Αφού ο Κύριός μας ερωτήθηκε από ένα νομικό, δάσκαλο δηλαδή του Μωσαϊκού Νόμου, απαντά στο ερώτημα “τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;” Ο ιερός Ευαγγελιστής σημειώνει για το νομικό και το εξής: «εκπειράζων αυτόν», ήθελε δηλαδή να παγιδεύσει τον Ιησού, να τον φέρει σε δύσκολη θέση. Ο Χριστός όμως που «γινώσκει τα κρύφια των καρδιών ημών», απαντά με νέο ερώτημα…..
Ὅποτε κάποιος μπορεῖ νὰ διαλέξει καὶ νὰ πάρει. Κρυφὸ σχολειὸ μέσα στὸ κέντρο τοῦ χωριοῦ καὶ ἀπόκρυφο ἐν ὄρεσι, ἐν σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. Νὰ λοιπὸν ποὺ ὄχι μόνον κρυφὸ σχολειὸ ὑπῆρχε ἀλλὰ καὶ ἀπόκρυφο, γιατί δὲν ὑπῆρχε περίπτωση κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας νὰ μὴν ὑπῆρχε κρυφὸ σχολειό. Ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν ἀναπαραγωγὴ τοῦ ἰδίου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ «σιναφιοῦ» θὰ ἔπρεπε κάποιοι νὰ ἐκπαιδεύουν τοὺς ἄλλους, ἱερεῖς, διακόνους, ψάλτες, ἢ ἀκόμη καὶ κάποιους γραμματικούς
Η μετά την αμαρτία απογοήτευσι, όσο μεγάλη και αν είναι η αμαρτία, είναι διαβολικό φαινόμενο. Διότι θέμα αναμαρτησίας δεν υπάρχει, αφού ήλθε ο Θεός ξέροντας, ότι ο άνθρωπος είναι παναμαρτωλός, απωλεσμένος και υποβιβασμένος στον θάνατο και την καταστροφή.
Αλλά και οι Μακαρισμοί, με τους οποίους άρχισε την περίφημη ομιλία Του στο όρος, δεν αναφέρονται παρά στη μεταθανάτια ζωή της ψυχής είτε άμεσα είτε έμμεσα: Μακάριοι είναι όσοι νιώθουν τον εαυτό τους φτωχό μπροστά στον Θεό, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών.
Ἄν κάνει οἰκονομία ἡ Ἐκκλησία καί ἐπιτρέπει νά ἀκούγεται καί ἀπό ραδιοφώνου ἡ Θεία Λειτουργία κάνει οἰκονομία γι΄ αὐτούς πού εἶναι στό κρεβάτι. Κάτι νά ἀκούσουν καί αὐτοί. Κάτι νά ἀκούσουν, ὄχι νά συμμετάσχουν, γιατί δέν ὑπάρχει συμμετοχή. Συμμετοχή μέσα στόν Ναό θά ὑπάρχει. Μόνον ἐκεῖ ὁ Οὐρανός θά κατεβεῖ στήν γῆ. Οὔτε αὐτό τό ξέρουμε;
Όταν το σώμα γίνει ασθενικό, αναγκαστικά και η ψυχή συμμετέχει σ’ αυτή τη βλάβη· γιατί ως επί το πλείστον οι ενέργειες της ψυχής συμβαδίζουν με τη διάθεση του σώματος. Γιατί και κατά τη διάρκεια των ασθενειών είμαστε διαφορετικοί εξαιτίας της αδυναμίας του σώματος και διαφορετικοί, όταν είμαστε υγιείς.
Ο Σεβασμιώτατος στην επιστολή του αναφέρεται στα νέα οριζόντια μέτρα καθολικού λοκντάουν που θα ισχύσουν από το Σάββατο 7 Νοεμβρίου, τονίζοντας πως για δεύτερη φορά στα μέτρα πρόληψης συμπεριελήφθη ο αποκλεισμός των Ορθοδόξων Χριστιανών από την Θεία Λατρεία.
Ήταν το τηλεφωνικό κέντρο Υπερ-Υπουργείου… Καταρχάς, μας είπαν να μην ανησυχούμε… Γιατί εκεί παραδόθηκαν τα κλειδιά… Κατά δεύτερον, μας ανακοίνωσαν ότι από εδώ και μπρος, εκείνοι θα ανοιγοκλείνουν την Εκκλησία…
Όποτε, εκείνοι νομίζουν και κρίνουν… Ρωτήσαμε, εάν άλλαξε κάτι στο Σύνταγμα και στον Καταστατικό Χάρτη και δεν το πήραμε είδηση… Μας είπαν ότι δεν έχουν νόημα οι πολλές ερωτήσεις…
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴ Β ́ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολή, κεφ. 12, στ. 7-10, μνημονεύει ἀκανθωτὸ ξύλο, “σκόλοπα τῇ σαρκί”, γιὰ τὸν ὁποῖο παρεκάλεσε τὸν Κύριο τρὶς, δηλαδή, ἀναρίθμητες φορές, νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπ’ αὐτόν ̇ ἀλλ’ ὁ Κύριος τοῦ ἀπάντησε: Σοῦ ἀρκεῖ ἡ χάρις μου, καθότι ἡ δύναμή μου ἀναδει- κνύεται τέλεια «ἐν ἀσθενείᾳ».
Ιορδάνης ποταμός Επεισόδιο 52/Jordan River Episode 52 ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Άγιοι Τόποι: Εκεί όπου έστησαν οι άχραντοι πόδες του Κυρίου.
Ένας αλλόθρησκος πλησίασε έναν παπά και του είπε: -Συγγνώμη παπά, έχω μια απορία. -Να την ακούσω, του απαντά βιαστικά ο παπάς. Και άρχισε εκείνος…
Ένας από τους σημαντικότερους αγίους της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ο ‘Άγιος Σπυρίδων, Επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου, προστάτης της Κέρκυρας. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εργασίας εξετάζονται οι δύο θαυματουργικές παρεμβάσεις του αγίου, με τις οποίες διέσωσε την Κέρκυρα από την πανώλη, τα έτη 1629 και 1673 αντίστοιχα.
Ο Γέροντας Γεώργιος – διηγείται πνευματικό του τέκνο – βοηθούσε πολύ. Η μάνα μου πήγαιναν στα χωράφια και μας άφηναν εδώ κοντά στον Γέροντα. Δεν μας άφηνε να μείνουμε μόνοι μας, μας έδινε και να φάμε, γιατί εκείνοι έλειπαν όλη μέρα.
Τί υποφέρουμε από τους συγγενείς μας, τι υποφέρουμε από τους γνωστούς μας, από τη στιγμή που θα πούμε, να μπούμε στου Θεού το δρόμο. Θα μας ειρωνευτούν, θα μας πούνε βλαμμένους, θα μας πούνε θρησκολήπτους… και τι δεν θα μας πούνε… Έχεις το κουράγιο να κρατήσεις; Ή θα πας κοντά τους μη δυνάμενος να ομολογήσεις;
Τρέχει καὶ παίζει τὸ παιδί, γελᾶ καὶ χαίρεται. Καὶ κάθε τόσο γυρνᾶ τὸ πρόσωπό του πίσω. Θὰ συναντήσει τὸ βλέμμα τοῦ πατέρα, τῆς μητέρας; Ὡραῖα! Συνεχίζουμε…
Μία ημέρα, των Αγίων Αποστόλων ήταν, ήρθε ο παπα-Εφραίμ από τα Κατουνάκια να μας λειτουργήση. Και μου έδωσε εντολή ο Γέροντας Ιωσήφ να μαγειρέψω ένα καλό φαγάκι, επειδή ο παπα-Εφραίμ ήταν πολύ φιλάσθενος και στα πρόθυρα σχεδόν της φυματιώσεως.
Δέν ὑπάρχει ζωή χωρίς τόν Θεό. Καί στήν παροῦσα ζωή ἀλλά καί στήν μέλλουσα εἴμαστε στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ. «Ἐν αὐτῶ γάρ καί ζῶμεν καί κινούμεθα καί ἐσμέν». Ὁ Θεός εἶναι πομπός ἀγάπης. Ἐμεῖς, εἴμαστε οἱ δέκτες αὐτῆς τῆς ἀγάπης καί ἀνάλογα μέ τόν προσανατολισμό πού ἐλεύθερα δίνουμε στήν ζωή μας, αὐτή ἡ ἀγάπη, μετά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως, θά εἶναι ἤ εὐφροσύνη ἤ φωτιά.
Ο Σταμάτης Γονίδης επέλεξε να απευθύνει την προσευχή του στον Χριστό, εν μέσω της φονικής πανδημίας του κορονοϊού με έναν διαφορετικό τρόπο
Απόσπασμα από την εκπληκτική ομιλία του Μητροπολίτου Σισανίου & Σιατίστης κ. Παύλου με τίτλο «Δωρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα»
Εἶναι ὁ αἰῶνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ αἰῶνας τῆς ἀναζητήσεως τοῦ Θησαυροῦ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί τῆς ἐξαπλώσεώς του καί στούς ἄλλους λαούς πού ἀκόμη δέν Τόν βρῆκαν.
Στην κατάσταση πού είναι σήμερα οι άνθρωποι, ό,τι τους λέει ο λογισμός κάνουν. Άλλοι είναι με χάπια, άλλοι παίρνουν ναρκωτικά… Κάθε τόσο τρεις-τέσσερις ξεκινούν να κάνουν μια καινούργια θρησκεία. Ανάλογα, λίγα γίνονται, εγκλήματα, δυστυχήματα κ.λπ. Βοηθάει ο Θεός.
Συνήθως φοβόμαστε αυτά που φοβούνται και οι άλλοι γύρω μας ή αυτά που μας λένε κάποιοι ειδικοί ότι πρέπει να φοβόμαστε:
τους σεισμούς, τις πυρκαγιές, την ανεργία, τον καρκίνο, το AIDS, τη νόσο των τρελών αγελάδων, και ό,τι άλλο καινούριο μπορεί να προκύψει στις μέρες μας. Φυλαγόμαστε και καλά κάνουμε.
Γέροντα, πως θα βοηθηθή κανείς να μην ξανακάνη το ίδιο σφάλμα; ῍ Αν πονέση πραγματικά για το σφάλμα του,
δεν θα το ξανακάνη. Πρέπει να υπάρχη εσωτερική συντριβή με ειλικρινή μετάνοια, για να διορθωθή.
Γι᾿ αυτό λέει ο Αββάς Μάρκος ο Ασκητής: «Αν ο άνθρωπος δεν στενοχωρηθή κατ᾿ αναλογίαν του σφάλματός του, εύκολα περιπίπτει εις το αυτό σφάλμα»
Ο Θεός επιτρέπει να γίνη τώρα ένα τράνταγμα γερό. Έρχονται δύσκολα χρόνια. Θα έχουμε δοκιμασίες μεγάλες… Να το πάρουμε στα σοβαρά, να ζήσουμε πνευματικά. Οι περιστάσεις μας αναγκάζουν και θα μας αναγκάσουν να δουλέψουμε πνευματικά. Καλό όμως είναι να το κάνουμε χαρούμενα και προαιρετικά και όχι από θλίψεις, αναγκαστικά.
Ἡ πιὸ φοβερὴ κ᾿ ἡ πιὸ ἀνεξιχνίαστη δύναμη στὸν κόσμο εἶναι ὁ Χρόνος, ὁ Καιρός. Καλὰ-καλὰ τί εἶναι αὐτὴ ἡ δύναμη δὲν τὸ ξέρει κανένας, κι ὅσοι θελήσανε νὰ τὴν προσδιορίσουνε, μάταια πασκίσανε. Τὸ μυστήριο τοῦ Χρόνου ἀπόμεινε ἀκατανόητο, κι ἂς μᾶς φαίνεται τόσο φυσικὸς αὐτὸς ὁ Χρόνος.
Αντικρύζοντας τη σοφία του Θεού στην καθημερινότητά μας, στα μικρά και μεγάλα δώρα που μας κάνει, μπορούμε να βλέπουμε πίσω από αυτά την πρόσκληση να πιστέψουμε ακόμη θερμότερα, το ευαγγελικό «μη γίνου άπιστος αλλά πιστός». Η αλλαγή που συμβαίνει μέσα μας είναι πράγματι κοσμογονική. Ο άνθρωπος του Θεού γίνεται ανάποδος από τον άνθρωπο του κόσμου.
Ὁ περιώνυμος Λιττρέ, ἀποθανὼν πρὸ δύο μηνῶν ἐν Παρισίοις, καὶ ὁ πρὸ αὐτοῦ Αὔγουστος Κὸντ «δὲν ἀρνοῦνται τὸν Θεόν, ἀλλὰ τὸν θέτουσι κατὰ μέρος». Ἐντοσούτῳ ὁ Λιττρὲ ἐβαπτίσθη καὶ ἐκοινώνησε τῶν μυστηρίων κατὰ τὰς τελευταίας τοῦ βίου αὐτοῦ στιγμάς.
Όποιος ζει τον Χριστό, γίνεται ένα μαζί Του, με την Εκκλησία Του. Ζει μια τρέλα! Η ζωή αυτή είναι διαφορετική απ’ τη ζωή των ανθρώπων. Είναι χαρά, είναι φως, είναι αγαλλίαση, είναι ανάταση. Αυτή είναι η ζωή της Εκκλησίας, η ζωή του Ευαγγελίου, η Βασιλεία του Θεού. «Η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστίν»
Η Ντροπή στην Εξομολόγηση – π. Αθανάσιος Μυτιληναίος
Όταν ο Άγιος Πορφύριος συνεννοήθηκε με μια Γαλλίδα χωρίς να γνωρίζει γαλλικά!
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (1749-1809), κατά τον ιστορικό μας Κωνσταντίνο Σάθα, «κατατάσσεται πρεπόντως μεταξύ των λογιωτέρων του καιρού του, πάντων υπέρτερος κατά την φιλοπονίαν ο χαλκέντερος αναδειχθείς, τα δε πολυάριθμα αυτού συγγράμματα ουκ ολίγον συνετέλεσαν εις κραταίωσιν της Ορθοδοξίας, ωφελείας ανυπολογίστου του ημετέρου έθνους πρόξενα γενόμενα»
Εμείς οι Ορθόδοξοι δεν πιστεύσαμε, μήτε πιστεύουμε απλώς και ως έτυχε. Μήτε θυσιάζουμε την ζωή μας και όλες τις χαρές του κόσμου για μια πίστη και μια αλήθεια που δεν έχουμε εξετάσει την ορθότητά της…Δύο πράγματα ωθούν τους νέους να εγκαταλείψουν την Ορθοδοξία και να πορεύονται στις ανατολικές θρησκείες. Πρώτα η άγνοια και δεύτερον η πονηρή περιέργεια…Πηγαίνουν στις πλάνες, για να ησυχάσουν από τον έλεγχο της συνειδήσεως…για να βρουν άλλο Θεό, που ανέχεται την ακαθαρσία, την βρωμιά, την παραλογία και την ψευτιά
Να θυμάσαι και να φοβάσαι δύο λογισμούς. Ο ένας λέει: «Είσαι άγιος»· και ο άλλος: «Δεν θα σωθείς». Κι οι δύο αυτοί λογισμοί προέρχονται από τον εχθρό, και δεν έχουν αλήθεια μέσα τους.
Εσύ, όμως, να σκέφτεσαι: «Εγώ είμαι μεγάλος αμαρτωλός, αλλά ο Ελεήμων Κύριος αγαπά πολύ τους ανθρώπους και θα συγχωρέσει και σ΄ εμένα τις αμαρτίες μου».