Οι τα πάντα διαστρεβλώσαντες ασεβείς και ανόσιοι αιρετικοί επιστρατεύοντες χωρία αναφερόμενα στην δόξα και μεγαλοπρέπεια του Θεού, αρνούνται την απόδοσι τιμής και δόξης προς την Θεοτόκο. Οι Ορθόδοξοι πιστεύομε ότι, στον Θεό ανήκει λατρευτικής τιμή και δόξα, και, ότι μπορούμε να τιμάμε σχετικής την Θεοτόκο.
ΡαδιοΧρηστότητα – Εκπομπή με ανάγνωση αποσπασμάτων από το βιβλίο: ”Η Θεογεννήτρια”, Εκδόσεις: Ιερόν Ησυχαστήριον “Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος”, Μεταμόρφωση Χαλκιδικής. Επιμέλεια- παρουσίαση εκπομπής: Κατερίνα Παρμακίδου
Ιερόν Ησυχαστήριον ΄΄Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος”
Μεταμόρφωση Χαλκιδικής
Επιμέλεια-παρουσίαση εκπομπής : Κατερίνα Παρμακίδου
Η Ὑπαπαντή εἶναι ἑορτή ἑορτῶν, διότι συμπυκνώνει καί ἀποκαλύπτει ὁλόκληρο τό μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ. Τότε ὁ Χριστός βαστάχθηκε ὡς βρέφος καί ὁμολογήθηκε ὡς Θεός καί προσφέρθηκε ἐν ἀγκάλαις σάν νά καθόταν σέ θρόνο.
Όχι τα σπίτια, όχι τα δένδρα να μας κάψεις, αλλά και πέτρα πάνω στην πέτρα να μην αφήσεις, όσοι Ελληνες μείνουν, ακόμη και ένας μονάχα, πάντα θα πολεμούμε για τον τόπο μας, στους κάμπους ή και στα βουνά για την ελευθερία μας. Μην ελπίζεις λοιπόν πως θα ξαναγίνουμε δούλοι και πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου. Βγάλ ’το απ’ το νου σου!»
«Παναγία η προσφυγομάνα» – π. Γεώργιος Σχοινάς
”Η Θεογεννήτρια” Αγιον Ορος Εκδόσεις Ι. Ησυχαστήριον Τ. Προδρόμου Μεταμόρφωση Χαλκιδικής – Επιμέλεια-παρουσίαση: Κατερίνα Παρμακίδου
Αφοῦ ἡ Μαρία ἀπογαλακτίσθηκε σέ ἡλικία τριῶν ἐτῶν, οἱ γονεῖς της Ἰωακείμ καί Ἄννα, σύμφωνα μέ τήν ὑπόσχεσή τους, τήν ἀφιέρωσαν στόν Θεό. Τήν ὁδήγησαν στόν ναό τοῦ Θεοῦ μέ λαμπρή πομπή. Οἱ συγγενεῖς, οἱ φίλοι καί οἱ γείτονες τήν συνόδευαν χαρούμενοι. Λαμπαδηφόρες παρθένες συνοδεύουν τήν Ἀειπάρθενη. Ἔμοιαζαν σάν ἀστέρια, πού περικυκλώνουν τήν σελήνη. Καί ἔβλεπαν οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ αὐτήν τήν παράξενη πομπή, τήν τριετίζουσα Κόρη νά περιβάλλεται μέ τόση δόξα καί νά τιμᾶται……
π. Ανανίας Κουστένης: Δύο μεγάλοι φίλοι μας: «Άγιος Δημήτριος και Υπεραγία Θεοτόκος»
Ο Ανθυπασπιστής Νικόλαος Γκάτζιαρος, αφηγείται μπροστά στην κάμερα το συγκλονιστικό θαύμα της Παναγίας που έζησε ο ίδιος στο Βορειοηπειρώτικο Μέτωπο το 1940. Η μαρτυρία ηλικιωμένου μαχητή αξιωματικού Ανθυπασπιστή είναι καταγεγραμμένη αναφορά στο βιβλίο του Στρατηγού Κατσιμήτρου.
Ἄλλοι ἐργάζονταν ἀφιλοκερδῶς γιά ἕνα ἑξάμηνο στά ἐκεῖ μοναστήρια καί προσκυνήματα ὡς κτίστες καί ἐργάτες. Προσκυνοῦσαν σ᾽ ὅλα τά πανάγια προσκυνήματα, βαφτίζονταν στόν Ἰορδάνη ποταμό καί ἔπαιρναν μαζί τους τό Ἅγιο φῶς καί διάφορες εὐλογίες, ὅπως σταυρουδάκια, σάβανα, κεριά κ.ἄ.
Ἡ Θεοτόκος ὑπῆρξε ἡ μεγίστη θεολόγος. Ἄν προϋπόθεση τῆς θεολογίας εἶναι ἡ θεοπτία, ἡ Θεοτόκος ὄχι μόνο εἶδε τόν Θεό, ἀλλά τόν συνέλαβε στά σπλάχνα της, τόν κυοφόρησε καί τόν θήλασε. Ἔγινε Μητέρα Του καί μυήθηκε στά μυστήριά Του. Καί ὅμως, ἐνῶ κατεῖχε τήν ἀκρότατη θεολογία, παρέμεινε σιωπηλή καί ταπεινή μέσα στήν μεγαλοπρεπῆ θεϊκή της δόξα πού κατεῖχε ὡς Θεογεννήτωρ.
Ἀποτελεῖ ἡ Θεοτόκος τήν μεγαλύτερη Θεοφάνεια, διότι μᾶς ἀπεκάλυψε, ὄχι μόνο μέ σκιές καί αἰνίγματα καί τύπους, ὅπως οἱ Προφῆτες, ἀλλά ἀληθινά καί πραγματικά τόν Λόγον, πού σαρκώθηκε ἀπό τήν ἴδια. «Ὁ Θεός… ὅλον τόν ἄλλο καιρό παρέμενε… ἀθέατος, ἀφοῦ δέν ὑπῆρχε κανείς γιά νά τόν φανερώση. Μόλις, ὅμως, ὑπῆρξε ἡ Παρθένος, ἔγινε καί αὐτός φανερός». Τό μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως μόνο διά τῆς Θεοτόκου γίνεται κατανοητό, καί κανείς δέν μπορεῖ νά γνωρίση τόν Χριστό χωρίς τήν Παναγία.
Ὅπως ἔζησε σιωπηλά, ταπεινά καί ἀθόρυβα ἡ Παναγία, καί δέν φανέρωσε τά ὑπερφυσικά μυ- στήρια πού βίωσε, ἔτσι δέν ἔδειξε καί τά χαρίσμα- τά της ὅσο ζοῦσε. Μετά ὅμως ἀπό τήν κοίμησή της, δοξάσθηκε μέ τήν ἀνάσταση καί τήν ἐνσώ- ματη εἴσοδό της στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καί ἔ- γινε προστάτις, μεσίτρια καί βοηθός τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγ. Ανδρέα : Τι έβλεπαν οι Απόστολοι και η Παναγία την ώρα της Θείας Λειτουργίας;
Το κωφάλαλο παιδί όχι μόνο άκουσε τα όσα είπε η άγνωστη γυναίκα, αλλά μόλις έτρεξε έντρομο στον Άγιο και στους τεχνίτες, λύθηκε η γλώσσα του και διηγήθηκε τα συμβάντα. Έσπευσαν τότε ο Άγιος και οι τεχνίτες και αντίκρυσαν με ιερό δέος την εικόνα, η οποία είχε αποτυπωθεί αχειροποίητα στη σανίδα και άστραπτε ολόκληρη, σκορπώντας γύρω της κοκκινωπο φώς.
Ἡ Παναγία εἶναι ἡ ἐλπίδα τῶν ἀπελπισμένων, ἡ χαρά τῶν πικραμένων, τό ραβδί τῶν τυφλῶν, ἡ ἄγκυρα τῶν θαλασσοδαρμένων, ἡ μάνα τῶν ὀρφανεμένων. Ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ εἶναι πονεμένη θρησκεία, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καρφώθηκε ἀπάνω στό ξύλο· κ’ ἡ μητέρα του ἡ Παναγία πέρασε κάθε λύπη σέ τοῦτον τόν κόσμο. Γι’ αὐτό καταφεύγουμε σέ κείνη πού τήν εἴπανε οἱ πατεράδες μας: «Καταφυγή»,«Σκέπη τοῦ κόσμου», «Γοργοεπήκοο»,…
Δέσποινα Θεοτόκε, εσύ έχεις τη δύναμη κι εμάς να διασώσεις από τη οργή του Βασιλιά, αλλά και την εικόνα σου από τον καταποντισμό. Τότε πραγματικά έγινε κάτι θαυμαστό. Ή θαυματουργή εικόνα στάθηκε όρθια στα κύματα και κατευθύνθηκε προς τη δύση
Το πιο σημαντικό κειμήλιο της Μονής (ανάμεσα σε πολλά άλλα) είναι η εικόνα της Παναγίας της Μαλεβής. Σύμφωνα με την παράδοση είναι μία από τις 70 που αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και λέγεται ότι την έφεραν στο πρώτο μοναστήρι στους Κανάλους οι κάτοικοι του Αγίου Όρους που ήρθαν να εγκατασταθούν στην Κυνουρία.
Ο Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης (Καρκαλού Αρκαδίας, 15 Φεβρουαρίου 1945 – Αθήνα, 15 Μαΐου 2021) ήταν Έλληνας συγγραφέας και μεταφραστής με έργο που καλύπτει ζητήματα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας στην εποχή μας.
“Ως κι ό δεσπότης τους έστειλε μήνυμα να κατέβουν και να υποταγούν, κρατώντας βέβαια την πίστη τους, αλλά εκείνοι αποκρίθηκαν: – “Αγιε Δέσποτα, σε νοιώθουμε και σε καταλαβαίνουμε. Ό δρόμος σου είναι Γολγοθάς. Κάνε συ το χρέος σου, κι άσε να κάνουμε κι εμείς το δικό μας. Τέλος οι τούρκοι αποφάσισαν να τους χτυπήσουν. Ένα πρωί οί καλόγεροι βρέθηκαν ζωσμένοι από τους απίστους. – Ανοίξτε! τους φώναξαν. Φίλοι είμαστε. Θα μπούμε σαν επισκέπτες. – “Άπιστους δεν δέχεται ή χάρη της, αποκρίθηκαν οι μοναχοί.
π. Γεώργιος Σχοινάς: «Η Παναγία μας». Κήρυγμα στον Άγιο Γεώργιο Άλσους Προμπονά (15 Αυγούστου 2025)
– Γέροντα, ποιά εἰκόνα τῆς Παναγίας τὴν ἀποδίδει περισσότερο;
– Ἡ Παναγία ἡ Ἱεροσολυµίτισσα. Μία φορὰ τὴν εἶδα ἐκεῖ στὸ Καλύβι, στὴν Παναγούδα …
Θεωρούμε την Κοίμηση της Θεοτόκου ως «τελευταίον ούσαν επ’ αυτή μυστήριον». Όλα τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στη μοναδική ζωή της Παναγίας, υπήρξαν μυστήρια ανερμήνευτα και υπέρλογα…
Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για μας τους πιστούς, να αναλογισθούμε την άβυσσο του μυστηρίου, που καλύπτει το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά και την υπέρτατη ευεργεσία της προς το ανθρώπινο γένος.
Στην περίοδο της τουρκοκρατίας κατεστράφη από τον σεισμό του 1460 όπου έπεσαν τα 2/3 του οικοδομήματος της Μονής. Αναφέρεται δε κατ’ αυτήν την εποχή λειτουργούσε και κρυφό σχολειό. Στην προσφορά της Μονής στον αγώνα κατά της γερμανοϊταλικής κατοχής οφείλεται και η πυρπόληση όλων των κτιρίων της πλην του Καθολικού από απόσπασμα Ιταλών στρατιωτών στις 26 Μαΐου 1942.
Μέ τήν Μετάστασή της στούς οὐρανούς ἡ Θεοτόκος δέν χωρίζεται ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά τήν ἐκπροσωπεῖ στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅπου εἰσῆλθε ἀναστημένη ὡς πρόδρομος τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως. Διά τῆς Μεταστάσεως τῆς Θεοτόκου, «λαμβάνομε καί ἐμεῖς πληροφορίαν αἰωνίου ζωῆς καί ἔχομε ἀποκτήσει τήν Θεοτόκο μεσίτρια πρός τόν Θεό»
Εκεί κάθε Δεκαπενταύγουστο συμβαίνει κάτι περίεργο και θαυμαστό. Από την εορτή της Μεταμορφώσεως εμφανίζονται μέσα κι έξω από τον ναό φίδια. Είναι τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας». Στο μέρος αυτό, λέει η μνήμη του λαού, υπήρχε ένα παλιό μοναστήρι της Παναγίας , μεγάλο και πλούσιο. Το έζωναν τείχη ψηλά και στην καρδιά του το υπηρετούσαν πολλές καλόγριες. Πειρατές και κουρσάροι που θέριζαν το Ιόνιο , έβαλαν σκοπό να λεηλατήσουν και να γυμνώσουν το μοναστήρι.
Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των πικραμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων, η μάνα των ορφανεμένων.
Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες καὶ ἰδιαιτέρως οἱ νεώτεροι ἔχουμε πλέον ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὴν ὑπέροχη ἑλληνική μας γλῶσσα, τὸ ὄχημα τοῦ θείου καὶ ἀνθρωπίνου λόγου. Μὴν γνωρίζοντας δὲ παράλληλα καὶ τὴν ἱστορική μας συνέχεια παραμένουμε ὄχι μόνον ἀποκομμένοι ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἀλλὰ κυριολεκτικὰ χωρὶς γνώση καὶ ὅπλα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν συγχρόνων δυσκολιῶν.
Ηταν επίσης καταφύγιο των ελλήνων επαναστατών και τόπος νοσηλείας τραυματιών. Το 1733 την επεσκέφθη ο ‘Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ο οποίος έμεινε σε αυτή τρείς ημέρες.
Ἀπρόσιτη ἀετοφωλιὰ στὴν καρδιὰ τῶν Ἀγράφων, ἡ ἱστορικὴ μονὴ τῆς Σπηλιᾶς ἀποτελεῖ, αἰῶνες τώρα, πνευματικὸ φάρο μιᾶς εὐρύτερης περιοχῆς, ποὺ συνενώνει γύρω ἀπὸ ἕναν ὀρεινό, μοναδικὰ μεγαλειώδη ὄγκο τέσσερα γειτονικὰ γεωγραφικὰ συγκροτήματα: Τὴ βορεινὴ Εὐρυτανία, τὴν ὀρεινὴ Ἀργιθέα τῆς Καρδίτσας
Αγιασμένοι Πατέρες εγκωμιάζουν την Μητέρα του Φωτός.
Κείμενα από το βιβλίο: ”Κλάψε Παναγία μου”
Εκδόσεις : Παπαδημητρίου
Επιμέλεια-Παρουσίαση εκπομπής : Μαρία Πασχαλίδου