Ἡ αἴσθηση τοῦ πόνου καὶ τῶν θλίψεων (σωματικῶν καὶ πνευματικῶν, ὅπως καὶ τῶν ἀσθενειῶν) ἀποκτοῦν γιὰ τὸν χριστιανὸ πνευματικὲς καὶ σωτηριολογικὲς διαστάσεις, καθὼς ἡ ἀσθένεια στὰ πλαίσια τῆς χριστιανικῆς πίστεως καθίσταται πηγὴ ὑπομονῆς καὶ παρηγορίας
ο Χριστός αναφέρει, ότι είναι δυνατόν και οι άνθρωποι να ασθενούν, να υποφέρουν και να πεθαίνουν, όχι λόγω των αμαρτιών τους, αλλά για τη δόξα του Θεού… Εμείς; Μπορούμε να υποφέρουμε κάτι για τη δόξα του Θεού;
Κείμενα από το βιβλίο: “Οικογενειακή Ζωή, Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, Λόγοι Δ'”, Εκδόσεις: Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Επιμέλεια-παρουσίαση εκπομπής: Δήμητρα Χαλδαιοπούλου
Δημήτριος Παναγόπουλος ♰: Το σχέδιο το Θεού και η λογική του ανθρώπου… Απόσπασμα ομιλίας του μακαριστού ιεροκήρυκα, στο οποίο με ένα παράδειγμα δείχνει πόσο απαραίτητες είναι οι θλίψεις που επιτρέπει ο Θεός για τη σωτηρία μας.
Ένα τηλεφώνημα συγνώμης δίνει επιπλέον επικοινωνιακούς πόντους στο απόλυτο αφεντικό. Κάποιος «πνευματικός» άνθρωπος ανέφερε κατ΄ουσίαν ότι η ζωή καρκινοπαθών ανθρώπων τελικού σταδίου πρέπει να συνδέεται με το οικονομικό όφελος. Έτσι είναι θεμιτό να τραβιέται η γραμμή κόβοντας το νήμα της ζωής τους, εξοικονομώντας οικονομικό όφελος. Με λίγα λόγια ο ΙΑΤΡΟΣ ΘΕΟΣ θα έχει τον απόλυτο έλεγχο της ζωής χωρίς να δίνει λογαριασμό στον ΑΝΘΡΩΠΟ.
Ο Dr. Robert Malone συζητά την “Συνθήκη Ετοιμότητας για Πανδημίες” που καταρτίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Μια νέα έκθεση των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων τονίζει ότι ένας αριθμός ρεκόρ παιδιών νοσηλεύονται τώρα με κοινό κρυολόγημα λόγω εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματος.
Πληροφορηθήκαμε όσα συνέβησαν και δημοσιεύτηκαν, πρόσφατα, με αφορμή τη συμμετοχή μαθητών/τριών ενός Δημοτικού Σχολείου του Ηρακλείου Κρήτης στον Εκκλησιασμό και στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, την ημέρα εορτασμού των Τριών Ιεραρχών και προστατών της ελληνικής Παιδείας.
Γιά σκεφτεῖτε τούς Χριστιανούς τῶν πρώτων αἰώνων. Τί θέρμη εἶχαν! Τί φλόγα εἶχαν! Ἄνθρωποι σάν καί ἐμᾶς ἦταν καί αὐτοί, ἀλλά ἐμεῖς φτάσαμε σ΄ ἕνα τέτοιο σημεῖο, κρυώσαμε! Παγώσαμε ἀδελφοί μου, κρυώσαμε ὡς πρός τήν πίστη. Κρυώσαμε καί γι΄ αὐτό κινούμαστε ὅπως κινούμαστε.