ο οικουμενιστικός συγκρητισμός δεν είναι άσχετος με την σύγχρονη ηθική κατάπτωση, διότι προέρχονται από την ίδια μήτρα, την πολυμέτωπη αποστασία, η οποία έχει σαφώς εσχατολογικό χαρακτήρα. Πάμπολλα δημοσιεύματα αποδεικνύουν, συν τοις άλλοις, και με την σχέση του με την λεγομένη Woke Agenda…
Την ώρα λοιπόν που το θυμίαμα άρχισε ν’ ανεβαίνει ανάλαφρα και να ευωδιάζει ο Ναός από το άρωμά του, ο Ζαχαρίας είδε έναν αστραποβόλο Άγγελο να κάθεται στα δεξιά του Θυσιαστηρίου. Αμέσως τον κατέλαβε ταραχή και τον κυρίεψε ο φόβος. Τότε ο Άγγελος με φωνή γλυκιά και καθησυχαστική του είπε. – «Μή φοβοῦ Ζαχαρία, διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καί ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοί»
Μια κατηγορία αγίων της Εκκλησίας μας είναι αυτή των στρατιωτικών. Μάλιστα η αγιασμένη αυτή τάξη ανάδειξε πλήθος Μαρτύρων στα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Μεγαλομάρτυρας Ευστάθιος. Έζησε στα χρόνια του Τραϊανού (98-117) και του Αδριανού (117-138).
Από την σειρά ομιλιών «Φωνὴ βοώντος» του †Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου ως αρχιμανδρίτου.
Μοναχός Θεοφάνης – Κλίμακα θείων χαρίτων
ο Σταυρός για τους μουσουλμάνους αποτελεί «μύθευμα» του Χριστιανισμού και αποκρουστικό σύμβολο, το οποίο όχι απλά τον απεχθάνονται, αλλά και τον πολεμούν και τον βεβηλώνουν. Αναφέρεται πως κατά την άλωση της Πόλης (1453), η αφαίρεση του Σταυρού από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας υπήρξε προϋπόθεση για να εισέλθει ο Πορθητής…
Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού είναι εορτή που υπαγορεύθηκε από ιστορικά γεγονότα.
Τονίσαμε, σὲ προηγούμενό μας ἄρθρο, ὅτι ὁ Σταυρὸς εἶναι πολυσήμαντο σημεῖο. Δὲν δηλώνει μόνον τὸ Τίμιο Ξύλο, πάνω στὸ ὁποῖο ἐτάθη καὶ ἔχυσε τὸ ζωοποιό Του αἵμα ὁ θυσιασθεὶς γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου Κύριός μας, ἀλλὰ πρὸ πάντων σημαίνει τὸν ἴδιο τὸν Ἐσταυρωμένο, τὸν Παθόντα καὶ Ἀναστάντα ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς, -ἀναζωογονήσεως-, καὶ σωτηρίας.
Ο σεβάσμιος ιερέας του χωριού περνάει μπροστά από τον κάθε μελλοθάνατο και δίνει την τελευταία ευλογία του. Μα φτάνοντας στον τελευταίο, βλέπει πως είναι ένα νεαρό παιδί, 14-15 ετών το πολύ, ενώ η μητέρα του πιο πέρα, πεσμένη στο έδαφος, χτυπιέται απαρηγόρητη. Ο ιερέας κοντοστέκεται για μια στιγμή, ψιθυρίζει κάτι στο αυτί του παιδιού και αμέσως το σπρώχνει πέρα από τη γραμμή, παίρνοντας ο ίδιος τη θέση του.
Ἡ ἀπόφαση νὰ ἀκολουθήσωμε τὸν Κύριο ἀποτελεῖ τὸ πρῶτο ἀποφασιστικὸ βῆμα γιὰ τὴν σωτηρία μας. Ἡ ἀπόφαση αὐτή, βεβαίως, δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη, διότι ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο «ξεκαθάρισμα». Θὰ πρέπει, δηλαδή, νὰ ξερριζώσῃ ἀπὸ μέσα του τὸν κακό του ἑαυτό, τὶς ἁμαρτωλές του ἐπιθυμίες, τὶς ἀνάρμοστές του συνήθειες, ὅ τι δηλαδὴ δὲν ταιριάζει μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ βαπτισμένου καὶ χαριτωμένου μὲ τὴν «βοῦλα» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀνθρώπου.
Η Αγία Ελένη βρίσκει τον Σταυρό του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο οποίος παρέμενε εκεί θαμμένος είτε από τους πρώτους Χριστιανούς για να προστατευτεί απ’ τους ειδωλολάτρες, είτε από τους Ιουδαίους ώστε να ξεχαστεί το όνομα του Ιησού.
π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου: Ὁ Σταυρός στή ζωή τοῦ πιστοῦ (β΄ ἔκδοσις)
π. Δημητρίου Μπόκου: Ο Χριστός μας καλεί να ακολουθήσουμε «οπίσω του», απαρνούμενοι τον εαυτό μας και αίροντας τον σταυρό μας (Κυριακή μετά την Ύψωσιν). Συνήθως ο Θεός δεν μας ζητάει ποτέ να κάνουμε κάτι που δεν το έκανε πρώτα Εκείνος. «Υπόδειγμα γαρ δέδωκα υμίν, ίνα καθώς εγώ εποίησα υμίν, και υμείς ποιείτε», λέγει στους μαθητές του (Ιω. 13, 15).
Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στα 312 μ.Χ., ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη, παρά τον Τίβερη ποταμό. Οι ιστορικοί της εποχής αναφέρουν ότι ο αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, μέρα μεσημέρι, το σημείο του Σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του.
Μια εκπομπή αφιέρωμα στην Θεολογία του Σταυρού, με αφορμή την παγκόσμια Ύψωσή Του που εορτάζουμε κάθε Σεπτέμβριο, ως την πρώτη Δεσποτική εορτή του εκκλησιαστικού μας έτους: Χωρίς Σταυρό υπάρχει Ανάσταση; Πάνω σε ποιές αρχές στηρίζεται η θεολογία του Σταυρού και η σπουδαία σημασία του για τη ζωή της Εκκλησίας; Μια συνέντευξη με τον πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Σχοινά..
Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.Ι΄ Ματθαίου (Α΄ Κορ. 4, 9-16)– ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 28-08-94
Τρεις καταστάσεις του βίου υπάρχουν: η σαρκική, η ψυχική και η πνευματική. Η κάθε μία απ’ αυτές έχει αντίστοιχη διάθεση ζωής που διαφέρει από την άλλη.
Φύγε από την πατρίδα σου και από τους συγγενείς σου και από το πατρικό σου σπίτι, και πήγαινε σε γη που θα σου δείξω, γη όπου ρέει μέλι και γάλα”(Γεν. 12, 1)
Όπως τα φαινόμενα είναι εικόνες που περιγράφουν τα αόρατα του ανθρώπου, παρόμοια είναι και ο ωραιότατος παράδεισος που φυτεύτηκε με σοφία από το Θεό στην Εδέμ κατά την ανατολή (Γεν. 2, 8)..
Ας μη νομίσει κανείς, αδελφοί μου Χριστιανοί, πώς μόνο οι ιερωμένοι και οι μοναχοί έχουν χρέος να προσεύχονται ακατάπαυστα και παντοτινά και όχι οι κοσμικοί. Όχι, όχι.
Ο Γέροντας Ιωσήφ έμενε τότε στον Άγιο Βασίλειο, το υψηλότερο ασκητικό μέρος πάνω από τα Κατουνάκια, παράλληλο σε υψόμετρο με την Κερασιά
Στην παρούσα μελέτη θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε συνοπτικώς τι κρύβεται πίσω από την φράση ‘ο Υιός τού Θεού’ κι αυτό όχι μόνο προς χάριν των ετεροδόξων…
Ανάμεσα στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας υπάρχουν και πολλοί βασιλείς, αυτοκράτορες και μέλη των ανακτόρων, οι οποίοι δεν αλλοτριώθηκαν από την εξουσία. Ενέταξαν την εγκόσμια δόξα στη δόξα του Θεού και στη διακονία της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και ανακηρύχτηκαν άγιοι για την προσφορά τους στο εκκλησιαστικό σώμα. Μια από αυτούς υπήρξε και η αγία Πουλχερία, η ευσεβής Αυγούστα του Βυζαντίου.
Διπλὰ θαυμαστὸ τὸ γεγονὸς τῆς Γεννήσεως τῆς Θεομήτορος
Ο Σταυρός του Χριστού μάς θυμίζει ότι ο Θεός αγαπάει τόσο πολύ το πλάσμα του, που θυσιάζεται χωρίς κανένα δισταγμό γι’ αυτό
Γέροντα, πώς θα βρώ παρηγοριά στη στενοχώρια;
Έκανα μετάνοιες. Έρχεται ο λογισμός: «Εκεί που κάνεις μετάνοιες, εκεί είναι τα ποδάρια του Χριστού». Πέφτω και φιλώ το έδαφος εκεί που πάτησε ο Χριστός, το φιλώ και το ασπάζομαι το έδαφος όπου πάτησε ο Χριστός. Μά, μονάχα τους έρχονται, δεν τα προκαλείς εσύ, μονάχα τους έρχονται. Αυτή είναι η χάρις…
Τὰ προεόρτια τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας, γεγονότος κορυφαίου γιὰ τὴν δική μας σωτηρία, ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας τὴν Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως.
Ὁ Κύριος ὁμιλεῖ στήν σημερινή περικοπή στόν Νικόδημο, τόν νυκτερινό μαθητή καί διδάσκαλο τοῦ Ἰσραήλ. Τοῦ ἀποκαλύπτει τήν σωτηριολογική ἄκτιστη ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Ὁ Σταυρός εἶναι αὐτή ἡ ἴδια ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ Χριστός, εἴτε ὡς ὁ ἄσαρκος Λόγος τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἴτε ὁ ἔνσαρκος τῆς Καινῆς,
ἀφοῦ μεταλάβης μπὲς μέσα ἀμέσως στὰ ἀπόκρυφα τῆς καρδιᾶς σου, προσκυνώντας πρῶτα τὸν Κύριο μὲ κάθε ταπείνωσι καὶ εὐλάβεια καὶ μίλησέ του νοερὰ μὲ τὸν τρόπο αὐτόν: «Ἐσὺ βλέπεις, τὸ μόνο μου ἀγαθό, πόσο εὔκολα ἐγὼ σὲ βλάπτω…καὶ μόνος μου δὲν ἔχω τὴν δύναμι νὰ ἐλευθερωθῶ. Γι᾿ αὐτὸ δικός σου κυρίως εἶναι ὁ πόλεμος αὐτὸς…».
Ένα σύντομο βίντεο κινουμένων σχεδίων για τον Αρχάγγελο Μιχαήλ – το εν Χώναις θαύμα, Χώρα : ΡΩΣΙΑ, Copyright : 2005, Διάρκεια : 5 λεπτά, Κατηγορία : Κινουμένων σχεδίων
Γέρων Εφραίμ Αριζόνας: Ο διάβολος είναι χρήσιμος. Ξέρετε γιατί;
Το έχουμε γράψει πολλές φορές και το έχουμε αποδείξει με στοιχεία, τόσο μέσα από την θεολογία της Εκκλησίας μας και την εκκλησιαστική μας παράδοση, όσο και με βάση την ιστορία, πολιτική επιστήμη, την επιστήμη της κοινωνιολογίας και της οικονομίας, ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία, αλλά ξεκάθαρα ένας πολιτικοοικονομικός οργανισμός, ο οποίος παρουσιάζεται με χριστιανικό προσωπείο και σφετερίζεται την Εκκλησία του Χριστού.