Μὲ τὴν νηστεία ὁ ἄνθρωπος δείχνει τὴν προαίρεσή του. Κάνει ἀπὸ φιλότιμο μιὰ ἄσκηση καὶ ὁ Θεὸς βοηθάει. Ἄν ὅμως ζορίζη τὸν ἑαυτό του καὶ πῆ «τί νὰ κάνω; εἶναι Παρασκευή, πρέπει νὰ νηστέψω», θὰ βασανίζεται. Ἐνῶ, ἄν μπῆ στὸ νόημα καὶ νηστέψη ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό, θὰ χαίρεται…
Εκπομπή «Ευωδιά Αγίας Γης»: Ένα ευλαβικό οδοιπορικό στα Πανάγια Προσκυνήματα της Αγίας Γης μέσα σε λίγα λεπτά. Σε αυτό το επεισόδιο παρουσιάζουμε την Αγία Κολώνα του Πανίερου Ναού της Αναστάσεως του Κυρίου μας στα Ιεροσόλυμα.
Το μεγαλύτερο και πιο γνωστό Ορθόδοξο Μοναστήρι της Βουλγαρίας είναι αυτό του Αγίου Ιωάννου της Ρίλα
Στο τέλος κάποιων σύντομων προσευχών ο ιερέας καλεί τον λαό, για να παραδοθεί εντελώς στον Κύριο Χριστό λέγοντας: «εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Σ’ αυτό ο λαός άπαντα: «Σοί Κύριε». Τούτα τα λόγια είναι πολύ σημαντικά, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές καταστάσεις στην ανθρώπινη ζωή.
Κάθε μέρα νά μήν τήν βλέπουμε σάν ρουτίνα. Ἡ κάθε μέρα ἔχει μία ἔκπληξη γιά τούς Χριστιανούς. Ὡς τό βράδυ κάτι θά γίνει καί ὁ Θεός κάποιο μήνυμα θά σοῦ στείλει. Ἡ ζωή δέν κυλάει ἐπίπεδα καί μονότονα σάν καρδιογράφημα.
Πρώτα προσκύνησε το τυφλό παιδί με την μητέρα του την εικόνα του Αγίου και μετά εμείς και έπειτα καθίσαμε, για να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία. Μετά από 10 λεπτά το παιδί άρχισε ξαφνικά να κάνει κάτι απότομες και περίεργες κινήσεις με τα χέρια και να φωνάζει: «Μαμά, μαμά, μαμά, μαμά, βλέπω»! Το Θαύμα είχε γίνει!
Ἂν τὸ παιδὶ εἶναι γερό, ἔχη ὑγεία, μπορεῖ νὰ νηστεύη. Ἄλλωστε τώρα ὑπάρχουν ἕνα σωρὸ τροφὲς νηστήσιμες…Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος: «Τὰ παιδιά, ὅταν παίζουν ὅλη τὴν ἡμέρα, δὲν θυμοῦνται τὸ φαγητό· τώρα ποὺ θὰ βοηθήση καὶ ὁ Χριστός, δὲν θὰ ἀντέξουν;». Καὶ οἱ μεγάλοι, ὅταν δὲν νηστεύουν, ἐλέγχονται βλέποντας τὰ παιδιὰ νὰ νηστεύουν.
Γιατί δεν επεμβαίνει ο Θεός μέσα στην Ιστορία για να αποδώσει το δίκαιον; Πού είναι ο Θεός; Γιατί δεν βοήθησε […]
Σε αυτή την ωφέλιμη μαρτυρία ο κ. Νώντας Σκοπετέας, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός, ομιλεί για το θαύμα που έκανε ο Άγιος Παΐσιος στον Κωνσταντίνο Μελίτσο, έναν άνθρωπο παράλυτο με τη νευροεκφυλιστική πάθηση της νευρολογικής αταξίας…
Εκ των επιστολών του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού, έκδοσης Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου. (Επιστολή [57] Πρὸς Μοναχὴ Βρυαίνη).
Στη χώρα των Γεργεσηνών Επεισόδιο 61 ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Άγιοι Τόποι: Εκεί όπου έστησαν οι άχραντοι πόδες του Κυρίου
Σε αυτό το επεισόδιο βρισκόμαστε στη Γαλιλαία. Γνωρίζουμε τα Γάδαρα και τα Γέργερα εκεί όπου ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός θεράπευσε τον δαιμονιζόμενο. Τα δαιμόνια στη συνέχεια μπήκαν στους χοίρους και έπεσαν στον γκρεμό και πνίγηκαν. Ο πρώην δαιμονιζόμενος κήρυξε το λόγο του Θεού σε όλη τη Δεκάπολη και έγινε ένας εκ των εβδομήκοντα Αποστόλων.
O γέρων Εφραίμ ο Γρηγοριάτης (1906-1991)
Δημήτριος Παναγόπουλος: Προσέξτε να έχετε αυτά τα πιστοποιητικά!
Δὲν εἶναι μόνον ὁ κόσμος ποὺ πολεμᾶ τὴν χριστιανικὴ διδασκαλία περί ἀσκήσεως, ἀλλὰ πολὺ συχνὰ καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, οἱ χριστιανοί.
Όταν είσαι νευρωμένος, μη μιλάς. Μη θες να τακτοποιήσεις θέματα όταν είσαι πάνω στα νεύρα σου. Άφησε τα πράγματα να ηρεμήσουν, να φεύγει ο σατανάς από τη μέση και θα έρθει η ευκαιρία… Θυμούμαι έναν γέροντα που κάποτε σταμάτησε στο δρόμο έναν ανιψιό του, ο οποίος πήγαινε φουριόζος και τον ρώτησε:
Άγιος Πορφύριος: Άγιοι γονείς, Άγια παιδιά
Ο Άγιος Παΐσιος και το φίδι…
Ομιλία απο τον Μακαριστό Γέροντα Εφραίμ Αριζόνας με θέμα “Περί αγάπης”
Επανερχόμενοι στο θέμα των επιθέσεων, που δέχεται τον τελευταίο καιρό η Θ. Ευχαριστία, από κάποιους επιστήμονες, επαναλαμβάνουμε ότι δεν είναι επιστημονικά δεοντολογικό και επιτρεπτό να υπεισέρχονται σε ξένες, σε σχέση με την επιστήμη τους, περιοχές και, πολύ περισσότερο, να αποφαίνονται για ξένα προς αυτούς επιστημονικά αντικείμενα.
Πηγαίνοντας μια Κυριακή στην Εκκλησία της σκήτης ο Αββάς Μακάριος, πού είχε χάρισμα από τον Θεό να διακρίνει με τα μάτια της ψυχής, όσα οι άλλοι δεν έβλεπαν με τα σωματικά τους μάτια, είδε την καλύβα κάποιου Μοναχού τριγυρισμένη από πονηρά πνεύματα.
Σε πείσμα της αντιχριστιανικής προπαγάνδας που γινόταν εδώ και πολλές μέρες από πολιτικούς, ειδικούς και δημοσιογράφους, ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης τιμήθηκε από τον κλήρο και τον λαό της Θεσσαλονίκης, έτσι όπως του αξίζει. Εκατοντάδες πιστοί έσπευσαν να ακολουθήσουν τη λιτανεία των εικόνων του Αγίου Δημητρίου, της Παναγίας Πορταϊτίσσης και των ιερών λειψάνων του πολιούχου της Θεσσαλονίκης.
Ἡ ἐποχή μας εἶναι μία ἐποχὴ ὑλιστική. Δηλαδή, ἀγαπᾶ πολὺ αὐτὰ ποὺ βλέπει καὶ αὐτὰ ποὺ νιώθει. Τὰ ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα. Θεωρεῖ ὅτι ἀξίζουν μεγάλους κόπους, μεγάλες θυσίες, μεγάλο ἀγῶνα πνευματικὸ γιὰ ν’ἀποκτηθοῦν.
“…Τώρα όμως πάτερ που νιώθω το τέλος, θέλω να γνωρίσω τον Χριστό όσο γίνεται καλύτερα. Πείτε μου σας παρακαλώ τα πάντα για την Ορθοδοξία. Δεν βαπτίστηκα μικρή λόγω των πολλών και ποικίλων προβλημάτων”…
…ἡ ἐντολὴ “ἀγάπα τὸν πλησίον σου” διατυπώνεται ὡς πλήρωση τοῦ Νόμου. Ἡ ἀναζήτηση τοῦ πλησίον, ὥστε νὰ πληρώσουμε τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ, μπορεῖ νὰ ἰδωθεῖ καὶ σὰν ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ, γιατὶ μέσα ἀπὸ τὴν ἐντολὴ τῆς ἀγάπης μποροῦμε ἐπίσης νὰ Τὸν βροῦμε.
Άγιος Δημήτριος – Λιτανεία: Πόσο πιο φανερή μπορεί να γίνει πλέον η αντιχριστιανική πολιτική της κυβέρνησης που συνεχίζει να εξαντλεί την αυστηρότητα της στις χριστιανικές εορτές, ενώ για άλλες πολυπληθείς εκδηλώσεις σφυρίζει παντελώς αδιάφορα;
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Έτσι θα φέρουν το σφράγισμα
Πηγαίνω στον Γέροντα Παΐσιο και τον ρωτώ τι να κάνω. Μου λέει, «πήγαινε να βρης τον τάδε Πνευματικό και το πράγμα θα δείξη μόνο του». Έτσι και έγινε. Όταν την ρώτησα το όνομα του Πνευματικού της, τα έχασα, διότι ήταν αυτός στον οποίο με είχε στείλει ο Γέροντας, χωρίς φυσικά ποτέ να την γνωρίζη.
Αφήγηση Μαρία Αγγελική Γκίντη
Κάθε πραγματική προσευχή είναι μάχη με τον θάνατο και άρνηση του θανάτου. Και κάθε πραγματική προσευχή είναι μάχη για τη ζωή και κατοχύρωση της ζωής. Ποια είναι η πραγματική προσευχή; Εκείνη που σε κάνει πιο δυνατό από τον θάνατο, με την οποία φέρνεις τη νίκη επάνω στον φόβο και την ανατριχίλα του θανάτου…
Λύση όλων των προβλημάτων.
π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος
Μόλις εκείνος την είδε τη ρώτησε: «Πού είναι τα άλλα παιδιά σου; Το ένα το παιδί σου το βλέπω με την κορώνα, μεγάλο αμάρτημα έκανες. Άξιο παιδί, αγιασμένο θα γινόταν, είχε χάρη πολλή, εσύ όμως του στέρησες τη ζωή…»
Σε μια επίσκεψή μου στον Γέροντα, θυμήθηκα και του ανέφερα ένα απόσπασμα ομιλίας του Ιερού Χρυσοστόμου για την προσευχή, που έλεγε: “Όπως η νυχτερινή προσευχή των Αποστόλων Παύλου και Σϊλα άνοιξε τις θύρες της φυλακής, έτσι και η νυχτερινή προσευχή των χριστιανών ανοίγει τις θύρες του ουρανού“.
Τότε εκείνοι οι άνθρωποι απευθύνθηκαν σ’ εσένα και ρώτησαν, εάν εσύ θεωρείς τον Χριστό μεγάλη προσωπικότητα. Εσύ απάντησες όχι. Ο Χριστός δεν είναι για σύγκριση. Ο Χριστός δεν είναι μεγάλος άνθρωπος. Είναι Θεός. Ακούγοντας τα λόγια σου όλοι γέλασαν και άρχισαν να χλευάζουν την πεποίθησή σου περί του Υιού του Θεού.