ΠΑΤΕΡΙΚΑ

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Η νηστεία ως η πρώτη από τις αρετές

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος: «Σε μια νύχτα θα αδειάσει η Αθήνα και όλοι θα πάνε έξω στα χωράφια»

Εὔχομαι, παιδί μου, πνευματικῶς νά πηγαίνῃς καλά. Οἱ δυσκολίες θά ὑπάρχουν, καθώς καί οἱ πειρασμοί καί τόσα ἄλλα· αὐτά ὅλα ὅμως θά τά ἀντιμετωπίσωμεν μέ τήν προσευχήν καί τόν φόβον τοῦ Θεοῦ.

Μὲ ἀφορμὴ τήν συμπλήρωση δύο ἐτῶν ἀπό την τὴν ἁγιοκατάταξη τῶν Ἁγίων Ἁγιορειτῶν Γερόντων, θυμόμαστε καὶ παραθέτουμε σημεῖα ἀπὸ μαρτυρίες, διδαχὲς καὶ νουθεσίες τους, τὰ ὁποία παραμένουν διαχρονικὰ καὶ διδακτικὰ καὶ στὶς μέρες μας. Ἂς ἀκούσουμε τὶς προτροπὲς τῶν Ἁγίων καὶ ἂς μιμηθοῦμε τῆς ζωή τους καὶ τὸ παράδειγμά τους!

Πήρα την κάμερά μου και πήγα στο Άγιο Όρος. Αυτό το ταξίδι ήταν μια αποκάλυψη στη ζωή μου που μου έφερε πνευματική αφύπνιση…Ήθελα να καταφέρω ώστε ο θεατής να διεισδύσει στην ατμόσφαιρα του αγιορείτικου μοναστηριού. Γι’ αυτό, εγκαταλείψαμε εντελώς την ιδέα να υπάρχει εκφωνητής από πίσω…

οἱ Κυριακές τῆς Τεσσαρακοστῆς εἶναι ὀάσεις μέσα σ’ αὐτήν. Κατ’ οὐσίαν βρίσκονται ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Τὴ γοητεία τῆς ἀληθινῆς Τεσσαρακοστῆς θὰ τὴν αἰσθανθεῖ κανεὶς μέσα στὸ «πέλαγος» ἢ στὴν «αὐχμηρὰ ἔρημο», ὅπως τὴν ὀνομάζουν οἱ Πατέρες, αὐτῆς τῆς ἴδιας τῆς Τεσσαρακοστῆς, δηλαδὴ τῶν καθημερινῶν, ἀπὸ τὴ Δευτέρα ὡς τὴν Παρασκευὴ τῶν ἔξι ἑβδομάδων ποὺ τὴν ἀποτελοῦν.

Ἐὰν ἐσύ, αὐτὸν τὸν λόγο, τὸν ὁποῖον λές, δὲν τὸν ἔχεις σὲ πράξη, τὰ παιδιὰ δὲν πληροφοροῦνται. Ὄχι. Πρέπει ἐσὺ πρῶτος νὰ πᾶς στὴν Ἐκκλησία, νὰ γευθεῖς τὴν γλυκύτητα τῆς Ἐκκλησίας, οὕτως ὥστε, ὅταν τὸ πεῖς στὰ παιδιά, ἀπὸ μέσα “ἐρεύγεσαι” (=φανερώνεις, ἀποκαλύπτεις, βλ. Μάτθ. 13, 35). …Διότι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχεις, τὸ μεταδίδεις· βγαίνει μία ἀκτίνα Χάριτος ἀπὸ μέσα σου καὶ μεταδίδεται, στὰ παιδιά. Τὰ παιδιά, τὰ ὁποία εἶναι βαπτισμένα καὶ σὺ βαπτισμένος πληροφοροῦνται

Καλὴ Σαρακοστὴ καὶ καλὸ Τριήμερο. Πιστεύω αὐτὴν τὴν Σαρακοστὴ νὰ μὴν ἔχετε πολλὲς δουλειὲς καὶ νὰ συμμετάσχετε ψυχικὰ στὸ Πάθος τοῦ Κυρίου, δουλεύοντας περισσότερο πνευματικά.

Να του βάλουμε την καλή ανησυχία, να τον προβληματίσουμε, για να θέληση ό ίδιος να βοηθηθεί. Με το ζόρι δεν γίνεται. Πρέπει να διψάει ό άλλος, για να του δώσεις να πιει νερό. Δώσε σε έναν πού δεν έχει όρεξη, να φάει μέ τό ζόρι· θα το κάνει εμετό. Όταν ό άλλος δεν θέλει, δεν μπορώ να του στερήσω την ελευθερία, το αυτεξούσιο.

η Θ. Κοινωνία στην Προηγιασμένη προσδιορίστηκε χρονικά βάσει της νηστείας της «ενάτης» και δεν μπορεί παρά να είναι το επιστέγασμα της ολοημέρου ασιτίας η οποία καταλύεται με την ξηροφαγία. Αυτό υπονοεί ο ιερός Χρυσόστομος λέγοντας  «Ἰδοὺ, τὴν ἡμέραν ἄσιτοι διετελέσαμεν σήμερον ἅπασαν, καὶ τράπεζαν ἐν ἑσπέρᾳ παραστησόμεθα οὐχ ὁμοίαν τῇ χθεσινῇ τραπέζῃ, ἀλλ’  ἐνηλλαγμένην καὶ σεμνοτέραν»[

Γέρων Σάββας Αριζονίτης: Περί νοεράς προσευχής

Ἡ Κάθαρση καὶ ὁ Φωτισμὸς γιὰ ποιὸ λόγο χρειάζονται; Γιὰ νὰ πάει ὁ ἄνθρωπος στὸν Παράδεισο καὶ νὰ ἀποφύγει τὴν κόλαση; Γι΄ αὐτὸ χρειάζονται; Σὲ τί συνίσταται αὐτὴ ἡ Κάθαρση καὶ ὁ Φωτισμός; Καὶ γιὰ ποιὸν λόγο ἐπιδιώκονται ἀπ΄ τοὺς Ὀρθοδόξους ὡς μοναδικὴ θεραπευτικὴ μέθοδος;

Φιλοκαλικοί Περίπατοι: Αδιάλειπτη Προσευχή

Ἡ κουλτούρα ὡς εἴδωλο ἀνήκει στὶς μέρες μας στὰ πιὸ τυφλὰ εἴδωλα. Ἀπορρίπτοντας τὸ Θεὸ πού εἶναι ὁ μοναδικὸς ἐμπνευστὴς καὶ ὑποκινητὴς τοῦ πλέον εὐγενοῦς πολιτισμοῦ τόσο τῆς ψυχῆς ὅσο καὶ τοῦ σώματος, οἱ ἀθεϊστὲς ἄρχισαν νὰ λατρεύουν τὰ ἔργα καὶ τὶς κατασκευὲς τους τὰ ὅποια ὀνομάζουν μὲ μία λέξη – κουλτούρα.

 Παιδί μου, μνημόνευε Ἰησοῦν διαπαντός, ἵνα εἰς ὅλας τά ἀδυναμίας εὕρῃς τό κατάλληλον φάρμακον. Πόνον ἔχεις; Διά τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Ἰησοῦ θά εὕρῃς ἀνακούφισιν καί φώτισιν. Θλῖψιν ἔχεις; Ἰησοῦν ἐπικαλοῦ καί ἰδού ἡ παρηγορία θά ἀνατείλῃ εἰς τήν σφαῖραν τῆς καρδίας σου.

Όσιος Πορφύριος: «Ο Θεός επέτρεψε να κλείσει η Χάλκη γιατί ενώ οι μαθητές εκεί διδασκόντουσαν τους Αγίους Πατέρες εσείς τους στέλνατε στην Δύση»

Ο π. Ανανίας Κουστένης μας αναφέρει ποιά είναι η καλύτερη νηστεία , ποιά είναι η ουσία της νηστείας, και πως πρέπει να διάγουμε αυτήν την περίοδο της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος απαντά σε ερωτήματα που αφορούν τη συνείδηση του Χριστιανού σε καιρό πολέμου, όπως: Επιτρέπεται να αποθηκεύομε τρόφιμα για να έχουμε τρώμε σε καιρό ενδεχομένου πολέμου και πείνας; Ή μήπως προσβάλλουμε έτσι την πρόνοια του Θεού που έχει για μας; Σε καιρό πείνας, αν έχουμε μόνο μία αρτυμένη τροφή και τίποτε άλλο αλλά είναι ημέρα νηστείας, επιτρέπεται να αρτυθούμε, ναι ή όχι;

Οἱ Λόγοι του ἔχουν πράγματι ἰδιαίτερη χάρη καί βάθος πνευματικό. Ὅπως ἔλεγε ὁ γέροντας Παΐσιος εἶναι σάν τίς πολυβιταμινοῦχες τροφές.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Φιλάμε το χέρι του παπά;

Ὅταν λοιπόν ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλησίον τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἑπόμενον νά μή λοξοδρομῇ ἀπό τόν ἠθικόν δρόμον, διότι προσέχει τό κάθε του βῆμα. Παρ᾿ ὅλην ὅμως τήν προσοχήν αὐτήν, ὁ διάβολος δέν παύει νά μᾶς παραμονεύῃ πάντοτε, διά νά μᾶς εὕρῃ εἰς στιγμήν καί ὥραν ἀδυναμίας μας καί οὕτω νά μᾶς παρασύρῃ εἰς τόν δρόμον του

Τό Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2022 πραγματοποιήθηκε ἡ μηνιαία ὁμιλία ἀπό τόν Πανοσιολογιώτατο Καθηγούμενο τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου π. Χρυσόστομο

Γέρων Γεώργιος Καψάνης: Αρκεί μόνο η αγάπη;

Παλιά στην πατρίδα μου, στα Φάρασα, έλεγαν: «Αν έχεις καμμιά δουλειά, μην την αφήνεις για αύριο. Αν έχεις καλό φαγητό, άσ’ το για αύριο, μήπως έρθει κανένας μουσαφίρης».

ΜΕΧΡΙ  τὰ ἑπτὰ τοῦ χρόνια, ο  αδελφός του Αγίου Παϊσίου Ραφαήλ, πρόλαβε καὶ ἔζησε ἀπὸ κοντὰ τὸν Ἅγιο Ἀρσένιο (Χατζεφεντή)  παρατηρώντας, μὲ τὴν παιδικὴ ὡς σφουγγάρι ψυχῆ του τὴν ὁσία του ἀγγελικὴ βιοτὴ καθὼς καὶ τὰ θαύματά  του στὴν πατρίδα στὰ Φάρασα τῆς Καππαδοκίας

Οἱ Λόγοι του ἔχουν πράγματι ἰδιαίτερη χάρη καί βάθος πνευματικό. Ὅπως ἔλεγε ὁ γέροντας Παΐσιος εἶναι σάν τίς πολυβιταμινοῦχες τροφές.

«Υπήρχε κάποιος ασκητής, αφηγείται ο Αββάς Αιλιώτης, έγκλειστος που δοκιμαζόταν χρόνια πολλά από το δαιμόνιο της πορνείας. Κάποτε ο Γέροντας είπε στον διάβολο:«Γιατί με πολεμάς με τόσο μίσος; Φύγε από δω, άφησέ με ήσυχο, γέρασες πιά μαζί μου».

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: Η ζωή μου στο Άγιον Όρος

Ο κόσμος ένα πράγμα έχει περισσότερο ανάγκη, την αγιότητα! Ο άνθρωπος πρέπει να μιμηθεί την απλότητα των μικρών παιδιών και, απευθυνόμενος προς τον Θεόν, να λέγει: «Τι θέλεις, Κύριε, να κάμω»; Προσέχετε τον διάβολο. Θέλει τη διχόνοια, τη σύγχυση, την ακαταστασία. Μην ακούτε τους λογισμούς, που σας ενσπείρει…

Τους αρρώστους τους πήγαιναν στο σπίτι του συνήθως, το οποίο ήταν ετοιμόρροπο. Δίπλα είχε και ένα άλλο μικρό ατομικό του κελλί, το οποίο δεν είχε σανιδένιο πάτωμα, αλλά χώμα.

π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος: Από τη φιλοσοφία του κόσμου στη σοφία του Θεού

“Ὁλόκληρος ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἐκκλησία τῶν μετανοούντων, Ἐκκλησία τῶν χειμαζομένων”, ἀποφαίνεται ὁ ἅγιος τῶν δακρύων, Ἐφραίμ ὁ Σῦρος· διά νά δικαιοῦται νά εἶναι ὅλη Ἐκκλησία τῶν εὐφραινομένων, ὡς λέγει ὁ Ψαλμωδός· “Κατά τό πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τήν καρδίαν μου”.

Θα έλθει η εποχή που η διαφθορά και η ακολασία μεταξύ των νέων θα φτάσει σε έσχατο σημείο. Παρθένοι νέοι σχεδόν δεν θα υπάρχουν. Θα βλέπουν την ατιμωρησία τους και θα νομίζουν ότι όλα τους είναι επιτρεπτά για να ικανοποιούν τις επιθυμίες τους…