Κάθε 20η Ιουλίου η Τουρκία εορτάζει την “επιχείρηση ειρήνης” (για τους Τούρκους), ή όπως την γνωρίζουμε εμείς, ως τη βάρβαρη εισβολή στην Κύπρο. Οι εορτασμοί όμως σταματούν την ίδια μέρα, γιατί στις 21 είναι επέτειος βύθισης πλοίου από την πολεμική τους αεροπορία… αλλά ενός τουρκικού πλοίου.
Ὁ ναὸς τῆς Παναγίας τῆς Φιλωτίτισσας κεῖται ἐπὶ τῆς πλατείας τοῦ Φιλωτίου, σκιαζομένης ὑπὸ μεγάλων πλατάνων. Εἶναι τρίκλιτος βασιλικὴ καὶ θεωρεῖται ἓν ἐκ τῶν σημαντικωτέρων θρησκευτικῶν μνημείων τῆς Νάξου.
«Νησὶ πικρό, νησὶ γλυκό, νησὶ τυραγνισμένο, κάνω τὸν πόνο σου νὰ πῶ καὶ προσκυνῶ καὶ μένω». Μ’ αὐτὰ τὰ λόγια ξεκινάει ὁ ποιητὴς νὰ ὑμνήσῃ τὸ πολύπαθο νησί, ποὺ τὰ βάσανά του δὲν λένε νὰ πάρουν τέλος, γιατὶ οἱ κάθε λογῆς βαρβάροι συνεχίζουν νὰ τὴν μολεύουν, νὰ τὴν τυραγνοῦν καὶ «νὰ παίζουν τὴν τύχη της στὰ ζάρια».
Ὁ Ἀλέξανδρος κατανόησε τὸ πρόβλημα τῆς διαίρεσης, ἀλλὰ καὶ τὸ πλεονέκτημα τῆς ἕνωσης τῶν Ἑλλήνων. Συνένωσε τὸν ἑλληνικὸ κόσμο, δημιούργησε θεσμοὺς μὲ τεράστια σημασία ἀκόμη καὶ σήμερα, μὲ διακριτὰ καὶ μεγάλα δικαιώματα, καὶ ἐλευθερία χωρὶς διακρίσεις. Ὁ Ἕλληνας Ἀλέξανδρος ἦταν ὁ πραγματικὸς Ἀλέξανδρος.
Λίγες μέρες πριν από την κυκλοφορία της ταινίας Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν, μια ομάδα κλασικιστών και επιστημόνων αποκαλύπτει την ακριβή τοποθεσία της Ιθάκης του Έλληνα ποιητή και διαπιστώνει ότι δεν είναι καν νησί.
Πρόκειται για το κρυφό σχολείο, τα μαθήματα δηλαδή που έκαναν δάσκαλοι κρυφά στα παιδιά της περιοχής για να τους μάθουν τα ελληνικά καθώς το 1964 έκλεισε το σχολείο στην Ίμβρο.
Ονομαστοί καπεταναίοι στην περιοχή αυτή είναι ο Νικόλαος Στορνάρης ή Στουρνάρας, ο Αθαν. Μάνταλος, οι αδελφοί Λιακατά και ο Χριστόδουλος Χατζηπέτρος, ο οποίος ήταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία από το 1819 και είχε κατηχήσει ο ίδιος πολλούς από τους άλλους καπεταναίους.
Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα είναι η πρώτη Ελληνίδα Υποναύαρχος. Ο βαθμός της απονεμήθηκε μετά θάνατον. Οι Ρώσοι της απένειμαν τον τίτλο της «Ναυάρχου». Είναι η μοναδική φορά στην ιστορία τους, που απονεμήθηκε σε γυναίκα αυτός ο βαθμός.
Κάθε τέτοιες μέρες μετά την επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, ένιωθα ανέκαθεν την ανάγκη να “γιορτάσω” στις τάξεις μου (την ώρα της Λογοτεχνίας) τη γέννηση ενός εθνικού ήρωα που τιμάται ιδιαίτερα στην Μακεδονία ως πρωτομάρτυρας στον αγώνα απελευθέρωσής της από τον τουρκικό ζυγό.
Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι, ο μεγάλος Έλληνας ιστορικός εμφανίζεται στους ιθύνοντες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής όχι απλά ως ένας θεωρητικός που προσφέρει συμβουλές, αλλά ως ένας «transformer», που μετασχηματίζει τη γνώση στην πρακτική πολιτική και ενισχύει το πολιτικό πρόγραμμα μιας μεγάλης δύναμης
Στις 8.15 ο αντισυνταγματάρχης Παπαδόπουλος αναφέρει στον μέραρχο Μανουσογιαννάκη «Κατέλαβα τη Βέτρινα, εκτοπίζοντας τον εχθρό από τις θέσεις που κατείχε σε υψώματα βορείως του χωριού, μέχρι τώρα επτά διαδοχικά. Ο εχθρός υποχωρεί προς το βορρά». Μετά από 530 χρόνια, το Νέο Πετρίτσι ήταν ελεύθερο και Ελληνικό.
Για τον Βορειοηπειρώτη ήρωα Κώστα Κυριακού με πληροφορίες από το βιβλίο του ιδίου: «ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ», Κόνιτσα 2017
Ὅπως εἶναι γνωστό, δὲν ὑπάρχει καμμία γραπτὴ ἢ ἄλλη πηγὴ ποὺ νὰ ἀποδίδει στοὺς Χριστιανοὺς τὴν καταστροφὴ-ἀπολάξευση τῶν ἀνατολικῶν, δυτικῶν καὶ βόρειων μετοπῶν τοῦ Παρθενώνα, κατὰ τὴν μετατροπή του σὲ ἐκκλησία ἢ ἀργότερα.
Μετά την θρυλική μάχη της Δοϊράνης και τις τεράστιες επιτυχίες του Ελληνικού Στρατού, το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έδωσε το «στίγμα» του στις εχθροπραξίες, στην πρώτη του πολεμική επιχείρηση, όταν και πραγματοποίησε την ιστορική απόβαση στην πόλη της Καβάλας, που οδήγησε στην απελευθέρωσή της.
Χιλιάδες Έλληνες και πολλοί Φιλέλληνες σκοτώθηκαν, έχυσαν το αίμα τους για την πολυπόθητη λευτεριά της Ελλάδος. Του Ρήγα όμως τον μαρτυρικό θάνατο γιορτάζουμε κάθε Ιούνιο, και ο τόπος του μαρτυρίου του, ο Πύργος Νεμπόϊζα στο Βελιγράδι, έχει ανακηρυχθεί μνημείο.
Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ ἀποδίδοντας ἐλάχιστο φόρο τιμῆς σὲ κείνους τοὺς γενναίους ἀνθρώπους, διοργάνωσε ἐκδήλωση γιὰ τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο στὴν αἴθουσα τοῦ φιλανθρωπικοῦ συλλόγου «Ἅγιος Ἀλέξιος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ», ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ζωοδόχου Πηγῆς 44, στὰ Ἐξάρχεια τὸ Σάββατο 6 Ἰουνίου 2026 καὶ ὥρα 19:00 μὲ θέμα: «Ἡ ἔξοδος τοῦ Μεσολογίου καὶ ὁ ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ».
Συνθέτουν μια ολοένα και πιο καθαρή εικόνα για τη λειτουργία του χώρου και επιβεβαιώνουν ότι εκεί βρισκόταν το βασιλικό γυμνάσιο
Η ιστορία του κρυπτοχριστιανισμού στα Βαλκάνια φέρνει στο φως σπάνιες πτυχές αντίστασης απέναντι στον εξισλαμισμό. Στην περιοχή της Σπαθίας, οι κάτοικοι υιοθέτησαν επιφανειακά τον ισλαμικό τρόπο ζωής, διατηρώντας όμως κρυφά την ορθόδοξη πίστη τους.
Κατά τή διάρκεια τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 οἱ διάφορες χριστιανικές ὁμολογίες, πού βρίσκονταν στήν Ἑλλάδα, ἔπαιξαν πολυποίκιλο ρόλο. Σύμφωνα μέ ὅλους τούς ἀπομνημονευματογράφους καί τούς ἱστορικούς τοῦ Ἀγώνα «οἱ λατινόδοξοι ἰδίᾳ τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου Πελάγους, ὄχι μόνον δέν ἐβοήθησαν τόν ἀγώνα, ἀλλά ἀντεῖπον (=πρόβαλαν ἀντιρρήσεις) καί ἀντέπραξαν κατ’ αὐτοῦ».
Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ ἀποδίδοντας ἐλάχιστο φόρο τιμῆς σὲ κείνους τοὺς γενναίους ἀνθρώπους, διοργάνωσε ἐκδήλωση γιὰ τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο στὴν αἴθουσα τοῦ φιλανθρωπικοῦ συλλόγου «Ἅγιος Ἀλέξιος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ», ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ζωοδόχου Πηγῆς 44, στὰ Ἐξάρχεια τὸ Σάββατο 6 Ἰουνίου 2026 καὶ ὥρα 19:00 μὲ θέμα: «Ἡ ἔξοδος τοῦ Μεσολογίου καὶ ὁ ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ».
Η ιστορία μιας γυναίκας που έζησε την καταστροφή της Σμύρνης. Η ζωή της αρχίζει από το χωριό Τσομπανησιά της Μικράς Ασίας, στην ευρύτερη περιοχή της Εφέσου.
Το Λάλα είναι χωριό της ορεινής Ηλείας στο όρος Φολόη («Λαλαίος» ο κάτοικος του και «Λαλιώτης» ο καταγόμενος από αυτό). Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το κατοικούσαν εξισλαμισμένοι Αλβανοί, οι οποίοι είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος ολόκληρης της Πελοποννήσου με τη μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη που διέθεταν…
Πατριώτης με όλη τη σημασία του όρου, δεν ήθελε να χυθεί αίμα αδελφικό, δεν το χωρούσε ο νους του Έλληνας να σηκώσει χέρι εναντίον συμπατριώτη του την στιγμή κατά την οποία η πατρίδα, η Ελλάδα, στέναζε κάτω από διπλή κατοχή, δυο αυτοκρατοριών.
Ὁ Ἀλέξανδρος κατανόησε τὸ πρόβλημα τῆς διαίρεσης, ἀλλὰ καὶ τὸ πλεονέκτημα τῆς ἕνωσης τῶν Ἑλλήνων. Συνένωσε τὸν ἑλληνικὸ κόσμο, δημιούργησε θεσμοὺς μὲ τεράστια σημασία ἀκόμη καὶ σήμερα, μὲ διακριτὰ καὶ μεγάλα δικαιώματα, καὶ ἐλευθερία χωρὶς διακρίσεις. Ὁ Ἕλληνας Ἀλέξανδρος ἦταν ὁ πραγματικὸς Ἀλέξανδρος.
Στις 14 Μαΐου 1824, αιγυπτιακά πολεμικά πλοία απέπλευσαν από την Αλεξάνδρεια και ενώθηκαν με τον στολίσκο του Γιβραλτάρη, στον κόλπο της Σούδας. Κατόπιν έπλευσαν πρός την Κάσο, κανονιοβόλησαν τις οχυρώσεις της και επέστρεψαν άπρακτα. Οι Κασιώτες, διαβλέποντας τον άμεσο κίνδυνο, έστειλαν δεκάδες επιστολές στην Ελληνική κυβέρνηση του Κουντουριώτη…
Ἡ «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη» ἀνακοινώνει μὲ χαρὰ τὴν διοργάνωση ἐπετειακῆς ἐκδήλωσης γιὰ τὴ συμπλήρωση 200 χρόνων (1826-2026) ἀπὸ τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου, ἑνὸς ἀπὸ τὰ πιὸ συγκλονιστικὰ καὶ φωτεινὰ γεγονότα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης.
Άμα εισήλθον αυτοί μέσα, ηκούσθη ο κρότος των αλυσίδων των δεσμών του στρατηγού, όστις βεβαίως με την απροσδόκητον ταύτην επίσκεψιν θα εσηκώθη. Τον ήκουσα να λέγει προς αυτούς : « Ωρέ ξέρω καλά ποιος σας έστειλε σας εδώ και γιατί ήρθατε τέτοια ώρα εδώ μέσα. Δε μ’ λύνετε τόνα χέρι να σας δείξω ποιος είμαι και πως με λένε; Αυταίς εδώ τις σαπιοκοιλιαίς δεν τις συνερίζομαι, μα συ μωρέ Γιάννη (Μαμούρης), γιατί;»
Μία από τα κορυφαίες ιστορικές στιγμές του Ελληνικού πολεμικού Έπους κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε η θρυλική μάχη της Κρήτης, τον Μάιο του 1941…
Η εμπροσθοφυλακή του στόλου ήταν ένα γιγαντιαίο δίκροτο, ονομαζόμενο Κινούμενον Όρος, με 84 κανόνια βεληνεκούς 1600 μέτρων και πλήρωμα αποτελούμενο από 1000 άνδρες. Ο ελληνικός στόλος μόλις συνάντησε το τεράστιο πολεμικό, επιτέθηκε εναντίον του με κανονιοβολισμούς αλλά αναγκάστηκε άμεσα να υποχωρήσει καθώς τα κανόνια των ελληνικών πλοίων είχαν μικρό βεληνεκές…
Εάν οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν την Κρήτη ως βάση εξορμήσεως για να κυριαρχήσουν στην περιοχή, θα έθεταν υπό τον έλεγχο τους την Νοτιοανατολική Ευρώπη, την Μικρά Ασία, την Αραβία, την Αίγυπτο και την Αφρική. Θα είχαν εξασφαλίσει επίσης πρόσβαση σε τεράστια ενεργειακά και αποθέματα πρώτων υλών.
Μετά τον θάνατο του Χ. Βιλαέτη στο Λαντζόι και μέχρι την έναρξη της Πολιορκίας του Λάλα, τον Μάιο του 1821, ο μόνος υπολογίσιμος αγωνιστής για τους Λαλαίους Τούρκους στην περιφέρειά τους ήταν ο Γιώργης Γιαννιάς, από την Προστοβίτσα (σημερινή Δροσιά) της Τριταίας Αχαϊας, στο όρος Ωλενός
Από το παραθαλάσσιο τείχος έως το περιτείχισμα του Λευκού Πύργου, μια ομάδα ανθρώπων έχει συγκροτήσει στο Facebook ένα από τα μεγαλύτερα άτυπα αρχεία παλιών φωτογραφιών της Θεσσαλονίκης.
Που τελικά ανήκει ή οφείλει να ανήκει η Ελλάδα, στη Δύση ή στην Ανατολή; – του Patrick N. Theros