ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

Ο Ιερομόναχος Άνθιμος, ο διά Χριστόν σαλός

Ὁ βίος τοῦ ὁσίου ΕΥΑΡΕΣΤΟΥ εἶναι ὁ ἕκτος κατά σειράν πού ἐκδίδεται ἀπό τήν ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ. Πρόκειται γιά τή ζωή, τούς ἀσκητικούς ἀγῶνες καί τά θαύματα ἑνός ἐλάχιστα γνωστοῦ Ἁγίου.

Τον συμβούλευε να μη  θέλει να νικά τους συμμαθητές του στα παιχνίδια και ύστερα να υπερηφανεύεται. ούτε να επιδιώκη να μπαίνει πρώτος στη γραμμή, γιατί ήταν το ίδιο, είτε πρώτος, είτε τελευταίος έμπαινε».( Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος (αγίου) ΠαΪσίου του αγιορείτου). Όλη του η ζωή ήταν μια διαρκής προσπάθεια απόκτησης της ταπεινοφροσύνης .

Tο Οικουμενικό Πατριαρχείο, έκανε σήμερα, Τετάρτη 9 Ιουλίου 2025 αποδεκτό τον σχετικό φάκελο και ανέγραψε στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον Πρωτοπρ. Δημήτριο Γκαγκαστάθη.

Ο Βακαλόπουλος —είχε βρεθεί στην πρώτη γραμμή του μετώπου κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, γεγονός που τον επηρέασε καθοριστικά και αποτελούσε αντικείμενο συχνών αναφορών στις πανεπιστημιακές παραδόσεις του— υπηρέτησε ως έκτακτος καθηγητής από το 1951 και ως τακτικός από το 1956 μέχρι τη συνταξιοδότησή του, το 1974.

Φωστῆρες ποὺ σκόρπισαν τὴν λάμψη των μέσα στὴν νύχτα τῆς αἰχμαλωσίας, ποταμοὺς ποὺ πότισαν τὴν ξεραμένη πίστη, ἄνθη ἐαρινὰ ποὺ κάρπισαν μέσα στὸν ζοφερὸ χειμῶνα τῆς σκλαβιᾶς καλεῖ τοὺς Νεομάρτυρες ὁ Νικόδημος Ἁγιορείτης. Ἕνας τέτοιος νεαρὸς βλαστὸς τῆς πίστεως καὶ «ἄνθος εὐῶδες» τῆς ἀττικῆς γῆς ἦταν ὁ 18χρονος Μιχαὴλ Πακνανᾶς

Όσιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο ταπεινός και μέγας υμνογράφος της Εκκλησίας

“Παπά Τύχων” – Γ΄ μέρος. Γέρων Ευλόγιος (ο υποτακτικός του Χατζή-Γεώργη)

Ἀλ­λά τί νά κά­νω τώ­ρα; Νά φύ­γω ἀ­π᾽ τό Μο­να­στή­ρι νά πά­ω νά πε­ρι­μέ­νω στό κτῆ­μα μήν τό κα­τα­πα­τή­σουν καί κό­ψουν τίς ἐ­λι­ές; Τί νά κά­νω; Ἐ­γώ ἦρ­θα γιά τόν ὅ­σιο Δαυ­ΐδ ἐ­δῶ μέ­σα. Τόν βλέ­πω ζων­τα­νό τόν Ἅ­γιο. Για­τί ὁ ἅ­γιος Δαυ­ΐδ ἐ­δῶ μέ­σα ἁ­γί­α­σε, ἐ­δῶ μέ­σα ἀ­σκή­τευ­σε­”.

Στον αντίποδα αυτής της Πατερικής στάσης, παρατηρείται στις μέρες μας το φαινόμενο να αποδέχονται ακόμη και εκκλησιαστικά πρόσωπα και φορείς, δωρεές, χορηγίες ή “ευεργεσίες” από πρόσωπα κοσμικά και ηθικά επιλήψιμα ή αλλόθρησκα και το χειρότερο, από άτομα που κινούνται στον αποκρυφιστικό χώρο…

Άγιος Γερβάσιος Παρασκευόπουλος – Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέα

Δεν είμαι ποιμένας από εκείνους που πίνουν το γάλα και ντύνο­νται τα μαλλιά και σφάζουν τα παχειά ή τα καταπονούν ή τα πωλούν για να κερδίσουν και λένε «ευλογητός ο Κύριος, διότι πλουτήσαμε» (Ζαχ. 11,5), που ποιμαίνουν τους εαυτούς των και όχι τα πρόβατα…

Σανίδια είχε για κρεββάτι και μπαλωμένα ράσα για σκεπάσματα. Τ’ αγρίμια του βουνού φίλοι του. Άφθονα έ­χυνε τα δάκρυά του στο ξύλο του τιμίου Σταυρού που είχε στην καλύβη του. Με τα χέρια του άνοιξε τον τάφο του. Το «δόξα σοι ο Θεός» είχε γίνει ένα με την αναπνοή του. Την ώρα του θανάτου του προγνώριζε από καιρό. Η μορφή του μένει αλησμόνητη για τη φωτεινότητά της ειρήνης της.

Η σερβική Ορθοδοξία έχει να επιδείξει μια σειρά μεγάλων αγίων, οι οποίοι λάμπρυναν την Εκκλησία του Αγίου Σάββα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μια όντως μεγάλη ασκητική και πατερική μορφή του περασμένου αιώνα.

Αυτά έλεγε ο Άγιος Πορφύριος για τον Καρκίνο – Ο Θεός του φανέρωσε το φάρμακο αλλά..

Στις 31 Μαΐου ημέρα Σάββατο, οι φίλοι και τα μέλη του Σωματείου Ενωμένη Ρωμηοσύνη στην Τρίπολη, πραγματοποιήσαμε προσκυνηματική εκδρομή στην Βλαχέρνα Αρκαδίας όπου τελέστηκε Θεία Λειτουργία, προς τιμήν του τοπικού Αγίου, Οσίου Λεοντίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου.

­Έχω πολ­λές ἀρ­ρώ­στι­ες, ἀλ­λά πα­ρα­κά­λε­σα τόν ἅ­γιο Δαυ­ΐδ νά ἔ­χω τίς δο­κι­μα­σί­ες αὐ­τές, ἀλ­λά νά μοῦ δί­νη ὑ­πο­μο­νή, καί νά μήν εἶ­ναι κά­τι σο­βα­ρό.

Ανάμνηση του εν τω ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού επί Κωνσταντίου

Ο Άγιος και Μεγαλομάρτυς Εφραίμ γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1384 στα Τρίκαλα Θεσσαλίας απο πολύτεκνους γονείς και είχε 7 αδέλφια και το βαφτιστικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Μορφής. Σε ηλικία 14 χρόνων, το 1398 με την προτροπή της μητέρας του για να αποφύγει το παιδομάζωμα και την υποχρεωτική στράτευση απο τους Τούρκους πήγε στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Όρος των Αμώμων της Αττικής

Αγία Ματρώνα η αόμματη: «Θα σας βάλουν μπροστά τον Σταυρό και δίπλα το ψωμί και θα σας πουν διαλέξτε!»

Ὁ δι­ά­βο­λος!… Ἀ­φοῦ πῆ­γα στόν Ἁ­γι­ό­καμ­πο, βλέ­πω μιά σκο­τει­νιά μπρο­στά μου, ἕ­να ἐμ­πό­διο καί λέ­ω: “Θε­έ μου! Δέν ὑ­πάρ­χει κα­νέ­νας πα­πάς, δέν ὑ­πάρ­χει καμ­μιά ἐκ­κλη­σί­α νά μπῶ μέ­σα νά βο­η­θή­ση νά πά­ω πί­σω στόν ὅ­σιο Δαυ­ΐδ; Ἔ­στω καί ἕ­νας κο­σμι­κός νά μοῦ πῆ νά γυ­ρί­σω! Ποῦ βρί­σκο­μαι!…”. Ξαφ­νι­κά, ἀ­κού­ω μιά φω­νή νά μοῦ λέ­η: “Νι­κό­λα­ε, γύ­ρι­σε σύν­το­μα στόν Ὅ­σιο Δαυ­ΐδ, νά πᾶς νά βα­πτι­στῆς”

Παιδικά Συναξάρια – Ο Όσιος Πορφύριος, Δ’

“Τότε βλέπω στην εικόνα ζωντανή την Πανα­γία μας, η οποία γύρισε το κεφάλι Της και με κοίταξε με τα μεγάλα μάτια Της και σήκωσε το χέρι Της και μ’ ευλόγησε. Εγώ έχασα την φωνή μου, κόπηκαν τα πόδια μου και με δυσκολία επαναλάμβανα συνεχώς «επάκουσον ημών ο Θεός, επάκουσον ημών ο Θεός», όλο το ίδιο…”

Ομιλία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγιάς Μυκόνου, από τον Πανοσιολ. Αρχιμ. Εφραίμ Παναούση, Ηγούμενο της Ιεράς Συνοδικής Μονής Χρυσοπηγής με θέμα: «Μικρές εμπειρίες από Μεγάλους Αγίους».

«Αρχίζοντας την Ιερατική ζωή στο Μοναστήρι», έ­λεγε o Γέροντας, «στο τυπικό των καθημερινών Ιερών Ακολουθιών προστέθηκε και η τέλεση της καθημερινής Θείας Λειτουργίας. Το πρωί – όρθρου βαθέως – αρχίζαμε την Ακολουθία και πριν ξημερώσει καλά τελειώναμε τη Θεία Λειτουργία. Έτσι κοινωνώντας καθημερινά τ’ Άχραντα Μυστήρια ένοιωθα τέτοια δύναμη μέσα μου που ήμουν σαν λιοντάρι…»

Ο Όσιος Πορφύριος – Συναξάρια για παιδιά 4, της Ευγενίας Θεοδωράτου – Παζιώνη. 
Έκδοση του κέντρου ενότητος και μελέτης – προβολής των αξιών μας. Ενωμένη Ρωμηοσύνη.

Ο Γέροντάς μου Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης: Πνευματικός Αγώνας & Δάκρυα

Η «Κλίμακα» περιλαμβάνει τριάντα λόγους περί αρετής, όπου ο καθένας λόγος περιλαμβάνει και μια αρετή, ξεκινώντας από τις πιο πρακτικές και ανεβαίνοντας σαν σκαλοπάτια κατέληξε στις θεωρητικά υψηλές. Στη πνευματική ζωή έχουμε βαθμίδες χαμηλές και υψηλές, καταστάσεις κατώτερες και ανώτερες.

Ο πρωτοπρεσβύτερος π. Χαρίλαος Παπαγεωργίου αναφέρεται στον Άγιο Νικηφόρο τον Λεπρό στα πλαίσια της σειράς “Θησαυροί Κρυπτόμενοι” από το κανάλι “Μυροβόλος” του Μητροπολιτικού Ι. Ναού Αγ. Νικολάου Βόλου, της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος.

ΡαδιοΧρηστότητα: Εμπειρίες από τη Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης

Κάποτε πού πῆγε στόν ἅγιο Μηνᾶ ξέχασε νά πάρη τό κλειδί μαζί της. Ἔκλαιγε καί προσευχόταν καί ἔλεγε «τί νά κάνω τώρα;». Καί ξαφνικά ἄνοιξε μόνη της ἡ πόρτα. Ἄλ­λη φο­ρά πού πῆ­γε στόν ἅγιο Δη­μή­τριο μέ τήν Μα­ρί­α Κο­λο­κο­τρώ­νη ἄ­κου­σαν ψαλ­μω­δί­ες. Νόμισαν ὅ­τι γί­νε­ται Ἑ­σπε­ρι­νός. Ἀλ­λά δέν ἦ­ταν κα­νε­ίς μέ­σα. Ἡ Μα­ρί­α ἄ­κου­σε μό­νο βή­μα­τα, ἡ κυ­ρα–Γι­αν­νο­ύ­λα εἶ­δε τόν ἅ­γιο Δη­μή­τριο.

Έκδοση : Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου Αριζόνας USA
Συγγραφέας : Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης
Επιμέλεια – Παρουσίαση : Δήμητρα & Στυλιανή Χαλδαιοπούλου

Στην συνέχεια, αφού είδε οπτασία, προσήλθε στον Επίσκοπο Θεόδοτο και βαπτίσθηκε. Η οπτασία ήταν η εξής: Παρατηρούσε Άγγελο Θεού να οδηγεί αυτήν προς τον ουρανό και άλλους Αγγέλους να τη συγχαίρουν, ενώ την ίδια στιγμή κάποιος μαύρος ούρλιαζε και έλεγε ότι αδικείται πάρα πολύ, επειδή η Ευδοκία έγινε Χριστιανή.