαύρα δεν ονομάζεται “οικονόμος”, αλλά “παραοικονόμος”, δηλαδή βοηθός οικονόμου. Η εικόνα, που παριστάνει συνολικά 14 πρόσωπα που έχουν σχέση με τη μονή και την ίδρυσή της, βρίσκεται στην Λιτή αριστερά της κεντρικής εισόδου προς το καθολικό μέσα σε ξύλινο προσκυνητάρι.
Το κόλπο πέτυχε. Οι Έλληνες έχουν πια σιμώσει στα τσαντίρια των πασάδων. Τότε ο Μάρκος προστάζει τον τρουμπετιέρη να βαρέσει γιουρούσι. Το Κεφαλόβρυσο, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μετατρέπεται σε ένα απέραντο σφαγείο ανθρώπων. Μεγάλος είναι ο πανικός και η σύγχυση που επικρατεί στους Τουρκαλβανούς. Δεν ξέρουν από ποιον να φυλαχτούν και σφάζονται μεταξύ τους.
Οι δύο πρώτοι και κατά σάρκα αδελφοί. Μια νύχτα της χρονιάς αυτής οι μοναχοί είδαν από το ασκητήριό τους, σύμφωνα με την επιχώρια στη Χίο παράδοση, ένα φως μέσα στο παρακείμενο δάσος. Έμενε ορατό, ακίνητο στην ίδια θέση, περίπου στο κέντρο του δάσους, για αρκετές νύχτες. Σκέφθηκαν ότι ήταν θεϊκό σημάδι.
Η εικόνα της Παναγίας που βρέθηκε μέσα σε μια σπηλιά να αιωρείται και να ακτινοβολεί φως ήταν η αφορμή για να πάρει σάρκα και οστά και να διατηρηθεί στην περιοχή για πάνω από τετρακόσια χρόνια. Άντεξε στο διάβα των αιώνων από επιδρομές, από τους κατακτητές Οθωμανούς αλλά και από σεισμούς.
Εκείνο όμως που έκανε ξακουστό το μοναστήρι του Σέλτσου δεν είναι τόση η αισθητική και καλλιτεχνική του αξία όσο η ιστορία του. Εκεί παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος των διωγμένων από τις πατρογονικές τους εστίες Σουλιωτών. Στο μοναστήρι κλείστηκαν το 1804 πάνω από χίλιοι Σουλιώτες (αγωνιστές και γυναικόπαιδα) με αρχηγό τον Κίτσο Μπότσαρη….
Την Κυριακή μετά τον πρωινό εκκλησιασμό μας, συναντηθήκαμε φίλοι της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στην Πτολεμαΐδα κι επισκεφθήκαμε τον Μακεδονικό τάφο στην Σπηλιά Εορδαίας.
Εκεί βρήκε νέους αγνώστους μοναχούς που δεν ήξεραν τίποτα για κρυμμένα κειμήλια. Τότε άνοιξαν το φρεάτιο και βρήκαν τη εικόνα και το Σταυρό όρθια πάνω στο νερό, ενώ η λαμπάδα έκαιγε ακόμη. Η εικόνα αυτή βρίσκεται σήμερα στο σύνθρονο του ιερού βήματος, λέγεται δε και “Κτιτόρισσα”….
Οι μαρτυρίες που φωτίζουν την ιστορία της μονής τους επόμενους αιώνες παραμένουν ελάχιστες. Η Ευαγγελίστρια αποτελεί ένα από τα μοναστήρια που καταργήθηκαν επί Όθωνα μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους και η περιουσία του περιήλθε στο Εκκλησιαστικό Ταμείο. Σήμερα λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι και διαθέτει εργαστήριο υφαντών.
Μὲ τὸ κείμενο αὐτὸ ὁ Πατὴρ Παΐσιος ἐξέφραζε τὴν μεγάλη του λύπη, διότι σὲ αὐτὴν τὴν τόσο δύσκολη ἐποχὴ ὁρισμένοι πετοῦσαν «λεκέδες στὸν λευκὸ χιτώνα τοῦ Μακρυγιάννη», ἀντὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὰ λόγια αὐτοῦ τοῦ ἥρωα ποὺ «ἀγωνίστηκε περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλον γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν βάρβαρο τουρκικὸ ζυγό, καὶ στὴν συνέχεια ἀγωνίσθηκε μὲ θεῖον ζῆλο, γιὰ νὰ μὴν ὑποδουλωθοῦμε πνευματικὰ στοὺς Φράγκους
Η μόνη αξιόλογη εικόνα που υπάρχει στο ναό είναι της Παναγίας της Οδηγήτριας ζωγραφισμένη από το Φώτη Κόντογλου σύμφωνα με τις πηγές και φυλάσσεται σε χώρο εκτός μοναστηρίου. Σύμφωνα με την παράδοση το μοναστήρι αποτέλεσε κάποτε θερινή διαμονή του Δεσπότη της Μητρόπολης Γερονθρών όπως ονομαζόταν το σημερινό Γεράκι και κάηκε επί Ιμπραήμ.
ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ
Όταν άρχισαν οι οικοδομικές εργασίες όμως η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας μετακινείτο κατά τη δύση του ηλίου από την επιλεγμένη θέση στην απέναντι και μπροστά της έκαιγε μία καντήλα, που τα ξημερώματα χανόταν. Από την επανάληψη του φαινομένου οι πιστοί κατάλαβαν ότι η μονή έπρεπε να κτιστεί στο σημείο εκείνο, που τους έδειχνε η Παναγία και έτσι έγινε.
Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων καί τό σωματεῖο «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη» πραγματοποίησαν τό Σάββατο 27 Ἰουλίου 2024 καί ὥρα 7:30 μμ ἐκδήλωση στήν γενέτειρα τοῦ ἁγίου Διονυσίου ἐν Ὀλύμπῳ, τήν Δρακότρυπα Καρδίτσας. Ἔγινε ὑποδοχή ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου ἀπό τήν Ι. Μ. Ἁγίου Διονυσίου ἐν Ὀλύμπῳ Λιτοχώρου Πιερίας καί ἀκολούθησε…
Άλλη αχειροποίητη εικόνα θεωρείται η εικόνα της Παναγίας Προδρομίτισσας (19ος αι.) που βρίσκεται στη ρουμάνικη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου στο Άγιο Όρος. Η σκήτη έχει μορφή κοινοβιακού συγκροτήματος και ανήκει στην κυρίαρχη μονή της Μεγίστης Λαύρας (963). Μέχρι το 1854 στη θέση της ήταν το κελί του Τιμίου Προδρόμου με μοναχούς καταγόμενους από τη Χίο. Η Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας επέτρεψε τη μετατροπή του κελιού σε σκήτη.
Η νοσοκόμα ρώτησε τότε τον πατέρα αν ήθελε να κρατήσει στην αγκαλιά του το νεκρό παιδί του, ένα πλήρως διαμορφωμένο αγοράκι. Εκείνος το πήρε στα χέρια του και το κράτησε. Ήταν συγκλονισμένος και κυριευμένος από θλίψη: «Έκλαιγα, θυμάται, όλη τη νύχτα και ήταν μαρτύριο». Στη συνέχεια, μια άλλη νοσοκόμα τους συμβούλεψε – δεδομένης της ηλικίας κύησης του μωρού – ότι έπρεπε να δώσουν ένα όνομα στον γιο τους και να κανονίσουν την ταφή.
Η ιστορία της Εικόνας αυτής ξεφεύγει από τη λογική. Έχει σχέση με την εικονομαχία. Επί αυτοκράτορος Θεοφίλου στις πρώτες δεκαετίες του ενάτου αι. η σύζυγος του Συμεών Πατρικίου Βικτωρία, ευσεβής και ενάρετη γυναίκα, είχε στο σπίτι της τη θαυμάσια αυτή Εικόνα. Όμως επειδή οι πολέμιοι των Εικόνων έψαχναν και στα σπίτια για Εικόνες και τις έκαιγαν και τιμωρούσαν και τους κατόχους, η γυναίκα αυτή με λύπη της αναγκάστηκε να την απομακρύνει…..
Ήταν αναμενόμενο μετά την αναγνώριση της «ταυτότητας φύλου» κάποιοι να θέλουν να αγωνισθούν με άλλο από το βιολογικό τους φύλο. Συνήθως είναι βιολογικοί άνδρες που εισβάλλουν στο γυναικείο αθλητισμό. Ωστόσο είναι δίκαιος αυτός ο αγώνας τους; Βοηθά τον αθλητισμό; Ποιοι θίγονται άμεσα και γιατί; Και επιπλέον πώς ερμηνεύεται ότι το φαινόμενο αφορά σχεδόν πάντα βιολογικούς άντρες που θέλουν να αγωνιστούν ως γυναίκες και όχι το αντίθετο;
Το Πειρατικό Φιόρδ βρίσκεται 31 χλμ νότια του Ρεθύμνου, σε ένα απομονωμένο λιμανάκι στα νότια του Ακρωτηρίου Μουρί, Κάραβος ή Κακομούρα, ανάμεσα στον Πλακιά και την Πρέβελη. Λέγεται Κάραβος και είναι ένας μακρόστενος κόλπος περίπου 100 μέτρων που σχηματίζεται ανάμεσα σε μεγάλους κάθετους βράχους. Δημιουργεί με αυτό τον τρόπο ένα προστατευμένο φυσικό λιμανάκι που καταλήγει σε μια μικρή παραλία με άμμο, πλάτους 2 μέτρων.
Μὲ τὴ Χάρη Χάρη τοῦ Θεοῦ, καὶ Δι’ευχὼν τῶν Ἁγίων, ὁλοκληρώθηκε τὸ 1ο Θερινὸ Σχολεῖο ἐξοικείωσης μὲ τὴν ἑλληνικὴ Γλῶσσα, Παράδοση καὶ Πολιτισμό. Ὅλα ξεκίνησαν ἀπὸ πρόταση τοῦ Διευθυντῆ τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου «Ζωγράφειον» στὴν Κωνσταντινούπολη κ. Ἰωάννη Δεμιρτζόγλου . Πραγματικά, ἦταν μιὰ εὐλογία γιὰ ὅλους ἐμᾶς ποὺ συμμετείχαμε σὲ αὐτὸ τὸ ἐγχείρημα, διότι ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὴ Ρωμιοσύνη τῆς Κωνσταντινούπολης ἦταν μία πολύτιμη ἐμπειρία. Ἡ Ρωμιοσύνη εἶναι μιὰ καὶ ἁπλώνεται παντοῦ.
Το παρεκκλήσιο του Αγίου Ελευθερίου βρίσκεται στη πλατεία Μητροπόλεως, στη νότια πλευρά του Καθεδρικού Ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (η γνωστή Μητρόπολη των Αθηνών – διάρκεια αποπερατώσεως 1842 έως 1862, που τώρα επισκευάζεται από τις ζημιές που υπέστη στο σεισμό του 1999 και εν συνεχεία από τις εργασίες του μετρό).
Η θαυματουργική αυτή Εικόνα της Παναγίας ευρίσκεται σήμερα εις την Ι. Μ. Ξενοφώντος, στο Άγιον Όρος. Μέχρι το 1730 βρισκόταν στην Ι.Μ. Βατοπαιδίου, το έτος όμως αυτό μυστηριωδώς εξαφανίστηκε από εκεί κεκλεισμένων των θυρών.Οι Πατέρες έψαξαν παντού στο Μοναστήρι, χωρίς να την βρουν πουθενά. Ακούστηκε κατόπιν, ότι βρίσκεται στην Μονήν του Ξενοφώντος. Έστειλαν από το Βατοπαίδι επιτροπή από Πατέρες.