ἀφοῦ μεταλάβης μπὲς μέσα ἀμέσως στὰ ἀπόκρυφα τῆς καρδιᾶς σου, προσκυνώντας πρῶτα τὸν Κύριο μὲ κάθε ταπείνωσι καὶ εὐλάβεια καὶ μίλησέ του νοερὰ μὲ τὸν τρόπο αὐτόν: «Ἐσὺ βλέπεις, τὸ μόνο μου ἀγαθό, πόσο εὔκολα ἐγὼ σὲ βλάπτω…καὶ μόνος μου δὲν ἔχω τὴν δύναμι νὰ ἐλευθερωθῶ. Γι᾿ αὐτὸ δικός σου κυρίως εἶναι ὁ πόλεμος αὐτὸς…».
Ένα σύντομο βίντεο κινουμένων σχεδίων για τον Αρχάγγελο Μιχαήλ – το εν Χώναις θαύμα, Χώρα : ΡΩΣΙΑ, Copyright : 2005, Διάρκεια : 5 λεπτά, Κατηγορία : Κινουμένων σχεδίων
Γέρων Εφραίμ Αριζόνας: Ο διάβολος είναι χρήσιμος. Ξέρετε γιατί;
Το έχουμε γράψει πολλές φορές και το έχουμε αποδείξει με στοιχεία, τόσο μέσα από την θεολογία της Εκκλησίας μας και την εκκλησιαστική μας παράδοση, όσο και με βάση την ιστορία, πολιτική επιστήμη, την επιστήμη της κοινωνιολογίας και της οικονομίας, ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία, αλλά ξεκάθαρα ένας πολιτικοοικονομικός οργανισμός, ο οποίος παρουσιάζεται με χριστιανικό προσωπείο και σφετερίζεται την Εκκλησία του Χριστού.
π. Σάββας Αχιλλέως ♰: Γνωρίζεις ποιο είναι το βασικό σύνθημα της χριστιανικής πίστης;
Ἀπὸ ποιόν ἄλλον ἀπὸ τὸν Κύριό μας νὰ ζητήσουμε τὴν εὐλογία γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ καὶ ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους, Αὐτὸν ποὺ εἶναι ὁ Βασιλιὰς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων καὶ ἡ Βασιλεία Του εἶναι ἀπέραντη, διότι εἶναι «ὁ ὤν πρὸ τῶν αἰώνων, ἐπ’ αἰῶνα τε καὶ ἔτι Κύριος». Σ’ Αὐτὸν ζητᾶμε νὰ πληρώσῃ τὸ νέο ἔτος μὲ τὶς δωρεὲς καὶ μὲ τὴν χρηστότητά Του.
Ἕνας νέος πλησιάζει τὸν Κύριο καὶ τὸν ρωτάει μὲ ἐνδιαφέρον: «τί ἀγαθὸν ποιήσω, ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;» (Ματθ., ιθ’ 16), ὅπως ἀκοῦμε στὸ Εὐαγγέλιο τῆς ΙΒ’ Κυριακῆς Ματθαίου (ιθ’ 16-24).
O μοναδικός αυτός Χριστός Κυρίου αποστέλλεται στον κόσμο και εγκαινιάζει «ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν»
Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἑορτή. Εἶνε ἡ 1η τοῦ Σεπτεμβρίου, ποὺ οἱ Χριστιανοί, ὅπως κάθε πρωτομηνιά, ζητοῦν ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ διανύσουν τὸ μῆνα μὲ εὐλογία καὶ χωρὶς ἁμαρτία. Ἀλλὰ εἶνε καὶ πρωτοχρονιά. –Ἐμεῖς, θὰ πῆτε, πρωτοχρονιὰ ἔχουμε τὴν 1η Ἰανουαρίου. Ναί, ἀλλ᾽ αὐτὸ σύμφωνα μὲ τὸ πολιτικὸ ἡμερολόγιο· μὲ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἡμερολόγιο ἀρχὴ τοῦ ἔτους εἶνε ἡ 1η Σεπτεμβρίου. Στὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας μας ἡ ἡμέρα αὐτὴ λέγεται Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ποὺ σημαίνει πρωτοχρονιά.
Όλο αυτό το υπέρογκο χρέος είναι αδύνατον να εξοφλήσουμε, έστω και αν θυσιάζαμε την ζωή μας. Μόνο το πανάγιο αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που έχυσε πάνω στο σταυρό, έχει τη δύναμη να σβήνει αμαρτίες, σύμφωνα με τον θεόπνευστο λόγο της Γραφής: «Το αίμα Ιησού Χριστού του Υιού του Θεού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας».
Στὶς 24 Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας τιμάει τὴν μνήμη ἑνὸς μεγάλου Ἁγίου, τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τοῦ Πατροκοσμᾶ, ὅπως τὸν ἀποκαλεῖ ὁ λαός μας
Τὴν μνήμη ἑνὸς πολὺ ἀγαπητοῦ Ἁγίου, τοῦ Ἁγίου Φανουρίου, τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 27 Αὐγούστου. Εἶναι, πράγματι, ἔνδειξη μεγάλης τιμῆς πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῷ δὲν γνωρίζουμε πολλὰ στοιχεῖα γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν δράση του, ἐν τούτοις περιβάλλουμε μὲ πολὺ μεγάλη ἀγάπη τὴν μνήμη του.
Ἡ Παναγία εἶναι ἡ ἐλπίδα τῶν ἀπελπισμένων, ἡ χαρά τῶν πικραμένων, τό ραβδί τῶν τυφλῶν, ἡ ἄγκυρα τῶν θαλασσοδαρμένων, ἡ μάνα τῶν ὀρφανεμένων. Ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ εἶναι πονεμένη θρησκεία, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καρφώθηκε ἀπάνω στό ξύλο· κ’ ἡ μητέρα του ἡ Παναγία πέρασε κάθε λύπη σέ τοῦτον τόν κόσμο. Γι’ αὐτό καταφεύγουμε σέ κείνη πού τήν εἴπανε οἱ πατεράδες μας: «Καταφυγή»,«Σκέπη τοῦ κόσμου», «Γοργοεπήκοο»,…
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ♰: Πως μπορούμε να νικήσουμε τον φόβο μας για τον θάνατο;
Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης: Για όσους βιώνουν τον πόνο να μην μπορούν να αποκτήσουν παιδιά και στεναχωριούνται…
Έλεγεν: «να αγαπάς τα πτωχά παιδιά καλλίτερα από τα ιδικά σου, ει δε και να ζητάς πως να δίνης του παιδιού σου να τρώγη και να πίνη καλά, να έχη εύμορφα φορέματα και δι’ εκείνο το πτωχό να μη σε μέλλη, αύριο βλέπεις το παιδί σου αποθαμένο και καίγεται η καρδιά σου (Διδαχή Ζ’.).
Προτρεπτικός πρώτον για την μετάνοια, στο ρητό του Αποστόλου, «αυτούς πού προγνώρισε, τούτους και προόρισε» και στα επόμενα και εναντίον εκείνων πού διαστρεβλώνουν και αυτό και όλην την θεία Γραφή.
«Απόδοσις» στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει την μετά πάροδο κάποιων ημερών επανάληψη της εορτής, ώστε με αυτόν τον τρόπο η διάρκεια της εορτής παρατείνεται μέχρι την ημέρα της Αποδόσεως. Η καθιέρωση της Απόδοσης των εορτών προέρχεται από την παράδοση του Ισραηλιτικού Λαού στην Παλαιά Διαθήκη. Οι Δεσποτικές εορτές, οι Θεομητορικές και αυτές στις μνήμες των Αγίων, δεν είναι μόνο αφορμές για πανηγύρεις αλλά και για να ανακαλύψει ο άνθρωπος την Αλήθεια, ότι το μόνο που αξίζει στην ζωή είναι ο αγώνας για την αγιότητα
«Ζωντανή πίστη» – Κήρυγμα π. Γεωργίου Σχοινά στον Άγιο Γεώργιο Άλσους Προμπονά , Κυριακή 17 Αυγούστου 2025
Στην πατρίδα μας, όπου η Ορθοδοξία είναι ζωντανή παράδοση αιώνων, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να εμφανίζονται ομάδες πεντηκοστιανών και «χαρισματικών» που προσπαθούν να προσηλυτίσουν Ορθοδόξους.
Ο Β΄ Εγκωμιαστικός λόγος του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού για την Κοίμηση της Θεοτόκου
Ο Γέροντας Κλεόπας Ηλίε για την Υπεραγία Θεοτόκο
Η επιστήμη έγινε η νέα θρησκεία και οι επιστήμονες οι νέοι ιερείς. Υπήρχε «Μία Καθολική Αποστολική Εκκλησία της Αληθινής Γνώσης». Ο «πάπας» Χάξλεϊ και οι συνεπίσκοποί του στην Εκκλησία της Επιστήμης επανέφεραν την ιερά εξέταση, απαγορεύοντας την αμφισβήτηση της εξελικτικής διδασκαλίας και αποκόπτοντας όσους τολμούσαν να την αμφισβητήσουν…
Η προσωπικότητα της Υπεραγίας Θεοτόκου κατά τους Πατέρες και η Μετάστασή της
Μετά από συκοφαντία από κάποιους μωαμεθανούς που τον κατήγγειλαν ότι με το κήρυγμά του εμφανιζόταν ως υποκινητής του παπα-Θύμιου, συνελήφθηκε από τους Αγαρηνούς και προσήχθηκε στον διαβόητο τύραννο Αλή Πασά. Εκεί με θάρρος ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό και την ιερή αποστολή που εκτελούσε, με τις περιοδείες που έκανε και το κήρυγμα που σκοπό είχε τον στηριγμό των ευσεβών στην πίστη του Χριστού, την παρηγοριά των θλιβομένων ομοφύλων χριστιανών και την υπακοή των πιστών στους νόμους της εξουσίας.
Πορεύεται και Εκείνη για να ετοιμάσει τόπο για μας. Στο δοξασμένο πρόσωπό της συγκεφαλαιώνει τη μέλλουσα ελπίδα της ανθρωπότητας. Αν ρωτήσουμε: Ποιο είναι το τέλος του ταξιδιού μου; η απάντηση είναι σαφής: Κοίταξε τη Θεοτόκο…
Δικαίως, λοιπόν, ἡ Κοίμηση ὀνομάστηκε «Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ», ἀφοῦ ὅλη ἡ φύση συμμετέχει στὴν χαρὰ καὶ στὴν ἀγαλλίαση γιὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία «πεποικιλμένῃ (=στολισμένη) τῇ θείᾳ δόξῃ πάντας συνηγάγετο πρὸς εὐφροσύνην τοὺς πιστούς.» (Εἱρμὸς α’ ὠδῆς τοῦ Κανόνος τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ).
Η υγεία του κλονισμένη από τους υπεράνθρωπους αγώνες και την υπέρμετρη άσκηση, οδήγησε σε καρδιακή ανεπάρκεια. Έναν μήνα πριν την κοίμησή του, είχε πληροφορηθεί τον ακριβή χρόνο από την ίδια την Παναγία. Στις 14 Αυγούστου παρακολούθησε την ιερή αγρυπνία προς τιμήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μετέλαβε τα Άχραντα Μυστήρια και μετά το τέλος της ακολουθίας άφησε την τελευταία του πνοή.
Αλλά δεν μπορούσε να το ιστορήσει, επειδή το Πρόσωπο του Κυρίου άλλαζε συνεχώς, μετέβαλλε την όψη. Τότε ο Χριστός κάλεσε τον Ανανία να έρθει κοντά Του και του ζήτησε την επιστολή από τον Αύγαρο. Του έστειλε απάντηση λέγοντας ότι είναι μακάριος αφού πίστεψε σε Εκείνον χωρίς να τον δει και μακάριοι είναι όσοι, χωρίς να Τον δουν, πιστεύουν σ΄ Αυτόν. Του υποσχέθηκε ότι θα στείλει έναν από τους μαθητές του να και θα τον θεραπεύσει.
Θεωρούμε την Κοίμηση της Θεοτόκου ως «τελευταίον ούσαν επ’ αυτή μυστήριον». Όλα τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στη μοναδική ζωή της Παναγίας, υπήρξαν μυστήρια ανερμήνευτα και υπέρλογα…
Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για μας τους πιστούς, να αναλογισθούμε την άβυσσο του μυστηρίου, που καλύπτει το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά και την υπέρτατη ευεργεσία της προς το ανθρώπινο γένος.
Όλοι αυτοί μόλις έμαθαν την αιτία της συνάξεως θρήνησαν και έβρεχαν το πρόσωπό τους με δάκρυα, οπότε η Θεοτόκος τους είπε: «Ω φίλοι και μαθητές του εμού Υιού και Θεού, μην μεταβάλλετε σε πένθος και λύπη την χαρά μου, αλλά ενταφιάστε το σώμα μου, καθώς εγώ θέλω και έχω προετοιμάσει το νεκροκρέβατο». Κατόπιν η Παναγία ανακλίνεται στο νεκροκρέβατο και αφού απευθύνει δεήσεις και ικεσίες στον Υιό της, ευλογεί τους παριστάμενους, αφήνει εις τα χέρια του Υιού και Θεού Της την ολόφωτη και Παναγία ψυχή της.
Ο Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης για την Θεοτόκο