Δημοσιεύσεις ετικέτας «ΙΣΤΟΡΙΑ»

Η Μάχη της Κρήτης (20 Μαΐου -2 Ιουνίου1941)

Εάν οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν την Κρήτη ως βάση εξορμήσεως για να κυριαρχήσουν στην περιοχή, θα έθεταν υπό τον έλεγχο τους την Νοτιοανατολική Ευρώπη, την Μικρά Ασία, την Αραβία, την Αίγυπτο και την Αφρική. Θα είχαν εξασφαλίσει επίσης πρόσβαση σε τεράστια ενεργειακά και αποθέματα πρώτων υλών.

Το εγκαταλελειμμένο και βεβηλωμένο πρωτοβυζαντινό Μοναστήρι του Βαζελώνος στον Πόντο

Η μονή του Αγίου Ιωάννη Βαζελώνος αποτελεί την πρώτη μόνη που ιδρύθηκε στον Πόντο, από τους πρώτους Ποντίους χριστιανούς που ζούσαν στα παράλια της Μικράς Ασίας, και θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα ελληνικά μοναστήρια. Χτίστηκε μεταξύ του 270-317 μ.Χ.

Η ιερότητα του Αγώνα του 1821

Σε μια Εκκλησία πάλι, στην Εκκλησία του Χρυσοβιτσίου, κατέφυγε απελπισμένος ο Κολοκοτρώνης, όταν στην πρώτη αρχή του Αγώνα φοβισμένα τα παλληκάρια του τον εγκατέλειψαν μόνο του στα βουνά της Πελοποννήσου. Εκεί με αγωνία προσέπεσε στην εικόνα της φοβεράς Προστάτριας των αδικημένων λαών, την «των απηλπισμένων μόνην ελπίδα», την Υπεραγία Θεοτόκο, για να Την ικετεύσει…..

Οι προεπαναστατικοί αγώνες των Ελλήνων

29 Μαΐου 1453 η βασιλεύουσα πέφτει στα χέρια των Τούρκων. Η πόλις του Κωνσταντίνου και πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας για 1000 και πλέον χρόνια υποδουλώνεται στους Αγαρηνούς και βυθίζεται στο σκοτάδι ο τότε γνωστός κόσμος.

Δημ. Υψηλάντης: Ανδρείος μαχητής έως το τέλος (Β΄ Μέρος)

Οι Υψηλάντες έχουν το ιστορικό προνόμιο να είναι αυτοί που άρχισαν και τελείωσαν τον υπέρ Ανεξαρτησίας Αγώνα των Ελλήνων. Ο γραμματέας του Δημητρίου Υψηλάντη, Ιωάννης Φιλήμων, στα «Απομνημονεύματα των Αγωνιστών» που έγραψε, αναφέρει…

Nα ‘τανε το ’21!

Ο Ηλίας Περγαντής ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία ιστορικής αναβίωσης, αναπαριστώντας στιγμές από την Επανάσταση. Αυτή είναι η ιστορία που κρύβεται πίσω από την παραγωγή τους…

Εκδήλωση ΕΡΩ: «13 Απριλίου 1204, η Άλωση που πλήγωσε ανεπανόρθωτα την Ρωμηοσυνη»

Την Τρίτη 13 Απριλίου και ώρα 21:00 θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακή ομιλία από τον φιλόλογο Γεώργιο Έξαρχο με θέμα «13 Απριλίου 1204, η Άλωση που πλήγωσε ανεπανόρθωτα την Ρωμηοσυνη».

ΗΠΑ: «Φωτιά και τσεκούρι» στα Αρχαία Ελληνικά!

Ο Νίτσε είναι κατηγορηματικός: «Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του, ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερωθεί από τους Ελληνες…» Αυτό ισχύει τόσο για το σχίσμα του Βατικανού όσο και για το σημερινό κίνημα απόρριψης των Ελλήνων κλασικών…

Η Σφαγή της Χίου. 30 Μαρτίου 1822

Τούρκοι διαβήκαν, Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’ όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’ αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.

Η χολέρα του 1854 στην Αθήνα, η λιτανεία και ο ρόλος των πιστών

Το 1854 χολέρα πλήττει την Αθήνα. Ο πανικός καταλαμβάνει τους πολίτες αλλά περισσότερο τους πολιτικούς οι οποίοι εγκαταλείπουν την πόλη. Τα περισσότερα μέλη της επιτροπής Προστασίας την κοπάνησαν και έμειναν μόνο δύο.

1821-; «Ἐπέρασαν χρόνοι πολλοί…»

Θαυμαστὴ ὑπῆρξε, πράγματι, ἡ πίστη τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ’21. Στὴν συνείδησή τους, ἄλλωστε, οἱ ἔννοιες πίστη καὶ πατρίδα ἦταν στενὰ συνδεδεμένες. Ἡ πίστη μάλιστα εἶχε πρωταρχικὴ σημασία. Αὐτὸ ὁμολογεῖ ὁ θρυλικὸς Γέρος τοῦ Μωριᾶ στὸν λόγο του στὴν Πνύκα: «Πρέπει να φυλάξετε τὴν πίστη σας καὶ νὰ τὴν στερεώσετε, διότι, ὅταν ἐπιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ πατρίδος».

Αθανάσιος Διάκος: Η ζωή, η πολεμική δράση και το μαρτυρικό τέλος του Ήρωα

Πρωταγωνιστής του σημερινού μας αφιερώματος είναι ο Αθανάσιος Διάκος, ο οποίος υπήρξε μια από τις ηρωικότερες και συνάμα τραγικότερες μορφές της Εθνεγερσίας του 1821. H γενναία του αντίσταση στην Αλαμάνα, καθώς και ο επακόλουθος μαρτυρικός του θάνατος κατέδειξαν με τον βέλτιστο τρόπο στους Έλληνες, αφενός πώς να πολεμούν με ανδρεία, αφετέρου πώς να πεθαίνουν για την πατρίδα και τα ιδανικά. Πάμε, λοιπόν, να παρουσιάσουμε τη ζωή και το τραγικό τέλος του μεγάλου μας ήρωα.

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση»: Μαθητές από το Ναύπλιο σε μια συγκινητική ταινία

Φέτος, συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, τον Μάρτη του 1821.
Η δίψα για ελευθερία και ανεξαρτησία ένωσε όλους τους Έλληνες, πλούσιους και φτωχούς, διανοούμενους και αγράμματους, στρατιωτικούς και πολιτικούς, εμπόρους αλλά και ανθρώπους της εκκλησίας.

Βρεσθένης Θεοδώρητος: Αγωνιστής άξιος Πατρίδας και Εκκλησίας

Ο Επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος (1787 – 1843) ήταν ο κληρικός, ο οποίος ανέλαβε στα χρόνια της Επανάστασης υψηλότατα στρατιωτικά και πολιτικά καθήκοντα. Παράλληλα ανεδείχθη πρότυπο Αρχιερέως. Δέχθηκε να υποστεί βαριά εκκλησιαστική ποινή, παρά να παραβεί τους Κανόνες της Εκκλησίας. Όντως αναδείχθηκε αγωνιστής άξιος της Πατρίδος και της Εκκλησίας.

Ὁ Ματρόζος

Περὶ τοῦ ποιήματος: Ὁ Ματρόζος, Σπετσιώτης ἀγωνιστής, ποὺ χάρισε ἀφειδώλευτα τὰ πάντα στὴν πατρίδα, τελείωνε τώρα τὴν ζωή του φτωχὸς καὶ ἀγνοημένος, ἐνῷ οἱ πρώην ναῦτες του εἶχαν γίνει καπεταναῖοι στὰ βασιλικὰ καράβια καὶ ὁ παλιὸς συμπολεμιστής του Κωνσταντῖνος Κανάρης ἦταν πρῶτος ὑπουργός. Αὐτόν, λοιπόν, τὸν Κανάρη -τοῦ ὁποίου τὴν ζωὴ εἶχε γλυτώσει κοντὰ στὴν Τένεδο- πηγαίνει νὰ συναντήσει ὁ γερο-Ματρόζος στὴν Ἀθήνα

Ἡ ὀργάνωση καὶ ἡ κυριαρχικὴ ἐπέκταση τῆς σουλιώτικης κοινωνίας (14ος-18ος αἰ.)

Οἱ Σουλιῶτες, φύλο ἀρβανίτικης προέλευσης, ἦταν ἐγκατεστημένοι ἀπὸ τὸν 14ο αἰῶνα -περίοδο κατὰ τὴν ὁποία συνέβησαν σημαντικὲς πληθυσμιακὲς μετακινήσεις ἠμινομαδικῶν ποιμενικῶν πολεμικῶν ὁμάδων ἀρβανιτῶν στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο- σὲ ἕνα στενὸ ὀροπέδιο τῆς σημερινῆς Θεσπρωτίας…

Ο Ηπειρώτης οπλαρχηγός Κίτσος Τζαβέλλας και η δράση του στην επανάσταση

Στις 7 Αυγούστου 1825 μπήκε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι και όταν ο Κιουταχής απείλησε το μικρό νησί Κλείσοβα (Μάρτιος 1826), ο Τζαβέλας έσπευσε με λίγους άνδρες του για να ενισχύσει την άμυνά του. Οι επανειλημμένες προσπάθειες τών Τουρκοαιγυπτίων να το καταλάβουν απέτυχαν και η επιχείρηση απόβασης εγκαταλείφθηκε.

Δωδεκάνησα: 73 χρόνια απ’ την ενσωμάτωση στη Μητέρα Ελλάδα… χρονικό

Η 7η Μαρτίου του 1948 αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τα νησιά της Δωδεκανήσου. Είναι η μέρα που τα νησιά μας, τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα της εθνικής ολοκλήρωσης, γίνονται πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού κράτους. Για να φτάσουμε στην Ενσωμάτωση και στην 7η Μαρτίου 1948, χρειάστηκαν αγώνες και θυσίες από τον, επί πολλά χρόνια, σκλαβωμένο δωδεκανησιακό λαό.

ΒΙΝΤΕΟ – Τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ Βουλγάρων, Τσάμηδων και Ρουμάνων κατά των Ελλήνων επί κατοχής (1941-1944)

Από την πρώτη ημέρα της σύστασης του νεοελληνικού κράτους, η Ελλάδα είχε προβλήματα σχεδόν με όλους τους γείτονές της. Γενικά στα Βαλκάνια, ειδικά τον 19ο και τον 20ο αιώνα, όλα τα κράτη εποφθαλμιούσαν τα εδάφη των γειτόνων τους και όχι μόνο, με τους δύο Βαλκανικούς και δύο Παγκοσμίους πολέμους να το αποδεικνύουν περίτρανα.

Αυτά τα λόγια του Κολοκοτρώνη προς τον Ιμπραήμ, πρέπει να αποτελούν φάρο για τους Έλληνες

Θ. Κολοκοτρώνης προς Κεχαγιά του Ιμπραήμ: «Αυτά που μας φοβερίζεις να τα κόψεις και να κάμεις ούτε πόλεμος είναι, ούτε πέραση […]

Ο μεγάλος φιλέλληνας Λόρδος Βύρων

Και βέβαια δεν θα έμενε αμέτοχος στο δράμα των υπόδουλων Ελλήνων, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει το πρώτο σημαντικό δάνειο προς την επαναστατημένη Ελλάδα από το Φιλελληνικό Κομιτάτο του Λονδίνου και δίνοντας τη ζωή του τελικά για τον αγώνα της ανεξαρτησίας

Πώς σώθηκε ο Παρθενώνας το 1821

Ἐξύπνησαν τὰ παλληκάρια τοῦ Ὀδυσσέως πρωΐ – πρωῒ καὶ ρίχνοντας τυχαῖα τὰ μάτια στὴν Ἀκρόπολι, ροδοκόκκινη ἀπὸ τὸ πρῶτο γλυκοχάραγμα, εἶδαν κάτι παράξενο. Οἱ ἐχθροὶ ἀνεβασμένοι ἐπάνω στὸν Παρθενῶνα, κατέστρεφαν τὰ ὡραῖα ἐκεῖ μνημεῖα.

Γιατί ο Χριστός είναι το νεώτερον της κτίσεως και της Ιστορίας;

Ένας στίχος που έπεται του Κοντακίου των Χριστουγέννων, αναφέρει για τον Χριστό: «Θεός το Τεχθέν, η δε Μήτηρ Παρθένος. Τι μείζον άλλο καινόν είδεν η κτίσις;».
Γιατί ο Χριστός, όμως, είναι το πλέον καινό της κτίσεως και της Ιστορίας;

Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων στις 13 Δεκεμβρίου του 1943

Ένα από μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1943 δυνάμεις της «Βέρμαχτ» σκότωσαν σχεδόν όλους τους άρρενες κατοίκους των Καλαβρύτων, σε αντίποινα για την εκτέλεση αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ

Υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος: Ένας ξεχασμένος ήρωας του 1940

O Υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος ο πρώτος Έλληνας αξιωματικός του ελληνοϊταλικού πολέμου που έπεσε ηρωικά μαχόμενος την 1η Νοεμβρίου 1940, όταν επιτέθηκε με ορμή εναντίον των επίλεκτων μονάδων της Μεραρχίας Αλπινιστών Τζούλια σε επιχείρηση για την…

Γιάννης Μακρυγιάννης: Ο εκφραστής της συνείδησης του λαού (Α’ Μέρος)

Ο Ζήσιμος Λορεντζάτος έγραψε σχετικά: «Ο Μακρυγιάνης δε μελετούσε το 21 – την Πατρίδα – όπως οι σημερινοί επιστήμονες μελετητές, το ζούσε. Και ακόμα δε μελετούσε τη θρησκεία, όπως οι σημερινοί επιστήμονες μελετητές, τη ζούσε. Η διαφορά είναι τεράστια».

Η Μάχη των Γιαννιτσών 19-20 Οκτωβρίου 1912

Με το πρώτο φως της ημέρας το 9ο τάγμα ευζώνων της VI μεραρχίας υπό τον αντισυνταγματάρχη Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο επιτέθηκε ακάλυπτο κατά των Τουρκικών θέσεων με εφ΄όπλου λόγχη με τη σημαία μπροστά και την την πολεμική σάλπιγγα να σημαίνει “προχωρείτε, προχωρείτε”. Η επίθεση ήταν τόσο ορμητική που όχι μόνο ανέτρεψε την Τουρκική αντίσταση αλλά συνέλαβε άθικτη και μια ολόκληρη Τουρκική πυροβολαρχία που βρισκόταν ταγμένη στο νεκροταφείο του χωριού και δεν πρόλαβε να υποχωρήσει.

Ο Πάπας της Ρώμης και η Επανάσταση του 1821

Μετά την πρόσφατη εκλογή νέου Πάπα (σημ. η μελέτη πρωτοδημοσιεύτηκε το 2013) για τη Ρωμαιοκαθολική «Εκκλησία» και τη Δύση, αλλά και με αφορμή την εθνική επέτειο του Αγώνα του 1821, στο σημερινό μας σημείωμα, που αποτελεί μέρος εκτενέστερης μελέτης για την Επανάσταση του 1821, θα προβάλλουμε τη στάση του Βατικανού και των εν Ελλάδι καθολικών στα χρόνια του μεγάλου ξεσηκωμού.

Κανάρης: Η ζωντανή σημαία του Γένους

Κωνσταντίνος Κανάρης είναι, κατά τον ποιητή Αριστομένη Προβελέγγιο, « Η ζωντανή σημαία του Γένους». Ο θρυλικός πυρπολητής της Επανάστασης ανάλωσε τη ζωή του, από τη νεαρή του ηλικία έως βαθειά γεράματα, στις υπηρεσία της Πατρίδας από διάφορες επάλξεις.

Η Αγια Σοφιά χωρίς μιναρέδες και με χριστιανικό σταυρό στον τρούλο, σε ελληνικό χαρτονόμισμα του 1923

Μια σημαντική αποκάλυψη είχε κάνει η τουρκική εφημερίδα Zaman ότι μετά την κατάληψη στις 13 Νοεμβρίου του 1918 της Κωνσταντινούπολης από τα συμμαχικά στρατεύματα της Αντάντ, οι Βρετανοί σκόπευαν να επιστρέψουν την Αγιά Σοφιά στους χριστιανούς της Πόλης αλλά την τελευταία στιγμή έκαναν πίσω.Αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο και αν ο σταυρός θα δέσποζε ξανά μεγαλοπρεπής στον τρούλο της Αγιά Σοφιάς, αυτό θα ήταν ένα γεγονός μεγάλης ιστορικής συμβολικής αλλά και ψυχολογικής σημασίας και θα επηρέαζε αποφασιστικά στην οριστική επαναφορά της Πόλης στα ελληνικά χέρια.

Σελίδες