Κάθε 20η Ιουλίου η Τουρκία εορτάζει την “επιχείρηση ειρήνης” (για τους Τούρκους), ή όπως την γνωρίζουμε εμείς, ως τη βάρβαρη εισβολή στην Κύπρο. Οι εορτασμοί όμως σταματούν την ίδια μέρα, γιατί στις 21 είναι επέτειος βύθισης πλοίου από την πολεμική τους αεροπορία… αλλά ενός τουρκικού πλοίου.
Συμπληρώνονται σήμερα 52 χρόνια από το πρωινό του Σαββάτου στις 20 Ιουλίου 1974, όταν οι τουρκικές δυνάμεις, περιφρονώντας το διεθνές δίκαιο, διχοτόμησαν το νησί με την δύναμη των όπλων και της βίας.
«Νησὶ πικρό, νησὶ γλυκό, νησὶ τυραγνισμένο, κάνω τὸν πόνο σου νὰ πῶ καὶ προσκυνῶ καὶ μένω». Μ’ αὐτὰ τὰ λόγια ξεκινάει ὁ ποιητὴς νὰ ὑμνήσῃ τὸ πολύπαθο νησί, ποὺ τὰ βάσανά του δὲν λένε νὰ πάρουν τέλος, γιατὶ οἱ κάθε λογῆς βαρβάροι συνεχίζουν νὰ τὴν μολεύουν, νὰ τὴν τυραγνοῦν καὶ «νὰ παίζουν τὴν τύχη της στὰ ζάρια».
Όταν Αμερικανοί και ΝΑΤΟ απέρριψαν τα βρετανικά διχοτομικά σχέδια και υποστήριζαν ανεξαρτησία.
Σύμφωνα με λεπτομερή βρετανική στρατιωτική έκθεση, το πραξικόπημα θα ελάμβανε χώραν τον Οκτώβριο. Όμως, το σχέδιο Μακαρίου να επιβάλει δραστική μείωση στην Εθνική Φρουρά τον Ιούλιο, απλώς επέσπευσε τα γεγονότα…
Η βαθύτερη αιτία…της μοιραίας διολίσθησης του Κυπριακού σε δικοινοτικό πρόβλημα εδράζεται στο γεγονός ότι όλο και λιγότεροι σε Ελλάδα και Κύπρο το θεωρούν εθνικό πρόβλημα ή έστω πρόβλημα, αφού γινόμαστε μάρτυρες καθημερινά της διαβεβαίωσης Κυπρίων ότι «δεν υφίσταται πλέον αυτό, γιατί «τα έχουν βρει οι Κύπριοι μεταξύ τους…»!… Ύβρις κατά των νεκρών της κυπριακής τραγωδίας και των αγνοουμένων της.
Ήταν η «Επιχείρηση Mayflower» για ανταλλαγή πληθυσμών και η προειδοποίηση Θεοφίλου που αγνοήθηκε…
Η Κερύνεια ήταν το πρώτο θύμα της παράδοσης.
Στις 17.5.2026 ο αγαπητός Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης δημοσίευσε ένα μνημόσυνο, ουσιαστικά, στους δύο ηρωομάρτυρες της ΕΟΚΑ 1955-59 (για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα), Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, που εκτελέστηκαν από τους αποικιοκράτες στις 10.5.1956.
Η Κύπρος από τα αρχαία χρόνια κατοικούνταν από Έλληνες κατοίκους. Ωστόσο στο πέρασμα των αιώνων, πολλοί ήταν οι λαοί που την κατέκτησαν. Οι Έλληνες της Κύπρου, προσπαθούσαν πάντα με επαναστάσεις να ελευθερωθούν από τα δεσμά των ξένων κατακτητών.
Βρετανοί, 1954: «Να ενθαρρύνουμε τη δημιουργία μιας καθαρά κυπριακής κουλτούρας».
«Ἄκουσε, παιδί μου, γρήγορα θά φύγης ἀπό ἐκεῖ». Τοῦ εἶπα: «Γιατί θά φύγω; Εἶναι πολύ καλό τό μέρος καί οἱ συγγενεῖς τῆς γυναίκας πού θά πάρω, εἶναι καλοί ἄνθρωποι». Αὐτός πάλι μοῦ εἶπε: «Θά φύγετε, ἐν᾿ ν᾿ ἄρτουν οἱ Καράμανοι (Τοῦρκοι) νά σᾶς διώξουν». Αὐτό ἦταν προφητεία, ἡ ὁποία ἐκπληρώθηκε ἀκριβῶς, διότι πράγματι, μᾶς ἔδιωξε τήν 20ή Ἰουλίου 1974 ἡ βάρβαρη εἰσβολή τοῦ τουρκικοῦ Ἀττίλα.
Oι ίδιοι (οι Βρετανοί) από τη δεκαετία του 1960 μελετούσαν τη σμίκρυνση των περιοχών αφενός επειδή τους ήταν ασύμφορες οικονομικά και, αφετέρου, δεν χρειαζόντουσαν τέτοιες εκτάσεις και άρχισαν να επιστρέφουν στην Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) περιοχές που κράτησαν ως «retained sites» τη μια μετά την άλλη. Όμως, τις Βάσεις Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, που κράτησαν ως «κυρίαρχες», είναι δεσμευμένοι να τις επιστρέψουν, όταν δεν τις χρειάζονται
Starmer, Cooper και η αντίδραση της κυπριακής Κυβέρνησης.
Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται ασφαλώς το παιδικό ανάγνωσμα «Μικρός Ήρωας», όπου μια ομάδα ελληνόπουλων πολεμά με θάρρος τους κατακτητές.
Το Φόρεϊν Όφις από τον Αύγουστο του 1974 γνώριζε ότι η Τουρκία θα άρχιζε τον εποικισμό – το είπε και στον Κίσινγκερ!
«Ἀρκετά δίδαξα μέχρι τώρα στά παλληκάρια μου, πῶς νά κρατᾶνε τά ὄπλα καί νά πολεμοῦν. Καιρός εἶναι νά τούς δείξω καί πῶς νά πεθαίνουν»!
Τουρκική απαίτηση από το 1974/75 – και οι «εναλλακτικές» εξυπνάδες δικών μας…
Η ΔΔΟ μόνο ένα περιεχόμενο είχε και έχει, εκείνο που της όρισαν οι πάτρωνές της Βρετανοί και Τούρκοι από το 1956/57. Το διχοτομικό, των δύο ζωνών, μίας ελληνικής και μίας τουρκικής.
Το βίντεο που εμφανίστηκε ξαφνικά στην πλατφόρμα Χ από το Λονδίνο, από κάποιαν άγνωστη, προβάλλοντας εικόνα διαφθοράς στην ΚΔ, φέρει έντονα τ’ αποτυπώματα μιας «επεξεργασίας» όπως εκείνη της ομιλίας του Προέδρου Τραμπ!
Μετά το Δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου 1950 για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέφρασε την άποψη προς τη βρετανική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, πως αν πιεζόταν το τμήμα του για το Δημοψήφισμα, θα επικαλούνταν π.χ. πως «το Δημοψήφισμα δεν αντιπροσώπευε μια έγκυρη έκφραση των επιθυμιών του κυπριακού λαού».
Μετά από αιώνες κυοφορίας, ο πόθος του Κυπριακού Ελληνισμού για εθνική αποκατάσταση και ένωση με τη μάνα Ελλάδα βρήκε την έκφρασή του με το Ενωτικό Δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου 1950.
Υπενθυμίζω ότι το Φόρεϊν Όφις τελεσίδικα είχε αποφασίσει στις 16 Αυγούστου 1974 τη ‘‘λύση’’ ως ΔΔΟ, είχε επιλέξει τον Γλ. Κληρίδη για την προώθησή της και στις 27 Αυγούστου είχε τρέξει στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και κατάφερε να εξασφαλίσει και τη διστακτική υποστήριξη του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Χένρι Κίσινγκερ, στην απόφασή του. Ο οποίος (Κίσινγκερ), σημειώνω, τους είπε ότι οι Έλληνες ουδέποτε θα την δεχθούν! Μέχρι σήμερα ΔΕΝ διαψεύσθηκε …
Γιαυτό και εμείς σήμερα τιμούμε την 10η Δεκεμβρίου με τα Ανθρώπινά μας Δικαιώματα βάναυσα καταπατημένα από το 1974, ως επακόλουθο της Τουρκικής στρατιωτικής εισβολής και κατοχής του 37% του εδάφους της χώρας μας.
Ἐκεῖνες τίς ἡμέρες παρουσιάστηκε κάτι σάν σύννεφο φωτεινό πάνω ἀπό τό κρεββάτι του καί τόν ἔλουζε μέ ἄσπρο φῶς. Τά ἄτομα πού τό εἶδαν, εἶπαν ὅτι μοιάζη μέ τό Ἅγιο Φῶς στόν Πανάγιο Τάφο. Μέσα σ᾿ αὐτό τό φῶς, τό πρόσωπό του ἔλαμπε σάν νά εἶχε δικό του φῶς.
Στὰ λημέρια τῆς ΕΟΚΑ, στὰ Σπήλια, 250 Βρετανοὶ περικύκλωσαν τὸ σημεῖο, προκειμένου νὰ συλλάβουν τὸν στρατηγὸ τῆς ὀργάνωσης, Γεώργιο Γρίβα. Ὡστόσο, ὁ Γρίβας μαζὶ μὲ τὸν Αὐξεντίου καὶ ἀκόμη 18 ἀντάρτες,ἔστησαν μία παγίδα θανάτου στοὺς Βρετανοὺς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀλληλοεξοντωθοῦν, ἐνῶ οἱ ἀγωνιστὲς γλιστροῦσαν μέσα ἀπὸ τὰ χέρια τους ἐλεύθεροι.
Μετά από συνάντησή του με τον Γερμανό Καγκελάριο, Φρίντριχ Μερτς, ο Ν. Χριστοδουλίδης δήλωσε ότι συζήτησε μαζί του πρότασή του για τον ρόλο που η Γερμανία πιθανόν να διαδραματίσει στο Κυπριακό.
Αθήνα και Λευκωσία πρέπει, επιτέλους, ν’ αλλάξουν στρατηγική, ν’ αντιμετωπίσουν δι’ όλων των μέσων μιαν αδίστακτη, αναθεωρητική Τουρκία, να διεκδικήσουν αποφασιστικά τα συμφέροντα του Ελληνισμού και την απελευθέρωση της Κύπρου από τα τουρκικά δεσμά. Καλοπαιδισμός, κατευνασμός και τουρκολιγουρισμός δεν… εξημερώνουν αλλά αποθηριώνουν τον αιμοσταγή Αττίλα.
Μετά από 4000 χρόνια αδιάκοπης ελληνικής παρουσίας, ιστορίας και γλώσσας, να είσαι Έλληνας στην Κύπρο, να μιλάς και να γράφεις ελληνικά. Να εκφράζεσαι με περηφάνια στην κυπριακή διάλεκτο, δηλ. να συνδιαλέγεσαι αδιάλειπτα με τις αρχέγονες ρίζες σου. Να αντιστέκεσαι στον ανθελληνισμό και στον μισελληνισμό, είναι πράξη επαναστατική, αντιστασιακή και ελευθερωτική.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1963 ο Δρ Φαζίλ Κουτσιούκ, αντιπρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας, και ο Ραούφ Ντενκτάς, πρόεδρος της τότε Κοινοτικής Συνέλευσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπέγραψαν ένα απόρρητο έγγραφο, στο οποίο κατέγραψαν το προμελετημένο τουρκικό εγκληματικό σχέδιό τους,……
Το Κυπριακό κατήντησε να μετεωρίζεται μεταξύ ελαφρότητας, επιπολαιότητας και εξευτελισμού
Φωνές υπέρ μιας νέας προσέγγισης στο Κυπριακό ζήτημα φαίνεται να αναδύονται στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Η γνωστή εφημερίδα Washington Examiner ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το ενδεχόμενο υπό όρους αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, την ώρα που η τουρκική πλευρά εμφανίζεται ιδιαίτερα ανήσυχη για τη δυτική στροφή της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ενίσχυση των σχέσεών της με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Από το 1956 μέχρι το 1974 στη βάση της έκθεσης Νιχάτ Ερίμ.