ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Μέγα Γεροντικόν : Περί Υπακοής

   «Δεύτε λάβετε φως, εκ του ανεσπέρου φωτός, και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών»!

Ο πιστός και ευλογημένος λαός του Θεού, βιώνοντας αισθητά – ανεπαίσθητα το αναστάσιμο φως, ονομάζει την εορτή του Πάσχα «Λαμπρή»,

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ, κατὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, πρόσκληση γιὰ μιὰ «καινή» ἐν Χριστῷ ζωή

Βίωμα του Έλληνα είναι το να ζει Ελληνικά και Ορθόδοξα. Όσες δημοσκοπήσεις και αν γίνουν το 90% και πλέον του λαού αυτόν τον τρόπο ζωής έχει επιλέξει, από τον καιρό που ήταν σκλαβωμένος στον αλλόθρησκο οθωμανό.

Ἡ κυριώτερη συνέπεια τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἀκριβῶς αὐτή: Ἐκεῖ ποὺ πρῶτα κυριαρχοῦσε ὁ θάνατος, ἡ θλίψη, ὁ πόνος καὶ ἡ ὀδύνη, τώρα πλέον κυριαρχεῖ ἡ ἀναστάσιμη χαρά, ἡ χαρὰ ἐκείνη ποὺ ἔχει ἀρχὴ ἀλλὰ δὲν ἔχει τέλος

«Οικογένεια… Γιαγιά, πότε θα ξανάρθεις;!»

Ἂν δὲν ἔχη κανεὶς εὐλάβεια, ταπείνωση, καὶ μέσα στὸ Κουβούκλιο τοῦ  Παναγίου Τάφου νὰ τὸν βάλης, τίποτε δὲν θὰ δῆ.  Ἐνῶ,  ἂν  ἔχη  εὐλάβεια,  καὶ  στὸν  Γολγοθᾶ  μπορεῖ  νὰ  δῆ  τὸ  Ἅγιο  Φῶς.

Με την Χάρη του Θεού, αγαπητέ φίλε αναγνώστα, φθάνουμε στο τέρμα της Μεγάλης Εβδομάδος και εν ταυτώ της πένθιμης και κατανυκτικής περιόδου του Τριωδίου. Και το τέρμα αυτό είναι, βέβαια, το Πάσχα, η Ανάσταση του Κυρίου, η «εορτή των εορτών» και η «πανήγυρις των πανηγύρεων», «η μία των Σαββάτων η βασιλίς και κυρία».

Ἐγώ, ποὺ στὴ ζωή μου δὲν εἶχα κλάψει ποτέ, ἔπεσα στὴν ἁγία Λάρνακα καὶ ἔκλαιγα σὰν μωρὸ παιδί: “Δὲν εἶμαι ἕτοιμος γιὰ νὰ πεθάνω! Ἅγιοί μου, σᾶς παρακαλῶ, βοηθεῖστε με, σῶστε με, χαρίστε μου χρόνο γιὰ νὰ ζήσω κι ἐγὼ σᾶς ὑπόσχομαι θὰ ἀλλάξω πορεία, θὰ μετανοιώσω, θὰ κάνω νέα ἀρχή!”

Σταύρωσε τὸ παιδὶ μὲ τὸ λάδι τῶν Ἁγίων καὶ ἐπειδὴ εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ καθαρὴ προσευχὴ τῶν μικρῶν παιδιῶν μὲ τὶς ἄδολες καὶ ἀθῶες ψυχές τους κάνει θαύματα βρίσκοντας ἀνταπόκριση ἀπὸ τὸν φιλεύσπλαχνο Θεὸ καὶ τοὺς Ἁγίους Του, τὸν παρότρυνε νὰ ζητήσει κι ὁ ἴδιος τὴ βοήθειά Τους, πρὶν μπεῖ στὸ χειρουργεῖο.

Αυτό που συμβαίνει κάθε χρόνο στον Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, ξεφεύγει από τα ανθρώπινα όρια και έχει σχέση, με την προσωπική παρουσία του Χριστού.

Το φως είναι χαρά για τον άνθρωπο, το σκοτάδι μαυρίλα και θλίψη. Το πρώτο πράγμα που έβαλε ο Θεός μέσα στον κόσμο που δημιούργησε, ήταν το φως. «Και είπεν ο Θεός· Γενηθήτω φως· και εγένετο φως. Και είδεν ο Θεός το φως, ότι καλόν».

Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.Ἡ Ἀνάσταση Τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ(Ματθ. κζ΄ 61,63, κη΄ 3-5, Μάρκ. ιστ΄1-6, Λουκ. κγ΄ 56, κδ΄ 1-5)– ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 21-10-79

” Εύχομαι η Θεία Δροσιά της Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού μας, να σε κρατά γενναία στην γενική δύσκολη ζωή που περνά όλη η ανθρωπότητα” – Η Θεία Δροσιά της Αγίας Αναστάσεως – Γράμμα Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα σε Πνευματικό του Παιδί (5 απο 5) – 20-5-2013

Δεν τρέμεις να γράφης «ότι ευθύς εξ αρχής πρέπει να τονίσωμεν, ότι ουδέποτε η Εκκλησία μας υπεστήριξεν, ότι πρόκειται περί θαύματος». Αλλά ποίαν εννοείς Εκκλησίαν; Εάν λέγης την Ελληνικήν Ορθόδοξον Ανατολικήν, λέγεις ψέμματα, πλανάσαι, έχεις λάθος. Εάν εννοής την εκκλησίαν σας, την εκκλησίαν των ασεβών, των απίστων, των ορθολογιστών, των μασόνων, των υποκριτών, τότε λέγεις την αλήθειαν. Διότι η εκκλησία σας ουδέποτε υπεστήριξε περί θαύματος.

Μαρτυρία Δεσπότη

Δημήτριος Παναγόπουλος ♰:Το είπε ο προφήτης Δαβίδ το 1050 π.Χ., θα ξανασυμβεί την Ανάσταση;

Λόγος στη Θεόσωμη ταφή του Κυρίου και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού. Αγίου Επιφανίου Κύπρου.

Μιλάμε για μετάνοια, εξομολόγηση και θεία Κοινωνία μπροστά στη θύρα του θανάτου, και γεννάται το ερώτημα: θα είναι ειλικρινής, πηγαία, αληθινή; Διότι η μετάνοια αυτή γίνεται περισσότερο από βία παρά από θέληση. Η ασθένεια μάλλον και ο θάνατος είναι η αιτία, και όχι η μετάνοια και η αγάπη προς τον Θεό.

Προεῖπε ἀκόμη ἀκριβῶς καί τόν τρόπο τοῦ θανάτου Του, ὅτι δηλαδή θά σταυρωθῆ, ἐνῶ οἱ Ἰουδαῖοι τιμωροῦσαν τούς καταδίκους μέ λιθοβολισμό. «Ἐπε­θύ­μη­σε ὑ­περ­βο­λι­κά νά φά­γη μα­ζί μέ τούς Μα­θη­τές Του τό Πά­σχα αὐ­τό, ἐπει­δή με­τά ἀ­πό αὐ­τό ἀ­κο­λου­θοῦ­σε ὁ Σταυ­ρός. Καί σέ πολ­λές ἄλ­λες πε­ρι­πτώ­σεις προ­λέγει τό πά­θος καί ἐ­πι­θυ­μεῖ νά συμ­βῆ αὐ­τό, καί ἀ­κρι­βῶς γι᾽ αὐ­τό ἔρ­χε­ται»

Μόλις εἶχε γυρίσει ἀπ’ τὸ Μεγάλο Ἀπόδειπνο. Ἡ Σαρακοστὴ κόντευε νὰ τελειώσει. Ἄλλες χρονιές, τέτοιες μέρες, δὲν ἔχανε ἀκο-λουθία. Ἀλλὰ φέτος ἦταν τόσο διαφορετικά. Ἡ ἀρρώστια τοῦ ἄντρα της τὴν εἶχε καθηλώσει δίπλα του.

Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας.
Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν ἀγγέλων βασιλεύς.

“Μνημόνευε τον θάνατον, το δικαστήριο του Θεού η την κόλαση την αιώνιον, για να καλλωπίσεις την προσευχή σου με την Ταπεινοφροσύνη ” – Συμβουλές για τον Θάνατο – Γράμμα Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα σε Πνευματικό του Παιδί (4 απο 5) – 28/7/2012

Ο νεκρός εαυτός μας και η δύναμη που μπορεί να μας αναστήσει

Ο Γέροντάς μου Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης: Περί Ημερολογίου, μέρος 2

Μεγάλη Τετάρτη .Λόγος Αγ. Αμφιλοχίου Ικονίου: Στην αμαρτωλή γυναίκα που άλειψε τον Κύριο με μύρο

Παιδικά Συναξάρια – Ο Όσιος Πορφύριος, Δ’

Στὸν Ὄρθρο τῆς Μεγάλης Τετάρτης – Μεγάλη Τρίτη ἑσπέρας- ἡ ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας προβάλλει μὲ γλαφυρὸ καὶ παραστατικὸ τρόπο τὴν «σχέση» ἁμαρτίας – μετανοίας

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα είναι η ιερότερη εορτολογική περίοδος της Εκκλησίας μας και αποτελεί πλουσιότατο αντλιοστάσιο πνευματικού ανεφοδιασμού για τους πιστούς. Οι άγιοι Πατέρες, με περισσή σοφία, όρισαν να θυμούμαστε αυτές τις άγιες ημέρες πρόσωπα και γεγονότα, τα οποία έχουν έντονο διδακτικό χαρακτήρα για την πνευματική μας πορεία και προκοπή.

Μεγάλη Τρίτη – Λόγος Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου για την Ελεημοσύνη και τις Δέκα Παρθένες

Σὲ ἕνα ἰδιαίτερο τραπέζι, «σὲ ἑστίαση πνευματικὴ εἰς τὸν Νυμφῶνα Του», μᾶς προσκαλεῖ ὁ Κύριος στὸν Ὄρθρο τῆς Μεγάλης Τρίτης, ποὺ ψάλλεται κατὰ τὸ ἑσπέρας τῆς Μεγάλης Δευτέρας

Όσιος Παΐσιος: Τεμπελιά και βόλεμα…