Η αιδώς… είναι πνευματική αρετή, άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σωφροσύνη, την ταπείνωση και τον σεβασμό προς το ανθρώπινο πρόσωπο. Αντίθετα, η αναίδεια και η αναισχυντία δεν βλάπτουν μόνο εκείνον που τις εκδηλώνει, αλλά συχνά γίνονται αιτία σκανδαλισμού και πνευματικής βλάβης των άλλων… Η Εκκλησία αντιμετωπίζει το ζήτημα όχι αποκλειστικά ως προσωπική επιλογή, αλλά και ως θέμα ευθύνης απέναντι στον πλησίον.
Τὸ «αὐτόματος» στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ λεγόταν γιὰ πρόσωπα ποὺ ἐνεργοῦσαν μὲ τὴν δική τους θέληση, καθὼς καὶ γιὰ ἄψυχα πράγματα ποὺ κινοῦνταν ἀπὸ μόνα τους· ὁ Ἀριστοτέλης κάνει λόγο γιὰ κοῦκλες ποὺ φαίνονταν σὰν ζωντανές. Αὐτόματος ἐπίσης ἦταν αὐτὸς ποὺ δὲν εἶχε προφανῆ αἰτία· «αὐτόματος θάνατος»: ὁ φυσικὸς θάνατος
Ο Ερμείας γεννήθηκε περίπου στις αρχές του 4ου αιώνα π. Χ., στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας και ήταν δούλος του τραπεζίτη Ευβούλου, ο οποίος έγινε τύραννος των πόλεων Αταρνέως και Άσσου. Την Άσσο την απέσπασε από τον έλεγχο των Περσών το 360 π. Χ….
Πολὺ εὔλογα ἡ τοκογλυφία εἶναι μισητή, ἐπειδὴ τὸ κέρδος προέρχεται ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ νόμισμα κι ὄχι ἀπὸ τὴ χρήση, γιὰ τὴν ὁποία προορίστηκε. Ἐνῶ ἐπινοήθηκε γιὰ χάρη τῆς συναλλαγῆς, τὸ νόμισμα πολλαπλασιάζεται ἀπὸ τὸν τόκο